Alle inzendingen over natuur

12648 resultaten.

Sorteren op:

Wanneer het koolwitje komt

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 317
Witte vlinder rust op jong blad in ochtendlicht het veld wordt wakker Het koolwitje verschijnt niet plotseling, maar alsof het al een tijdje op mij heeft gewacht, een wit trillen in de lucht dat mijn fijngevoelige, waakzame zintuigen voorzichtig opent. Ik voel hoe het licht zich aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging een minieme verschuiving…
CB22 juni 2026Lees meer >

Blauwglans

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 189
Zomerhitte stijgt zonlicht zindert door de lucht blauw, diepe stilte…
CB3 juli 2026Lees meer >

Onthaasten

netgedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 219
Witje op de bloem de middag kent geen haast één vleugel trilt Onder de brede middag- lucht, waar elke indruk zich langzaam ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst. In de koelte die zich onder het bladerdak verzamelt, raakt haar vlucht even de schaduw van mijn adem,…
CB4 juli 2026Lees meer >

Als een vogel

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 217
Vrij tussen wolken vindt een vogel zonder kaart steeds een eigen weg Zo vrij als de ochtend, zo licht als een gedachte, verschijnt een vogel boven het veld. Zijn uitgespreide vleugels drijven op de adem van de lucht, cirkelend tussen wind en verte. Als stille reiziger draagt hij dromen mee, verhalen die geen woorden vragen. Gedragen…
CB9 juli 2026Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 186
Zomeravond - een trilling blijft achter in het hoge gras In het vroege zomerlicht dat zich zonder haast over het veld ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat. Wanneer de middag zich als een zachte sluier rond de bomen legt, voel ik hoe het landschap in heldere tekens…
CB13 juli 2026Lees meer >

Shinrin-yoku

netgedicht
1.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 147
Ruimte tussen licht een adem die mij draagt zonder mij te noemen Tussen stammen die geen haast kennen, opent het bos een ruimte waarin mijn adem langzaam de maat hervindt en elke stap minder van mij verlangt dan aanwezigheid. Het licht beweegt behoedzaam door bladeren die niets willen bewijzen, alsof de ochtend mij uitnodigt te verdwijnen…
CB16 juli 2026Lees meer >

Wanneer het bos mij heelt

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 182
Groene stilte heelt bomen ademen diep in onrust waait voorbij In het zachte ruisen van tere bladeren opent zich iets tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen. Dieper tussen stammen waar licht gefilterd en gebroken valt, wordt elke stap zachter, een terugkeer naar…
CB16 juli 2026Lees meer >

De stem van de krekel

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 186
Krekel in het gras avondwarmte draagt zijn toon nacht zakt dieper in In het trillen van de avond- lucht hoor ik hoe de krekel een dunne opening maakt in mijn aandacht, alsof zijn zachte ritme een deur is waardoor mijn binnenwereld zich zonder haast laat zien. Er beweegt iets prils in dat kleine geluid, een bijna onzichtbare spanning die…
CB18 juli 2026Lees meer >

Bezige bij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Zacht zoemende bij de bloem beweegt in de wind zomer ademt mee Een bij beweegt door het veld; haar zachte zoem draagt de belofte van een bloemrijke ontmoeting, alsof licht en geur elkaar vinden in het kalme ritme van de zomer. Tussen bloemen vol stille overvloed volgt ze een spoor dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren naar…
CB20 juli 2026Lees meer >

Wat bomen dragen

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 137
Oude bomen staan valt een blad zonder geluid de aarde luistert In het stille opstaan van een stam voel ik hoe een oude rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt. Onder het bladerdak, waar gefilterd licht valt, wordt elke schaduw een zachte herinnering. Een plek…
CB26 juli 2026Lees meer >

De aarde spreekt

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 123
Kom thuis in de wijde natuur die in jou woont, waar je eigen ritme weer ruimte krijgt. Tussen ademhaling en aanwezigheid ontvouwt zich de herinnering aan wie je altijd al was. Zoals de aarde alles draagt zonder oordeel, mogen ook jouw kwets- baarheid en stille wijsheid thuiskomen.…
CB28 juli 2026Lees meer >

Het rouwpad

hartenkreet
1.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 163
Stap voor stap alleen het lege bospad wacht stil licht breekt langzaam door Het pad opent onder bleek ochtendlicht. Tussen mos en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren. Bomen ademen boven mijn schouders. Hun schaduw bewaart herinneringen tussen bladeren en wortels. Woordeloze…
CB28 juli 2026Lees meer >

Zwaan

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 99
Zwaan, zwaan Met vleugels Slaan Wop wop Zwaan, zwaan Met vleugels Slaan Woesj woesj Zwaan, zwaan Met vleugels Gaan Weg Zwaan…

De tulp die luistert

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 340
Vroege morgenstilte een tulp opent haar kelk wind zonder naam Een tulp staat als een vorm die meer verbergt dan toont, en iets in haar opwaartse lijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid zonder naam. Haar ijle kelk rust in de wijde lucht alsof zij luistert naar wat in haar kleur beweegt; een trage ontvouwing…
CB7 augustus 2026Lees meer >

Morgendauw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Vroege morgendauw ligt stil op het groene gras de zon komt op, nu…
CB4 september 2026Lees meer >

Waar het groen zich hecht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Wind ruist door het blad groene heuvels in het zicht stilte op de weg Langs het stille pad opent het landschap zich in brede ademslagen van gras en licht, waar elke bocht een vertraagde gedachte wordt en de heuvels hun oude rust naar voren brengen. Bomen staan als wachters aan de rand, met stammen die verhalen dragen van wind en tijd,…
CB5 september 2026Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Warmte in het groen tussen bomen hangt stilte zomer ademt nog Wanneer de laatste warme avonden zich langzaam uit het landschap terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt. In de ochtenden die koeler worden, ligt een dun verdriet dat niet zwaar wil zijn, een stille…
CB5 september 2026Lees meer >

Wildernis van nat beton

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.596
Architecten van het eigen zwijgen wij meten de muren van ons gemis in deze wildernis van nat beton heeft het grauwe grijs het laatste vitale groen uit de steden verdreven grote machines zingen hun kille refreinen waar ooit de wolf en de reiger stonden wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen hoe de passie van moeder Aarde zachtjes in…

Als ik daar zou staan

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 150
Ik zou op de kansel staan Met vuisten slaan Donderend donderpreken geven De echo Draagt de woorden De galm Dwingt het ritme De boodschap Niet Maar misschien Kan ik ze ook gewoon Buiten De vlinders Laten Zien…
Zeger Knops16 september 2026Lees meer >

Stervende zwaan

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 273
De avond zinkt in purperen schaduwen neer bij de wilg, een slapend oog in het rimpelende, koude water. vergeten is de hand die beelden wilde schilderen, wanneer het duister zacht de oever omhelst. Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim, zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan. geruisloos snijdt zijn borst door het stervende…

Verwondering

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 74
Nevel op het pad door de takken breekt het licht een vogel zwijgt In het prille morgenlicht drijft een nevel over het pad, een bijna onhoorbare stilte tussen de bomen, waar het water glanst en de opkomende zon geleidelijk door de takken breekt. Langs brede oevers rusten bloemen in het zachte gras, hun pure kleuren dragen dauw die nog…
CB27 september 2026Lees meer >

De stille terugkeer

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 732
Dor blad op de grond stil sterft de oude zomer tijd neemt alles mee Bladeren lossen zich los en vallen als trage gedachten naar een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen. Hun kleuren kantelen naar een palet dat zich zonder haast terug- trekt uit de wereld, waar nerven…
CB2 oktober 2026Lees meer >

4 oktober 2026

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 353
op de groene kruin van de lijsterbes en de Japanse kers valt het fluwelen ochtendlicht Franciscus’ groet aan de dieren, de planten en de hele schepping?…
Peter Toll4 oktober 2026Lees meer >

Het regent zonnestralen

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 66
Het regent zonnestralen tussen takken, blad en lucht, alsof de ochtend zachtjes fluistert dat de nacht weer is gevlucht. Over het gras ligt gouden stilte, een deken van geduld en groen, waar dauw nog even blijft vertellen van het donker van daarnet. De bomen staan als oude wachters, hun stammen diep in mist gehuld, maar…

Waar het water zwijgt

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 186
langs het stille riet een rimpeling trekt voorbij ochtend zonder woord Het vroege licht strijkt over de rimpelingen, een zachte bries die de oeverranden kust, de ochtend draagt heel even een geheim dat enkel door het stille riet wordt verstaan. Een grijze reiger staat bewegingsloos te wachten, als een standbeeld van geduld in de nevel,…
CB9 oktober 2026Lees meer >

Na de bloei

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.120
De tuin ligt er verlaten bij De struiken staan weg te kwijnen Geen hommel vliegt nog op de hei De zomerzon wist te verdwijnen Een lege vlakte werd de wei De nectar is opgedronken Ze gingen: juni, juli, mei Geen bloem staat er nog te pronken Het bos ontbeert zijn zomersprei De bladeren hangen te kniezen Noch groen noch bloei in dit getij…

De eik en het gras

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 86
Schaduwen dwalen langs het woud. Het is mijn manier van bidden. Voor wat voorbijgaat. Voor wat weer opstaat. Er komen nieuwe mensen aan. Ik voel hun haast, hun twijfel. Zij lopen op dezelfde wegen. Zij ademen dezelfde lucht. En daar is ook die oude 'ik'. Die zich verstopte in het donker. Ik viel destijds diep voor hem. Nu kijk ik naar…

Schemerrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Zachte schemering streelt de kwetsbare klaproos en grijze wolken De klaproos staat langs het pad waar stof en stilte elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn. Tussen het hoge gras beweegt ze mee met elk zuchtje wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt zonder…
CB6 november 2026Lees meer >

Het licht bijeen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11
Je hoeft vandaag niet verder dan de oever van dit uur. Het gras draagt nog de nacht, de bomen staan te wachten, en tussen hun vermoeide takken komt de zon je tegemoet. Er is zoveel dat niemand ziet: wat je hebt gedragen, wie je mist, hoe je soms blijft zorgen terwijl je zelf wat zachtheid nodig hebt. Ga maar even zitten. Laat de wereld…

ik heb ijsvogels zien broeden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
op industrieterrein en de vetbollen in de tuin voedden massa’s mussen, die vorig jaar nog zeldzaam zouden zijn bij zwaar weer, met windkracht 10 zag ik langs de vloedlijn de drieteenstrandloper voedsel zoeken, onopvallend, klein ik heb ijsvogels zien broeden op industrieterrein natuurbeschermers konden nooit bevroeden dat de natuur…