8651 resultaten.
Portret
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
69 Het kleinkind heeft mij afgebeeld
In zwart en wit, tot grijs geveegd
Ik heb een mond zonder gebit
Dus lach ik niet, ik grijns
Ik heb geen benen want ik zit
Niet nodig, zegt ze eigenwijs
En armen? wil ik van haar weten
Ook niet, niet nodig zegt ze
Je moet maar met je handen eten
Heb ik die wel?…
Achter de maskers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
11 De stoet flaneert langs een wit laken
dat over de schouder van een waker hangt.
Het geroezemoes slaakt een diepe zucht,
wanneer er naar wat stilte wordt verlangd.
Het uitbundig vertier zoekt zijn finale,
in het midden sterft een doffe knal.
De stad hervindt haar verloren adem,
nu ze statig uit het rumoer herrijst.…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Ik heb het lijk gezien van Pa-Lisoe, die gestorven was van hoge ouderdom, want zijn haren waren wit.
Als ik sterf van ouderdom, met witte haren, zullen de klaag-
vrouwen om mijn lijk staan.
En zij zullen misbaar maken als de klaagvrouwen bij Pa-
lisoe's lijk. En ook de kleinkinderen zullen schreien,
zeer luid.
Ik zal 't niet horen.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 maar het wit is het wit en dat van papier
en hij borduurt een zin die is voorbestemd
het toch al wankele evenwicht te verliezen
- zo is het goed: het moet hem verscheuren
III
heb je ooit papier horen scheuren?…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.658 Daar gingen ze, zingende, hand in hand,
Ernstig op weg naar het Heilige Land,
Dwalende zonder gids, zonder held,
Als een zwerm witte bijen over het veld.
In de armen van een der kinderen lag
Een wolken-wit lam en een kruis met een vlag.…
Voorstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.001 Maar is dit niet voldoende, vlucht dan tegen
Het ochtendgloren naar het witte strand.
Ik wacht wel op je, ergens in de regen."…
vreemd fruit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
876 verlaten is mainstreet
natuurlijk nooit
een zescilinder draait al stationair
en kinderen zullen er zijn
in wit en blauw, uit de gele bus
zo kalm en sereen, als de populieren
langs mainstreet
gruwelijk is mainstreet
soms
een pick-up met razende koppen
vol drank en haat
in een moordende vaart
doen luiken snel sluiten
langs mainstreet…
Schemering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
958 Waar kleur ontbreekt
verliezen de nuances van
de klare lijn en
zwart-wit wint terrein
buiten is vrijer nu dan binnen
de schemering vervaagt in blauw
en lokt de schimmen in de val
tot alles ingesloten is
Water en brood zet men hier voor
te vinden is het op de tast,
omstoten leidt tot wisse dood
en morgen is geen andere dag
Ik roep hem…
Kuurhotel in Catalonië
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Groenlichte blaadjes tegen wolken
die grijs en wit en helder zijn
gaan nu de kleuren al vertolken
van een wat vroege, zachte wijn
Die langzaam rijpt aan bruine ranken
in lange velden vol met kleur.
Zou ik de stilte niet bedanken
voor deze frisse levensgeur?…
Luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
882 Gisteren lag witte hitte
met haar buik bloot
te zonnen op mijn schoot
vandaag voelt
blauwe koelte
zacht als een kattevacht
terwijl het gras uitgeteld zwijgt
nu het de gelegenheid krijgt
luister
de kerselaar fluit mezenwijsjes
naar de koerende jongemeisjes
boven in de wilgentop
ik
vouw me knusjes op
in Gods baarmoeder waar stilte…
De Goldbergvariaties en Pietje Mus
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.212 Ik had wel zin om wat te spelen
en zachtjes raakte ik de vele
pianotoetsen zwart en wit.
En buiten schreven zwaluwen de lijnen
waarbij een blauwe lucht het fijne
muziekpapier leek voor een hit.…
Je bent niet alleen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.402 Wolken, wit als watten
Daarachter lucht zo helder blauw
't is het antwoord op je vragen
God houdt echt van jou.
Hoge groene bomen
Haar takken in de wind
Je hoeft alles niet alleen te dragen
Kom maar gauw m'n lieve kind.
't golven van het koren
als een streling aan je hart
't is Gods Geest van boven
Wees maar niet verward.…
Ongeluk...
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.781 Klein lief kindje
Wat lig je daar nu
Roerloos en zo wit
Je lichaampje zo dun
Handjes samengevouwen
Klein lief kindje
Je hebt het leven ingezogen
Toen je geboren werd
De wereld genoot van je
Nu lig je daar zo stil
Klein lief kindje
In je kinderspel
Rukte een auto je mee
Daarna intense stilte...…
zijn vingers al ontsloot
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.730 de schreeuw, ze voelden
het gevaar in kippevel
de angst opkruipend langs
de ruggegraat, de hel
ze holden naar de kant
met ogen groot van
moord en brand, de
massa zinderde van stilte
ze zagen zijn paniek
voelden hoe de dood
hem langzaam wurgde
zijn vingers al ontsloot
de witte vlek met leven
dook voor de derde maal
het water sloot…
volmaakt had zelfs gebreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
739 stilte tikt seconden
de rust is schone schijn
stofjes dansen in het licht
dat kiert door het gordijn
je ogen neergeslagen
de mond een witte streep
te gekwetst om iets te zeggen
woede houdt je in haar greep
woorden zweven in de lucht
sterven zonder je te raken
je bent in het verleden terug
niemand kan nu met je praten
niets was goed…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.368 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden vuur
en wierook voor elkaar
als een intiem gebaar
je woorden schrijven
over mij in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me woorden
en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
A dieu mijn God.
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.206 dan scheuren de tranen onverlaat
want mijn stem breekt stukken haat
zij schreit verstomd en rukt het hart
aan flarden wijl witte tanden glanzen
de rode ogen gloeien deernis
de hel is mijn verdoemenis
maar wat is de hemel dan verdomme!…
mei
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
809 ieder jaar in mei
voel ik de kriebels in mijn huid
er gaat een wonder door de wei
in vol ornaat
ligt als een machtig wit tapijt
wat geen mens ontgaat
dat wonderschone fluitekruid
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
dat veel besproken fluitekruid
siert boven doorns en distels uit
gelukkig…
Om het geld
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
6.812 De deugd is dood,
dat weet ze wel
Genot is krom - niet waterpas
Niets geiler dan de witte bruid
die exceleert in overspel
Ze weet daarginds
het groener gras
en klauwt de letters in zijn huid
"Al is de waarheid nog zo snel,…"
"Al was het 'ja' tot aan het graf"
Ze neemt hem met een "dankjewel"
Steeds voller lijkt het…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen…
ster
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.542 Daar kom je aangevaren klievend door het water
Groot en wit als een grote parel
Je legt je geluiden stil je komt tot rust
je staat nog in vuur en vlam
tonnen water zal je als stoom verlaten
Een knal een stalen ros rent naar beneden
Iedereen opzij ik moet naar beneden
Je boort je in de boden met je plomp gewicht
Vast klampend en vol vertrouwen…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
kleine paadjes
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.837 Paddestoelen gezien,
de echte,
rood met witte stippen.
Eén keer stonden er zelfs drie bij elkaar.
De benen waren ook al in de herfst.
Ze hielpen met verkennen
tot ze er genoeg van hadden.
De kracht gleed eruit.
Bij het verlaten van de kleine paadjes
deden ze het weer,
alsof ze er op gewacht hadden,
ze wilden de rust gunnen.…
In het Gedicht
gedicht
3.1 met 364 stemmen
68.080 De wanden zijn wit en de psychiaters
verdacht vriendelijk. Er is hoop
op genezing, maar ik heb nog niemand
zien weggaan, of hij kwam weer terug.
Dagen dat ik op weg naar mijn eigen kamer
verdwaal wisselen zich met dagen
waarop ik de wereld doorschouw als een kristal.
Soms word ik krijsend wakker.…
zondagmiddag
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.867 zondagmiddag zag ik jou
je handen in je haren
wachtend in de kou
verkild waren je ogen
versteend was je gelaat
de witte wereld om je heen
leek je te gedogen
er was geen mens op straat
behalve ik die je daar zag
zoals je stond, gebogen
sprak ik je aan
en zag de treurnis in je ogen
maar toen ik je omarmde
in een wanhopig streven
je met mijn…
Zwervend in Paranoia
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
1.230 veiligheid
hij weet: ze spannen samen
hoe hij zich noemt, dat maakt niet uit
ze kennen al zijn namen
Steeds weer verschijnt een ander gezicht
hij kent hun syndicaten
vernietiging van heel zijn brein
is 't doel van wie hem haten
Hem is de Waarheid toevertrouwd
hij laat zich niet verrassen
niemand levert hem ooit nog uit
aan 't rijk der witte…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 Hij wordt met ongeduld verwacht
Door witte maden, rode wormen.…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.2 met 49 stemmen
5.145 levensweg bespelen
de toekomst ligt immers in het verschiet
Met jou wil ik de energie voelen
van jouw armen om me heen
En heerlijk met je kroelen
want zoals jij is er geen één
Bij jou kan ik mezelf zijn
en praten over verlangen en gevoel
Jij bent immers mijn eigen zonneschijn
ach je weet wel wat ik bedoel
Eric, jij bent mijn prins op het witte…
Cranagh
gedicht
2.6 met 36 stemmen
20.447 Wij lagen eenzaam en de paarden liepen
hun donkere kringen in een witte boomgaard
op zee was mist het hart weet nog
hoe zwaar de noodhoorns door de heuvels riepen.
-----------------------------------------------
Uit: 'Gedichten voor een man', 1978.…