681 resultaten.
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 .
----------------------------------
ree: plaats waar schepen voor anker liggen…
Confiteor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ik sta stil en schep het schril
stilleven op papier. Het evenwicht
is nog lang zoek.
Vanaf nu geloof ik in
de mens. God in mij
hij lacht.…
Schelpen zoeken.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.128 Schelpen zoekend vind ik jouw hand
silhouetten van schepen met lichtjes,
als kerstbomen in een mysterieuze verte,
vloeien in elkaar over om vervolgens te verdwijnen,
te vervagen in een onzichtbaar niets
ons achterlatend op een nachtelijk strand.…
SAIL 2010 Amsterdam
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
881 het IJ leeft, woelt en kolkt van kracht,
de bovenlucht is vol wind, scherpe wolken,
bolle, blozende zeilen verrukken het publiek,
stoer en statig veroveren tall ships de stad,
stilschuimend, ingetogen, glijden ze voort
op de adem van al lang vervlogen tijden,
een golvend eerbetoon aan prachtige schepen,
bemand door Russen, Zweden, Noren,…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 De vrouw die aan
huis gekluisterd
met fluisterend hart
haar dierbaren opwacht
In handen knijpend
met kinderen, te jong nog
om het noodlottige te beseffen
spelen met hun geliefde speelgoed
buiten in de omgewoelde tuinvijver
waar in kinderlijke onschuld
het leven wordt nagebootst
onderwijl zingend over verwelkte
rozen en schepen…
Als Mozes had doorgevraagd
gedicht
3.6 met 34 stemmen
10.692 Mij scheep je bij geen bramenstruik af
met ‘ik ben die ik ben’, een kleine vlam, een donderstem.
Mozes was iemand van zijn tijd: dankbaar voor het leven,
bang om door te vragen en ook: een man,
die vragen niet zoveel.
Ik was blijven staan bij die struik tot je verscheen.
Geen smoesjes van doeken voor ogen omdat je straling te fel.…
En verre tochten gaan
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.345 En schepen varen heen en zullen varen...
En ogen staren na en zullen staren...
't Slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!...
Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan,
- een oerwoud!... Ach!…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 mijn schepen zijn nu vertrokken,
ik slaapwandel,
met de zon van het noorden,
ik wentel in getij,
ik wankel, het voelt als een banneling
op weg naar perifere oorden…
De worm.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Wat kruipt daar door de grond
door een schep in twee gedeeld?
Is gewond aan kop en kont,
links kruipt een stuk, rechts gaat een deel?
Wie schenkt er aandacht aan je lijf
als je gebeente koud en stijf
tot in alle eeuwigheid
voor altijd onder 't gras verblijft?
Refr.:
Dat is de worm, dat is de worm,
met links de kop of is't de kont?…
Mike & Bianca
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
769 Gewoon een zandbak
waar twee kinderen spelen
van net acht jaar oud, en toch
alsof ze al jaren lief en leed delen
zij geeft eventjes die plastic schep
hij geeft eventjes dat emmertje zand
en allebei hopen ze stiekem op
eventjes een aanraking van elkaars hand
maar hun kansen op een aanraking
is als zand tussen hun vingers door gegleden
het…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Gisteren zwommen hier zwanen als schepen.
De woorden struikelen. Verhalen
worden brabbeltaal. De namen
van de kinderen raken vergeten.
Er was een bos met grijze stammen,
een groot dier dat zij onverschillig
waarnam. Beest, dacht ze, beest.
Wind blaast een lied in kwinten
en octaven. Gestrekte takken wuiven
met hun laatste hand.…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…
Toen ik gistermiddag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.327 toen ik gistermiddag het winterwater bekeek
aanvarende schepen, die blinde goedmoedige robben,
en het licht voelde rollen als een waskaars,
- de wind - mijn spleetjes van ogen liet tranen,
mijn haren zijn te kort om te wapperen: opstandig
roeren zij op, recht
wel, toen voelde ik een vrije feestelijke vreugde
- op zondag schoor mijn vader…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Terwijl de golfslag zich op ’t strand verliest
Raken lucht en water zich in ’t ijle,
Waar de einder zich in nevels hult
En schepen zich als stippen voortbewegen,
Gedragen door het schuim van eeuwen,
Gelaten drijvend op de grote waterplas –
Zo boven als zo onder – donker.…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken weg
de ruimte deint, golft en ademt
alsof een branding tot leven komt
herinneringen spoelen door het zand
een nieuw strand wordt geboren
ik sta in het midden
een kristallen blik ontneemt
mijn zicht op eerder falen
een peiler draait zijn licht
schijnt naar de verte
op de schepen…
Wolfgang Amadeus Mozart
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.259 De schepen vervoeren diverse muziekensembles. 16 september van Delft naar Leidschendam-Voorburg, 17 september door naar Leiden.…
Hoor 't is de wind
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.215 te vinden,
overal rond, en en vindt gene, nooit :
of hij de daken van d'huizen verstrooit,
of hij de vliegende blâren doet ruisen,
of hij de bomen daarboven doet buisen,
of hij de torren hun toppen afwaait,
of hij de malende meulenen draait,
of hij de zee in de wolken doet botsen,
of hij ze slaat op haar zuchtende rotsen,
of hij de schepen…
Vuurtoren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
840 Zijn licht laat hij schijnen op zoekende schepen,
met vuur eerst, maar later met lenzen en spiegels,
laat zijn licht rondgaan over het water, ware
bakens van de nacht zijn het, en tegenwoor-
dig ook radarbakens voor de scheepvaart.
Ik zie het met bewondering aan.…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 op het dode punt
van de boulevard
nabij een ijzeren wapen
van weleer
staart hij ver weg
concerteren
schreeuwende meeuwen
in lawaai van golvend geweld
melodieën in een witblauwe sfeer
hij ziet in de verte
gedachten passeren
schepen, af en aan,
doch op wisselende afstand
in de herinnering
wel te verstaan
haren, dun door de jaren…
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 Schepen vertrekken naar daar
waar de zee.
Nu staar ik uit het raam, gestaag
valt miezerregen.
Roodborstje wat ben je mooi!
Hoor het lied der zilvermeeuwen
over lang verlaten havens.
-----------------------------------------
Uit: Sloop de stad met tedere woorden, 2009…
De asielschepen in de Waalhaven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.031 Nabij Asjkelon uit Gaza, kwam Youssef Nasr,
Palestijn: allen om de Waal te zien, golven
in het kustland bij de groene zee, vele honderden
aan boord van drie uitvarende schepen op de Waal.
Ver weg de Syrische grens voor Zohier Hashem
en Rima, ginds is het gevaar, eentonigheid
loopt hier de hondenwacht - ver weg de grote brand.…
Toen Wij nog Voeren
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
486 in onze bootjes hebben
wij als piraat of als
ontdekkingsreiziger
de wereldzeeën bevaren
overal waar we kwamen
veroverden en ontdekten
we vele schatten verre landen
weerstonden vele gevaren
onze schepen waren klein
kwetsbaar met vast zeil
afhankelijk van de wind
en de soms te woelige baren
als je pech had sloeg hij
om met zeil en al…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Je schetst contouren
strelend en scheurend
met universeel gekleurd
krijt op onbevangen linnen
en word je onzekere penseel
geleid door niet vaststaande
waarden, daarmee schep je een
naakt bestaan van onzekerheid,
ontdaan van alle eroderende
rozengeur en maneschijn als
contrast, de norm zit in het zelf
schenkbaar als oude wijn die de…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 openbreken
met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee
Labrador Mika rent achter z’n bal aan en trotseert met gemak de branding
speelt met de golven en spettert zich droog als de bal richting het strand rolt
een paar schepen…
Twee vaderlanden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 Zij reisde wekenlang van kust naar kust
verliet het land van apen en bananen
van kettingbeer, gevechten met de hanen
't zat in haar bloed - nimmer verging haar lust
Zij reisde in de tijd dat Slauerhoff
zich in liet schepen op de
wilde vaart
naar Het verboden rijk van
de Chinezen
en 't Eldorado van de Portugezen
vanuit het land waar…
Windstil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
215 ...nergens wind meer
Ik lig maar in de haven, in de haven
en dobber dag na dag, ik dobber dagen
....er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Mijn plannen heb ik opgeborgen, opgeborgen
als proviand voor onderweg, voor morgen
....Er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Ik kan slechts naar de zeilen staren, staren
die schepen…
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 En, ach,
de slag om zeeën van gevoel,
de verbrande schepen,
tot op de bodem gegrepen raken,
die heb ik verloren.
Als De Gelukkige na
Ruangthong’s magnifieke
Keng Mèh Kruá
en de melancholisch makende
Nuá Toen Naahm Puung:
smaken pur sang.…
Zelfkritiek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.452 laat mij het even voor je lezen
----------------------------------
Vergeten
liefdes die verloren gaan
komen later terug met spijt
de dag dat je als veteraan
kunt kijken in de vroeger tijd
Je mag je schepen wel verbranden
genietend van het vluchtig laaien
Maar elke kiel zal vroeg of laat
intact het stof weer op doen waaien
----…
O LENTEBLOMKE
poëzie
3.6 met 21 stemmen
4.607 Hoe ongezien,
hoe wonderschoon,
hoe moet de Schep-
per wezen;
de schilder van
uw' schoonheid en...
en de oorschoonheid
van dezen!
Ach, blomke, vlucht
den schoot weer in,
die schaars u kwam
te baren:
te schone is en
te liefgetal
‘t getintel van
uw' blâren!…