Alle inzendingen over dijken

659 resultaten.

Sorteren op:

Sterk gebroken

netgedicht
4.2 met 268 stemmen aantal keer bekeken 29.353
wel dragen onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit moeizaam gaan haar beide benen slepen het gekneusde lichaam mee ineengekropen wil zij wenen toch moet zij door, vecht nu voor twee stap voor stap, het gaat steeds trager langs het pad van gestold verdriet wordt het zicht grijs, almaar vager niemand die haar droefheid ziet bovenaan de dijk…
metha23 maart 2005Lees meer >

Slappe was

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.189
aan mochten komen Kinderen gingen er eertijds van in de leer allengs zag je minder pijpen en toch meer dans dealers en dieven grepen hun verhoogde pakkans en roofridders deden het zonder Zwitsers meer Met God na Robespierre van slag in Frankrijk de waard door anti rook normen aan de bedelstaf de predikanten van het aardse slijk aan de dijk…

Uit mistig grijze morgenstrepen

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.960
Uit mistig grijze morgenstrepen, Een onbewogen meer gelijk, Verschijnen vormeloze repen: 't Zijn bomen op een hoge dijk. Nu 't lichter wordt, zie ik iets blinken Als sikkels, opgaande uit de mist; En klokjes hoor ik droomrig klinken: De herder met zijn koeien is 't.…

Zee

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.720
De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie landschap van pieren en dijk en scheepswrak.…
niek snip24 februari 2006Lees meer >

Bezinning

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.413
Toen braken de dijken en dreven de lijken… Een mensheid in nood… Hun graf was gedolven; in ‘t spel van de golven Klonk ’t lied van de dood… geschreven nog gister’ in ’t levensregister, doch toen was het boek opeens vol hiaten. We zwegen…gelaten… De rede was zoek…!…

Opa

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.155
Als ik naar ‘t huis in Marken ga en langs de dijk het laatste stuk insla weet ik mijn kleinkind aan de einder Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht Dan kan het regenen of schijnt volop de zon; stormt het of slaakt de wind geen zucht Als ik naar Rotterdam toe ga mij langs…

Zeeland.

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Zeeland, waterland, weiland met duinrand Ganzen dansen in het akkerland Lieflijke dorpen en oude stadjes Het leven is er soepel en gladjes Monumentale gevels, bruggen en grachten Een rijke historie herleeft in gedachten Kanalen, dijken, plassen en weelen Stille plekjes en vogels die kwelen Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Peterdw.23 november 2006Lees meer >

Dagdroom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
onderlaken strijk ik glad de ramen open, uitgeslapen ruikt het buiten schijnt de zon en dampt de aarde, scharrelen de vogels op het groen gazon en in de bomen heerst een drukte van belang, er wordt gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden: de beste plek, terwijl ernaast de graafmachine rammelt, graaft de zware klei verplaatst naar groter hoogte, dijken…

Cordon Sanitaire

netgedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 889
neerstort in een reeds vooruitgesnelde vloed * in deze kamer klein van omvang echter met een hemelshoog plafond is men aan de ander gelijk men laat iets achter stevig dan wel drassig van aard, waterig of herkenbaar rond zelfs geen hoogwaardigheidsbekleder ontkomt aan dit ritueel en zet het verteerde aan de dijk…

Aphrodite

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Gij zijt mijn boterblomme, mijn paarse pinksterblomme en het fluitenkruid in bruiloftooi aan weerszijden van de dijk. Uw aanwezigheid doet mijn voeten lichtvoetig dansen in de zoetgeurende bongerd. 't Is daar dat gij mij kust en mij doet zweven tussen paarse kersebomen.…

Tijdelijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
zonnerond op horizon sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst sprakeloos zien onze ogen 't grenzeloze van oneindigheid mensen wensen nachtrust tussen vaste vormen kussens, lakens, in vertrouwd vertrek kennen zelfs de kleinste kraakgeluidjes van het bed zee, jij kent je kleine golven ziet ze aan wacht, tot zij bulderend rollen duin en dijk…

windpaden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
wind woelt door het gras een zeis die lucht snijdt door hardgroen tapijt breed omgeslagen op zware klei nat en breed een hark met wilde steel beweegt naar de vesting van de dijk doof in rust voor de halmenkust waar bovenaan hekken als verwaaide stutten staan een wijde rok die traag schokt om het lijf ruw als een windvlaag in het…

Eeuwigheidswaarde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Wellicht zeg je zand erover al was het aarde nu zij gisteren de dijk passeerde en werd begraven. Leven is soms ganzenbord met gekleurde pionnen. De dood is zondermeer de dood die aanklopt, die sneeuw was en is sowieso puur dat witte kleed dat bestaanbare en het nu weer wachten op de lente.…

Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal, notre dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
Het gebed zet geen zoden helaas aan de dijk, noem ze. Noem ze relikwieën , klokkenluiders van de Notre Dame.…

Aan mijn wandelvriendin 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Leve de stille dijk op de uiterwaard met zicht op de IJssel die kringelt de rust en overvliegende vogels, een apje dat af en toe rinkelt jouw stem met verhaal, mijn stem en jouw luisterend oor zonder jou zou ik het niet doen maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
Ralameimaar24 december 2019Lees meer >

De watersnoodramp

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin Weer spatte het schuim over dijken en duin Weer raasde een vliegende storm over 't land Weer beukten de golven 't geteisterde strand Weer gingen gedachten gebeden naar zee Weer leefden er honderden duizenden mee Weer waren de machtigste schepen in nood Weer vochten de mannen op leven en dood Weer wachten…
niet bekend15 januari 2023Lees meer >

Aan mijne landgenoten

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.386
Als kindren van een groot gezin, Bindt u de band der broedermin: Laat scheuren dam en dijken, Die band zal niet bezwijken! Ja, dam en dijk bezwijke en zwicht', Die broedermin treedt meer aan 't licht; Tot heling aller wonden Wordt zij getrouw bevonden. Dankt allen God en weest verblijd, Omdat gij Nederlanders zijt!…

Waarom...?

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Een storm raasde over land, vermorzelde de dijken, deed vluchten iedereen, het eerst gingen de rijken, als laatsten de mensen zonder geld, uit de sloppenwijken... De beelden hier op het Journaal vertellen het afschuwelijke verhaal van Katrina in een slecht humeur, zij raasde en tierde, en zegde leed aan van deur tot deur...…

Gemis

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Vandaag jaagt een schaduw over het veld Ergens knispert zand in schelpen aan het strand Ondanks jicht heb ik mij ook vandaag vermand Sla ik steeds mijn ogen naar het hoge op Zie de gloed aan het talud op de dijk Voel mij dan ondanks pijn en gemis heel rijk.…

speekselvloed

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.705
na een broeierige treinreis blootsvoets in mul zand in een nevelwolk van gekrijs verdwaalpaal en pier en dijk verdubbelen door de honger we waden door een zilt rijk weg naar het terras in de duinen olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot de geur van gestoofde ajuinen een parasol overkoepelt de tafel we zinken in een kuipstoel in een…
wim veen5 november 2006Lees meer >

Ode aan 't Hoogeland

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
De zee overstroomt ‘s winters ‘t Hoogeland laat klei achter en zou Waddenzee geworden zijn als in de eeuwen de boeren het land niet hadden behouden met dijken en afwatering.…

Dag dichter

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 905
Dag dichter Ik heb je machteloos liefgehad zeil maar weg neem de eerste beste bries een laatste zwaai vanaf de dijk een handkus voor je laatste werk vaarwel dichter tot aan het zielenwater je hebt me machteloos lief gehad ik onthoud alles, zei je ik geloof je ook datgene wat je vergeten was de tak die van de boom viel vlak voor…

Molen De Regt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
In een smal stukje dijk verzakt de doodskop van wit cement, luguber door concurrentie bruut onthoofd. Onttakeld tot de romp. Werkeloos ontdaan van kap en gevlucht. Ooit gedekt met riet. Aardige baard. Donkergroen geverfd, rood afgebiesd, tussen de koppen van voeghout en steunder een jaartal. Een naam.…

allee vrouw zei je

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.294
waar wij onze hartstochten botvieren zullen geen baren te hoog zijn Laat mij geen bakzeil halen vrouw ík voer de bezem in de mast zet dus maar alle zeilen bij zorg dat de dijken laag zijn en houdt de kluisgaten wijd open ik kom eraan tussen de klippen zullen we doorzeilen ik zeg je vrouw - voortvarend als we zijn zullen we hard van…

Oergrond

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Dan neemt de zee van al wat werd gebouwd van kunstig nest, tot mast van hout, zelfs stalen boten niets blijft gespaard er wordt immens genomen maar goede raad leidt tot de daad, er wordt een dijk gebouwd. Bescherm met man en macht wat kwetsbaar is, het mooie maar weet dat zee die wordt geweerd, toch voortleeft, als gekooide...…

Bier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 673
Onder de wakende ogen van de hoge windmolens Duitsland aan de andere kant in Over de Dijk een boerderij brouwers met ambitie bouwen traditie brouwen zacht water dat hier uit de grond welt tot Westerwolder bier.…

kribbig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
de rivier zoekt zijn grens ik ben ontzettend bang leg blokken neer langs de spleten van mijn ziel vlucht een glooiing op gras onder mijn voeten vecht voor veiligheid m’n levenslijn loopt grenzeloos grillig langs randen van basalt de dijk draagt m’n pad klimmend naar zijn kruin kijk hoopvol omhoog de zon en het water kleuren m’n…

Ochtenddroom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Kijk daar gaat een haas snuffelend langs het pad waar slakken in meerdere soorten ook vertoeven, de wolkenlucht trilt ogenschijnlijk als espenblad op de dijk hoor ik kletterende paardenhoeven.…

Nu we hier toch zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Zet zoden aan de dijk, verleg een steen in die rivier, bouw aan die droom! Val, en sta op alsof er geen keus is. Je weet en vergeet het dat we helden zijn, die hier niet voor hebben gekozen. Maar nu we hier toch zijn... Nu we hier toch zijn.…

Hij Wacht Hem Op

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
hij gaat promotie en lange uren maken heel wat meer verdienen en meer verantwoordelijkheden ja het loont al dat keiharde werken – en hij wacht hem geduldig op – een villa met zwembad en als zij niet wil wat dan zet hij haar aan de dijk genoeg die wel willen trouwens zij mag de kinderen – en hij wacht hem nog geduldig op – zij lacht…