5638 resultaten.
Nieuwe dag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
512 Nieuwsgierig zoals ik ben kijk ik naar boven
en zie de enigszins gestapelde wolken voorbijdrijven die
hun plaats afstaan aan een open hemel in verschillende tinten blauw
Hier wordt pure schoonheid gedeeld met ieder van ons en mij doet verlangen naar meer.…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Dag loopt ten einde, het licht schijnt in de duisternis met
enige kleine puzzelstukjes schaduw tot wanneer nacht zal vallen
Al hebben de wolken iets van onze behoeftes en verlangens verdreven
wij zullen elkander nooit verlaten, wij zijn nog steeds samen, wij zijn altijd één.…
klaar over de drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 nu jij vandaag niet meer wakker wordt
proosten wij dankbaar op jouw leven
op de dochter vrouw en moeder marian
net als de oma van noa joshua en boaz
voor wie jij altijd oma jacky blijven zult
nu kun je overal daar zijn waar jij wilt
terwijl het goud van onze herinnering
ons de hemel in kleuren kammen laat
die steeds de wolken voorbij schuiven…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Wolken vol verbeelding, vrijheid en leven
schuiven voorbij daar ik stilte ervaar die ik laat indringen
in mijn lichaam waar de batterijen worden opgeladen tezelfdertijd word
ik begroet door verscheidenheid aan soorten flora en fauna die nog lang blijft nazinderen.…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Een plotse wind
steekt op door het herfstige park
het sneeuwt blaadjes
Wanneer bij ochtendgloren achter
grijze wolken een waterige zon zich verbergt van
waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is
omgeving in een overgang waar allerhande belangrijke veranderingen plaatsvinden.…
Wintermorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 Nieuwsgierig zoals ik ben kijk ik naar boven
en zie de enigszins gestapelde wolken voorbijdrijven die
hun plaats afstaan aan een open hemel in verschillende tinten blauw
Er wordt pure schoonheid gedeeld met ieder van ons en mij doet verlangen naar meer.…
Genieten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 Zon schenkt licht, warmte en tovert
een glimlach op het gezicht van eenieder tegelijk
zinken gedachten in bewegende wolken die verbeelding prikkelen
Verder bevordert ze intens een gevoel van welbehagen en versterkt ze creativiteit.…
Als in een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Drijvende wolken
hoog in een dagdromers lucht
dragen me naar jou
Wat is het heerlijk om zich te laten meestromen
op golven van een droom waar creativiteit en verbeelding voor
het rapen liggen: uitzonderlijke kracht en pracht op zuchten van een wind
waar op hetzelfde moment ik kan luisteren naar de meeslepende melodie van melopee.…
De reis van de regen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
486 Elke boom schittert
in de zon na die regen
zacht dampt de aarde
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Hoe dankbaar ik ook ben voor wolken
daar ze nog even de tijd nemen om te blijven hangen
ergens daarboven zodat ontroering en verbeelding worden geprikkeld
Het zijn stuk voor stuk overheerlijke genietmomentjes waar ik spontaan zen van word.…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 a view
maar het uitzicht
ziet zichzelf niet
kleurloos
zonder stem of geur
Buiten onze blik
bestaat de bodem
van het meer
bodemloos
en al even oeverloos
zijn oevers
en zingen bossen
waar de wind ruist
eeuwig onder
hemelloze hemel
verschijnt een bron
van helder licht
dat telkens
weer verdwijnt
terwijl de wind
de wolken…
De eenvoud van de natuur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
507 Wolken vol verbeelding, vrijheid en leven
schuiven voorbij daar ik stilte ervaar die ik laat indringen
in mijn lichaam waar de batterijen worden opgeladen tezelfdertijd word
ik begroet door verscheidenheid aan soorten flora en fauna die nog lang blijft nazinderen.…
Herfst in volle bloei
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
528 Door de knieën gaan
voor een paddenstoel of zwam
dankbaar uit het hart
Wanneer bij ochtendgloren achter
grijze wolken een waterige zon zich verbergt van
waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is
omgeving in een overgang waar allerhande belangrijke veranderingen plaatsvinden.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Een meer bevangt mij
haar rust neemt mijn adem in
reflectie nabij
Langzaam strekt het water zich uit als
een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven
in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 De spanning groeit, een wolk
trilt van verwachting, in een laatste sprongetje
vinden ze elkaar. Twee onbekende zielen verenigd, in een moment
van vreugde, terwijl de zon opkomt, de wereld even stilstaat in het gouden ochtendpaar.…
‘în imperiul’
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 herstel
en om ’t gemoed bij te kleuren
uit mijzelf zouden de vleugels nooit groeien
wel vloeiende woorden ter bevestiging
dat de ogen in mij geen god moesten zien
hoog in de lucht zuchtte Cupido twee keer
ik kreeg de rol van Apollo toegewezen
en zij met de wenkbrauwen was de nimf
lang voordat ik de mythes had gelezen
gleed ik tussen de wolken…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 Als canvas lag de lijkwade
voor mij uitgespreid
als stukken klei onaangetast
zoals haar lichaam ooit was
Overal draait de horizon
rondom haar ziel
als de aarde om de zon
ik zoog de lucht in
rook de geuren
Alwat ik weet
heb ik haar geleerd
alwat zij droeg
heeft zij mij gegeven
verbitterd voel ik
mijn handen kwijnen
onder wolken…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 De wereld wordt een wit omkaderd sprookje,
waar elke stap een zachte krak laat horen,
en je adem als kleine wolk vooruitloopt
alsof de winter zelf je naam uitspreekt.…
Schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 lijnen spel, buigen, tijd kromt boogt tussen zon op.. en onder, de
lijnen duidelijk lossen weer op als wolken aan het roze rozengordijn.. ijl..
tijdelijk.. net herkent.. een dag vergaat..
oh, schemer ik zag je.
Weer geen duidelijk antwoord op een noodzakelijke vraag.
Duurt de Winter, edoch treed de lente aan ?…
Niewe richting der blijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 vraag
de damp bleef hangen
alsof iemand al wist
dat er gedeeld zou worden
een muur leunde terug
en gaf ruimte
niet leeg
maar wachtend
mijn schoenen vergaten
de deur
ze draaiden zich om
alsof blijven
ineens ergens naartoe
ging
een lepel viel
maar werd
opgevangen
nog voor hij besloot
geluid te maken
de hond bracht een wolk…
Trillinde emosensaties
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
120 love the colorful clothes she wears
And the way the sunlight plays upon her hair
I hear the sound of a gentle word
On the wind that lifts her perfume through the air
*
Ik hou van de kleuren die zij telkens draagt
hoe de zon met haar haren speelt in tegenlicht
de klank van een zachtstemmend vriendelijk woord
parfum in de wind als wolken…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 Geopende graven
van droefgeestige liefde in het diepe braakland
de mist rust zwaar en zwart water spuwt
de witte wolken terug in grijze luchten
ginds in het purperen struikgewas
dansen de schimmen van de doden
een waanzinnig lied sterft
in de blinde gedoofde nacht.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
8 De wolken vangen de laatste stralen als een belofte
en kleuren de hemel met hoop voor wie omhoog durft te kijken.
Elke prikkel van vandaag vindt hier een natuurlijke bedding,
waar gedachten vertragen en het hart weer ruimte voelt.
En terwijl de schemering het landschap teder omarmt,
blijft het licht nog even nagloeien in de stilte.…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Het vertrek verrast me in een oogwenk
Ergens in de lente wanneer de dag twijfelt
tussen ontwaken en de sluimer van paarse wolken.
Ergens waar de zigeunerkoningin vlucht in haar paleis,
bedwelmd door de zeelucht.
Geplunderd door de kalme piraat.
Achteraf meet ik mijn maskerschade op.…
Harsgeur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.573 Engelen zaten op een wolk naast jouw bed.
en wenkten je naar een hemel van hars.
Misschien kerfde ik te vaak in de bast.
Ik geloof het vandaag. Morgen een vraag.
Je verdampt en valt samen met jouw bestemming,
Een rooksliert verwaait.
Over jouw lippen rolden geen klachten,
eerder plooiden ze tot een glazige glimlach.…
Mijn geest reist naar jou....
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.703 Boven de wolken drijf ik
langs het maanlicht, heel zacht.
Voortgedreven door nachtelijke stromen
zweef ik door de lucht
langzaam naar jou om je
te bezoeken tijdens een van jouw dromen.
Het maanlicht verlicht jouw lichaam,
sierlijk gevleid in diepe rust.
Ik hoor je zachtjes ademen,
mijn aanwezigheid voel je onbewust.…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.539 Er dreigen wolken aan de lucht.
Een lint wappert in de wind.
Aandenken aan wat is gebeurd.
Ergens klinkt de schreeuw van een kind,
een doodskreet, een mens wordt verscheurd.
Het wandelde om de hoek,
nietsvermoedend langs een groep,
van een man of zeven, of acht.
Ze vertrapten haar knuffelbeer
en wierpen het kind in de gracht.…
BIDDEN
poëzie
3.5 met 37 stemmen
5.679 Het trillen van een stille vlam
die naar de wolken tracht.
Het slaken van een ademtocht,
het vallen van een traan
de blik naar boven van een oog
door God-alléén verstaan.
De eenvoudigheid, het kunstloos waar
der kinderlijke taal,
maar aan wie plaats gegeven wordt
bij ’t Englenlofkoraal.…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 ."
Doch ijlings kwam een bui
In 't huilend noorden op,
Met schrikbaar ijs geladen;
De losgeborsten wolk
Hing donker boven haar,
En kletterde op haar bladen.
Hier viel het jeugdig loof,
Van haar gebogen steng
Wreedaardig afgereten!…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Zo dekt een donkre wolk het stralend zonnelicht,
Gelijk mijn Liefste nu zijn vriendlijk aangezicht;
Zo lang dat in mij scheen, slóeg mij het hart van vreugden,
Toen was ik sterk, en zong en sprong langs 't pad der deugden;
Maar nu zich eens verbergt die Goddelijke schijn,
Bevinde ik mij een worm, in stof en as te zijn.…