2289 resultaten.
een zachte verstrengeling
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
783 zonder woorden of vragen
stijg jij boven tekens uit
je wandelt slechts rondom vandaag
schuifelend door de tuinen van gevoel
zeg jouw glanzende blik
leven is overal
hetzelfde lied in jou en in het kind
in een verre milde god
er is die zachte verstrengeling
van einde met begin…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
Op de drempel
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
292 Alles
keert terug
van verre wegen
naar hier,
waar haar lange haren
een bergketen waren,
een toevlucht
voor eenzame sterren.
Ik kijk om me heen
en zie haar
staan
op de drempel.…
tewaterlijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
230 er is heel veel verre stilte
die niemand beluisteren kan
buitendijks, in een zee van afstand
er zijn muren die aanwezigheid
weerkaatsen
zoals een lege ruimte begrip bevat
en uiterwaarden naar oevers neigen
zodra de koelkast zich sluit
dooft de binnenverlichting
zo nemen we aan
-ergens koeren duiven in stilte…
Koorddansen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.028 pulver paddestoelen in
mijn haar als ik naar
verre oorden reis
dompel mij onder
in een boekettenzee
mocht ik gaan zwerven
aan de linkerkant
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik ten hemel stijg
voer mij met de zwijnen
als het lopen mij
slecht vergaat
leer mij al dat te doen
zodat ik weet
te balanceren op touwen
die…
Een rookster leeft langer
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
823 Ik heb mijn oren niet geloofd
maar wel de prullenmand gedregd
een peuk, die stonk
terstond gedoofd
Werd mij een kool - ik redeneerde
dat ik dit verre prefereerde
boven uw jonge en begeerde
begaafde dichteres gestoofd.…
levensstroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 leeuweriken stijgen jubelend
in de stralend blauwe koepel
jij bent hier
in het suizen
van de wind
in teer ontloken groen
van verre bosranden
ik voel je levensstroom
in machtige eiken
het gezang van vroege vogels
en golvende bloemenweiden
de warme aarde is je schoot
al mijn vezels zijn doortrokken
van jou
mijn lentegodin…
Liefdesgeheimen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.494 Liefde bewaart in haar hart
de geheimen
vanonder de palmen
aan dat verre strand
De zee vertelt zachtjes van
de geheimen
en brengt ze terug
op de golven aan land
De wind fluistert, maar verspreidt
de geheimen
over die liefde in
dat andere land
Oh kom kind, vergeet toch al
die geheimen
en laat ze voorgoed
daarginds op het strand…
passend
netgedicht
3.9 met 40 stemmen
2.728 hij is te groot gegroeid
de kleren van zijn vader
passen al lang niet meer
pa blijft nog even groot
eens 's nachts klopt hij aan
op de kastdeur van binnenuit
in het maatpak van zijn zoon
mouwen, broekspijpen omgeslagen
vraagt om een degelijke riem
de broek kan niet meer dicht
verzoekt dan om mee te gaan
samen naar het verre licht…
Stilte na de storm
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.528 Het bloed stijgt en de hemel zwijgt
waarlangs
de vogels ijlen in het verre licht.…
praat
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.604 woord voor woord
spel jij je leven
schrijf je geschiedenis
praat van je af
markeren je tranen
waar je was gebleven
een ware getuigenis
verre van laf
woord voor woord
verlicht je je zorgen
verzacht je je pijnen
vergeet je verdriet
schonen je tranen
wat was verborgen
maar altijd blijft schrijnen…
…ik wist het niet…
de Bevrijding 2
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
799 als het verre zicht
is begraven in
het verleden
als loze hoop
er slechts is
om te beleven
zie ik niet meer
dat wat komt
voel ik niet verder
dan de scherven
van oud zeer
ik adem alleen
om door te leven
het kan niet anders
mijn blik raakt verstrikt
in een machteloos web
door anderen eerder
voor mij geweven
ben ik wel bevrijd…
Cello Sonata - Hindemith
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
1.169 De cello huilt
de glazen van de avond breken
de cello huilt onophoudelijk
zoals regen huilen kan of de wind
de cello is ontroostbaar
en huilt om verborgen gevoelens
om verre stranden
om magnolia
om alles wat mooi is
en onbereikbaar
om de dode vogel in mijn hand
huilt de cello
het hart wordt gewurgd
door zilveren snaren.…
De verrekijker
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.150 Toen ik de man
met de verrekijker zag
keek ik van verre in de kijker,
voor de kijker dichtbij.
Zag ik hem knipogen
of kneep hij een
oog dicht voor de kijker.
Hij was te ver weg voor mij.…
Sperzuur
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.385 er gaat zwaar geschut
over onbeslagen tongen
onverteerde afkeerbrokken
bokken in venijnig zuur
van jaren slikken en indikkend zwijgen
onder hoge druk bereid
rijst rasgeprikkeld rauw verweer
bewasemd borrelt bitterheid
misbarend op uit onderbuiken
afschrikwekkend is verbetenheid
van verre af te ruiken…
Een lied
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.695 Je zingt een lied
beangstigend, triestig
je zingt het alleen maar
omdat je niet meer weet
hoe je verder moet
omdat je niet meer weet
wat je nu nog doen moet
maar ooit
in de verre toekomst
komt er licht
aan het einde van de tunnel
en dan zie je in het zicht
hoe je langzaam weer gelukkig wordt
hoe je langzaamaan weer
begint te lachen
maar…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
Ik raap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 Die ze dan zal vangen, samen
met de wolken zullen ze worden
gedragen over de zilveren zee
ver weg naar de verre horizon.…
Luisteren (4)
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
924 waarom nog luisteren
naar dit ontdane lijf
het spreekt alleen maar kwaad
heeft je toch in de steek gelaten
het denken gaat zijn eigen gang
is verre van te stoppen
het voelen klopt niet meer
alsof niet goed geaard
laat niemand je nu nog vertellen
dat het zo goed is voor jezelf
dichtbij je lijf te blijven
je bent het even kwijtgeraakt…
Tronen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik leg mijn oor te luister
op de golven van de zee
met hun intrigerende verhalen
lokken ze mij moeiteloos mee
over het huizenhoge deinen
het laag gelegen domein
met haar ontelbare schatten
waar ik graag onderdeel van wil zijn
word ik meegenomen
tot verre diepte aan de hand
genietend van prachtig koraalrif
betoverende kleuren in onderwaterland…
In tedere kussen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 je zingt
en blinkt als
het kristal in mijn hand
een kleinood
waarin je ogen
twinkelen als sterren
de kleur
van oude likeur
dromerig en van verre
je lach
overbrugt de
kou van de avond
brengt dansend
ontvlammende warmte
van het flakkerende vuur
in tedere kussen
smaakt onze liefde
eenvoudig en puur…
Gehoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 En vanuit verre oorden
wordt geen geluid gehoord
dat is veel te ver
voor begripvolle woorden.…
Poppen zonder ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 ze komen op
de poppen zonder ogen
het helle licht
een veeg op hun gezicht
wat vrouw is
toont zich in gedogen
miniem formaat
geen extra’s op de graat
in kleurenchaos
wankelt traag de
hooggehakte kleding
ons in rij voorbij
keren op rotonde
afwezig in hun verre blik
maar in passeren krijgt
er een heel menselijk de hik…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Mijn geest reist in verre streken
waar mijn lichaam nooit is geweest.
Mijn hand bestrijkt de bemoste heuvels.
Mijn ogen zien de geboorte van de zon.
Mijn mond proeft het zoute water van de zee,
daar, waar alle leven begon.…
Twijfel reist met mij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
629 sterren schijnen weer
de scheppingstijd
ik drijf op lichtsnelheid
het volmaakte tegemoet
een verre groet aan
vrienden en verwanten
heb alle handen
uitgebreid geschud
alleen die laatste kus
is blijven hangen
in haar ogen zag ik
schoonheid en verlangen
twijfel reist met mij
nog kan ik terug
om met haar te gaan
voor leven en geluk…
Aan J.H.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
609 Als ik maar één gedicht dichten kon als jij
zou ik onmiddellijk de pen ter hand nemen
ik zou dichten tot er bloed verschijnt
ik zou dichten tot het bittere eind
maar zoals nu kan ik het alleen van verre bekijken
al zijn al mijn zinnen keurig onder elkaar geschreven
ik sta niet in jouw schaduw
ik kan er niet eens op lijken
jouw niveau zal…
Nachthelder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 zo duistert het rozenlicht
ingetogen
uitbundig ontvouwt het zich
kraakt nachtelijk naaldwoud
uitgedund over
bevroren toendrablauw
zicht door ogen gedragen
verre nachtdruppels
verblind door navelstaren
omstreeks enige momenten
lijkt de nacht te kort
om aan het donker te wennen
aan stilte die zich ontroert
zich verzwijgt
in onuitsprekelijk…
Dromen van een oude kat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 De laatste tijd droom ik veel,
over verre familie.
Het wordt tijd dat ik ze weer eens zie.
Koning Leeuw, de Bengaalse tijgers,
de cheetah's, de jaguars en de lynxen.
Zeker, het wordt tijd voor een reünie.
Ideeën genoeg. Plannen zat.
Maar ik lig hier nu al uitgeteld,
en ik zie zo op tegen de organisatie.…
Hotel Californiagevoel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Lang bleef het stil op alle landingsbanen
Maar 't vluchtelingenbivak stroomde vol
Valiezen zonder tenten op Schiphol
En buiten 't opvangcentrum blauwe zwanen
Zo zonder uitweg, verre vlucht of doel:
Een Hotel Californiagevoel
... so far away from LA ...
28 juli 2019…