8104 resultaten.
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Met wissers die vergeefs het water wegvegen
gaan auto’s haast stapvoets voorbij op de wegen
Fietsers gaan voort in bonte pakken gehuld
en trappen hard door vol ongeduld
Op trottoirs vele plu’s omhooggestoken,
waaronder men zich ineengedoken,
spoedt naar school of werkdomein
om zo snel mogelijk weer binnen te zijn.
En ik?…
weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.270 weg vallen steeds dieper
wakker zeker nog niet
de zon zakt langzaam weg
achter het veld
waar geen stem nog horen kan
sluw is die wereld
compleet is geen verhaal
zoek niet niet zoek
rond die ogen
nat de lippen
verder vergeten
lachen heeft geen geweten
tranen wel
moeten valt me zwaar
maar op de wolken lopen licht
de zwerk voorbij…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 vertel mij
hoe zal ik schrijven
over de Liefde, wiens naam
louter door de stilte in mijn hart
kan worden uitgesproken
over de geboorte van mijn sterven
in haar peilloze diepte
waar het verstand blijft grijpen
naar de tere takken van haar kruin
ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Dansen, ver, aan deze strijd voorbij.
Mijn hart voelt ineens zo broos.
Mijn handen voelen slap en doelloos.
Mijn hoofd hangt machteloos en teneergeslagen.
Droevige dagen
zijn weer terug gekomen
weg, lijken al onze mooie dromen.…
schemering ( in sepia )
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
630 kleuren van de dag
zilverwit speelt een zonnestraal
door het gebladerte van groene kruin,
verstild tegen de grijzende verte
staat in sepia gekleurd, een wollige kudde
roerloos als beelden neer gezet
een meerkoet met haar jong achterlangs
glijdt donker over het water naar het niets,
vogels vliegen traag, met getande vleugels
de schemering voorbij…
Vang mij...als ik val
netgedicht
4.6 met 86 stemmen
3.571 Een bloem ontluikt
om te groeien... naar de zon
mijn hart ving dat geluk
verder dan ik kijken kon
in een licht dat lacht
naar later
laat ik die bloem
uit liefde bloeien
en pluk alleen de dag
dankbaar dat ik mag bestaan
drijvend op dromen
van wolken en water
vogels vliegen mij voorbij
opgetogen, deel te zijn
van het lied dat leven…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt het
stil voorbij…
Een meer van jaren...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 't Was niet zo jong meer
Misschien zelfs oud
Een heldere avond
Met volle maan op
Een meer van jaren
Die zijn verstreken, terwijl
De wereld verder gaat met
Draaien in een vaart die
Voor menigeen gewoon niet
Meer is te vatten, daar
De tijd sneller is dan
De mens ooit zal zijn...Onge-
evenaard raast hij voorbij
De slinger van de klok…
zij zijn de tijd
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
888 en zo ze zijn, zeven kinderen
uit zeven verborgen
hoeken
allen met hetzelfde raam
uit klei
niets bestaat zonder reliëf
wanneer dromen veel verder gaan
dan grenzen
geef hen een hand
veeg het snijden uit hun gezicht
en dat wat er rest tussen Oost en West
laat hen, het daglicht in, veilig
met naakte voetjes slapen
voorbij muren…
Reizen met blijdschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
613 Heer laat mij blij
mijn weg met U vervolgen
zoals de kamerling
uit Ethiopië dat deed
omdat hij na Jesaja 53
de hoofdstukken
die volgden niet vermeed
Het was uw Geest
die hem Filippus zond
om uit te leggen wat hij las
vervuld door de herkenning
die hij er in vond
reed hij vernedering voorbij
waarvan U hem genas
Heer laat mij reizen…
Herder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
607 Dat eindeloze dolen
over velden van ooit
langs doelloze schijnsporen
geruchten waaien voorbij
hij laat ze begaan
met de wind ruimt hij
huiswaarts
stilaan wenkt de stal
volle vachten
drijven over de drenkplaats
met een laatste rust
spiegelt het geblaat
in venwater
z'n stok tikt ze thuis
de hond likt kracht
voor een lange nacht…
Onomstotelijke waarheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
538 Gerommel
Een fase van schuilen tegen
De elementaire kracht van
De natuur
Gezamenlijk
Gaan vijf eeuwen voorbij
Over de brug met
Vier pijlers te water
De aarzeling
Schroom van de schaduw
In het mooi' licht
Vanaf de tel. Dit ogenblik
Na rust. De liefde. Het moment
Andermaal
De schildering. Het verlangen
De kunst.…
Over de bessen...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.233 Veel meer vragen dan tijdens de voorbije jaren;
ik werd geschud, geschokt en prijsgegeven aan
wat ik allemaal niet verkoos, het kwam echter op mijn weg.
Nu kijken aan de horizon weer andere beelden;
heel vaag nog, omfloerst door mist en avondlicht.…
Verweesd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
665 Zij heeft nog een paar lege uren
kijkt ietwat mistroostig om zich heen
waarom moeten dagen maar duren
December, de maand van heel alleen
weken lijken voorbij te kruipen
donkre nachten duren dubbel lang
‘s avonds zet zij het op een zuipen
de wintertijd maakt haar stervensbang
dan is daar plots het licht van vrede
het blijft ook bij haar…
wat heb ik misdaan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.723 altijd op afstand
Dat zei mijn verstand
Maar toch, met alle ellende
Die er nu is vraag ik waarom
Geen antwoord
Alleen afsnauwende woorden
Bedenk voor je iets begint
Is de zin die in mijn oren klinkt
Zo is het altijd gegaan
Maar nu is het gedaan
Ik kan mijn hart niet meer open stellen
Ik kan mijn hulp niet meer aanbieden
Het is voorbij…
Tussen ijs en wallekant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ritmisch krassen schaatsers
het gele riet voorbij
de ruggen diep gebogen
zwieren ze in lange rij
blikken op naar voren
met aan de verre horizon
een nevelige toren
passeren brug en boerderij
nog klotst het water
tussen ijs en wallekant
een wak is afgedekt
met takken en rood band
het is geen wedstrijd meer
ze ademen dezelfde lucht…
Hellingproef*
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.168 Zij trok mij op de top van de helling,
voorbij is deze Sisypluskwelling.…
stille strijd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.014 dan de vraag waarom ik
neen, langs de buitenkant
onzichtbaar
maar
reizend door mijn lichaam
grillige
blauwe bliksemschicht
het wordt een deel
van mij
pijn, energie weg
mijn vijand, mijn lichaam
auto-immuunziekte
ga toch weg
goede dagen
het leven
bejubelend
zo mooi, het is feest
slechte dagen
broos
hopend
ga maar snel voorbij…
de era voor de Narten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 van voorbij de Panthalassa zee
voer ik
lang
ik meerde mijn scheepje aan
op Pangaea
daar waar
mijn adem
tevoren gezweefd had
overzag wederom het land
het was goed
mijn ogen ontwaarde
een utopia
ik zag het groene Kumari Kandam
waar middenin
de berg Meru
de hemel raakte
in die tijd
was er geen krijg
verderop markeerde
de…
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak.
Dan valt zijn blik op een reiger die
stokstijf naast hem staat.
Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels
hoort en vogels fluiten naar hem.
Maar het gekrijs van een meeuw is iets wat
hem minder bekoort.
Weldra wordt hij afgeleid door een konings-
vlinder vlakbij hem.…
uit de toekomst geplukt
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
586 dit komt en of het zo zal zijn
misschien zijn we zacht voor elkaar, bouw je
kasteel na kasteel, rusten we uit in het zand,
adem jij jezelf in mij
en met iets van een teken, mag het een droom zijn,
vallen we uit de eenzaamheid, spoelt de zee
een woning en woorden waarin we blootsvoets
kunnen rennen, onomkeerbaar van huid
ik loop ons voorbij…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De winter is dan gauw voorbij
Iedereen wordt vrolijk en blij
Als de zon weer gaat schijnen
En ijs en sneeuw snel verdwijnen.
Seizoenen komen en gaan
Zolang de aarde zal bestaan
Zoals God dat heeft voorspeld
En in Zijn woord staat vermeld.…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 alle voetstappen smoren terstond
een bord verzoekt niet te betreden
in het broekland van zompige grond
met roestbruine aderen doorsneden
pluizige pluimen deinen op de maat
wuiven zinloze gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Ik lig in mijn bootje
te schommelen in mijn sluimerend bestaan
-wollige wolken komen voorbij gedreven-
en hengel naar een
mooi glimmend vet vers
zal ze moeten wezen.…
Het levenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 tegenstander heeft mijn zetten geteld
boos naar boven
schreeuwen naar mezelf
ik geef een schop tegen mijn bed
tranen springen in mijn ogen
ik kijk naar de spiegels
en denk wees niet bang
ik ga naar beneden
hij is al lang weg
ik geschrokken en gestopt met huilen
en ik denk morgen spelen we het spel
van het leven nog wel
maanden gaan voorbij…
Verborgen tuinen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
684 Voorbije vlinders uitnodigen
en een lieveheersbeestje
dat haar leven uitstippelt
mischien mijn dromen laat leven.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Er ligt een onderhuidse wens
in morgen, een gedachte
die zich wortelt in mijn ziel.
Een ritme dat mijn hart beweegt.
Een onaanraakbare verte. Een zucht.…
dwaas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 hij weet best dat het stom is om vast
te houden aan iets wat voorbij is
maar hij kan haar niet vergeten
al ziet hij haar samen met een ander
het doet hem zo’n pijn, hij kan en wil
haar gewoon niet vergeten
zijn vrienden noemen hem een dwaas
maar hij heeft ergens nog hoop
oude liefde roest immers niet? ze zal
hem zeker gaan missen.…
nu is het herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 de herfst doe z'n intrede
zeg maar gerust: de storm
en de regen rauzen over
een landje vol heimwee
naar dat mooie weer
van afgelopen maanden
onder de rode luifel van Bos
zitten we nog op het terras
maar al in onze regenjassen
huiverend voor de maanden
die nu worden aangekondigd
kijken we naar voorbij jagende
wolken en naar fietsers…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Wees bedacht
alles waar een mens naar tracht gaat snel voorbij.
Stof in de wind
wij zijn enkel stof in de wind.…