580 resultaten.
briev an sintuklaas:
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.224 Wei koome in agustus tog me fekansie na spanju, dus as
u um dan avast wil klaarzetu, dan hale we um zelluf wel op.
Me vaader doet tog geen ene reed in se fekansie, dus.
Hei sit alenug ma tu zuipe bei ut swembat fan et hottel,
as me moeder en me sus leggu te baken op ut strant.…
Kom, lieve mei.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
876 dan kan mijn Liza dromen
zo zalig in de wei.
En breng ook met u mede
het honigzoet jolijt,
geluk, en spijs en vrede
voor al wie hier nog lijdt.…
Boe! Wow! (school 5)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.331 Je ruikt er eeuwenoude geuren
van stro en mest, en hoort gelach
van mensen die naar binnen lopen
door die twee deuren, open, open,
en dan naar buiten, naar de wei.…
Oude Ed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
944 Het ontbrak hem aan wilde manen,arm Edje
Die vreemde beharing rond zijn nek :
het leek nog het meest op een verwaaid toupetje
En de ranke evenknie van Bonfire
was ie zeker nie
Men noemde Edjes wei en stal
Weleens schertsend Papendal
Met de gratie van verweerd elastiek
Bewoog hij zich voort op zijn kromme pootjes
Als waren het zijn laatste…
de honingbij en de strontvlieg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
680 een hongerige honingbij
vloog zoekend in het rond
en zag toen in een groene wei
een dampende hoop stront
van afschuw kromp zij haast ineen
en dacht: dat is toch wel heel vies
ik ga hier met een boog omheen
voordat ik zo mijn trek verlies
maar toen klonk er opeens een stem
een vlieg die zat te smullen
zei: trap eens even op de rem
kom…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Ik schrijf u thans,
waar de schemer nog blijft hangen
als een zachte, gouden draad,
en ver de torenklok haar lied
laat dalen over wei en pad
waar koeien schuifelen, traag en laat.
Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.…
Op leven en dood
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
5.967 Dan lijdt hij vreselijke pijnen
En lig ik jankend in de wei.
Ik hield van hem, al wist hij 't niet
en gaf ook hij nooit taal of teken.
Nu moet ik iets, mijn hart zal breken
Als ik hem nu geen redding bied.
Zij drong zich uit het volk naar voren
en riep verstikt: ik trouw met hem.
Wat hoorde hij? Wat riep die stem?…
De nieuwe tijding
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.264 verwoorden
met de komst van een koningszoon
zij hielden halt in de stad Jeruzalem
Herodes sprak hen toe in zijn paleis
‘‘n koning is geboren in Bethlehem
ga er heen en breng mij vlug ‘t bewijs’
zij tartten vrieswind en kou in de nacht
die ster kwam hen steeds dichterbij
kijk, ginds houden herders de wacht
met hun kudden bij een stal in de wei…
Het hofje
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.290 ‘k Ben weer in mijn oude hofje
Met zijn propere huizenrij
’ Bleekje met de appelbomen
Zonnig, vredig stukje wei.
‘k Hoor het suisend bomenruizen,
‘k Hoor de pompenslinger gaan,
En ‘t gesliffer van de muiltjes,
‘t Vrouwen-dribb’len komt aan.…
Lenteliedje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.044 Over een gabber die flirt met zijn grietje
In 't gras van de wei, waar de ooi bijna baart
Dit is een vers... voorjaarsliedje
't Gaat over het geel in april.
Over de eega van het karekietje
Die, nu wel weer graag, een gezinnetje wil
Dit is een vers... voorjaarsliedje
't Gaat over het groene in mei.…
flower power
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.078 met aarzeling en lichte schroom,
heb ik de bloem geplukt
die zalige verwondering
ervoer ik telkens weer
wanneer ik weer zo’n bloempje zag
gelijk die eerste keer
ik heb geplukt, geplukt, geplukt,
genoot in menige wei
het was alsof zij riepen ‘kom,
kom hier, kom gauw, pluk mij’
de pluktijd is allang voorbij
de lente die vlood heen
maar…
LIJNPAARDEN
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.080 die weien wederzijen
met des veulens wild gedril,
en die lange bomenrijen,
waar geen einde aan komen wil.
En hun zachte slavenogen,
waar geen flikkring meer in licht,
schouwen, als met nacht omtogen,
onbestemd naar ‘t vergezicht.
Maar de wind steekt op. Plots gaat er
als een rilling door ‘t geblaart.…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
Kamp Moarre *
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 At harren hert kloppe tsjin myn wang
oan myn liif, rûn alle soarch út my wei,
gjin gewicht, nearne ferweecht mar yts.
Hjir yn Moarre is allinne mar stiltme
en kâlde lucht, oan see stiicht ien sucht
stadich út de klean, om ús allen
gûle sielen oan har houten bonkerak,
soargen wapperje yn de wyn.…
Snel weg flirt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Landschap trekt voorbij
een wei, een hek, een heg.
Een auto zoeft voorbij.
Jij kijkt naar links,
zij kijkt naar rechts.
Je ziet elkaar in een flits,
hé, wat leuk dat ik je hier tref.
En wat een leuke lach,
je bent iemand die er zijn mag.
Haar auto gaat naar rechts.…
Een engel zevert
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.203 Ik luister naar motregen
Die geleidelijk en gelaten
In het hemd dringt
De katoenen spons
Alsof over een wolkenrand gebogen
Reikend naar een havik
Een engel zevert
Boven heuvel en heg en weg en hei en wei
En nog meer dat thuis hoort in deze orde
Deze rij die rijmen moet
Terwijl ik het omgekeerde verkies
Een landschap van Breugel dat uit…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Veld en wei, heuvel en dal, en vlakte en woud,
immervoort, vloeien ineen met grootse zwier
golvend tot d'uiterste rand der aarde...
Verder door dringt de geest.…
Liefdes uur
poëzie
4.5 met 19 stemmen
3.074 De diepe wei waar nog geen maaier gaat
staat van bedauwde bloemen wit en geel.
De zilvren stroom leidt als een zuivre straat
weg in het nevellicht azuur;
en morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat
uit zijn verdwaasde keel
wijsheid die geen betracht en elk verstaat,
vreugd zonder maat,
vreugd zonder duur...
Hoe laat is 't aan de tijd?…
De bijl
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.381 ’k Verzoek voor mij te mogen breken
Van ’t kleine hout, dat u niet deert,
Een steeltje, dat mij slechts mankeert;
En zonder ’t welk mij staat te vrezen
Dat ’k ganselijk onnut zal wezen
Aan u, geëerde Maatschappij,
Waaraan ik al mijn zorgen wei’.’…
De blues van de mol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 ."
De mol die dus wel eens wilde weten
wie hem 's ochtends op zijn kop had gescheten,
ontmoette in de wei een paard.
Hij vroeg de knol kalm en bedaard:
"Is dit jouw werk?", maar 't paard legde zwijgend
een hele taart van paardenvijgen.…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 met weer jong en uitlopend blad
tot waar zijn kroon de hemel raakte
om ons de lente dan te verkondigen
maar eens grimmig moegestreden
waardoor hij dreigde om te gaan
voelde hij dat zijn takken langzaam
een voor een hem genomen werden
die jarenlang daar ook getuige waren
uit wollige kraamkamers daar verlost
van de dartele lammetjes in de wei…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Al wat de moestuin gunt, de groenten van het jaar;
het boerenhof, de boter, room en schuimige melk;
de herfstelijke boomgaard peer- en appelzwaar;
’t fijn kruid uit wei en tuin, uit ’t bos de kantharel.
Uw hand is echter leeg,
en wordt alleen bezwaard
door aarde die uit u
haar vruchtbaarheid vergaart.…
Ik staar naar het plafond...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 als heel klein meisje deed
Leren fietsen tot ik weer heel hard viel
Mijn vader dan vroeg om toch maar weer een extra wiel
De lieveheersbeestjes en pissebedden
Die ik van de grote spinnen wist te redden
De vlinders die ik in een netje ving
Maar ook weer snel liet gaan
Zodat ze konden vliegen naar de maan
De kleine geitjes in de grote wei…
Meester-zangers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
965 De wind, stil fluistrend, draagt de bloemengeur
Van wei tot wei, verdrijvend dwaas getreur.
Opééns begon hij breed te blazen, blazen;
Men hoorde bomen bruisen, stromen razen...
o Leer me, wind, uw orglend koorgeklank? -
Denk diep, galmt het, want denken wordt gezang.
Ik sta aan 't duin.…
Geheugenspoor
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
583 Kom ga je mee, we gaan naar Leidschendam
Langs molens, vliet, het spoor en door de wei
Je hoeft niet voor je kaartje in de rij
Oom Han is conducteur der blauwe tram!…
Een simpel gebed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.150 In de wei: een stier naast zijn schaduw,
schurkend langs de getande draad.
Ik ween om het bedrog van de eenvoud.
De visser wandelt op blote voeten,
Bijtende kiezels.
De vissen weigeren.
Vooral de snoek die hij ooit voor de lens hield.…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 O vrouw,
Gij zijt en zon en sterren en maan,
de open wei, een diepe laan,
Gij zijt een stad in 't middaguur,
Gij zijt vuur. ...
O vrouw
Gij zijt het leven, en 't leven is hijgen,
't leven is stijgen,
't leven is doden,
en wij, wij zijn goden
hoog boven 't land met zijn donker berouw…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 De wei, vol grazend leven,
Gelijkt een groen fluweel,
Van 't koolzaadveld er neven
Bezoomd met goud en geel.…
Kom droom maar mee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
668 werkelijkheid
zinnen beginnen met het spel
van tasten beminnen en proeven
aaien langs hardheid verzacht vaak de groeven
lieve zoete dromen vol gezang
muziek die liefde speelt over snaren van je hart
trompetten die de hoogste tonen zichtbaar
maken als gekleurde regenbogen in het
zonlicht van een bui
klanken die dansen
in het groen van de wei…
Lentemergen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.062 't Is van 't jaor 'en vroeg gewas:
Al de weien staon vol gras;
Kiek die bluumkes met hun kupkes
Aorig loeren uut de knupkes!
En die boom as sneuw zoo wit -
Teiken dat er vrucht aon zit.
Alles fleurig, alles schoon...
'k Dank God dat ik buuten woon!
Lieve moeder, 'k bin zoo blij,
Maor oe mis ik nog hierbij.…