851 resultaten.
We eten zo gezellig samen ... (sonnet)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.504 alleen mijn woorden weten niet de weg
langsheen de rijst met ratatouille en worst
ze blijven steken ergens in de borst-
streek, breken stuk bij nader overleg
of eigenlijk verdwijnt al wat ik zeg
in de tomatensaus die wordt gemorst
jouw letters los in de gratin gekorst
bereiken niet mijn brug, mijn overweg
ik leefde nochthans jaren…
Dierenlogica
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
838 meter
De luis is voor de kleine spruit
De vliegende rechter
Zegt verbaasd echter
Die pruimenboom is groot
En is blij met hun dood
Van luis en worm
In elke vorm
Dus vogels verdeel
En laat zijn bloesem heel
Verspil geen tijd met vechten
Ik moet dat al berechten
Ik ben wel razend snel
Maar vogelnijd beslechten
Is voor mij een brug…
In de rechte lijn de werkelijkheid voorbij
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.097 Maar zijn vrees zou zich bestendigen, zijn trein spoorde een brug te ver.
Hij kon niet anders meer dan het traject volgen, want de trein zou alsnog kunnen ontsporen.…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken
op uit de nevel, aan de overkant
het bos waar zich de herfst laat ruiken.
Ik voel je vingers grijpen in mijn hand
bij een gerucht terzijde in de struiken.
De zon gaat op over dit avondland.
-----------------------------
uit: 'Waterstaat', 1994.…
De zwerver
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
1.959 Slapen doe je onder een brug
of ergens in een portiek
een dokter heb je nooit gezien
want je bent nooit ziek.
De wereld heeft je hard gemaakt
je leven is niet zo begonnen
eens heb je ware liefde gekend
nu leef je onbezonnen.…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 stralen over de aarde
Zij verwarmt nog niet
nog bleek is haar licht
Licht zo oorverdovend stil
en kleurloos bleek
stil als het lied van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads gedoogd nooit echt geliefd
Maar ook brug…
eens heb ik je zo liefgehad
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
708 eens heb ik je zo liefgehad
nog niet zolang geleden
toen - op de brug van het diepe zijn
en grenzeloze mogelijkheden
hebben wij een kind gebaard
uit akkoorden van de ziel
dat met ragfijn gouden zonnedraden
harten keizerlijk samensmolt
met tedere overvloed beladen
leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog
en nu de herfststorm raast…
De droom van een dorpsjongen
gedicht
3.1 met 26 stemmen
24.987 (En op de Academie-brug mijn arm,
Mijn nier op de Rialto. En mijn lever,
Die liet ik achter op het Arsenaal.)
O, deze stad is boven spot verheven...
Maar zelf een rarekiek en toverzaal.
Hier kan men zeer voornaam de pijp uitgaan
In een van die gesloten, hoge panden,
Zelfs als een oplichter nog niet banaal.…
mijn moeder was iemand uit de duizend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 zij was als een klokhen
dag en nacht bezorgd
niet alleen voor haar eigen kroost
haar optimisme en goedheid
haalden veel moedelozen terug
over de brug.
mijn moeder was iemand uit de duizend.
zij kon en bleef moed inspreken.…
vakantietijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 zwaait de ruiten blij langszij, gevormd
door spiegelbeelden rond de vage weg naar daar
het is waar
dat ik je missen zal- maar straks ben ik terug
en voor je ’t weet vertaal ik weer
mijn woorden, als een brug
naar meer
tot ziens, ik zie je
in wat verderop gelegen uren die zo mooi
weten te duren
tot ze dalen in die ene, immer graag geziene…
Het dagelijks verlangmoment
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
672 dan dit armzalig alles wat er nu is
het wees maar tevreden met uw lot
roept irritatie op vanwege afgesloten deuren
want er is de wens naar schitterende vergezichten
die bevochten moeten worden op de barricaden
maar dat zou wel ten koste gaan
van al die o zo veilige rituelen
zou een sprong zijn in het ongewisse
en dat is vooralsnog een brug…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske landweg
waar de liefde hevig bloeit in een bed van
rode klaver en de wind er eenzaam stoeit
De oude brug…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 Mij en heel de roekeloos
veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft
brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd;
hier fiets ik, onverklaarbaar volledig aanwezig,
op een brug in Amsterdam-Zuid - vreemde inval
van een stenen meisje, dat even haar ogen sluit.…
vloeibaar baren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 niet aan te raken
ik ervaar dat met mijn ziel,
een kwetsbaar baken,
die roert, beroert en ontroert
maar altijd is, ook tijdens gemis
immers dan is het vaak zoeken
naar troost of zalven van een wond
dan schenkt een kleur of roept een beeld
dat neigt naar liefde, naar het gebroken nabij
waar de nacht de dag besteelt
het lijkt een tere brug…
Mokum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Maar dansen kan ik nog wel
Dinsdag loop ik langs het Singel
Het begin is er nooit geweest
Ik voel onder mijn voeten
Mijn zoete Mokumse grond
Woensdag loop ik op de Lindengracht
Zo eenvoudig kan het zijn
De deur bijt in zijn slot
Hij legt zijn handen op de bar
Donderdag loop ik in de Warmoesstraat
Men zal zich naar mij buigen
De brug…
Het slijt nooit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Ik huil en ik huil
En ik knijp in mijn vel
Maar je bent heel erg weg
En je komt nooit meer terug
O waarom is er
Naar de hemel geen brug…
Gespleten aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 naam
die al een naam had
toen het nog geen vorm had
de vrouw die niet genoemd mag worden
in doolhoven verstopt
eten ze mijn vlees binnen de muur
voor doden
wij geheel anders
verlangen niet terug naar de tijd
van de vleespotten van Egypte
maar sluiten vriendschap met de wind
van het Woord
die ons
duwt over de brug…
POOSJE & POOSJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
416 In subtotalen gerekend zit ik hier
een poosje plus een poosje
zijnde één plus één qua poosjes
&
zit ik hier in de orde van de hele poozen
een hele poos
Zoals uitgerekend twee kleine poosjes en een hele hele poos
Eigenlijk zit ik hier op de brug der vergetelheid,
voorbij het denken en voorbij het niet-denken
me te verpozen…
CONGRESGANGER
gedicht
3.7 met 64 stemmen
16.151 Ik wou wel meegaan, ik geloofde ook
in morgenstonden met vergulde monden
en armen die een brug van liefde slaan;
maar toen ik opkeek was het al te laat:
ik had een ogenblik niet meegeleefd
en reeds was ik een eeuwigheid ten achter.
------------------------------------------
uit: Stormen en stilten (1956)…
vrije gedachte
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.114 druppels glijden langzaam naar benee
langs beide zijden van mijn glazen deur
het is de weg naar ruimte waar het frisse groen
mij wil ontmoeten vergezeld van een voorjaarsgeur
iedere nieuwe dag bouw ik zo een brug naar buiten
waar de natuur eigenzinnig haar wereld opent voor mij
simpel door het slot handmatig te ontsluiten
en ik langzaam in…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 het was niet liefde zoals in ‘t gedicht
wij waren ons nog zeldzamer en dicht
ondanks je muren bouwde ik een brug
tussen te korte uren en ging de weg terug
tot jij uiteindelijk zeggen kon: ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert…
Lente, lente
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
3.038 heb gebouwd en bruggen
waarin aan de onderkant mijn naam
Van den Hemel, want we dachten
de tijd gaat onveranderd voorbij
aan kerken en namen van vergetelheid
Vervolgens draait een bronzen haan
met de wind, van zee of van het land
soms daar tussen in, omdat geen mening
is opgemaakt of de toekomst voorspeld
langzaam een brug…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Vanaf de wankele brug van de deugd
verliest ons oog snel zijn eindig houvast,
treurend om de voorbijgegane jeugd
torsen wij een steeds zwaarder last.
Ooit was het oude landschap ongerept,
elke voetstap een schreeuw om leven,
de sprookjesbloemen hangen nu verlept:
zinloos om ze nog water te geven.…
vergaap je aan zwaarden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
770 nu is mijn leven te geef
ik open stallen en hallen
van mijn eigen kasteel
kom maar publiek
vergaap je aan zwaarden
koetsen, ridders en paarden
droom in het bed
waar we vrijden en sliepen
voel aan de muren
de aanval van toen
het bloed in de groeven
de sporen van hoeven
kijk naar de brug
de stinkende grachten
denk even terug
hoe…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 maskers breng ik mee
vreemde kleren
lange veren ook
en alle kleuren van de regenboog
parasols
een enkele paraplu
misschien regen
je weet maar nooit
en de maskerade kruipt
kringt zich traag
door alle kronkelstegen van de stad
die nog aan deze morgen wennen moet
naar de rivier
brug hoog gekromd
koudijzeren leuningen
en verlangen…
beroerd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
724 ]
op de brug over de vijver
hielden ze halt
zie die dikke karpers eens
[ ik schreeuw! hoor je me niet?
neem het andere pad! ]
zit je nog lekker?
deken over je benen?
kom dan gaan we
een kop koffie halen
[ ik wil thee en nee!
ik wil gewoon naar huis,
hoor je me?
hoort hij mij?
haal me hier uit!…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 een toekomst samen, nogmaals
in de handen van deze tere geest
Al wat leefde tussen hen is vermomming
Is de gedeelde discrepantie
Een vacuüm der ontkenning
Ditmaal zal de Hemel zich voorgoed van de Wereld scheiden
De brug bezwijkt onder een torso van machteloosheid
Want waar de herinnering aan beter ligt begraven
rest slechts het kruim…
Fluistering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 In afstanden die steeds verwijden is er als
kosmisch feit dat elke brug er één is van hoop
wanneer zelfs het plat getreden pad weer slijt
in een fluistering die helder schijnt.
Als het grote verhaal verdwijnt met een kus
in duizelingwekkende details is er steeds
die korrelgraan met als uitkomst brood
in een fluistering waarop alles wacht.…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water sterft in een poreuze bedding
voorbij de woestijn is geen weg meer terug
daar begint het voorportaal
van het droomland zonder nachtelijke dagen
de grens ligt op het midden van de brug…
Kortom
gedicht
3.6 met 5 stemmen
4.766 Taal valt armoedig in een zin als:
weet je nog we gingen
met de eerste sneeuw naar Praag
om samen op de brug te staan
en smelt al bij; we gingen niet.
-----------------------------------
uit: 'Servetten Halfstok', 2007.…