24248 resultaten.
zeewind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 zeewaterwind zweept
golf op golf woest
tot zoutige vlokken
en wij
schuimwind vangend
wij lopen daar
tegenwind treitert ons gelaat
zoutvangende wimpers
als vegende wissers
met zachte zee ogen
hand in hand
lopen wij daar
gehoorgangen gehuld in geraas
de adem afgesneden
lippen opeen geperst
de tanden zandknarsend…
De wind vertelt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
832 hij staat hier klein en eindeloos te wachten
zo deerlijk kwetsbaar blauw – maar hij verbleekt
vaalwitte vogels stalen ooit zijn krachten
de wind vertelt: hier huist een hart dat breekt
zo deerlijk kwetsbaar blauw – maar hij verbleekt
en ik zak altoos dieper in de dagen
de wind vertelt: hier huist een hart dat breekt
hij legt zich neer – ik…
Klavertje vier
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 nu is het
mooi geweest
als as in de wind
verdwenen
kus mij liefelijk
zoals jij
speelt met snaren
neem mij mee
neem mij mee
ik wacht een dag
in levenslang patroon
ik smacht
naar leven
van de lust
zo is mijn bron…
VERWAAIDE WOORDEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 De wind blaast
letters uit de boom
ik veeg ze bij elkaar
tot een ontdicht gestaat.
kijk zo…….!
De storm giert
krakende huizen
huilende paarden
briesende wolven.
Buiten op de dijk
als tegen de wind geleund
adem naar binnen slaat.…
Dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 Dromen die uiteenvallen door de wind
Die in ieders leven ontstaan
Stormen, orkanen vernietigen de droom
De droom die vervaagd in je denken
De droom van anderen veroordeelt
Door niet gehaalde dromen van jezelf
Meegenomen door de wind der tijden
Zoek geraakt achter bergen van opgehoopte hoop
Zelfs als de wind slaapt verwaaid de droom
Want dromen…
Gij was aan mij gelijk de winde…
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.050 Gij was aan mij gelijk de winde
die wentelt om een koren-aar;
dra zal ik aan mijn wang bevinden
de zoete streling van uw haar.
Dra zult gij ‘t glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm’rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast ‘t wegen rijpen van het graan.…
De zaden van de zilverberk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 daarboven het wolkendek
jagen de verwachtingen,
verstrooid in de twijgen van
de zilverberk, die het zaad
in de schoot dragen zal op de
winden van de overdaad waaruit
ik geen uitweg vinden kan.…
Zoals de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Zoals de wind.
Zoals ook de wind bestaat.…
Wind (fjordgedichtje)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
674 Om de oppervlakte van de fjord te verbeelden
arceert de wind verwoed het water.
Hij gaat tekeer als een manische mistral
met dikke donkere halen
die onmiddellijk worden uitgevlakt,
vervangen door een wirwar van fijne lijntjes,
wervelingen van craquelé,
ribbelende rillingen.…
de juiste hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 door het open raam
waait de wind en
wikkelt mij woordeloos
in een moment van vrijheid
waarin ik me vrijwillig gevangen geef,
losgeschud van de tijd
in een moment
dat nooit ophoudt te bestaan,
waai ik mee,
ben ik altijd hier
deze wind waait altijd, altijd
uit de juiste hoek…
Bezemfeest
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
564 Zo wint de wind van een gesloten geest.
Genade kent hij niet, zijn scepter zwaait.
Al wat vertrouwd lijkt, wordt omver gemaaid
en weggeblazen in zijn bezemfeest.…
Windkracht 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
519 trappen zijn ingegraven
doordat de wind ze voorzag
van een zandportaal…
boterzachte wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
714 zie je het pluisje
zij komt los van de oever
het is alsof daar
de wereld voor haar begint
pluisje, hoor je de karekiet
ritselen in het oude riet
hoor je het schrijvertje
dat kriskas beweegt op het watervlak
ach pluisje, luister naar de lente
en hoe ze neuriet in de kraag
van de trage lelie
ontwaak pluisje en voel
geef wat diep…
Zuchtje wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Het is de wind die je komt halen
en meesleurt naar een ander bestaan
weg van neerwaartse spiralen
die je het geluk bezorgt
zodat je krachten weer herleven
en veiligheid geeft.
Die wind leidt haar eigen leven
Ze neemt alle warmte voor je mee.
Dat zal ze je altijd blijven geven
van boom tot berg van beek tot zee.…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 Gelijk gekromde reumatische vingers
Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende…
windpaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 wind woelt door het gras
een zeis die lucht snijdt
door hardgroen tapijt
breed omgeslagen
op zware klei
nat en breed een hark
met wilde steel beweegt
naar de vesting van de dijk
doof in rust voor de halmenkust
waar bovenaan hekken als
verwaaide stutten staan
een wijde rok die traag
schokt om het lijf
ruw als een windvlaag
in het…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 visioenen te vermijden
in de rimpels van water door de warmte
van de huid ingebed , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees
als het levensnet zich sluit, in de erosie van
herinneringen, setting van beeldende sculpturen
een laatste vluchtige omhelzing gedragen door de wind…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 De wind bewoog zich
voort,
in mijn adem.
Langzaam kwam er
een stilte
toen de wind zachtjes,
leek uitgeraasd.
Enkele verwelkte
bloemen
lagen kriskras over
elkaar.
De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 alleen het geluid van het vogelen - concert
vastgehouden door wind en bloemen
overstemde
het hanengekraai van de vroege ochtend…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 tot hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
395 Aan de kust is er ook nog
veel wind.
De dag is bewolkt,
maar de dag leeft en
je neemt hem zoals hij is.
Regen, wind en ook nog eens grijs.
Het leven gaat verder, ook
op deze dag.
Doe gewoon dingen die leuk zijn,
morgen zal vast en zeker weer anders zijn.…
ondergang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 hij rolt over boomtoppen
stuitert op de brug
verblindt telkens
vanuit een andere hoek
ik haast me
de wind is gaan liggen
op het bankje naast mij
ik wacht
tot ik hem aan kan kijken
hij draagt oranje, lacht vol
en zinkt in mij
tsila…
Zomerwind
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
492 Dat er wederzijdse liefde tussen ons bloeit hoef ik
niet onder stoelen of banken steken want je biedt troost wanneer
een verdriet mij overweldigt en laat elk probleem oplossen in het luchtledige
O variërende wind vol kracht en pracht, waar je ook bent; ik zal jouw zacht nooit vergeten.…
Moment
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
426 Een grote juffer
klemt zich vast aan een stengel
vleugels in de wind…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 En in het fluisteren van de wind..weet ik dat ik jou steeds vind
Het vertelt zo moet je weten..lieve papa ik ga je nooit vergeten.…
Spreek tot mij!
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.408 wentel gekke wind het stof in kringen
de veel te vroeg gevallen bladeren
met dode bloesems die vergaderen
dans met resten van papieren dingen
draai mijn zinnen, spreek mijn woorden
hardop luid en laat ze galmen
dein dan mee met groene halmen
draag mijn stof naar kanten boorden
jij dwaze vriend de wind
mijn ogen zien je wazig
mijn stem…
Het aarzelen van liefde
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.976 Heb je om je hoofd gevoeld
wind over de gewesten,
ook daar in tegendraadse
weifeling van rusteloos
en doelloos waaien?
Er zouden moeten zijn
dagen van aanvang,
dagen van afhouden,
dagen van dood tij
en windstilte
Maar er is alleen
een pijnlijke ademtocht
van een zekere liefde
hoe onzeker ook.…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
Cello Sonata - Hindemith
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
1.169 De cello huilt
de glazen van de avond breken
de cello huilt onophoudelijk
zoals regen huilen kan of de wind
de cello is ontroostbaar
en huilt om verborgen gevoelens
om verre stranden
om magnolia
om alles wat mooi is
en onbereikbaar
om de dode vogel in mijn hand
huilt de cello
het hart wordt gewurgd
door zilveren snaren.…
Over en over
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.089 van de dood…