Alle inzendingen over brein

923 resultaten.

Sorteren op:

Elixers van Expressie

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Voortschrijdend is de strijd, Tegen het vertragende gevecht, In het moment voor het geschrevene, Weerbarstig klimt de schamele moed omhoog langs groeiende veerkracht, En spant de bogen der opwellingen, Onder druk druipt het brein droog het stof tot nadenken, Bruisend borrelt de beroering, Dwalend drapeert mistige muze de pilaren…

De sleet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
als gedachten klaar zijn met dollen en uit gelachen van hun plezier en grollen komt er eindelijk rust in het brein geen activiteiten maar naar een lager energetisch platform en kan de chaos van de dag een paar plaatsen opschuiven in de opslagorde van de dag in de zachte mist van herinnering wordt ik wist morgen weer weten er…
wil melker16 februari 2024Lees meer >

God was een zachte vlinder

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
Jij schreef alleen wat je niet wilde zijn geen figurant in een droom of een derderangs dichter zonder geweten bergen, rivieren bruggen van taal domeinen vol liefde omgrensden jouw brein op de heuvel in het bos bloed stroomde angstig bloesem bloeide listig je ademde voorzichtig in angst en leegte van wat je niet wilde worden…
mobar27 december 2009Lees meer >

Handschrift

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
strelen teder zacht zodat een lichaam heelt hoeven in samenspraak niets meer te zeggen omdat zij zich op gekrenkte schouders leggen lezen louter wat tussen regels is gehoord omdat zij spreken zonder een overbodig woord grijpen vast zonder los te laten verraden geen namen zonder zichzelf te haten wassen in onschuld opgedragen door het brein…
Iniduo8 september 2012Lees meer >

afzien is zijn

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
trekt hij daaruit nog tijdig lering en krijgt zo de zaak weer op de rail fysiek lijden aan een gemene kwaal vraagt echter een heel andere moraal wie de idee beslist ver van zich werpt dat de geest door lijden wordt gescherpt verwerpt zonder het zelfs te vermoeden wat door zen mystiek valt te bevroeden de eenheid van het lichaam en het brein…
ADAMANT19 november 2011Lees meer >

Voor wie dit leest (hik)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Zelf vindt de poëet zijn gammel dichtsel mooi; De niet-lezer zou er best niet aan beginnen Want krakend voegen zich de regels binnen Dit sonnet tot rijm van ondermaats allooi Voor de gevolgen van die dichterlijke brand In ziel en brein van hen die dit toch lezen Stelt deze dichter zich dus niet garant.…

Geen vergeten reis

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 617
terwijl de slaap mijn ogen kust, dwingt tot rust hoe zou ik kunnen vergeten zelfs al zou ik willen… hoe je adem klonk in het ochtendgloren naast de bimbam van de klokkentoren je woont in mij, levenslang in de beweging van mijn hand het schrijven, mijn gedicht al ben je ver, uit mijn zicht de stroming van de wind echoot in mijn brein…

De Ademhof

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
elke herinnering is in de aard van de zaak beschreven blad in de nerven van mijn brein heeft zich een idee postgevat dat de groenheid van de weide nooit hier is maar altijd ginder dat de maagdelijke lente broos is als de vleugels van een vlinder dat de koelte van de avond en de ijzige stilte van de nacht een voorbode zijn van het onvermijdelijke…

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Er was nog niet geploegd er was nog niet gezaaid, het brein van de aarde was nog niet geboren en ging de zon onwetend onder in de seizoenen van het eerste jaar.…
Pama4 juni 2013Lees meer >

Worstel met de stilte

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Brein murw gebeukt Door innerlijke chaos Fluittoon die mijn Bovenkamer regeert En mij tot razernij Brengt - overal Opgesloten, nergens Meer een uitgang te Vinden - en dan wordt De razernij in mij Bedwongen door een Forse cocktail van Uiteenlopende soorten Uit het farmaco-protocol En is het de stilte die Mijn denken overneemt…

Lentefeest

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 903
Op de eerder grijze verre velden, verrijzen geurend regenbogen, laven ogen, hart, het brein, wat zouden wij zonder bloesems, lente, groeikracht zijn?…

Dodendans

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Macaber de dodendans in mijn hoofd van kameraden die er niet meer zijn, maar rusteloos rondwalsen door mijn brein. Elke nacht opnieuw van mijn slaap beroofd, aanschouw ik een bizar schimmenfestijn, waar ziel na ziel zich zo vrolijk uitslooft dat het me delirisch en wel oorlooft te malen over 't wezen en de schijn.…

Kamp Westerbork

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 712
in hun vlucht vogelvrij gevochten blijkt mijn blik met arctische koelte oog te hebben voor afwijkingen de davidsterren die verwijderd zijn de joden zijn vermist interpretaties die slechts gedachten zijn kunnen stralend in een hemelsbrede blauwe lucht rillingen van walging baren in ringen druipende gedachten in de watervlakken van het brein…

LEEGHEID

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
Een leegheid... dat is wat er is er is een leegheid in mijn hoofd een galmend en hol echoënd gebonk niets is zinnig, alles is verdoofd witstarend het papierlijk oppervlak geen indicatie van iets wat iets belooft geen woordregels die vanzelf ontstaan Ooit werd elk gedicht gemakkelijk ontroofd aan de hersenspinsels van mijn brein met het grootste…

Lichaamsdelen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
Liefde leven Samen zijn Zich overgeven Moeten zijn Jouw stem Klassieke muziek Vleugel bespelen Ons brein Hemel belooft Het kompas Natte noorden Fluisterend spreken Zonder woorden Mijn handen Jouw huid Die billen Als steen Een beeldhouwer Marmer vormt Naadloos sluitend Een kunstwerk Eeuwig mozaiek Lichaam delen Brandende honger…

De Nacht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
het huis, haar negatieve licht, schijnt met absentie, boordevol mysterie: een zwarte wolk die tussenruimtes dicht Haar stille alomvattende presentie die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert dooft weliswaar de ogen-referentie maar het gevoelsgebied intensiveert Zo geeft zij kalmte om ons te bezinnen en zo vertraagt zij ons nerveuze brein…

Quetzalcoatl

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
is het ons verworven in haar brein gestorven om een klodder op het brons? “Het was maar roomboter!” roep ik dan “Die tepels zijn net salamiplakjes - het was een misverstand!” Ze luistert niet maar braakt ballen mijn eigen ballen…
Peau Pilosa28 oktober 2020Lees meer >

Vrienden in mijn hoofd

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
Wie is dat toch die clown, die schatert in mijn brein, waarom? Wanneer ik jammer: Ik voel me down! Wie is dat toch, die monnik, die met mijn ziel gaat mediteren, wanneer ik mijn moed verlies. Ik hoor vaak fluisteren in mijn hoofd! Zal ik naar een psychiater gaan? Nee! Ik wil luisteren naar mijn vrienden.…

De regelgever

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Wanneer wat fris elan zijn gang verstoort begint zijn brein gelijk een boot te stomen, er moet direct een strenge regel komen, die creativiteit ter plekke smoort. En als er van het oude wordt geweken dan raakt ie in geen dagen uitgezeikt. Hij wil en moet en zal een regel kweken waaraan het nieuwe grondig dient geijkt.…

Verder weg

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
veel, verder weg komt te staan heb ik onderweg wel goed opgelet of droomde ik, door alsmaar voort te gaan beschrijf ik het tanend heden waar tafels en stoelen bevriezen en van mijn kamer hoeken worden afgesneden; heb ik het dan over loslaten of over verliezen het kan ook zijn dat mijn bewegende buitenring allengs stopt in mijn brein…

Ode aan de handen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Handen willen altijd zo graag geven bijna leiden zij een eigen leven trouwe dienaren zijn ze evenaren de snelheid van het brein, de wens alles voor 't gezin, huis dier, de stal plant mens ze zijn gevoelig als snaren van een instrument, nooit lui, hoe ook een bui, moe je bent.…

Ode aan de Levenskunst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Breinen kunnen denken, maar hebben zichzelf niet bedacht. Mensen die grijpen naar de macht, begrijpen van de liefde niets. Artiesten kunnen in niets liefde zien. Het sterfelijke maken ze onsterfelijk. Grillige lijnen krijgen betekenis. Het vormeloze ontvangt vorm. Woorden worden gedichten. Geluiden harmonie.…

burn-out

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
de wijze waarop het brein het duister van de dag zoekt in de schaduw van de nacht die zich staat te bedrinken aan de trog van de macht dewelke mijn schedelpan genadeloos heeft gelicht en het heeft gevuld met afgrijzen en waardevolle prutsige beloften niets kan waar zijn, wat ik zie zijn schepselen die mijn geest bevolken wat ik hoor…
elze23 februari 2019Lees meer >

De schaamte voorbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Is het zonde dat er mensen om mij geven Waardering voor mijn zijn Niet langer angst en beven De schoonheid van mijn brein Is het erg te worden begrepen Terwijl de uitleg niet bestaat Geen vertrouwen in iemands strepen Omdat het nergens op slaat Er is niemand gevonden die boven mij staat Want ik houd niemand klein Iedereen is even belangrijk…

Gaia (3)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
De oceanen zijn niet alleen de baarmoeder van Moeder Aarde waar alle leven geboren wordt maar ook de buik in ieder van ons waar onze aderen als rivieren onze vitale organen voeden in verbinding met ons hart dat als een regenwoud het ritme van ons leven regelt aangestuurd door ons brein dat als de korstlagen van…

Bitter en zuur als azijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
föhn in zijn hand toen is het velletje met de gekrulde letters de andere kant van het toneel opgewaaid Is de zoete wijn te vroeg ontkurkt of hebben we gesnurkt daar waar we wakker moeten zijn dan zal het Bitter zijn oud en zuur als azijn Deze woorden ben ik niet vergeten - zij zweven als muziekakkoorden door mijn brein…

Alleenzaam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
niet meer kwijt en wordt daardoor steeds killer trekt zich in zichzelf terug zijn wereld wordt steeds stiller hij was gewend te commanderen met humoristische fragmenten nu is er niemand meer die luistert naar zijn toonaangevende accenten zij zien de leegte in zijn ogen proberen deze te compenseren door teruggespoelde beelden in zijn brein…

Generatie Nix

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
De hotmailtiktok generatie X Heeft niets met diepgang, daar kiest men niet voor Het dringt niet tot hun botte breinen door Kijkt 24/7 graag naar niks Het was verplicht, en tegen elke prijs Van basisschool tot vwo en mavo Nu schrijft en leest geen kind goed op de havo Door 't EU digitale rijbewijs Laatst vroeg ik bij ah een ex-mavist…
Max11 december 2023Lees meer >

Leren leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Hoe moet ik leven, Wetend dat het niet mijn schuld is, Wèl mijn soort, Bedacht door het menselijke brein, Niet mijn gedachtegoed, Dat bezit ik ook. Moeder Aarde heeft mijn hart, Eeuwig, voor altijd, Niet voor degene die het langzaam verloren, De passie van een ander.…
Foss22 november 2024Lees meer >

Bos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Je komt weer bij hem terug in zangerige neurodiversiteit omdat er een nieuw gedicht in deze passie moet beginnen met het zingen van de herfstbomen langs het autisme van jouw jeugdig brein je gaat helemaal los op het mos in het bos met duizend lyrische takken je probeert je te verbinden met de hemelse sterren tot de conclusie gekomen dat…