7542 resultaten.
Pluk de dag !
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.182 De linnenmand en de vieze ramen gaan niet lopen
Een groot geluk; mijn partner waardeert mijn inzet, dat durfde ik nimmer te hopen.…
Waar vandaan toch al die tranen...
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
633 Waar vandaan toch al die tranen,
wat gebeurt er in mijn ziel;
‘k Weet niet wat er staat te treuren
waar het duister binnenviel,
maar ik wil de hoop bewaren,
licht zien in de dageraad,
mensen groeten in het donker,
weer herkennen hun gelaat.…
Het sterfbed
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.470 Door vrees en hoop werd evenzeer
Ons hart misleid, bij 't pijnlijkst wachten.
Zij sliep. Wij zeiden: "Ze is niet meer."
Zij stierf. Toen sliep zij, naar wij dachten.
Want, toen de morgen koud en nat
Te voorschijn kwam met regenvlagen
Hield zij haar oogjes toe. Zij had
Een schoner dag zien dagen.…
Onbegrip
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.207 De hoop was verdwenen als
sneeuw voor de zon.
Hopeloos verloren.
Jaren zwalpte ik op een woelige zee
met golven als spelbrekers,
die mij nog op grote golfbrekers
lieten afstevenen.
Ik had al jaren moeten doorbrengen
met het noorderlicht.
Nooit kwam de zon nog op.
Misschien nu en dan met mist overtrokken.…
Schisma*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.751 Word ik - als overbrugging - oud en doof,
hoop blijft in jouw blik verzoening te lezen.…
Verdwaalde ik
hartenkreet
1.9 met 31 stemmen
1.611 Geeft hoop en vertrouwen als jij het ziet.…
witte kamer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
825 een jonge vrouw
streelt liefdevol haar bolle buik
haar wacht er nieuw leven
bedrukte gezichten
komen naar binnen
opgeluchte gezichten
gaan naar buiten
ikzelf zit weer in die grote
koele witte kamer
waar het licht snijdt in mijn ogen
en waar de muren op me afkomen
ikzelf wacht op
soelaas
op hoop…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Gelukkig blijft het tijdstip,
net als de witte, koude sfeer,
onbestemd en onbekend,
met een sprankje hoop
in nevelen gehuld.…
Tweeluik: Gelukkig Nieuwjaar!
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
870 Toch meldt steevast het nieuws, - mag ik toch hopen? -
Dat Oud en Nieuw weer rustig is verlopen.
II. Stoomschip Europa
Zoals gewoonlijk zat ik tijdig klaar
Voor polka’s, walsen, rechtstreeks vanuit Wenen,
Nog steeds is die traditie niet verdwenen;
Een blije ouverture van het jaar.…
Een moederken te spinnen zat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.913 En 'k voel u ginder boven staan -
uwe zonnige ogen wenkend gaan
'lijk kalme hopen... ommendomme...
--------------------
uit: Verzen (1900)…
Kringloop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.181 Zo hier tussen de hoop uiteen gereten
levenslopen nog iets aan waarde rest
vermindert die met de jaren. Daar
is me wat mee rondgezeuld zeg, o la la!
Butsen, ontbrekende onderdelen, gehavend
materiaal - allemaal verhalen ze van zwaar
doorleefd verleden. Pronkstukken van weleer,
anoniem verzonken in een vale kwaliteit.…
Thuishaven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
642 Maar tot nog toe leef ik voort
op mijn groot en veilig schip,
in de hoop om sterk genoeg
ooit mijn touwen uit te gooien.
En terug te keren naar
mijn thuishaven.…
uit de bocht gevlogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 Lood gewicht op hart drukkend
Kapotgeslagen hoop
kiert door dagelijks, krampachtig ritueel.
Zich vastklampend
aan drijvend wrakhout
waar allang geen touw aan vast te knopen is,
verplettert haar
En lijdt aan de ziekte die eenzaamheid heet.
Het leven heeft haar verslagen.…
GEEN RUIMTE IN MIJN HOOFD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
645 Géén ruimte in mijn hoofd, ik oog toch normaal
ik weet het begin niet te vinden, het is weg
weet niet meer waar ik de dingen leg
mijn verstand is zoek, is aan de haal
mijn echte ik is verdwenen, waar zou het toch zijn
ik wil het weer terug, het doet mij zo pijn,
toen kreeg ik visite van een lieve vriendin
kreeg hoop en zag in het leven weer…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 De lange lijdensweg moet jij verduren
Zoals je moeder en vader voor jou,
En luchtkastelen zijn enkel hopen muren,
Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.
Al eeuwen staat het geschreven in kranten:
In dit land worden kleine meisjes groot;
Hier hebben vrienden ook duistere kanten
En het eind van de reis is hier de dood!…
Stilstand ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Misschien wordt aan de wil
van hoop voldaan door het heelal
op een andere koers te gaan?…
couperus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een science fiction word afgedraaid
al dagdromend over het Lange Voorhout
voel ik me toch wel wat bekaaid
omdat ik loop in voetstappen van de dandy
en lach zijn leven in parodie
als in een nieuwe tijd van woordgestoorden
die nooit zo raak als die van hem zullen worden
en ik laat mijn gedachten stromen
sta eventjes bewonderend stil
in de hoop…
respect
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
648 32 jaar in mijn leven
Kijk hem bezig, mijn lieve schat
vol bewondering neem ik zijn onaflaatbare inzet waar
niet de makkelijkste vaak
maar ontegenzeggelijk staat hij altijd klaar
Kijk hem bezig, mijn nummer 3
geen kwaad woord wil ik over hem horen
daar ben je teveel moeder voor
niemand kan onze relatie verstoren
Kijk hem bezig, ik hoop…
Artiest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Maar altijd wint toch weer die droom,
eens verwekt als puber tussen wat coulissen,
een kind nog springend tussen hoop en schroom.
Op het moment van opkomst denk je: ‘ik moet heel nodig pissen’.…
Hij zal er zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.102 hij zal er zijn in de
grote en kleine
dingen
in rode aarde vol hoop
hij heeft ons waardigheid
geleerd
"zijn" in nederigheid
liefde voor
zijn volk, zijn land
zelf geleerd in gevangenschap
zijn inspiratie zal verder
groeien in je ziel
alle kleuren van de regenbogen
zul je zien in de palm
van je hand
respect staat gekerfd…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Maar dan ga ik nieuwe kopen en vervolg
mijn weg met herinneringen, verlangens en
weer hopen...…
Niets dan lieve woorden (II)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.016 Slechts een vleugje tijd is wat ons nog bindt,
- ik hoop dat je toch echt die waarheid ziet -
want jouw woorden vervliegen in de wind
en al ga je nu kapot van verdriet,
bied ze iemand aan die ze wel leuk vindt,
jouw zoete kussen raken mijn hart niet.…
kist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Zo lang als ik kon zat ik onder de dekens verborgen
Ik sta uiteindelijk op en drink mijn koffie op deze donkere morgen
met stille hoop een beetje meer energie voor vandaag gekregen te hebben
ik doe mijn best de rest van deze dag nog te redden
nog maar kort geleden keek ik nog in jouw vertrouwde ogen
nu doe ik zo mijn best om onopvallend mijn…
Bijzondere ervaring
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
527 al mijn zegeningen
Durf en moed hebben
om zoiets te doen
het is niet zo vanzelfsprekend
ook al heb je nog zoveel fatsoen
Daar ging ik
overgeleverd aan de wind
vertrouwend op het weer
tevreden als een kind
Zo vrij als een vogel in de lucht
verblijven in hogere sferen
mijn gedachten waren niet meer beneden
ook hiervan valt er een hoop…
Warmte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
608 Zo’n dag waarvan ik enkel maar kan hopen
dat hij voorbijgaat zonder ongeluk
of ander soort ellende aan mijn juk;
hij kan niet vlug genoeg zijn afgelopen.…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten:
er waren nieuwe kerven in je stam
na elk voorbijgaan
ik zag je takken treurig naar het water buigen
gordijn van hunkering en hoop
waarin alleen de wind verstrengeld bleef
ik zat te wachten, op een steen,
wat verder
ik heb je droefheid niet verkracht
mijn naam niet in je bast gekerfd…
Een landman strijkt met forse streek de zeis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
973 Terwijl Spinoza eens de Waarheid zag
Gelijk een driehoek, snel en scherp omlijnd,
Zoude ik haar liever zien als een glimlach,
De glimlach, die ook rust op Boeddha’s trekken,
Die naar ik hoop op mijn gelaat verschijnt,
Als ik het moede lijf voorgoed zal strekken.…
De vreemde dood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.298 - Neen 't is niet wreed dat na een zalig zwerven
Door vreugde en hoop en stilte en droefenis
Wij eindelijk een koele rust verwerven,
Maar nu: mijn ziel is bang en ongewis,
Ik kan uw warmte, uw zachtheid nog niet derven,
Uw liefde die zo zoet-vertroostend is.…
Spelletje doen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Dus berg ik mijn hoop maar op,
van het Electra kan ik alleen maar winnen,
als we een stroomstoring hebben!
Dus nog maar even geduld!…