835 resultaten.
flower power
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.078 rozig hart
met rond een heel klein stampertje
het donzig meeldraad, zo apart
de blaadjes met de roze kleur,
als was het zacht fluweel,
begeesterden mijn jongenshart
dat bonsde in mijn keel
mij had een bloem nog nooit bekoord
maar deze trok mij aan
ik keek heel lang, ontledend zelfs,
en liet mij niets ontgaan
ik gloeide vol verwondering…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 tast aarde
voel je weer
lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank
daar klopt het leven
de rotskracht in rust
zin speel als kind
en verwonder…
In ons eigen sop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Verwondering.
Laten waaien.
Bovendien.
Alleen maar hoeven denken,
wanneer dat echt nodig is.
Zonder schuldig voelen.
Zonder verwachtingen.
Niet langer piekeren.
Lekker slapen.
Geen getob.
Alleen maar even doordenken,
wanneer dat niet anders kan.
Wanneer we, bijvoorbeeld,
lekker gaar moeten koken.
Voor onbepaalde tijd.…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 in
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels naar een mensenkroon
en omkranst een waardig gezicht,
een blijk van verwondering…
Kind in mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
692 Af en toe kijk ik door jouw wijdopen blik
als ik vol verwondering
de schoonheid van de natuur bewonder
Vaak ga ik op zoek naar jou
als ik de grote mensenwereld beu ben
of als alles er kleurloos uitziet.
Telkens als jij er bent, voel ik geluk,
dan ben ik zo dankbaar, voor jou,
het Kind in mij.…
VERWARRENDE VERWONDERING VOEDT SPONTANE ONTMOETING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Ik stond in verwarrende verwondering in de Liebfrauen Basilika in Trier
dat viel een volle vrouw in de verte met een volle lach op
Ik had net een hartenkreet geschreven onder andere
over deze kerk, zie 3 Kerkenluik Trier www.nederlands.nl
Ze lachte niet alleen, ze straalde
ik werd naar haar toegezogen
Duitse geslotenheid en Nederlandse openheid…
Allure
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 schoonheden
Stedelijke ruiten van de meest diverse materialen
Geheel in de geest; kinderlijke onschuld samengebald
Een schuchter eerherstel gedijt beter dan ooit
Die met een paling converseert op maat
Dat overwegend gedomineerd wordt door donkere schoonheid
Ik ben buitenproportioneel, laag na laag
Ik zweer erbij en dat is er één
Zo zo in verwondering…
Veni sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
553 Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.
Aan iedereen een Zalig Pinksterfeest morgen.…
DENKENDE LOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 De hardloper ziet vol verwondering
hoe zijn bekende omgeving deze dag
speels zorgt voor verfijnde verandering.
Heen en weer springend genot, groot ontzag
daalt in hem, dankzij stralende Schepping,
waarvan hij stille rentmeester wezen mag.…
vredesduiven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
590 Op dit nieuwe gegeven
Waar gaat de wereld zich in begeven
Rampspoed
Door hoogmoed
Die de stem van veel mensen negeerden
Het volk is gaan spreken
De verdeeldheid
Is gaan wreken
Op zoek naar een nieuwe eenheid
In een verdeeld land
Wonden van de historie
Verdwijnen
Maar lessen niet
In een samenleving
Die door ontdekkingsdrift
En verwondering…
Werk van de Geest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 U geeft hem de gave van ’t zien en horen
De blijdschap en daag’lijkse verwondering
Van bloemenpracht tot zang der vogelkoren
Zo U ooit schiep zonder uitzondering.
O Heilig vuur doe onze harten kloppen
Gedreven door Hem die U gezonden heeft
Dat wij niet onze oren toe zullen stoppen
Maar erkennen dat Hij is opgestaan en leeft.…
Veni, Sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.
Aan iedereen een Zalig Pinksterfeest morgen.…
nog eenmaal wil ik voor je toveren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.094 voor je de hemel
het paradijs haal ik naar hier
nog eenmaal wil ik je veroveren
wat kan ik voor je toveren
wil je de maan en sterren
misschien het koude licht
heb je graag de leegte
in een oneindig vergezicht
proef de magie van andere
planeten en je zult weten
ik tover lachjes om je mond
de kuiltjes in je wangen
je ogen vol verwondering…
Pinksteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.
Aan iedereen een Zalig Pinksterfeest…
tot wolken spreken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 anders nu
al smullen zingend en lachend
de kinderen van onze kinderen
mij hun liefste geluiden ooit
altijd nog klopt mijn hart
als bij die eerste keer
toen ons de prille liefde
lieve woordjes fluisterend
ons elkaar nestelen deed
nu zijn het de wolken
aan wie ik stilletjes vertel
dat ik lachen moet tot ik huil
als de gratie van verwondering…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 de deelnemers zetten hoopvol de toon
toegewijd hebben ze bloesemend schoon
uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen
Al snel volgt de buiging, de laatste knik
een fluwelen regen valt ruisend neer
bedekkend de aard en het ruwe teer
Een stille zucht nog een vluchtige blik
onze verwondering wint maar even
van het alledaags haastige leven…
De architect van mijn nu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
242 Ik kijk vooruit, niet met angst voor de stilte,
maar met verwondering over het feit dat ik er was.
Als ik later achterblijf in deze zinnen,
zoek me dan niet in wat voorbij is gegaan.
Vind me in de ruimte tussen de woorden,
waar ik vrij ben van de klok en de tijd,
voor altijd verbonden met alles wat ik liefhad.…
Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
160 Ik sta in opperste verwondering volkomen paf,
de weg is gewoon weer terug bij af.…
Parelde de eerste lach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 in solide kracht
snel parelde
de eerste lach
door een lucht
die eindelijk
schoner dan zijn
schepping was
waar somber
stoffig en vervuild
het milieu regeerde
is het tij uiteindelijk
ondanks alle scepsis
ten goede aan het keren
nieuw elan trekt
regenbogen in nooit
geziene kleuren bloemen
bloeien historische geuren
de verwondering…
Rimpels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Zwart en wit worden grijs
en rood vervaagd, net zoals passie en verwondering.
En wat over blijft is bitter en zuur zoals oude yoghurt,
waarbij het laatste hapje nog maar een heel klein beetje smaakt
naar het volle, romige, rijke
van eerst.…
schakeringen onderweg
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.323 parmantig paradeert puntig de pointe
hand in hand met provocerend proza
een wonderlijke optocht
ontrolt zich aan mijn ogen
opgetogen, terneergeslagen
eeuwige trouw, op de hak genomen
liefdesmijmering, vers in geheugen
lettergepenseeld vergezicht
een bontje met een kort lontje
verwondering, verbazing, woede
liefkozing en oorwassing
doodsklok…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger
zijn vroege prooi
vogels begroeten de nieuwe dag
jubelen hun blij gezang de ijle
hemel in
ergens luidt een verre toren
laat de stilte zich even horen
voor wie zich nog verwonderen…
Afstraling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.015 Doe mij maar koffie
verkeerd zeg jij
en terwijl je alle
pijn op tafel legt
geef ik een trap
tegen de stoel aan
de andere zijde
vang jouw tranen op
lees geschiedenis
in doffe ogen, deze
dag schrijft nu al een
zwarte herinnering
weer laat ik los neem
in stilte afscheid van
de verwondering dat
dit leven gespeeld is
in de spiegel…
Heer, onze Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Wij verwonderen ons over de sterrenpracht
Ook over de maan die licht verspreidt
En die overal te zien is, wereldwijd
Tijdens de avond en de donkere nacht.
Onbegrijpelijk dat U naar ons omziet
En werkelijk aandacht aan ons schenkt
U die ook alles wat op aarde leeft denkt
Wij zien het, maar doorgronden het niet.…
Heimwee naar sprookjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.243 Als jong kind nog onbevangen
de wereld kunnen ontvangen
alles nieuw, spontaan en open
begreep je iets niet, kon je hopen
dat je het later wel zou weten
misschien al na het middageten
nu ik meer van de wereld begrijp
begrijp ik eigenlijk juist minder
verwondering heeft plaatsgemaakt
voor angst, woede en verbijstering
waarom haten…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
713 steeds weer anders, is openheid
naar het land achter de horizon,
naar wat kinderen zien en dichters;
is oor zijn voor de woorden van de profeten,
is horen het lied dat nog aarzelend wordt ingezet
maar de kracht heeft uit te groeien
tot een belofte
die nooit helemaal kan gehouden worden
maar die je opent, steeds weer verder,
tot alles je verwondering…
De vlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
850 schuurpapieren stem
die bijzondere lach
ogen die ik zie en zie
telkens weer anders zie
soms vol vuur
vandaag weemoedig
vleugje lachend,
ontroerd een traan
bijzondere liefde
in Jans melancholie
kussend het leven
zo vol verwondering
ook over de dood
ach, voorbij..…
volverwachtingskind
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
2.768 wereld in
grote handen op het feestversierde kleed
blauw geaderd kwetsbaar haast
getuigen tegenstrijdig streven
mijmer ik verdwaasd
gravend in herinnering
zoals je daar vertederend
een gretig levend kind
verhalend over vroege heldendaden
de aandacht aan je bindt
herken ik haast niet meer
de vader die je was
maar zoals jij na al die jaren
verwondering…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 Mijn handen hebben zacht
de jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen…
"Natura naturales"
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.192 beteugeld, gevleugeld van verlangen
snuift briesend het koren van de molen,
te dolen in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, in de
schaduw van een korenschoof in ongebonden haar
na de zomer zich in een nieuwe jeugd te wanen
vruchtbaar seizoen dat bladeren onderschept
ongerept,op silhouet en rondingen kan bogen
raakt in verwondering…