Alle inzendingen over wei

580 resultaten.

Sorteren op:

briev an sintuklaas:

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.224
Wei koome in agustus tog me fekansie na spanju, dus as u um dan avast wil klaarzetu, dan hale we um zelluf wel op. Me vaader doet tog geen ene reed in se fekansie, dus. Hei sit alenug ma tu zuipe bei ut swembat fan et hottel, as me moeder en me sus leggu te baken op ut strant.…
Peterdw.16 november 2007Lees meer >

Kom, lieve mei.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 876
dan kan mijn Liza dromen zo zalig in de wei. En breng ook met u mede het honigzoet jolijt, geluk, en spijs en vrede voor al wie hier nog lijdt.…

Boe! Wow! (school 5)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Je ruikt er eeuwenoude geuren van stro en mest, en hoort gelach van mensen die naar binnen lopen door die twee deuren, open, open, en dan naar buiten, naar de wei.…

Oude Ed

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 944
Het ontbrak hem aan wilde manen,arm Edje Die vreemde beharing rond zijn nek : het leek nog het meest op een verwaaid toupetje En de ranke evenknie van Bonfire was ie zeker nie Men noemde Edjes wei en stal Weleens schertsend Papendal Met de gratie van verweerd elastiek Bewoog hij zich voort op zijn kromme pootjes Als waren het zijn laatste…

de honingbij en de strontvlieg

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
een hongerige honingbij vloog zoekend in het rond en zag toen in een groene wei een dampende hoop stront van afschuw kromp zij haast ineen en dacht: dat is toch wel heel vies ik ga hier met een boog omheen voordat ik zo mijn trek verlies maar toen klonk er opeens een stem een vlieg die zat te smullen zei: trap eens even op de rem kom…
Yadasampati22 februari 2018Lees meer >

Avondgroet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 211
Ik schrijf u thans, waar de schemer nog blijft hangen als een zachte, gouden draad, en ver de torenklok haar lied laat dalen over wei en pad waar koeien schuifelen, traag en laat. Ster na ster ontwaakt in stilte, als ogen die elkander zoeken door afstand en door duisternis heen.…

Op leven en dood

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.967
Dan lijdt hij vreselijke pijnen En lig ik jankend in de wei. Ik hield van hem, al wist hij 't niet en gaf ook hij nooit taal of teken. Nu moet ik iets, mijn hart zal breken Als ik hem nu geen redding bied. Zij drong zich uit het volk naar voren en riep verstikt: ik trouw met hem. Wat hoorde hij? Wat riep die stem?…

De nieuwe tijding

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.264
verwoorden met de komst van een koningszoon zij hielden halt in de stad Jeruzalem Herodes sprak hen toe in zijn paleis ‘‘n koning is geboren in Bethlehem ga er heen en breng mij vlug ‘t bewijs’ zij tartten vrieswind en kou in de nacht die ster kwam hen steeds dichterbij kijk, ginds houden herders de wacht met hun kudden bij een stal in de wei…

Het hofje

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.290
‘k Ben weer in mijn oude hofje Met zijn propere huizenrij ’ Bleekje met de appelbomen Zonnig, vredig stukje wei. ‘k Hoor het suisend bomenruizen, ‘k Hoor de pompenslinger gaan, En ‘t gesliffer van de muiltjes, ‘t Vrouwen-dribb’len komt aan.…

Lenteliedje

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Over een gabber die flirt met zijn grietje In 't gras van de wei, waar de ooi bijna baart Dit is een vers... voorjaarsliedje 't Gaat over het geel in april. Over de eega van het karekietje Die, nu wel weer graag, een gezinnetje wil Dit is een vers... voorjaarsliedje 't Gaat over het groene in mei.…

flower power

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
met aarzeling en lichte schroom, heb ik de bloem geplukt die zalige verwondering ervoer ik telkens weer wanneer ik weer zo’n bloempje zag gelijk die eerste keer ik heb geplukt, geplukt, geplukt, genoot in menige wei het was alsof zij riepen ‘kom, kom hier, kom gauw, pluk mij’ de pluktijd is allang voorbij de lente die vlood heen maar…

LIJNPAARDEN

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.080
die weien wederzijen met des veulens wild gedril, en die lange bomenrijen, waar geen einde aan komen wil. En hun zachte slavenogen, waar geen flikkring meer in licht, schouwen, als met nacht omtogen, onbestemd naar ‘t vergezicht. Maar de wind steekt op. Plots gaat er als een rilling door ‘t geblaart.…

waar vogels spinnen eten

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
ga mee wandelen de hei met honden paadjes wild gegroeid met geur behangen bloemenkleuren roze wit in groen gedekt het gele zand dat rult stappen met gedachten vult ga mee rennen door het bos en langs de wei kijk hoe bomen vreemd hun takken spreiden om botsen te vermijden hollen door het tere groen waar vogels spinnen eten eekhoorns…

Kamp Moarre *

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
At harren hert kloppe tsjin myn wang oan myn liif, rûn alle soarch út my wei, gjin gewicht, nearne ferweecht mar yts. Hjir yn Moarre is allinne mar stiltme en kâlde lucht, oan see stiicht ien sucht stadich út de klean, om ús allen gûle sielen oan har houten bonkerak, soargen wapperje yn de wyn.…
Miranda Mei3 augustus 2021Lees meer >

Snel weg flirt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
Landschap trekt voorbij een wei, een hek, een heg. Een auto zoeft voorbij. Jij kijkt naar links, zij kijkt naar rechts. Je ziet elkaar in een flits, hé, wat leuk dat ik je hier tref. En wat een leuke lach, je bent iemand die er zijn mag. Haar auto gaat naar rechts.…

Een engel zevert

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Ik luister naar motregen Die geleidelijk en gelaten In het hemd dringt De katoenen spons Alsof over een wolkenrand gebogen Reikend naar een havik Een engel zevert Boven heuvel en heg en weg en hei en wei En nog meer dat thuis hoort in deze orde Deze rij die rijmen moet Terwijl ik het omgekeerde verkies Een landschap van Breugel dat uit…
Wim Veen27 januari 2005Lees meer >

Zomerwandeling

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Veld en wei, heuvel en dal, en vlakte en woud, immervoort, vloeien ineen met grootse zwier golvend tot d'uiterste rand der aarde... Verder door dringt de geest.…

Liefdes uur

poëzie
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.074
De diepe wei waar nog geen maaier gaat staat van bedauwde bloemen wit en geel. De zilvren stroom leidt als een zuivre straat weg in het nevellicht azuur; en morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat uit zijn verdwaasde keel wijsheid die geen betracht en elk verstaat, vreugd zonder maat, vreugd zonder duur... Hoe laat is 't aan de tijd?…
P.C. Boutens18 augustus 2023Lees meer >

De bijl

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.381
’k Verzoek voor mij te mogen breken Van ’t kleine hout, dat u niet deert, Een steeltje, dat mij slechts mankeert; En zonder ’t welk mij staat te vrezen Dat ’k ganselijk onnut zal wezen Aan u, geëerde Maatschappij, Waaraan ik al mijn zorgen wei’.’…

De blues van de mol.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
." De mol die dus wel eens wilde weten wie hem 's ochtends op zijn kop had gescheten, ontmoette in de wei een paard. Hij vroeg de knol kalm en bedaard: "Is dit jouw werk?", maar 't paard legde zwijgend een hele taart van paardenvijgen.…
HH. Uitdewaard28 september 2013Lees meer >

ode aan de eik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
met weer jong en uitlopend blad tot waar zijn kroon de hemel raakte om ons de lente dan te verkondigen maar eens grimmig moegestreden waardoor hij dreigde om te gaan voelde hij dat zijn takken langzaam een voor een hem genomen werden die jarenlang daar ook getuige waren uit wollige kraamkamers daar verlost van de dartele lammetjes in de wei…

De nacht en het verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Al wat de moestuin gunt, de groenten van het jaar; het boerenhof, de boter, room en schuimige melk; de herfstelijke boomgaard peer- en appelzwaar; ’t fijn kruid uit wei en tuin, uit ’t bos de kantharel. Uw hand is echter leeg, en wordt alleen bezwaard door aarde die uit u haar vruchtbaarheid vergaart.…

Ik staar naar het plafond...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
als heel klein meisje deed Leren fietsen tot ik weer heel hard viel Mijn vader dan vroeg om toch maar weer een extra wiel De lieveheersbeestjes en pissebedden Die ik van de grote spinnen wist te redden De vlinders die ik in een netje ving Maar ook weer snel liet gaan Zodat ze konden vliegen naar de maan De kleine geitjes in de grote wei…
Linda HS3 september 2023Lees meer >

Meester-zangers.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 965
De wind, stil fluistrend, draagt de bloemengeur Van wei tot wei, verdrijvend dwaas getreur. Opééns begon hij breed te blazen, blazen; Men hoorde bomen bruisen, stromen razen... o Leer me, wind, uw orglend koorgeklank? - Denk diep, galmt het, want denken wordt gezang. Ik sta aan 't duin.…

Geheugenspoor

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
Kom ga je mee, we gaan naar Leidschendam Langs molens, vliet, het spoor en door de wei Je hoeft niet voor je kaartje in de rij Oom Han is conducteur der blauwe tram!…

Een simpel gebed

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.150
In de wei: een stier naast zijn schaduw, schurkend langs de getande draad. Ik ween om het bedrog van de eenvoud. De visser wandelt op blote voeten, Bijtende kiezels. De vissen weigeren. Vooral de snoek die hij ooit voor de lens hield.…
Wimper3 januari 2003Lees meer >

O vrouw

poëzie
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.531
O vrouw, Gij zijt en zon en sterren en maan, de open wei, een diepe laan, Gij zijt een stad in 't middaguur, Gij zijt vuur. ... O vrouw Gij zijt het leven, en 't leven is hijgen, 't leven is stijgen, 't leven is doden, en wij, wij zijn goden hoog boven 't land met zijn donker berouw…
Dop Bles16 december 2013Lees meer >

LENTEWEELDE.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.664
De wei, vol grazend leven, Gelijkt een groen fluweel, Van 't koolzaadveld er neven Bezoomd met goud en geel.…

Kom droom maar mee

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 668
werkelijkheid zinnen beginnen met het spel van tasten beminnen en proeven aaien langs hardheid verzacht vaak de groeven lieve zoete dromen vol gezang muziek die liefde speelt over snaren van je hart trompetten die de hoogste tonen zichtbaar maken als gekleurde regenbogen in het zonlicht van een bui klanken die dansen in het groen van de wei…
wil melker16 februari 2011Lees meer >

Lentemergen.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.062
't Is van 't jaor 'en vroeg gewas: Al de weien staon vol gras; Kiek die bluumkes met hun kupkes Aorig loeren uut de knupkes! En die boom as sneuw zoo wit - Teiken dat er vrucht aon zit. Alles fleurig, alles schoon... 'k Dank God dat ik buuten woon! Lieve moeder, 'k bin zoo blij, Maor oe mis ik nog hierbij.…