7023 resultaten.
Stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.489 Welk belang heeft het om te weten,
wie ik ben,
wat ik ben,
als er toch aan alles een einde is.
Wat voor zin heeft het om te streven,
naar roem, rijkdom, macht en glorie.
Als het maar voor even is.
Waarom zouden we vechten om roem, rijkdom, macht en glorie, om zielen.
Als alles toch ooit verloren zal zijn.
Als er toch een einde komt aan…
Adieu
gedicht
1.3 met 15 stemmen
24.603 Je leek een Florentijnse doodspage
met je sluike, halflange haar,
je matte, sombere gelaat,
je engsluitende zwarte tuniek
zelfs je ogen schenen git.
Je zong met een metalen alt.
Ik kon mijn ogen niet van je afhouden
en jij keek telkens terug tot ik bloosde.
Na het concert bleek je een banale
Engelse jongen van een jaar of zeventien
met…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een aarzlend reiken
Naar de overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan…
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.178 Heuvels die glooiden zie ik en soms zwemmen er
Vissen doorheen. Mooie vissen die naar me zwaaien.
Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen. De sluier…
laatste wens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.871 wil jij straks
mijn as verstrooien
op de Mont Ventoux
of is dat
te hoog gegrepen
misschien
teveel gedoe?…
Mijn schaduwvriend
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
873 Je bent een schaduwvriend geworden
vooral in de zomer wanneer de bomen
vol bladeren langs de beekjes staan
de vlinders die verraden je aanwezigheid
ik kijk op en zie ze dwarrelen dwars door je heen
maar als de zon achter de wolken verdwijnt
besef ik te laat
dat je in het duister alleen bent weggekwijnd.…
Aan jouw graf
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.033 Ik heb wat
voor je meegebracht
wat dingen van
het Noordzeestrand
die ik vond
in het mulle zand
of aan de vloedlijn
half nat
rond geschuurde
stukjes baksteen
betekenden voor ons
een schat
meerschuim,mesheft
slakkenhuis
alles ging toen mee
naar huis
we bukten en
we zochten voort
als kinderen
zo ongestoord
ik zag ons weer
in een…
Jan Pelleboer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
825 “De winter komt terug.”
hoort hij de weerdame in rode jurk
hem welhaast plagend
toeroepen.
En meer nog dan de zon en de eerste lentebloemen,
meer ook dan de lieflijkheid van de eerste plukken groen,
mist hij
Jan Pelleboer
die
–weer of geen weer-
zon, regen en sneeuw
altijd in zwart-wit voorspelde.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
Muren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Dat was het dan oude vriend
een dood in de goot
nee, dat heb je niet verdiend
je klom op tegen muren
je zag er erg tegen op
je sprak het niet uit
misschien alleen in die eenzame duistere uren
het einde kwam dan onverwacht
in die diep donkere nacht.…
De vreemdeling
poëzie
5.0 met 4 stemmen
5.708 Laat mij alleen.
dit is de tweesprong onzer wegen.
gij hebt mij tot de verste rand geleid.
maar keer hier om, ween niet.
gij kunt de laatste tocht naast mij niet schrijden,
noch ik met u, gij gaat hem eens alleen.
gij zijt mij nochtans onverdeeld verpand:
ik heb uw bloed de donkre kus gegeven
van hen, die boven dood en leven
ontstegen zijn…
weten wie ik was
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
826 pak je biezen pak je spullen
het draait niet om de snelle pas
enkel weten niet vergeten
wie ik ook nog even was…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Geen smijdig goud of elpenbeen,
Geen zuilbalk, verr' in 't West gesneên,
Bewelft mijn kamers en portalen.
Geen zijden val- of plooigordijn
Onttrekt mijn oog de zonneschijn
In slaapsalet of etenszalen.
'k Heb Hessens schatkist, met het bloed
Van menslijk slachtvee aangevoed,
Noch Fredriks spaarpot leeggeplonderd;
En voer in 't…
Volbracht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.061 Laat mijn ogen toe
En mijn handen stil...
Ik ben doodlijk moe;
Of ik sterven wil.
Steek nu lichten aan
Want de nacht is blind...
En kom bij me staan
Al die ’k heb bemind.
Lui dan lang en luid
In de lentenacht:
Luï mijn leven uit!...
Het is àl volbracht
Laat mijn ogen dicht
En mijn handen saam...
Straks het morgenlicht
Door mijn…
drieënhalf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.101 langs je rug
vanaf je hart
neer
je ziel
binnen
doen
woordeloze
zinnen
witte veren
zeer…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Sterke wil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
988 Nu je moeder op sterven
Ligt bel ik je met de
Moed der wanhoop op
Jij sterke man die
Zo stoer ooit je moeder
Verlaten had om nooit meer
Bij haar weer te keren
Als ik vertel dat 't einde
Nadert van haar die jou
Het leven gegeven heeft
En dat ze in haar doodsstrijd
Jouw naam noemde en naar
Jou gevraagd heeft zeg jij
Rustig in…
Vrede
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.338 De dood bevrijdt ons van dromen
hij ontstijgt het lichaam
de dood is immer vredig
en geeft toegang tot
iets wat wij niet weten
één ding is zeker
ergens in het hart van een ander
zullen wij niet worden vergeten.…
Mijn hart is dood...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.292 Mijn hart is dood! – Wie zal het begraven?
Wie zal het kisten? – Mijn hart is dood!
Vaak schroeide ‘t van dorst, en géen kwam ‘t laven;
de honger verteerde ‘t, geen schafte brood…
Mijn hart is dood! Wie zal het begraven?
Wie zal het kisten? – Mijn hart is dood.
Mijn hart is dood… ! Men legge ‘t te rusten,
te rusten in ‘t eerste, beste graf.…
dag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.301 en dag
is dag
voor altijd
dag zegt ze
tegen haar
tegen mij
je gaat toch weg
terwijl ik blijf
en zij gaat
verder weg
verlaat ze ons
dag schat
wij blijven
dichtbij
dicht bij
jou…
Jouw stille oordeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 In jouw stilte
verschuilen woorden
die scherper snijden
dan het lemmet in mijn hand
In jouw stilte
hoor ik het gonzen
van gedachten
onvoorwaardelijk onbegrepen
In jouw stilte
zie ik de leegte van
de rimpelende poel
van jouw oordeel
In jouw stilte verscholen
voel ik het onweer
onophoudelijk razen
door mijn eigen hart
In jouw stilte…
2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.098 Ogen wijd open
Ver op weg
Drie hoog
Gegrepen
Zie de meeuwen
Hoog gegrepen
Om de twijfel weer schreeuwen…
De Film
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.723 Ik heb gehoord dat aan het einde van ons leven
een film van ons leven flitst voor onze ogen.
Zo, hier zit ik nu, in mijn ouderdom,
in mijn gemakkelijke stoel te
wachten voor de film zal beginnen.
Waar begint het?
met mijn conceptie, mijn geboorte, mijn jeugd?
Maar waarom kunnen wij een film niet zien
aan het begin van ons leven
met aanbevelingen…
eenzaam woud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
913 ik herinner mij een tuin
die vol spiegels was
waarin men glazen schoenen droeg
de zon scheen er bleek
boven onze jonge waanzin
het veroveren van de borsten
deze dagen die verdriet verslonden
kanonnen vuurden op ons ritme
ik herinner mij de eerste stenen
een omhelzing in lantaarnlicht
dat jij in de hoek van de tuin
een viool bespeelde,…
Scheiden valt hard
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 Scheiden valt hard
voor wie zo teer beminnen.
Naar buiten straalt de vreugd. De smart
dringt reeds naar binnen.
Scheiden valt hard;
doch alle, alle dagen,
zal ik het bloeien van uw hart
in 't mijne dragen.
Scheiden valt hard.
Mijn lieve, laat u troosten:
al is de nacht vervaarlijk zwart,
eens licht het Oosten…
Het laatste punt?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 Uit mijn armen zwom je weg over de
onstuimige jaren van de zee, zwemmen
hoefde ik je niet te leren, waarmee je mij
mee kon laten uitdrijven. Nu jouw hand me
niet meer streelt, maakt dat mijn lichaam
vleugellam en bleef steken in het zand, in een
droom gevangen, die je niet meer met me deelt.
Het natte strand verwaaide niet en niets…
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 Frivool beent haar danspas
Een glimlach in een ver verleden
lonkt de beminde
Een beetje ‘ unter den Linden ‘
Net dat vleugje romantiek
waarin de prima ballerina zich verliest
Als elastiek wervelt zij hemellicht
in pirouettes
haar minnaar houdt zijn adem in
Met tenen gespitst spreidt zij haar tutu glad
in een rustpunt...
en dan de…
Je zit in mijn hart
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.038 Je zit in mijn hart
Het past eigenlijk niet
Stoffige kamers vol
Met tassen verdriet
De gang loopt over
In de glijbaan de tranen
Ik baan me een weg
Naar daar waar je zit
Niet dat ik je vind
Maar de ramen staan open
Het is al zo lang
Dat jij bent gaan lopen
Op paden en wegen
Het wikken en wegen
Doet me beseffen dat tijd slecht vervliegt…
OBJECT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.214 Je kijkt enkel naar mijn voeten en mijn schoenen
Gluiperig en geniepig, om veel te verbloemen.
Nooit voel ik me 'vrouw'
Vernedering, afschuw, pijnlijk...waauw.
Geborgenheid en ware liefde zijn mijn innige wens
Ben jij een dier of een 'mens'?
Eng als voorwerp te fungeren
Zal ik dan nooit de waarheid leren?
Leven en volop beminnen…
Karikatuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
815 De wijn
krijgt zij
geleverd
God, wat
zou jij
stoppen
List en
leugen
slechts bedrog
Jij maakt
spotbeeld
van jouzelf
Over jouw eigen grenzen heen
Aan grenzen van een ander
Heb jij
tota-
le lak
Zij komt
afspraken
niet na
Verwelkt
op de com-
posten
Nagekomen
afspraken:
geen…