15539 resultaten.
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling van het blauw…
Schone bij de Rhône
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Haar blauwe kleed ligt losjes om de ranke schouders,
de witte kousen glijden langzaam van haar af,
jarretels bungelen als een tochtgordijn in de
deuropening van haar natte, gezwollen vulva.
Elegant beweegt ze met haar slanke benen, brede heupen,
losse haren, naar de oever van het gele water (Oeps!,
een plasje zeker!).…
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 Wat later staat ze onbewogen,
vol verwachting aan haar raam, op de
lippen fluister ze een naam, er welt een
traan in haar blauwe ogen, een Messias
wordt niet voor de tweede keer geboren .…
liefdes rapsody nr 1 "het zomerjurkje"
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
822 straaltje zon vangt ze in haar oog
en ik doe net alsof ik gaap
te snel en duizelig draai ik me weer om
mijn God ik hou zoveel van haar
maar wist niet….. dat ik dat kon
ik laat een traan want ik mis je weer
je bent zo’n mooie vrouw
de onzekerheid doet zeer
toen jij zei we gaan voor goud
dacht ik nog; rustig aan
maar de hemel werd weer blauw…
Waterzon,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
596 De linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe,
boven de daken en in deze
verbale dramatiek schildert
een onhoorbaar voertuig zijn
helwitte strepen op de blauwe
zijde van de februarihorizon.…
Tevreden
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
776 Liggend in de zon
Terwijl ik snurk van genot
Ruik ik het pas gemaaide gras
En voel ik zonnestralen branden
In de verte hoor ik vogeltjes fluiten
Auto's hoor ik toeteren
En motors hoor ik ronken
Voorzichtig open ik m'n ogen
En kijk tevreden naar de blauwe lucht
Ik word geroepen
Het eten staat klaar
Ik sta op en rek me uit
Voordat ik van…
DE VOGEL
gedicht
2.8 met 13 stemmen
6.159 Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Onze blauwe planeet is gedoemd,
aarde wordt ze nu genoemd
want zo komt haar kleur
als wij blijven doen
waar wij mee bezig zijn.…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 open armen
Wanneer ik het tapijt betreed
Nog nooit zoveel kleuren groen
De Flexa kleurenwaaier
Ik snuif de energie
Ik proef haar aroma
Kijk het moois naar binnen
En voel de kracht
Na iedere bocht een verrassing
Een saluut van geknotte wilgen
Het riet zwaait me toe
Mijn hart dat naar me lacht
Paarden grazen in het veld
Vol met blauwe…
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je nog mag dromen
met blote voeten op het prille gras
waar jij vandaag weer tot jezelf kunt komen
en kind mag zijn zoals je vroeger was
het stille water spiegelt hemels blauw…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Ver over de zonnige heide
stond tot den golvende rand,
die 't lichte van 't donkere scheidde,
de dag, - stond de morgen in brand,
en dralend en drijvend tegen
het blauw, met elkander mee,
zag men zich de wolken bewegen,
als zeilen over de zee.…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou ik de lente
met open armen begroeten
als boven het nog kale land
de eerste zwaluwvlucht
zich tekent in het blauw…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De landen liggen beneden
Hun zalige voeten gespreid,
En boven hun hoofd is het Eden
Der blauw-gouden oneindigheid.…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Ik droomde dat ik eeuwig leefde
maar ik werd wakker in de tijd:
de blauwe, weidse eeuwigheid waarin ik als gewichtloos
leek te zweven
duurde maar even.
En even had ik hevig spijt,
en heimwee naar die flard van vlinderleven.
Wist ik dan bloemen, wind of regen?
Bestond dat alles in oneindigheid?
Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.
Op koorn- en tarweland ligt daar,
teloor gevallen, tussen
de stoppels, meenge graanvolle aar
tot voer voor duif en mussen.
Arm volk, dat van geen zaaien weet,
ga, oogst nu langs de voren.…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
Gedroomd?
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
4.181 We zorgen er samen vol passie voor, dat dit grauwgrijze beeld wordt betoverd
tot een surrealistisch bizar object als ons blauw deze sombere kilte verovert.
We schilderen borsten en benen en billen secuur gelijkmatig in hemelse sfeer,
doen een stap achteruit voor een kritische blik op ons werk en genieten steeds weer.…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Rembrandt
Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam…
Juni
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
763 Oranje speelt weer op het EK
Klaprozen bloeien in de perken
En ‘s avonds kan je merken
Dat die verdomde zon niet kopje onder gaat
Blijft branden in het strakke blauw
Dat nauw als ‘t oranje hesje zit
Waaronder zweet in mannenharen klit.
Niks gaat boven deze dagen
Heet
Noord-West-Europees
En van het schreeuwen hees.…
Stockholm 1967
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 een pleintje met fontein
zag een visser op een fiets
later een marinier met twee meiden
zij hadden het afdak nodig
Ik poetste mijn tanden
bij het fonteintje
zodra de eerste trams reden
ging ik op weg naar ‘t station
en passeerde de marinier
met een verfomfaaide meid
in de hal van het centraal
trof ik tientallen mederugzakkers
Blauwe…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Herboren uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen over
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zonstralen rijzen
uit een lege schoot lijken ze verloren.…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 En 'k zie het Leven als door koele glazen:
Een blauwe stroom, een zonbeglansde wei,
Waar 't bruine paard en blanke koeien grazen,
En een wit zeil drijft, achter 't groen, voorbij.…
Ave Maria
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.207 Ik droomde van een kálme, bláuwe nacht;
De matte maan lag laag in mistig glimmen –
Maar hóóg scheen van de schemerende kimmen
Der klare starren wolkenloze wacht.
Toen, tussen maan en starren, rees Zij zacht –
Mij zoeter dan de Muze! – en scheen een schimme,
Wijl ’k om haar hoofd als diademen klimmen
En dalen zag der starren gouden pracht.…
Op school
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.769 Hoe vaak heeft niet haar blik zich blind getuurd
naar 't strookje blauw - de hof is hoog ommuurd -!
- ‘Die blijde vogels! hen kwelt boek noch les!’
Daar klinkt haar naam: ‘Aan 't cijferbord!’ Zij richt
zich op en wankelt, blozend en verward.
Heen is de droom! haar wekt verzuimde plicht.…
Speel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 naar je komen
gooi je voeten in de lucht
volg je sproeten tot een zucht
van jeugdig blij beleven
speel maar
zie de schittering van vocht
een nat verleiden dat jou zocht
zo'n zomerspiegel van kristal
het kleurt de dag om bovenal
zijn diepte door te geven
in schaterende rimpels
klatert water rond je hoofd
druppelt hemels blauw…
Stille tekens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
877 Zwalkend op het pad der weemoed
spreekt de taal zijn stille tocht
Een plaggenhut markeert verlatenheid
wanneer koude mijn ogen blind traant
De windhoos blaast een boomkruin kaal
lenig dansend
herfstig sjansend
wat meteen de adem stokt
En waar mijn geest de winter wacht
waarin ik jou zo naarstig zoek
met handen blauw gevroren
draagt…
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij,
naar de wereld door jouw ogen zie ik
stilte, heuvels en oceanen blauw, maar
onstuimig.
Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn
huid.
Zengende hitte die ontspruit, tevens
bladergeritsel en wuivend riet.
Wanneer jij spreekt woorden als poëzie
vloeiend uit je mond zo sensueel en
alles verfijnd.…
Testament
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 mosgroene handen
bij de dronken rivier
zijn de boomgaarden voor jou
je kan er in mijn kristallen roeiboot
voorbij varen
en als je naar het lichtste boven kijkt
zie je mijn glimlach
dansen en onhoorbaar bewegen
naast de miezerige maan
ik zal er niet meer voor je zijn
onduidelijk in mijn niets
maar ik geef je om te dromen
mijn oude blauwe…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon als wachter
verrijst uit een leeggelopen schoot.…