7669 resultaten.
O schone poëzie melodieën uit de ziel geboren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 : bespot door zotten is de pen
Van hen die uitwellen in zonnegloed
Wat lieft en leeft in 't trots gemoed
Schone en trieste melodieën waar
De zoete geur van rozen en passieflora
Hangt in ' t wonderbare licht daar
Waar we de liefde voelen stromen
In dichterlijke aandrift met wenende ogen
Voor jou en mij, komt ook tot mij langs reien bomen…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
Mount Everest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 gestaan
Ademloos van het uitzicht genoten
De zon ging onder in het westen
In het oosten kroop de nacht langzaam dichterbij
Er was geen ontkomen aan
Daalde af over begaande paden
met de sterren als mijn gids
Mijn pad leidde mij naar
ongekende oorden
Naar onontgonnen woeste gronden
Waar de verlatenheid in elke rots
in iedere dorre boom…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de…
Zeugma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Het zeugma is mijn grote vriend
Krijgt nooit de eer die het verdient
Al die wonderschone combinaties
Efficiënt en ook nog gratis
Zaanders zetten koffie, thee en over
Op stak de man een pijp en neer de rover
Wil men eend of oorlog voeren
Verkiest u jonge of ouwehoeren
Tuig op een boom en buurman af
Zwijgen is goud en als het graf…
Houwingaham
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 tot een langgerekte
binnenzee
het viel niet mee
later
op het water
teruggepolderd land
Houwingaham is voorbij
onder 1 1/2 meter klei
resten van huizen, kerk
teruggevonden
sterk
dat vandaag
borden precies zeggen
waar ze stonden
het Bos op
Houwingaham
heet het thans
tussen Booneschans
en Bad Nieuweschans
een fietspad
tussen de bomen…
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Als je stil bent kun je zijn gefluister horen
in de wolken en bomen of de struiken deze tonen
waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen.
Dit om leven ook zo te verdragen
nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan
intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.…
Voorbijgaande benen
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
506 ik heb een
nieuw fotoboek
gepakt waarin ik jou
op het gladde papier
visualiseer in een paar
spraakmakende scenes
zoals de boom die jij
vasthad aan de bast
met die lange treurende
takken en jij hoopvol
kijkend naar het nest
waar de kleinen wachtten
het bankje dromend
aan de vijverkant met
waggelende eenden en
voorbijgaande benen…
Naderbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 in alle bomen verbeeld ik mij
ook in talrijke ogen plaats ik jou in mijn rij
ik voel het overal;
zoals in de zachte wind door je frêle haar.
is het een illusie - na de val -
met dagdromen aan mijn zij
en tijdens de nacht een zwaar gebaar
zo heb je ook de hand langs je dij
maar reik je mij toch de ander?…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 ondanks de vorderende dag
trilde alles nog na van de hitte
alles verdient een naam zei
de oude man onder de boom
de anderen knikten
herinneren jullie je nog de hitte
toen we jong waren het gras
was geel en de insecten
gonsden de mannen knikten
opnieuw
meer kan ik me eigenlijk niet
herinneren uit die tijd
ik weet nog sprak een ander…
De eerste mensen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 voorzichtig
ze versmaden liever hun kansen
dan te vertrouwen op hun neus, maar
tot een hapje zijn ze wel te verleiden
als je aandringt en
er zelf niet ziek van geworden bent
Inderdaad, het is begonnen
met de beroemde appel, een vijg
Na de eerste wilde ook hij meer
We leerden
door het gebladerte heen te kijken
te onthouden waar de bomen…
Klei, ribben en bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Lilith was net als hij -
uit de klei, niet zo volgzaam
als ik; ze heeft hem verlaten
Ze zwerft liever rond
over de wereld, verleidt
's avonds mannen en berooft
gezinnen van hun baby's
zeggen de boze tongen
die iedereen zwartmaken
die niet in hun regels past
Het klopt dat ze in bomen woont
als een slang, ik sprak haar een keer
tenminste…
Bijna onmerkbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 bijna onmerkbaar
scheefden bomen
groenden weides
in aparte kleur
niet zomaar
maar voelbaar met
een blik op later
toekomst en doelgericht
in kleur
bleek veel meer
vorm te zitten dan
ooit werd gedacht
ook smaak
en consistentie
wisselden bijna
ongemerkt per pak
nog was de tijd
niet aangebroken om
elkaar eens goed te
bekijken…
Hawai'i
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Het paradijs is geplaveid, overal
kun je nu voor de deur parkeren
Alle bomen zijn gered, kom kijken
in de kassen van het museum!
Het is niet duur om ze allemaal te zien
en je krijgt er vlinders en bijen bij!…
Hoofdreizen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
590 Als je naar schaduw snakt
drakenbloed wilt oogsten
vaar dan naar Socotra
Zie hoe de oceaanmist over
de Socotraanse toppen jaagt
hoe lange puntige bladeren
zich aan neveldruppels laven
Staar vastgenageld in het
drakenbloed-bomen-bos
naar de ontzagwekkende
reuzen getooid met brede
dichte kronen terwijl de klei
zompig aan je schoenen…
Rondje
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
489 De nacht is van ons
Als we het rondje lopen
Onder volle maan
Verscholen onder
Een mist van lage nevel
Kwispel jij ons pad
Kat sluipt achteraan
Eenden kwaken eindeloos
Regendruppel valt
Dan nog een druppel
Recht onder mijn oog, een traan
Rolt over mijn wang
Bomen als bakens
Molshopen geven reliëf
Aan donkergoen gras…
Nest van steen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
482 Met dichtgeknepen keel schuilt een vrouw
- laat haar even -
tussen de geblakerde bomen
Soms moet een mens loslaten
- laat haar gaan -
om op een andere plek thuis te komen.
Iemand gebaart:
wees welkom hier, er is plek genoeg
in ons huis van steen.
Een vrouw speelt viool
wanneer zal mijn liefste langskomen?…
levenerosie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 als ik leven was zou ik poreus wezen
met fijne draadjes aan de bast geplakt
die laat zien dat de mens diep is gezakt
omdat ze niet over mij willen lezen
als boom sta ik onduidelijk op papier
begrijpen ze niet dat ik ook lucht geeft
en een spin soms op mijn noeste bast weeft
al interesseert dat de mens geen zier
mijn bladeren laat ik zo maar…
Guurde de noordooster
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 buiten
guurde de
noordooster
schuurde hagel
langs de ruit
binnen lachte
warmte vlaagde
plezier door het
versieren van boom
en takken thuis
frutsels en
tierelantijnen van
lang geleden alles
heeft een plaats en
maakt geschiedenis
jij manoeuvreert tussen
velen en iedereen
in regel en beslissen
of het resultaat minder is
dan vorig…
De denkvogel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Denkt hij aan zijn vrouwtje,
in hun nest bij de bomen.
Of denkt hij aan hun eitjes,
die nog uit moeten komen.
En hoe zal het gaan,
als de kleintjes er zijn.
Willen ze dan wel eten,
zullen ze gezond zijn?
Als ze later groot zijn,
kunnen ze dan wel vliegen.
Zou het wel goed met ze gaan,
als ze het nest uitvliegen?…
Twinkeleren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Ik schreef hem dat mijn conifeer voor ‘t huis in de weg stond
voor de gevel vernieuwers,
ze konden dan geen stellage plaatsen
Dat is minstens zo erg als een oude vriend niet meer hebben
Van hem had ik meer dan een week niets gehoord
De boom heeft groeven, de top altijd door mij bijgepunt
Toen de buren een schutting wilden, zijtakken eraf…
Sikkeneur
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
539 Het moest maar eens gezegd,
een sikkeneur
kijkt dag en nacht niet verder
dan z'n bed
zijn leven in een seniorenflat
beperkt zich tot dat van
een ouwe zeur
Hij schampert op zijn kleine
onderkomen
vliegt van verveling op tegen
de muur
zijn ogen zien steeds minder
op den duur
niet eens een bos, ondanks die
kale bomen
Maar nu heeft…
MJN GOD
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
851 ik geloof in God
in de samenhang en levenslust
van en met ieder wezen
die alles met elkaar verbindt
de bloem de boom een mens een dier
de aarde lucht en een rivier
zoals een moeder met haar kind
dat is onze aller gemene deler
niet in een of andere godsdienst
die hun waarheden in allerlei
teksten laten lezen en ondertussen
alle eeuwen…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Het penseel van winteradem
walst tussen boom en struik
streelt verloren gevallen herfstbladeren
fluistert witte vlokken tot zacht tapijt.
Kleine kristallen schitteringen vallen zacht dwarrelend naar d'aarde
omgetoverd naar diamanten kleuren door winterse zonnestralen.…
PRILLE LENTE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 Over blaadjes krijgen bomen.
Over blauwe luchten, ontluikend groen.
Over kleurrijke bloemen, geel, paars en vermiljoen.
Over zingende vogels bij het ochtendgloren.
Een concert dat eenieder kan bekoren.
Over cocktails op het terras.
Over madeliefjes in het gras.
Laat de lente maar komen.
Elke zonnige dag is mooi meegenomen.…
Een horzel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 tot een bewust zijn met volwassen trekken
alhoewel het bestaan slechts deels
vaag voor zijn ogen wordt ontvouwd,
kan hij zich wel uit zijn dagdroom wekken,
maar ik denk dat elk individu met slechts een zandkorrel
aan de toren van inzicht bouwt
ook de hoogste boom rijkt niet verder dan zijn top
en kennen wij de levensduur van een horzel…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 In het haperende beeld van jouw gezicht,
tussen bomen, bergen en donkere wolken,
verlicht door de stralende zon,
zie ik je ogen zoekend ‘n poging doen
om in contact te komen.…
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
227 In de lente weer het jonge leven
dartelend door de groene weiden
de zinderende lome zomer
luierend onder schaduwrijke bomen
en genieten van de pastel kleurende herfst.
Kortom, laat me nog een jaartje leven
in een levende wereld
een wereld die voor zichzelf dicht.…
Waar de wereld is
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
696 Terwijl oude bomen vallen
vraagt hij waar de liefde is
worden diepe wortels doorgesneden
buigen takken zich naar de aarde
wachten verborgen uitlopers
op een nieuw begin.…