1057 resultaten.
O schaemle liefde-vlam
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.712 - geduld'ge brand, allene;
al weet ik éne, in winter-nacht,
wie géne zéekre lampe wacht;
die doolt door de arme landen;
die sukkelt, moe, door dode waan;
en - ziet, door 't rag van haar getraan,
het nódend licht niet branden...
1911…
Bij ontstentenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 open voor alle erbarmen
om te stranden waar vloedlijnen mij schikken
misschien dat ommuurde trots mij zal omarmen
zodat ik schuilen kan in de vesting van geduld
waarbuiten zich de werkelijkheid ontvouwt
op papier zijn alle dromen nu wel vervuld
het gaat toch om de beleving welbeschouwd
of iets nu werkelijk of in gedachten bestaat
ik waan…
Diafragma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in ieder tegengesteld
contrast en elk detail wordt geëtst
in de realiteit van de waan
die dichters last verscherpt in
schijn ontspoort over de buitengrens
in de diaspora van zijn domein, waar…
monsterlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 beslissing dan geloof
je denken laat
het gaat niet over jou of mij
of wat we vinden in ‘t totaal
de wereld draait door en
het verhaal
beschrijft twee kanten
alle kranten staan nu vol
van dit vertrek
en van een man wiens nek
zich wit wast
in de haren van een valse god
‘tot dan’ zeg ik, ‘tot ooit’
want nooit zal ik
een Marokkaan
de waan…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Je vertelt soms
in mijn dromen
over een horizon
die lacht
naar toekomst
in ons bed
een schip
de oceaan
maar erg ver
zullen we niet
komen
er is geen
ontsnappen
aan de waan
van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken…
Het verborgene
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 de nacht omsluit de gebalde geest
als een woud van varens, die regeren
door zich vruchtbaar op te stellen,
hun lichtsporen te herkennen,
onvermoeibare driften
naar een ander ontwaken
als haviken die speuren boven
een gevoelsland, hun thermiek
als hoofdmiddel creëren, soms
in de waan van tegenspraak
waar de moleculen van minuten…
De Dom van Keulen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Helaas kan zij zich niet bewegen
Ze zou fel alarm willen slaan
Ze kunnen haar taal niet verstaan
De kruisridder greep ooit de degen
Streed tegen Alláh, nee veel zegen
Bracht dat niet Bijbel versus Koran
Uit roosvensters stromen de tranen
Het lichaam toch heilige tempel
Werd smerig door tastende handen
Kan de vrouw zich nog veilig wanen…
Waardering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
834 welverdiende en te lang uitblijvende
van een kind voor z’n ouders of andersom)
Waardering moet soms rijpen
als een druif aan z’n struik
De zon moet haar met
licht en warmte bestrijken
Dan in vaten liggen gisten
Rust het daar voorlopig uit
En dan na jaren van beklijven
proeven we wat we nog niet wisten
en niet zagen
Verblind door de waan…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 u
met de verwaarlozing
van mijn huilende bossen
mijn onbestemde rivieren
vissen die in mijn dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn avond komt
het meanderen van wanen…
Herrie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
577 Simpelig gekwetter
kwam u maar uit vogelbekjes
waarvan de helft reeds verdween,
die horen kunnen,
of zien, door mistig vuur,
flarden essentie blinden
en binden aan verloren
of gewonnen waan.…
Roos van Sharon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
463 treurig is 't om te weten
dat ze het
al die tijd hebben geweten
maar ze deden er niets aan
lieten de vijand vrije baan
medogenloos debateren
om ons een lesje te leren
een lesje lawaai
zij wanen zich groot
in de naaktheid van de goot
mijn Heer heb ik gebeden
o hoop mijn lief
och roos van Sharon
hoog verheven
laat Uw zoete ochtendauw…
Levensbericht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 Om wan te trouwen.
Om bang te zijn.
Moediger is onze aangeboren zin.
De zin om dankbaar dóór te gaan.
Met domweg gelukkig zijn.
Met zinvol leven.…
honger dromen (4) zie de mens (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 lippen
Tantalus kwelling:
het eten aan je lippen
dat altijd verdwijnt
net op het moment
dat je het wilt verslinden
de heerlijke geur
dan het ontwaken
uit ongrijpbare dromen
terug in het niets
zie de mens (5)
het zijn geen goden
die dood en verderf zaaien
het zijn de mensen
na ieder bloedbad
zweren we de oorlog af
in de waan…
Hoe ik leer hoe het gaat
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
542 Soms dagdroom ik je terug in de tijd,
dan bestaat, nee bestond er geen afscheid,
dan waan ik ons grijs en nog steeds samen
al kan ik die realiteit nu niet beamen.
Het vandaag snijden van de wind met af en toe regen
ervaar ik als zowaar met mijn gemoed als een zegen.…
ZO DOODS, ZO DOOD!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Ik waande mij in het dodenrijk
En naar ik er langer was
Werd mijn waan meer werkelijkheid
Er stond een familiegraf open
Er zou een kist aan worden toegevoegd
De vierde, de laatste; vol
Ik keek in dat keldergraf
Ik keek te diep in de diepte
Het roerde de diepste dood in mij
De bloemstukken vierde het leven
In al haar pracht en uitbundigheid…
Het abominabele schaduwspel
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
589 welke stadsbuurt leef je
droog jij jouw tranen, geef je
luwte aan de oevers van de rivier
met het abominabele schaduwspel
van ruwe liefde zonder plezier
heerser in het intieme droomrijk
van de hartstocht in het zomerland
in welke tuin zaai jij de bloemenvelden
tijdens welke nacht ontmoet jij nieuwe helden
in welke dromen leef jij jouw wanen…
Toch verheugd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
372 Maar ’k weet het is verlakkerij,
Zij zijn niet hier,
Neen, ze zijn niet meer bij mij,
Maar ’t biedt toch wel vreugd,
Waan me even in het toen,
Wat mij telkens weer verheugt.…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 Mijmerend over de tijd van weleer,
Waan ik me een jonge heer,
Die nog geen zorgen kent,
Ik nog een speelse jongeling ben.
In de zandbak op de kleuterschool
Mocht ik als ‘dokter’ in slipjes zien,
Bij meisjes daar iets anders school,
Later mocht ik ook hun borstjes zien.…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
366 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween uit zicht
Ik heb dan van de koele bron gedronken
Een helderheid verlichte mijn bestaan
Zo hield ik mij voor jaren in de waan…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên?
- o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...
Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.…
Loos licht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
8.284 schuingesneden steel jij de dauw
van fluweelzacht geopende handen
waar het dieprood d’aderen raakt
sterven nerven in wortels
en rafelt gevlochten leven
bruusk in het groeisel van de tijd
sedert terra vochtige grond scheurde
tieren netels welig, gevoed
door loos licht, kerven zij hun weg
in het labyrint van het duister
en hechten zich aan aardse waan…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 of is het voor jou voorbij
Vertel me wat je voelt
als je nog geeft om mij
Niets meer zoals toen
dat gelukkige bestaan
Geloof je nog in ons
of leef ik in een waan
Wees open tegen mij
laat me toe of verdwijn
Dan maar niet meer samen
maar alleen eenzaam zijn…
Windesheim - Ommen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 op dit harde pad
waan ik mij een ster
als liep ik
over een rode loper
knotten maken foto's
het riet dat voor me buigt
kieviten krijsen om het hardst
zacht applaus van de wind
paarse bloemetjes aanbidden
de stam van een reus
het mos ligt languit
op de oever
ik adem diep in
en langzaam uit
zie hoe een ooievaar
groots opstijgt
het…
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Najagend de onwaarschijnlijke
Snelheid waarmee ons brein
De wereld van vandaag steeds
Maakbaarder maakt en opstuwt
In de waan van elke nieuwe dag
Waarin grenzen worden verlegd
- En vooral overschreden -
Is daar de geboorte van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen…
Waar ik aan begonnen ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Probeer hoe moeilijk
Het ook is tot rust
Te komen
Losgerukt uit de
Waan van alle dag
In landelijk Westfalen
Maken we weer contact
Met bomen, knoppen,
En de eerste voorjaarsbloei
En dan zo maar
Het binnenzwembad
Helemaal voor ons twee
Op de muur zie ik
Twee woorden geschilderd,
EINATMEN - AUSATMEN
Ik probeer me op…
Het Raam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn verzachten
ik keek haar stil als altijd aan
't zelfde gezicht een andere naam
ik verkeerde tussen slaap en waken
zat zij misschien op mij te wachten
was dit de waarheid was het waan?…
Schorriemorrie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
948 In onze eigen stokerswijk
wanen we ons stinkend rijk
we wheelen en we dealen
katten om en lichten hielen
stelen fietsen bij de vleet
bouwen bruggen op ons reet
hijsen aan een stickie
en zuipen uit een blikkie
we scheuren door de straten
rappen met onze maten
in de nieuwste BMW
gevonden in Sell am See
aan elke vinger een…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Als mens je voor
even vrij te kunnen wanen.
Een droom krijgt vleugels zolang
je die in je hart bewaart.
Een vrije vogel even los van
de grond Een prevelende bidvogel
die uit verlangen de zwaartekracht
voor even verslond. Los hoog hangend
in aardse gezangen. Een menselijke
idylle door de ruimte omvangen.…
Een verdwaalde veer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een verdwaalde heer
Zonder verzonnen naam en bezwarende bezittingen
Zonder mislukte loopbaan en die nare verplichtingen
Al dartelend zou u mij zien gaan
Als een vis in het water
Verlost uit die almachtige waan
Mee met waar de wind naartoe staat
Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een…