1885 resultaten.
MIJN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Ondanks mijn zeer gezonde levensstijl,
heeft ziekte mij tegen de borst gestuit.
Ik red het niet met wat groente en fruit.
Ben geestelijk een uitgewrongen dweil.
Nadat men mij de uitslag had gezegd,
heb ik nogal wat traantjes weggepinkt.
Mijn gezonde lichaam heeft mij verlinkt.
Hieraan helpt geen biologisch gerecht.…
Nieuwe haiku's #3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Na de laatste slok
De fles heeft een hals
een buik en een bodem maar
ze heeft geen borsten.
Saxophone Sam
Op zijn saxofoon
spelend blaast hij zijn tonen
door de eenzame nacht.…
Paarse Zee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
489 Een week na sneeuw en ijs, tien graden vorst
Drong door het bodemrijk uit alle macht,
Ontworsteld aan de diepe winternacht
Een krokuskoor dat zong uit volle borst
Het Lied der aarde, rijm- en woordeloos
Heel even maar, toen kreeg ik het te kwaad
Door kou bevangen zong het uit de maat
Hun paars tapijt zonk terug, voor vorst te broos...…
Een nieuwe taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
743 de taal om met de ontslapene
te praten bestaat uit zwijgen
oog in oog niet spreken
in stilheid alles ondergaan
ik kan huilen zonder tranen
jij kon ooit lachen mét
maar ik voel mijn oude winterhart
en in mijn borst is het koud
bij het verre noorderlicht
zullen eeuwen anders zijn
dagen als vervreemde vrienden
voor animus en gezelligheid…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 De teckel zucht zacht op mijn borst,
troost aan een zijde zachte kop,
de roffel in mijn borst bedaart,
ik til het diertje—laatste ommetje—
de avond valt, de deur dicht
en even voel ik
hoe dichtbij troost soms kan zijn
tussen wat blijft en wat moet verdwijnen.…
openden in vochtig rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.053 ik zag het warme
welkom in je ogen
je stem zong en
je lippen openden
in vochtig rood
ik hoorde geen
woorden maar
danste naar binnen
was gek op je lijf
en dolde je zinnen
lichamen woelden
handen kroelden
in honger en dorst
ik rustte uit met
jou op mijn borst
maar je verdween
ik had geen oog
voor je geest, koos
voor je lijf…
Geen bloemen meer
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.058 dat ik achterblijf
en mijn vingers zich snijden
aan het oude bidden
maakt mij tot herinnering;
ineengedoken, met het hoofd
onder lakens
geboren was ik toch en bestond
ik niet als kind, dat voor handen lag
het blije gezicht afgekeerd van doodgaan
en overbodige benen
dan waren er nog steeds die borsten
ontluikend weliswaar, maar…
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 op het strand
het dode strand
luister ik naar regen
naar beminnen
dat door stilte stuk slaat
op te broze schelpen
harde rotsen breken
mijn gedicht, ik kan de woorden
niet meer verdragen
omlaag, waar
vissen vallen in de nacht
en meedrijven met
de aarde
de schaduwen
druk ik aan mijn
borst, zilt
als steentjes
op het strand…
Opa worden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
743 De harde schil van de omheining
borst aan innerlijk vermogen
en puzzelt het mozaïek waarop
het landschap staat getekend
in een trots welke voor mij
een nieuwe poort heeft geopend
De werkelijkheid draag ik
op mijn schoot en is het leven
dat de nieuwe tijd een wending geeft
zoals het oude veel heeft te vergeven
Geen degens meer die schermen…
EUROPA CUP
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
959 ____________________________________
Britse vrouwen hebben de grootste borsten
van Europa. De Denen komen op de tweede,
de Nederlanders op de derde plaats (ANP)…
Ondersteboven
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.461 Een regenboog hangt
lachend aan het raamkozijn,
sterren spelen kwijlend
met de borsten van de nacht.
De losgeslagen zon jongleert
met gillende kometen,
oceanen spartelen
verbijsterd op de wind.
De lente komt en komt alweer,
nu spuiten de vulkanen
en witte wolken druppelen
hun lading op het land.…
Adamsappel
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.040 Chawa zweeft over de wateren,
haar borsten verhullen de wereld.
De boog naar zonde gespannen
verdichten zich nakende eeuwen;
ik zal de roede niet sparen,
ons wachten de lust en het weten.…
In der disco
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.754 Je borsten springen,
woest op me af.
Je vingers dringen,
zonder gezag.
Je haren zwaaien,
al heen en al weer.
Je handen aaien,
op zoek naar meer.
Je sappen happen,
zoekend naar vlees.
Je lippen klappen,
Ik ben bevreesd.
Je heupen wiegen,
ver uit de maat.
Je benen liegen,
vol op je plaat.…
Schimmenschemer
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
628 zie wat ik voel
mijn naam is zwaar van zonde
zie, hoe donker zwart
door het ontbinden heen
schimmen passeren
voorbij mijn haard
zie
zie dan het gestamp van de nacht
mijn waanzin ligt bebloed
in de herinnering van het zelfmoordzaad
zie
en geef mijn borst
een onvergeeflijke naam
in het zwarte hart van
wat ik draag
zie
zie…
GEBED
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.949 De zuchten aan de ziel ontschoten,
De dankbede aan de borst ontstroomd,
En Gode vlammend opgeschoten,
Als gij zijn gunst en goedheid droomt,
Staan in ’t onfaalbaar boek van ’t leven,
Ginds, onuitwisbaar, opgeschreven.…
Deuntje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Ik fluister tegen de boom
dat mijn hart een dansje maakt
voor jou
ik neurie in de wind
het deuntje van je glans
ik draag in mijn borst
een kruidje van de dag
dat ik je klaarlicht
uit de verte komen zag
ik herkende heel je gloed
en schokte bij je blik
die mijn bestaan verlichtte
met de vlam van juist en vol
nu fluister ik naar…
De Dokter
gedicht
3.4 met 10 stemmen
13.338 De dokter keek op mij neer
ik zag zijn gezicht boven het mijne
ik zag wat hij dacht
dat ik dood kon gaan - zo keek hij
terwijl hij luisterde aan mijn borst
hij keek mij aan met een blik
- hoe kan ik dat zeggen - een blik
voorbij mijn gezicht, een blik naar iets
achter mij naar iets verwegs
alsof hij iets in de toekomst
probeerde te zien…
liefdesgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 zij straalt als vuurwerk
spreekt tot onze verwondering
beweegt als zwanen
ogen als candid camera's
ze verzamelt filmpjes
van haar glimlach
in een geldkluis
haar bedoelingen
zijn als aardbeientaartjes
als ze op haar vingers fluit
komen eekhoorntjes toegestroomd
ze trekt aan haar oorlel
en bomen verschieten van kleur
haar borsten…
Ontsnapt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Zomaar ontstaat een gedachte
die ontsnapt
uit een rusteloos denken door
verwarrende gesprekken
met jezelf
Eerst nestelt zij zich in het hoofd
als een wrak
in het meer van impressies
en zij sluimert
dobberend in het bewustzijn
Dan daalt zij neer langs de nek
en in een getergde romp
als lood op de borst is
zij niet in staat
te bewegen…
Standbeeld
gedicht
4.6 met 8 stemmen
8.751 ‘Om Godswil laat me niet los,
mijn benen zijn geknakt’,
fluister je aan mijn borst.
Het is of ik de aarde tors.
En langzaam kruipt het mos
over ons standbeeld heen.
--------------------------------
uit: Sphinx (1946)…
Sterfuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
726 wie weet hoeveel de aarde torst
op de aangestampte hei
palen met mokerslagen geïmplanteerd
in haar uitgemolken borst
wie weet hoeveel gewapend
beton de hoogte in geschoten
haar grond verduisterend
waarop handel in drijfzand floreert
wie weet hoeveel schotsen
schuren boven laaiende vlammen
die aan haar longen likken, er
stervuren zaaiend…
Pavanne I
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Armen vergroeid en onthand, wild
om zich heen wapenende splijt-
stof, uitgebreid de borst ontkend.
Opdelend het jongste als som
het gesplitste splijten, lede-
maten bestemd voor een grafiek.
De stem van de jeugd in lichaams-
delen geschoold, is koopwaar voor
een lijfonteigenend tarief.…
Een vrouw van bijna vijfenvijftig
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.279 natuurlijk is het soms wat schrikken
wanneer je in de spiegel kijkt
dan moet je even twee keer slikken
omdat er bijna niets op vroeger lijkt
je mondhoeken hangen naar beneden
ook je borsten staan niet meer zo strak
over je voorhoofd is iets heen gereden
en je billen zijn inmiddels vlak
je hebt de onderkin van een kalkoen
je buik toont onregelmatigheden…
Wens
poëzie
4.7 met 3 stemmen
893 Mijn zon, Uw bron
Springt nog voor aardse dorst;
Ach warm, dat arm
Ik niet zal staan, mijn borst.
Mijn aar zij zwaar,
Als hem de sikkel telt;
Mijn kroon zij schoon,
Als hem de bliksem velt.…
onder een oude plataan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 een oude plataan
duizend slapen verder
op losliggend schors
ontwaken we onder
het bladerdak van
een oude plataan
een buigende tak
verwijst naar ons verblijf
vroege ochtendregen
brengt het blad in
glanzende pracht
traag pas jij je hand
op een blad
parels op je borst
soms is het verleden
ineens overal
duizend slapen verder…
Waterval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
621 Het was het geluid van een waterval
waarmee je tegen haar vochtige borsten
in slaap viel, terwijl de regen buiten
onophoudelijk een zwijglied zong.…
Hovaardij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
228 ’t Hoofd hoogmoedig geheven,
Kin omhoog, borst vooruit!
Hovaardij is niet te benijden,
Menig ging er door onderdoor.…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.
Al vallen de blaadjes nu ook van het hout,
het is die tederheid die je warm houdt.…
Valse hoop
netgedicht
3.3 met 94 stemmen
6.433 De nacht verkracht door valse hoop
op benen, bolle borst.
Liters zaad door lust en wanhoop
in tissuepapier gemorst.…
Maria
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
3.387 Druk het aan mijn borst,
om het nooit meer los te laten.
Waarom voel ik mij verdrietig,
als ik naar mijn kindje kijk?
't Is bejubeld en beklonken
door het volk hier in de buurt.
Volgens hen zongen er eng'len:
Gloria in excelsis Deo.
Maar...,
waarom heb ik zo'n verdriet?…