808 resultaten.
Verf...
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.811 Je lichaam verf ik op het linnen
De kleuren vloeien in elkaar
Een zalige warmte gloeit in mij
als ik naar het doek staar
Het is alsof je mijn gedachten leest
en je laat je blik verleidend strelen
Langzaam meng ik het palet
met de kleuren die wij samen delen
Een zachte gloed van zonlicht
valt geruisloos over je lichaam
In perfecte volmaaktheid…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.278 Je vingertoppen door mijn haren
het spreekwoordelijke zwijgen
geeft een gouden rand
aan onze morgenstond
ik heb het al eens mogen
ervaren
maar het is net
alsof me dit voor de
eerste keer overkomt
Een omhelzing
in het diepst van de nacht
we kennen
de theorie van passie
maar de uitvoering
is eveneens volmaakt
ik ken de taal van je lichaam…
mijn kleine engeltje...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.340 wangen
Het noodlot sloeg keihard toe , het mocht niet zo zijn
Alles wat ik nu nog voel is de leegte en de pijn
Je werd geboren, maar ik moest je gelijk weer laten gaan
Het enige wat ik nog kan laten zien is een grote traan
Het is zo ongelooflijk stil, je bedje is leeg
Meisje , wat bracht jij een emotie teweeg
Je was zo klein , maar zo volmaakt…
de boom, het blad en de wind
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
3.126 In de verre verte verdwijnt het licht
Duister en donder komen snel heel dicht
De boom kraakt, jankt, hij lijkt bedrukt
Het laatste blad wordt losgerukt
Langzaam dwarrelt zij naar beneden
Wat is die eerste lentedag lang geleden
Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt
Fluistert de wind die het afscheid bewaakt
En nu het blad haast ongemerkt…
Hoe vaak?
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.030 twijfel mij in vervoering
wil ik niet af van mijn zwakte
Ik schoon mij in het regulerend water der tijden
en zie nu de naakte waarheid in spiegelbeeld
al mijn bewegingen sla ik gade
ik ben mijzelf in die ander
bespeur nu aandacht en doortastendheid
mijn vragen zijn al beantwoord
langzaam vervaagt het beeld
mengt zich met mij
tot het volmaakte…
Een stille stem
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.768 Laat nu maar los, verzoen je met het einde
Wees maar niet bang voor wat je nog niet weet
Ga maar gerust, wij volgen dan wat later…
Dezelfde weg die jij alvast betreedt
Je hand, zo smal en roerloos in de mijne
Raakt nu de grens van duisternis en licht
Voorbij die grens wacht de volmaakte liefde…
De pijn verdwijnt van je verstild gezicht
Laat…
Uitgeleende tijd, (Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid,
van uitgeleende tijd.
In aardse spasme
ruist de zilte branding na,
in dwingend orgasme.
Maangesmolten meer
vertraagt in lichtend kwikzilver,
in tempo geringd.
Het laatste ballet
grimeert de wereldstilte
als ultieme beweging.…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar tijd geen einde kent
en geen lijven verblijven
een massieve lucht verwaait
elke markering, elk ijkpunt
tot een volmaakte…
De wijn
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
826 Gegroeide frisse volmaakte smaak uit liefde.
Toont kracht en standvastigheid in de toekomst.…
Heimwee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 Maar niemand hoeft volmaakt te zijn in 't leven,
er mogen best wat fouten zijn gebleven.…
Schaduw van geluid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 zijn in pijn
die ik niet delen kon
ik snakte naar contrast
het onderscheid dat
weten liet waar ik nu was
miste de kleine
schaduw van geluid in
lichte trilling op mijn huid
tot jij mij raakte
met warmte uit het niets
de eerste kleuren maakte
heb je gezicht
geboren zien worden
in een hemel van licht
jouw liefde is terug
volmaakt…
Wat gij niet wilt
netgedicht
5.0 met 293 stemmen
897 scherpe kanten benoemen
kregen zij na verloop van
tijd het patina van zoenen
jij maakte geen
onderscheid in mannelijke
en vrouwelijke zijden
door die te benadrukken
raakte je hen beiden
wakkerde hun
verschillen aan ondergroef
ongewild de basis waarop
zij ooit probleemloos
zouden kunnen samengaan
jij leerde hen spiegelen
door het volmaakte…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Ze ontkleedt zich van zinnen
nestelt tss de versnipperde hoofdstukken
het kaft als deken
voelt zo volmaakt...
De punt comma´s dansen
raken de einders op de notenbalk
geen mens zal weten
hoe diep of hoog haar dalen
haar ziel geraakt...…
Nog één oog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
247 soms lijkt het of er nog een oog beweeg
van het lichaam dat spijt had van zijn keus;
zijn geplette hoofd volmaakte het zand.…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga
Op zoek naar Mij
Want in Mij dragen de glooiende golven gebroken het zand naar het strand
En in Mij strand ik, volmaakt…
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Ook de engelen die ijl en ver bestaan
Zijn onbereikbaar voor ’t gebannen ras,
Dat ze verwekt heeft in verkeer met geesten
En in volmaakte schoonheid heen liet gaan,
De goden tot genot. Zij zijn voor ons geweest, en
Nu gelukzalig en zien ons niet aan.…
Geliefd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.029 gaan vervagen
Verdwenen in de tijd
Waardeloos geworden
Omdat je het vermijdt
In schoonheid vroeg gestorven
Verdronken in een wel
De allermooiste hemel
Muteerde in een hel
Gebroken en vernederd
Vertrouwen broos en teer
Gebrandmerkt in dit leven
Wat was is er niet meer
Ooit bloeide er iets moois
Gevrijwaard van verdriet
De haast volmaakte…
Siberiatska
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.975 vult vragende glazen
waarin de kaarsvlam versnippert tot dwaallichtjes
zo vernevelt mijn werkelijkheid zich tot vage lijnen
de kosmos balt zich tot hier en nu aan deze tafel
lichtend in het donker zijn de ogen niets ontziend
ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom
tandengoud beantwoordt mijn gebrabbel in de taal
die ons volmaakt…
Wolken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.534 Ik kijk naar de wolken-
ze pakken zo mooi samen-
in de lucht-
steeds nieuwe vormen-
een andere schakering-
gevormd door de wind-
en het licht-
ik denk aan jou-
geloof niet in een god-
of leven na de dood-
maar weet dat je me ziet-
draag je met me mee-
zie je mijn dochters-
wat zijn ze mooi he mam-
zo volmaakt-
je zou van…
Winterspiegel
gedicht
2.7 met 19 stemmen
14.906 Zo vraagt ze naar de chemie
van het simpele, gladde, volmaakte
waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet.
De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.
Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover.
Een vis bloedt dood onder het ijs.
Ze wil hem redden, klopt en roept.
Het bloed sijpelt, kleurt.…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest mijn zijn beheerst
de heldere ster die mijn universum verlicht
die me gidst over het uitgetekende pad
waar man en vrouw elkaar
voor eeuwig achtervolgen
om langzaam tot één, volmaakt…
Lachen, gieren brullen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Het waterhoofdeneethuis is volmaakt,
waarin het schaterlachgas wordt verstookt.
Daarop wordt waterlolbroeksoep gekookt.
U proest het uit, daar die zo grappig smaakt.
Een aanbeveling is de grote horde
van giertoeristen, nét teruggekomen,
die allen dijenkletsnat zijn geworden.…
Leven zonder zo 'n ding aan het oor
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
602 Ze leek volmaakt.
Geen moedervlek ontsierde lijf of leden.
Hij zag Miss World en werd door haar aanbeden!
Ze toonde zich aan hem - volledig naakt.
Mobieltjes? Nee, de schoonheid had er geen.
Ze voelden met elkaar meteen een band.
Bij toverslag was hij niet meer alleen!
- En hij bezwoer: 'Ik vind je adorabel.'…
O Penélope
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.812 Pronte borsten volmaakte natuur
heerlijk te boetseren in liefdesvuur.
Statige rug van bijzondere klasse
windt zich steil om wervelassen.
Heilige heupen swingen de godendans
van Shiva en bidden mijn rozenkrans.
Haar benen zijn slank en eindeloos
tranen voeten tenen die ik liefkoos.…
Deken van herinneringen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.084 Ik slijp haar gratie in mijn
hart van steen, ik ween haar
naam in hout en de taal om die
in haar geest voort te laten
gaan tegen mijn beter weten in,
ik spreek haar aan in een
teloorgang, een plek waar
hoop en in haar beeld volmaakt
gedijt, zich als warme deken
over ziel en aarde spreidt.
Http://www.pamapoems.nl…
Balletdanseres
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 Franse hofstijl
je benadert de perfecte balans
terwijl ik ademloos het fotobeeld inhaleer
Als ballerina heb je de schoonheid aanbeden
en vooral weergegeven op sublieme wijze
met die goddelijke beenspieren
krachtiger als van menige man
en dat op je tenen staan
wat ik nog steeds niet kan begrijpen
hoe dat mogelijk is zolang
en zo getraind volmaakt…
adres onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
648 eens
droomde ik een droom
in een droom
kaal ruig woest en leeg
de ruimte
ik legde mij neer
en droomde daar over mijn eigen wereld
nooit zorgen over eten en drinken
een beschermend dak niet nodig
immer achtergrondige muziek
ik zou volmaakt gelukkig zijn
maar een donkere wolk
deed mij beseffen dat deze
droom in een gedroomde droom
intens…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Slechts Één schenkt ieder wezen
De liefde en het leven hier op aard
Zoveel gunsten heeft Hij reeds bewezen
In Zijn lankmoedigheid ons bewaard
Welk Wezen kan schoner aarde bedenken
Met meer verschil in vorm en kleur
Of zou Zijn schepping beter schenken
Zo volmaakt, zo superieur.…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 gebroken
stoelzitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgde een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak is verbittert,
al pratend je stem verloren
van hoor en weder horen, in
een geveinsde volmaaktheid…
de overkant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 hij vergroeide met de
tralies en het uitzicht
op een blinde muur
aan de overkant
hij slaat zijn vuisten
niet meer kapot
noch trapt hij
tegen muren
in zijn oren suist de
dood in tergend trage
tijd torst zijn ziel een
onuitwisbare last
diepe rouw balt in hem
samen als hij denkt aan
dat ene ogenblik van
volmaakt kindergeluk…