7749 resultaten.
Sneek review
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.206 Daar, het bord van einde snelweg.
Daar, waar rustig zijn weer mag.
Bijna thuis en in de spiegel,
slechts de woorden, 'guret ag'.
Daar, de lichten van die kruising.
Lokkend groen, niet stil te staan.
Onverhard naar links en rechts.
Moeilijk, om hier af te slaan.
Daar, de poort in dompel maanlicht.
Spitsen glans, gerenoveerd.…
Samen
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.971 Te vroeg is aan 't samen zijn
toch een eind gekomen
Nu zie ik ons nog samen (het doet pijn)
helaas maar in mijn dromen.…
Is het een fabel?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.116 Je bent een engel tot mij gekomen,
maakte een einde aan al mijn boze dromen.
De hemel op aarde heb je mij gegeven,
voor altijd en eeuwig ben jij een deel van mijn leven.
Jouw liefde zal mijn geluk voor eeuwig beschermen,
voor deze unieke gift bestaan gewoon geen termen.…
Ontnuchtering
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.252 Balancerend op spitse dilemma’s
platgetreden paden belopen
waar stopt het uitzichtloze einde
waar begint het troostende begin.
Angstige tunnels vol donkere zorgen
grillige gedachten zonder herstel
slechts ontknoopt door de waarheid
die zich openbaart in de morgen.…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
Onnoemelijk veel pijn
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
898 Wat is er toch
onnoemelijk veel pijn
waar de zomer alweer voorbij is
en de herfst zijn draden spant
over het land dat nog slaapdronken
de papavers moet begraven;
wat kan die laatste dorst laven
naar de liefde die nooit tot voltooiing kwam,
maar het kleed dat haar ooit in wit drapeerde
verscheurde nog eer de dag ten einde liep.…
Pernis
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.560 dood heeft hier een ijzeren gestel
Signalen van de schepen klinken schel
De lucht is zwanger van ontstegen geuren
Er valt geen dierlijk leven te bespeuren
Dit is het voorgeborchte van de hel
De duivel kon geen beter woonoord wensen
Hij voert al jarenlang zijn schrikbewind
De hoogste tol wordt hier door hem geïnd
Zijn wreedheid kent geen einde…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 leven zichzelf verloren heeft
waar vergane en blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver in het vergeten landschap
waar schaduwen rafelen op mijn huid
onomkeerbaar, zonder einde…
ieper
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 loodgrijze hemel
en dodelijk krijsend staal
blind en bang voor pijn ijzer hels vuur
gruwzame dood door gas
groene lijkwaden om stikkend jong leven
kinderen hulpeloos schreeuwend om geliefden
wegkwijnend van verdriet
tot onsterflijke helden gemaakt
liggen we verminkt onder keurig groen
witte stenen vertellen eeuwige leugens
die tot het eind…
SINT CRISPIANUS
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.898 onder de doden zocht ik hen van naam
die op het veld hun eind' hadden gevonden
ik stapte over lijken, zag hun wonden
ze lagen daar, in plassen bloed, tesaam
ik moest de moeders troosten die hun kraam-
bedden vergeefs bestegen, kindermonden
de borst gegeven hadden, ze bestonden
niet meer, de boodschap was onaangenaam
ze gaven lijf en leden…
Moeder
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.808 Voor het einde vreesde zij het meest
En ging zij; het is mooi geweest.…
schuld
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.078 Ondertussen zit ik daar in een hoek gedauwd,
terwijl ik eenzaam wegkwijnde,
denkend aan jouw laatste woorden:
voor de één een keerpunt, voor de ander het einde.…
een kastdeur te veel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
610 niet van hem
ze ging bij hem weg
hij haalde haar terug
de maat was vol
ze was het zat
maar dan ze verdroeg
toen hij z'n woede op de kinderen richtte
was ze op
had ze genoeg
hij huilde toen hij zei:
ik zal het nooit meer doen
zij zei: dat zei je wel meer
nu zeg je het voor de laatste keer
toen haalde ze de trekker over
maakte een eind…
ik was bij je
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
517 hart ben ik net zo bang als jij
en toch ben ik bij je
uren heb je gepraat en overwogen
en ik ben bij je
afscheid nemen van jezelf
is een eenzaam gevecht
moed overmand door verdriet
want een ander uitzicht zag je niet
en ik ben bij je
om de ziekte had je niet gevraagd
maar spontaan gekregen
wel nam je in je handen
hoe je het einde…
ruïne
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.083 wezenloos naar
onevenwichtige restanten
van bemoste muren
verslagen door weer en tijd
die de glorie genadeloos
en voortschrijdend verzuren
ik zie vooruit naar verleden
in een droom die mijn jeugd
traag voorbij laat trekken
weemoedig tracht ik
de herinnering redeloos
op te rekken
ik voel een rilling
de huid is klam
voor mij
aan het eind…
Albona?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
677 Albona, schone meid
waar ben je gebleven
op welke webstek verborgen
in welk land ondergedoken
of woon je nog steeds daar
aan het einde van de busrit?…
Eindoordeel
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
783 Hoe zal men mijn levenspad honoreren:
Tellen alle stappen tot aan het eind,
en zal men de loper daarna weren?
Ben ik ver van de weg afgeweken,
toen mijn levenspad krijtwit werd uitgelijnd,
goed en slecht met elkaar vergeleken?…
Indien
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
3.711 maar ik geniet ervan, van 't begin tot 't einde.
indien ik jullie zou verwennen,
hoe zou ik dat moeten doen, één voor één?
dat zou te lastig zijn, liever allemaal te samen,
dan blijven we de beste vrienden.…
Stap voor stap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.228 Langzaam loop ik, stap voor stap
naar het einde van de weg
Tot ik een glimp kan zien van de horizon
Die uitnodigend naar me lacht
Me roept, me wenkt
En ik loop verder, stap voor stap
Daar, waar de stilte me omhelst
als een deken van fluweel
Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt
en me een zee van zonnestralen schenkt
Daar zal ik heengaan…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
ik ben als mens geweest
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.658 werd ijler in
het ademen van mijn geest
handen kenden geen verlangen
mijn lichaam voelde
hoe ik vroeger was geweest
materie loste op
in stilte die zacht
fluisterde van eeuwigheid
aan randen van de tijd
ik was mezelf volkomen kwijt
werd energie
geladen met herinnering
aan leven dat nooit over ging
maar cirkelde waarbij
begin het einde…
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Om niet de brug te zien
Het grauw en gretig grijs
Het snel maar gaan en terug
Ging ik naar rechts
nog voor de brug
en nam de dijk
tot andere tint
mijn blik toen trof
nog grijs maar dieper
van beweging
de stad met kloeke toren
gleed langzaam
tussen zwerk en water
een huivering
zou dit het eind…
en morgen bij ‘t ontwaken
geen ‘Bommel…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 Het einde van m’n bovengrondse dagen,
een feestdag voor de wezens die gaan knagen.
Resteren zullen knekels: lelieblank.
En wee degenen die mij moeten dragen.
Zij zullen niet beladen zijn met dank.
De dode in de kist, beslist niet slank,
zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.…
In harmonie met de dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.971 Schommelend in zijn stoel
Zit hij tevreden en voldaan
Alles gedaan wat moest
Helemaal klaar om te gaan
Wachtend in die stoel
Denkt hij terug aan die oude tijd
Toen hij nog jong en atletisch was,
Een lang verloren feit
In harmonie met zichzelf
Bijna aan het einde van zijn bestaan
Denkt hij glimlachend terug
Dat hij het niet anders had…
Zoete lieve Vrouwe van Den Bosch
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
927 eeuwenlang kaarslicht
beschijnt het beeld
van de kleine madonna
de koningin van troost
voor het menselijk drama
alle zorg en leed
worden ongezien beschreven,
in stilte uitgesproken
ontvangen is haar antwoord
het zwijgend medeleven
in haar gestalte verwoord
in deze koude kapel
met ramen van glas in lood
leggen wij vaak,
ten einde…
Laetare
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
774 O kijk en luister dan, gedragen,
van angst en pijn en schuld bevrijd,
ontvankelijk wil vrede vragen
tot aan het einde van de tijd...
Die kleine krokus durfde wagen
het licht te zien. Maak ons bereid.
Uit: Herworteld leven p.17…
Storm
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.245 Waar is het einde en wat is het begin,
Moet ik huilen of heeft dat geen zin?
Alles komt tegelijkertijd omhoog,
O jee ook nog buien en niet droog.
Ik laat de storm maar razen door mij heen,
Het is van binnen en buiten dat ik ween.
Na een poosje windkracht tien
Kan ik de schade wel weer overzien.…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
Verloren jaren
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.965 Jou had aan het einde niet verwacht
Oma misschien, of tante Mien uit Schagen
weet je nog wel, dat mens had dertien blagen
en die verschaalde paardenhinniklach
waarmee ze als een harp zou schallen dat
het Godvertyfus tijd werd Jezus Mina
dat ik mijn smoelwerk eens kwam laten zien ja
en hoe ze dan ontroerd zou laten vallen
terwijl ze vol met…
dichtersleed
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
649 ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren
en erger nog ... wie zal applaudiseren
gelooft u mij, ik ben ten einde raad
geen mens wil op mijn werken reageren
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
het maakt me boos, verdrietig, obstinaat
mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren
wie laat zich…