5711 resultaten.
Schouwburg-rijmen
poëzie
3.0 met 19 stemmen
6.947 Twee vaten heeft Jupijn: hij schenkt nu zuur, nu zoet,
Of matigt weelde en vreugd met druk en tegenspoed.
VIII.
Het spel heeft ook zijn tijd, wanneer ’t de tijd gehengt;
’t Vermakelijk en nut wordt hier van pas gemengd.
IX.…
Mijn Naam is Heidi
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.543 opgesloten
De hele dag
Als ik wakker word ben ik alleen
Het huis is donker
Mijn ouders zijn niet thuis
Wanneer mijn mama wel komt
Probeer ik lief te zijn
Misschien krijg ik vanavond dan maar één klap
Maak geen geluid
Geluid geïncasseerd,
Mijn papa is terug van Charlies bar
Ik hoor hem vloeken
Het is mijn naam die hij roept
Ik druk…
mijn naam is sara
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.314 ik opgesloten
De hele dag
Als ik wakker word ben ik alleen
Het huis is donker
Mijn ouders zijn niet thuis
Wanneer mijn mama wel komt
Probeer ik lief te zijn
Misschien krijg ik vanavond dan maar één klap
Maak geen geluid
Ik hoorde net een geluid
Mijn papa is terug van Charlie's bar
Ik hoor hem vloeken
Het is mijn naam die hij roept
Ik druk…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 gewend, zijn mijn woorden
en kan weer op mijn formele naastenliefde teren
als ik mijn natte benen over elkander sla
maar ja, gejengel van die bengel
ik zit daar niet op te wachten
hoor dat al genoeg, nu even de rust vereren
mijn ongeduld verzachten
Molukkenstraat, roept de automatische piloot
stap uit en storm naar gesloten poëziedeuren
druk…
Wie goed doet van alles ontmoet
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.224 stevig vormgegeven
jarenlang de mist met rook bestookt
smog met huid en haar verweven
remmend rubber asfalt zwart berookt
piepende remmen piepende longgeluiden
die zeer ongetwijfeld krachtig duiden
op ongeplande traag lopende massamoord
een tragisch ongewild drama ongehoord
de trein is het ultieme rustbeleven
geen gedoe met mist en drukke…
Kus
hartenkreet
3.1 met 30 stemmen
4.258 Dus druk ik even slechts je hand.
Mijn mond zal jou niet met zoete woorden aan mijn zinnen kleven. Zo ik ook niet smachtend voor je voeten val, waardoor ik je belemmer om te lopen. Laten gaan kan werkelijk beminnen zijn.…
Kerst 2008
hartenkreet
2.7 met 33 stemmen
3.707 Riante villa’s mooie bungalows
dure flats, eengezinswoningen
waar de warmte van uit straalt,
toch zijn er weinig mensen die
zich druk maken, over hen die
Kerst vieren op straat.
Het zal je kind maar wezen,
die met Kerst moederziel alleen,
dit feest moet vieren.…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 Maar rond u heen geknield, zij die u dierbaar waren,
in bijgelovige angst en vrees,
u, door hun tranen heen, zien siddrend aan te staren
alsof in u het beeld des Schrikkens hen verrees,
de druk der ijzren hand gevoelen om uw leden,
die 't bloed verstijft en naar het Niet u medesleurt —
dat is een zware stond: haast wordt der laatre vrede
daarmee…
Heen en Weer ( vrij naar Drs P. )
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
602 Toen Kregen Mark en Diederik een lumineus idee
Een veerpont laten varen in de Middellandse zee
Die brengt de net gelande vluchteling dan vliegensvlug
Via dezelfde route comfortabel weer terug
En staat hij dan uiteindelijk droog op het Turkse strand
Dan vaart hij in een mum van tijd weer naar de overkant
Zo wordt het het al met al behoorlijk druk…
De Wever
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.067 Ik ben veel zachter en veel stiller
Dan ooit geloven
De durver, weter en bediller,
Drukken en groven.
Mijn huis een hoge en lichte kamer,
Mijn dag een morgen,
Ben ik een hemelse beramer
Van aardse zorgen.
Mijn wanden hangen vol tapijten,
Door mij geweven:
Kleuren en draden die nooit slijten
En eeuwig leven.…
EEN SCHONE OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 stommen
die zich niet weten te gedragen
maar ook nu zijn ze er de artsen
broeders zusters die over ons waken
de huidige onmisbare frontsoldaten
die zich met gevaar voor eigen leven
in het strijdgewoel begeven
doden liggen nog niet in de straten
we hebben het gedeeltelijk nog in de hand
het is nog nooit zo schoon en stil
geweest in ons drukke…
De Koffie
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 Dan staat men op, en 't jongste kind van allen,
Heft vroom de handekens te gader
En leest een dankbaar ‘Onze Vader'.
O zoete plant, gezaaid, geboren
In 't zonnig, weeldrig Oosterland,
O wees gezegend, dierbaar pand,
O koffie uitverkoren!…
Twee gasten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
553 Er liggen twee gasten
boven in bed, twee
gasten en wat hebben
ze een pret, hij en hij
Twee gasten, jullie
van mij, toch echt
zonen van vlees
bloed, gemoed, zij
Zij zijn mij, zo ook
zijn jullie, jij en jij
Twee gasten, in bed
mannetjes zo dichtbij
Ben zo zonen blij!…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 Ik heb vannacht een python gekust
Een donkerzwoele kamer, ik en nog één:
een onbekende vader van een onbekend kind
die zich met pikzwarte irissen dom hield
en blind, die listig in het duister tastte
Er hing een slapend, roodoranje licht
als een ketelhete schemerzon
omzwachteld ’s nachts met koele mantels
in sterren of in maan vermomd…
ONS HOLLANDS IDEAAL
poëzie
3.6 met 73 stemmen
10.663 Netjes op je vader lijken,
Net zo dom en net zo vlug,
Net zo uit je ogen kijken,
Anders stuurt hij je terug,
Nooit aan anderen verklikken
Waar je Pa je Moe voor scheldt,
Wie de broek draagt van hun tweeën
En de baas is van 't geld.…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.541 Hij tartte het weer en de wereld, verachtte de god van de vader
maar zag dat ook zijn naam stilaan verdween.
Hij strooide ze rond, explosies van kleuren, vermetele beelden,
maar hoorde blasfemische echo's vol spot.
Hij wist zich op weg naar de hemel
maar stuitte op plaksterren aan het plafond.…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 waar ik je naam neerschrijf in ‘t zand
maar golven komen hem rollend wissen
verbeten pak ik een scherp mes
om je naam in ‘n boom te kerven
doch de schors valt naar de grond
en ik sta stil...innerlijk gewond
…blind te staren naar zijn sterven
ik schuur mijn hand tot bloeden toe
bij ’t slijpen van je naam in steen
om droef te zien dat Vader…
Liefde of traditie, noodlot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.129 Nederland
begonnen ze te drijven
familie eer, werd er geroepen
werd er gedreigd
schande en verdriet
je moeder sterft er bijna van
van de schaamte
dat je samenwoont met een ongelovige
werd er wekelijks gezegd
ooms, familie, neven zelfs de hodja
kwam met je praten
je negeerde het allemaal
dat probeerde je tenminste
tot op een dag
jouw vader…
Meibok
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.023 Zo dartelt 't jongste bokje door de mei,
Doch vanaf achtste maand keert het tij,
Dan komt een donkerder Bok, roodzwart getint,
De sterke, onstuimig' vader van dit kind,
Die mij verleidt door zijn volle geur,
Uit 't volbruisend vat, diepdonker kleur.…
Riène, zo was jij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.432 Voor de liefdevolle vader van mijn zoons
en mijn moedige maar moe gestreden man.
Dank je voor alles en
" Vechten hoeft niet meer,
rust nu maar uit".…
Bedscenes
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.260 O, wat een pret
had die Maartje, want daar
kwam ze eindlijk klaar;
zo potent was de vader van Fred.…
Geldproblemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
777 Al trok z'n vader nog van Drees,
het geld zat in z'n spieren
en elke pees was europees.
Hij had zelfs rentenieren.
- En gaf-ie soms wat euro's uit,
dan was z'n hart steeds bloedend.
Hij spaarde liever elke duit
en was verzamelwoedend.
De geldwolf zat er warmpjes bij,
gekoesterd door door de hitte.…
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.159 De koning spreekt: „Dat zijn mijn landen
Ik ben de Heer, ik draag de kroon
Dat zijn mijn bergen en mijn stromen
Dat is het erfdeel van mijn zoon"
De landheer zegt: „Deze velden waren
Ons eigendom van overoud
Mijn vader erfde van zijn moeder
Die weiden en dat donker woud"
Het knaapje toont de vogelkopjes
Half weggedoken onder 't mos…
Van opstand tot genade.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Maar toen…..op Zíjn tijd
- door de Vader gewekt! -
werd de steen van de ingang gerold!
Wat aan de dood was gewijd
werd daarna, heel perfect,
door Zijn macht volkomen uitgehold.
Nú geeft het graf
voor elk die gelooft
geen reden meer om te beven.
Wij zien achteraf
dat de vlam is gedoofd,
vrije toegang tot het eeuwige leven!…
MICROCHIP-IMPLANTAAT EN DE ANGST!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Paradijs
was Gods zondvloed slechts een troostprijs
de hoofdprijs:zoon Jezus Christus z'n kruisiging
die echt alle zonden van alle mensen opving
God bleef en blijft dus trouw aan zijn schapen
die doorgaans altijd bereikbaar lopen te blaten
"Het verloren schaap" komt niet meer voor
gechipt, geschoren krijgt God de locatie door
God de Vader…
Wallis
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
765 Het werd haar veels te dol
De hoogtevrees eiste zijn tol
Maar stug zette vader door in zijn vermogen
Haar rustgevend te gedogen
In uitroepen die er niet om logen
Vanachter een ANWB-kaart voor haar afgrijzende ogen
Dreigde ze zelfs van hem te scheiden
Toch wist hij het allerergste te vermijden
En kwam de dag ten einde
Bevonden wij van ver…
Drama in Bodrum
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
589 En Assad, hoe
houdt die als vader zijn hoofd koel en in
de quasi-trotse plooi bij deze waanzin?
Al die geesteszieke moordenaars moeten
worden gestopt, want dit kan echt niet
meer zo doorgaan. Al dat domme gelul over
een heilige oorlog en islam-verdediging
kan meteen de pot op en flink doorspoelen!…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Maar ook de bloemen in de tuin
de trosjes rode riebes
de bloesems op de pruimelaars
zijn erg verrast
zo denk ik toch
door deze maartse grillen
(buien, zegt mijn vader, moet het zijn,
de grillen heb je in april).
De mensen zeggen:
'Begrijp je 't nog
dat weer van ons?…
De nieuwe tijding
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.264 met hun kudden bij een stal in de wei
‘t Kindje straalde in ‘t licht van ‘n ster
Maria wiegde ‘t in zijn kribbe zo zacht
mensen stroomden toe van her en der
drie wijzen hadden geschenken gebracht
het grootste wonder werd hier volbracht
aarde en hemel werden heel even stil
zolang werd al op Zijn komst gewacht
maar zij wisten ’t is de Vader…
VLUCHTELING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 vijftien euro’s
die konden ’t arm kind ..niet meer baten
Haar teer hartje kon niet lang meer leven
de ervaring schonk haar hart te veel leed
Ze kon zo’n verfoeilijke ontering niet aan
en wat hij ‘t teer lichaampje ook aandeed
Weggevlucht uit haar strijdend vaderland
voor ontelbare kogels en te vele bommen
Zonet keerde ze weer naar haar vaders…