Alle inzendingen over filosofie

5397 resultaten.

Sorteren op:

Herinnering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 106
In ’t heden van hier en nu Komt het verleden Van daar en toen, In d’herinnering terug. Het heden van hier en nu Komt in de herinnering In de toekomst weer terug. Zo blijft alles toen en nu Levend in d’herinneringen.…

Wat bleef

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
Er is een verhaal dat vervaagde, een tuin die zich achter ons sloot op de dag dat we wisten wat we niet meer wilden weten. Maar niet alles ging verloren. Kijk omhoog, op een avond zonder wolken, zonder licht van steden — de sterren staan er nog, onaangeraakt door alles wat we sindsdien deden. Zij herinneren zich niets van onze val, zij…

Schoonheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 131
Schoonheid kent geen tijd, Wat men schoon vindt Verandert mettertijd, Wat schoonheid is, Is dus relatief Waar het uiterlijk betreft, Innerlijke schoonheid Kent geen tijdslimiet, Blijft verleden, heden, én Toekomst delen.…

Eindelijk

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 143
Hij zocht in het wilde weg, Hij vond niet hetgeen hij zocht, Dat was natuurlijk geen wonder En evenmin domme pech. Een goede vriend ried hem aan Doelgericht te gaan zoeken, Volgens een duidelijk plan, Hetgeen hem na wat zwoegen Lukte, én met beoogd succes, Hij kan nu op z’n lauweren rusten, Heeft eindelijk wat hij zocht, Geniet ervan…

Blauwdruk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 132
Aan het einde van mijn pad zie ik dat ik de architect was van mijn eigen lot — niet de wind die stuurde, maar de hand die tekende. Lijn voor lijn, soms in het donker, tastend naar een vorm die zich pas prijsgaf toen ik hem al bouwde. Was er een plan? Of ontstond de vorm in het lopen zelf, zoals rivieren geen kaart volgen maar er een achterlaten…

bestaan

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 148
krakend in tijd ten onder gaan maar in onze woorden in onze eeuwen van traag geleefde tederheid samen blijven voortbestaan of zijn wij elkaars dromen hebben wij ooit bestaan…

Tussen twee stemmen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 115
Aan tafel schuift een zin als een stoel over een houten vloer. Iemand legt woorden neer, niet om iets te bewaren, maar om de lege plek tussen twee ademhalingen dicht te timmeren. Aan de overkant knikt een gezicht op de juiste momenten. De ogen staan open als ramen waarin niemand verschijnt. Buiten trekt een merel één heldere…

1/86e

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 129
Jij zegt: alweer een week voorbij, alsof de dagen ons voorbij lopen in plaats van wij hen. Ik denk aan de eerste keer dat ik alleen fietste, hoelang die zomer duurde, hoe elke straat toen nog iets te melden had. Nu ken ik de straten uit mijn hoofd. Ze zwijgen als ik langskom, en zonder hun stem telt de klok niet meer voor mij…

Achteruit zien

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 137
Het verleden is zo dichtbij, Als ik mijn ogen sluit, Waan ik me weer in ’t was, Alleen aanraken, neen, Dat kan ik daar niets. Het heden lijkt dan zo ver, Waan dat ’t er niet is, Alleen nog ’t verleden is, Doch niet helemaal Meer ’k dacht ’t toen was.…

Zonder eeuwigheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 141
Ik heb nooit gedacht dat ik zou blijven. Geen lijn zonder einde, nergens. En toch, hier is het, nu. De zin terwijl het gebeurt. Een dag telt omdat hij eindigt. Een gesprek raakt je omdat het ophoudt. Een hand die je vasthoudt is waardevol omdat ze ooit loslaat. Sartre zocht een gemis dat ik nooit heb gekend. Misschien verschijnt betekenis…
Cor Koene2 augustus 2026Lees meer >

Spoor vooruit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 129
Achteruit kijken naar de voetstappen in de sneeuw, elk spoor keurig verklaard, elke misstap een les die pas na de val een naam kreeg. Maar de voeten staan al weer stil te trappelen, neus naar het wit dat nog niemand betrad, geen kaart, geen les, alleen kou tegen de wangen. De tred gaat verder terwijl de verklaring nog buigt over…
Cor Koene4 augustus 2026Lees meer >

Tussen de regels van het lichaam

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 126
Ik heb ze opgezocht in inkt die bruin werd van de tijd, namen zonder gezicht, data zonder adem. Een kind, vijf jaar, geen jaartal daarna. Een doodgeborene die achter de heg van het kerkhof een laatste rustplaats vond. Een vrouw, verdwenen na de bevalling, daarna alleen nog wit. Een man, de klei nog aan zijn handen, op zijn vijftigste al…
Cor Koene5 augustus 2026Lees meer >

Ouderdom als paradox

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 152
Ze zeggen: wijsheid komt met de jaren, alsof kennis zich opstapelt als stof. Maar het brein is geen archief — het is een rivier die zich herschrijft, elke bocht verlies, elke golf winst. Wat zij traagheid noemen, is niet meer haasten naar het antwoord. De vrouw die zoekt naar een woord weet wat het betekent — alleen de weg erheen slingert…
Cor Koene6 augustus 2026Lees meer >

Blauwzwijgen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 186
Ik loop maar draai mij enkel om vervolgens de lucht met alle geuren te kleuren helaas is mijn palet enkel gevuld met rozemarijn een geur die langer blijft dan woorden deze draai prachtig benoemd Eromheen ontkleurde haar zwijgen blauw als lucht onaanraakbaar.…
Silann Nara6 augustus 2026Lees meer >

Vitrine

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 230
In stilstaand glas een blik die bleef bestaan alsof de dood zich had vergist in tijd Open ogen zonder morgen Een lichaam tussen koopwaar uitgestald Vragen gleden langs de ruiten vonden nergens vaste grond Alleen de stilte hard en rond Armen vol bleke rivieren littekens die zonder stem de huid nog lazen Achter iedere…
anna rûnom7 augustus 2026Lees meer >

Landingsbaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 137
Ze zegt niet wanneer ze komt. Ik zet mijn lichaam op stil en wacht tot het wachten zelf geen wachten meer is. Zoveel jaren dacht ik dat het teveel voelen een lek was, iets dat afgedicht moest. Nu weet ik: het is de opening waardoor het licht anders valt op een vleugel die toch al naar iets anders op weg is. De rups wist niets van vliegen…
Cor Koene9 augustus 2026Lees meer >

Onderweg

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 128
Er was een man die naast mij liep toen het begon te regenen. We schuilden onder hetzelfde afdak en keken naar het pad dat langzaam donker werd. Hij vertelde niets bijzonders. Een dochter die ver weg woonde, een hond die hij had gehad, het dak dat hij moest repareren. Toen klaarde het op. Hij stak de weg over, ik ging de andere…
Cor Koene16 augustus 2026Lees meer >

Begrensd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Ik sta met beide benen de grond. Vóór mij is geen eind in zicht, links en rechts gaan eindeloos door en ook achter mij is het einde niet in zicht, als ik mijn blik omhoog richt, zoek ik tevergeefs het verschiet, vinden doe ik het niet. Alleen de grond waarop ik sta is begrensd en biedt houvast, terwijl ik verder in duister tast. Verheugd…
Joris Olivier16 augustus 2026Lees meer >

Bewust leven

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 250
Vanuit deze ruimte groeit het verlangen om bewust te leven. In de vroegte van een dag die nog niet gekozen heeft, blijft een ruimte tussen dingen bestaan, waar tijd ademt en herinneringen zich zonder haast ontvouwen. Daar beweegt de toekomst als een dunne lichtlijn, niet dwingend, niet luid, maar helder genoeg om een richting te suggereren…
CB17 augustus 2026Lees meer >

Werdegang

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 217
In de loop van de tijd scheurde alles wat verbonden was als een schiereiland van het land uit elkaar Kwijtgeraakt kwijtgemaakt waar zijn de fundamenten hoe dicht je scheuren in tijden van razernij Verzegelde herinneringen achter ontzegelde vensters een draaierig slingeren tegen de muur Verliezen vinden een graf achtergelaten…
J.Bakx17 augustus 2026Lees meer >

tezamen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 109
waakzame zwanen in witte gewaden laten de jongen samen begaan, hebben gevaren reeds in de gaten, geven de vaart en het rustpunt aan…

Wat wij God noemen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 127
ik geloof niet in een hand die aan de geschiedenis trekt niet in een stem die bepaalt waar wij heen moeten maar ergens achter wat wij kunnen meten begint voor mij een ruimte geen hemel geen wonder geen antwoord eerder een bron waaruit iets komt dat wij zelf niet kunnen verklaren misschien is dat wat mensen God hebben genoemd…
Cor Koene20 augustus 2026Lees meer >

OMA'S WOORDEN-WEG-WIJSHEID

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 125
Wijlen Oma sprak: "Je weet maar nooit hoe woorden hun weg door de wereld vinden!" Nu van boven, ver weg en hoog verworven ziet Oma dat er ook nog sluiproutes zijn!…

De stapel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 98
rijkdom begint niet waar het geld ligt maar eerder bij de hand die het naar zich toetrekt bij de prijs die iemand niet betalen kan bij het bezit dat langzaam de eigenaar wordt meer nog meer tot alles een getal krijgt en niets meer genoeg is dan die vreemde stilte een tafel en niets dat nog genoeg is…
Cor Koene21 augustus 2026Lees meer >

Geduldig zijn, verlangzamen

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 129
Wat zou ik graag geduldig zijn, de tijd beleven zoals die is en komt, niet haastig zijn, maar dulden dat de uren soms traag voorbij gaan, trager dan ik wil. Vanwaar dat ongeduld, het nog niet rijp zijn voor de stilte, de onmacht? Al zoveel jaren mocht ik leven maar dit blijft nog een groot verlangen. Hoe kan ik dankbaar zijn voor zoveel…
Adeleyd21 augustus 2026Lees meer >

2110

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 119
Lenny is vier. Nog klein genoeg om de wereld met zijn handen te snappen — een steen, een grasspriet, de hand van zijn moeder, de schouders van zijn vader. Deze week zijn eerste schoolweek. Ik heb zijn dagen gevolgd: twee lieve juffies, Stephanie en Laurentine, de spin op de kapstok, een hand die nog even zwaait. Hij leert straks letters…
Cor Koene22 augustus 2026Lees meer >

Ik denk dus ik besta

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 136
Cogito ergo sum Zei de Franse wijsgeer Descartes, Die ooit in Nederland verbleef, En daarna in Denemarken. Als je eenmaal dood bent, Kan je niet denken dus besta je niet, Je lijk is overbodig. Als ’t zoekraakt, Zoals bij Descartes, dus geen strop. Toch worden lijken Vaak gekoesterd en goed bewaard, Hele piramides voor opgericht En kolossale…
Joris Olivier23 augustus 2026Lees meer >

De tak

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 113
je eet wat rijp is wat zich zonder verzet in je hand legt je kent de smaak maar niet de tijd die nodig was om hier te komen onder de schors loopt nog altijd het stille werk van wortel naar blad misschien is dat wat dankbaarheid is: niet teruggeven wat je hebt genomen maar iets heel laten waaruit het opnieuw kan ontstaan je…
Cor Koene24 augustus 2026Lees meer >

De mens achter de knop

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 115
ik zoek klik na klik naar een brief die kwijt is niet voorgoed niet ergens in de wereld maar hier op mijn eigen scherm alsof ik met iedere knop de vergissing ongedaan kan maken de techniek weet precies waar alles is alleen ik niet een berichtenapp kent geen vergeetachtigheid een zoekfunctie geen twijfel een verzendknop geen aarzeling…
Cor Koene26 augustus 2026Lees meer >