Alle inzendingen over donker

6829 resultaten.

Sorteren op:

Lach

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.565
Ik heb gelachen, wijl ik niet wou schreien Toen mij de vriend mijns harten had verraden Ik stond alleen aan 't kruispunt onzer paden Hij ging, waar blijden zich ten feestdans reien Vaarwel de weg die wij te zaam betraden Mijn gids verlaat mij in donkere doodsvalleien Waar zon noch bloem mijn blik met hoop wil vleien En 'k eenzaam moet…

Water

hartenkreet
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.162
Ik sla mijn pijn op in het donker, mijn lichaam ontkleedt zich in de nacht. Het water sneuvelt door het zwijgen, gebroken nagels krabben aan de onmacht. Ik reik mijn handen uit naar morgen, houd mijn armen boven het hoofd, tranen van gisteren vullen mijn ogen, het water heeft de pijn verdoofd.…

Dodenakker in Wales

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin ze bewonen vol trots hun zandkastelen hebben emmers schelpen te verdelen een uit zee zwaar bevochten strandfortuin Het jonge kinderleven is nog enkel zand slechts vaag begrensd door de waterkant Hun zilte water bestaat uit louter tranen in de witte aarde gaapt het donker gat geen oog en hart voor…

je oogde soms een vage lach

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
mond met woorden gaf hielden je handen zachtjes af je oogde soms een vage lach die ik in je lichaam niet meer zag je wilde ongedwongen zijn en vrij je vroeg mij om je los te laten mijn vriendschap voelde te dichtbij maar je wilde mij niet raken weer lopen onze wegen naast elkaar jouw weg is nieuwer dan de mijne ik zie je ogen en je donkere…
wil melker6 januari 2006Lees meer >

de trein

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
Licht schokkend glijdt de intercity over zijn vastgelegde lijn Door vale ruiten vol met smoezeligheid grauwt grijze mist over de donkere stad Geroezemoes van geluid klinkt op Ik zit weer in de trein Gesprekken ongeremd door de passagiers verspreid worden plots afgebroken als hij daar binnenglijdt waar nooit een trein zou moeten stoppen…

Door één lief woordje zou zich laten winnen

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.294
Ach nimmer heeft één Wezen lief-gehad Dit arme Zelf, dat maar gestaag moest dwalen En blij was, als 't een goed'ge hand-druk had, Maar toch blijft Liefde's Aangezicht mij stralen In 't donkere toekomst'ge.…

Zuidelijke gastvrouw

gedicht
2.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 19.439
baby in haar armen - zij moet een warm hart hebben - denk ik een rilling van bijna betrapte herkenning gaat door mij heen ik word weer klein en sta aan tafel met de punt van het mes maakt zij een kruis van korst tot korst het lemmet klieft het grijs van golgotha zij schijnt het niet te merken ik bespied haar feller het brood, een donkere…

Zomernacht

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.127
wanneer een vleermuis spichtig de nok van het dak ontschiet en de nachtvlinder amechtig de holten van de surfinea kiest vervagen de geluiden, versterft traag het licht kruinen doemen dominant op hullen zich in donkere pracht een muggenzwerm warrelt kringelend op animeert het straatlicht in de zomerse nacht onder Cassiopeia's Wiegende…

Brünig

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.215
Door ’t donker zagend met zijn zaagje scherp. Ontzaglijk zwenkt, angstwekkend hoog en wijd De Grote Beer zijn gouden majesteit. En ijv’rig zingt klein krekeltje zijn lied. ’t Leven is kort, en daarom slaapt hij niet. En rusteloos orgelt de waterval; Geen duizend eeuwen en zijn berg is dal.…

EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG

poëzie
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.277
En bij het rijzen van de scheemring lag hij in het gras naar de avondlucht te turen; een afgrond leek de tuin, berghoog de muren, zwart van klimop met stoffig spinnenrag; het leek een put, waarin de lichte dag op ’t donker dreef, vol schimmige figuren; enkle geluiden van de naaste buren plonsden als steentjes d’rin: een naam, - een lach.…

CRUCIFIX

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.042
en het ivoren Lichaam van de Man tussen twee zwarte kruisen wordt een vlam, die het beslagen duister diep doorlicht: een weergaloos, doorschijnend vergezicht: over een woest, ontembaar bergland, groot en weerbarstig, het donker randgebergte van de Dood, klimt langs een wankel gemzenpad een man naar het verborgen ontoeganklijk hart…

Een klauw met bont gevoerd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
bloedvergietend voren rood het hart onbloot in spuitend dood lach en kijk je lijf bevrijd van haat in levenloze staat je trekken zijn verbekt in nijd omdat het onderscheid door dood niet meer bestaat ze lachen met hun lippen dun lege ogen hongeren naar jou kou verkilt nu zonder bot je lijf kapot je geest verdwaalt zonder houvast vervloekt het donker…
wil melker4 november 2006Lees meer >

Dodenherdenking

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Veel waren burgers, vaak grijsaards en kinderen, offers in het duivelse spel van de macht; een vijf lange jaren diep donkere nacht Wij herdenken in stilte wat hen overkwam; maar zullen wij ooit onze onmacht herdenken en zweren dat dit nooit meer gespeeld worden kan?…

Onbekende bestemming

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 705
Ik vraag mij al zo lang af wat de zin is van het bestaan dat m’n onderbewuste, moe van verwerken van het denken, antwoordt in heldere dromen: Ik reis in een eindeloze trein buiten is het aarde donker reizigers kijken verwonderd als ik naar hun reisdoel vraag ze begrijpen mij niet - geboren en getogen in de trein weten ze…
Custor11 juni 2009Lees meer >

Ook ik ben omstreeks 't midden mijner dagen

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.583
Ook ik ben omstreeks 't midden mijner dagen verdwaald geraakt in levens donker woud, maar mij heeft geen aardse wijsheid ontvouwd de weg uit smart en twijfel, noch gedragen omhoog, en geen hemelse ogen zagen neer op mij, vanwaar hoog're klaarte blauwt m'in teed're zorg omwakend, en met stage stralen heffend naar waar men waarheid schouwt…

Deze wereld

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 751
deze wereld zie je nog sterren helder en zacht soms dichtbij dan weer veraf in deze wereld kijk ik de maan diep in haar ogen soms zijn ze open dan weer gesloten in deze wereld is de zon onze belangrijkste bron geeft ze ons een warme lach maar tegelijk een tikkende bom in deze wereld drijven wolken af en aan valt er regen uit de donkere…
Steven16 juli 2009Lees meer >

Ondanks

netgedicht
4.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.606
laten we samen samenzijn het verleden vergeten voor even want je gaat dood, de tijd sterft mee laat mij me één keer veilig bij je voelen Laat mij je strelen, zachtjes door je grijze haren door je kwetsbaarheid door je laatste uren je ademt nauwelijks nog we staan samen aan het einde van een nieuw begin Je bent bijna dood, het is donker…
jahaja2 januari 2009Lees meer >

ook liefde spaart je niet

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.356
zachtere gesteen; schijn is niet helder; helder dat is schijn jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen: ’t verwelkte bladgoud in je armen kan nooit de prijs voor alles, alles zijn hou op, wees stil: ik wil niet willen willen jij kust voor niets en ik ben al verloren in ’t wrakkig ijs opdat je mij bewaart; wees stil en kijk: hoe donker…
sunset8 januari 2009Lees meer >

Vrouwen

gedicht
2.5 met 97 stemmen aantal keer bekeken 24.066
I Haar armen glad en blank in 't lome van donker tule, veel parfum en lippen van karmijnrood - ik zie de tippen van haar borsten deinend gaan en komen. II Winkel schemering, veel stoffen op de toonbank Zij buigt voorover in begerig kijken Ik zie haar blouse soepel open wijken en ben verzonken - diep en blank.…

Houten kerk Bickerseiland 1968

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Ik droom dat ik ‘n eeuw geleden over oude gladde stenen loop een meisje huppelt voor mij uit schijnbaar uit het niets komen paard en wagen plotseling opdagen Een stem schreeuwt in m’n hoofd Grietje is dood, ze is overreden mannen en vrouwen in het zwart die in de donkere aarde staren beelden vervagen bij m’n ontwaken Een eeuw later…
Custor2 maart 2009Lees meer >

Er was eens

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 565
harten vatten vlam wijl ogen in een eerste ontmoeten elkaar kusten verlegen de glimlach eerst aarzelend de tred vastberaden verder de handen ineen een bruidsluier de ringen een belofte voor levenlang kindergeluk ontsproten in haar schoot houden van in geborgenheid en warmte babbelende mondjes te voeden en op te voeden de eerste donkere…
windwhisper12 augustus 2009Lees meer >

IN DE OUDE LAAN...

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.605
'k Zag ze in zijn aureool de vleuglen dopen En van zijn lichtkring in mijn donker dalen.…

Morgenlicht in Avondgloren

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.418
'k Wil de dageraad tot stilte manen waardoor mijn droom nog door zal gaan ook door de dag een weg blijft banen om niet in duister stil te staan Die tijd van toen met heel zijn toekomst is door de donkere tijden ver vergaan slechts zwarte waarheid toont zijn kille komst nu wanneer het tijd is om weer op te staan.…
Chatfant7 september 2009Lees meer >

Herfst

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.633
De blaren laten los en op de wind drijven ze donker langs de grijze lucht, alsof een vlucht verlate vogels wegtrok.…
J.H. Leopold24 december 2019Lees meer >

Wintertuin

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.090
roze van het laatste roosje aan de stam wat restjes boterham op mijn rondje liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen een merel staat met schuine kop de snavel gericht op de nog natte aarde zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde aan de clematis hangen nog wat pluizen wat frommelig te trillen in de wind stram en donker…

op kindsbenen

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.073
steeds meer en meer schrijft ze de dingen aan elkaar het onmiddellijke voorbij weg van het donker de oude dichteres en al de rest is te zwaar voor het papier haar taal gaat steeds trager of ze zwijgt of legt liever haar kinderen dingen in de mond alsof haar herinneringen stranden in de vijver van haar jeugd het echoot daar als druppels…

spoken

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
hoe licht ik 't ook is in m'n kamer, om t donker te bestrijden buiten, hoe hard ik ook de muziek zet, de stilte blijft. Ik zet de deur naar de gang toe open, kijk in het trap- portaal. Geesten vechten beneden, wachten nog maar willen boven komen en me ombrengen.…
c. paris26 november 2009Lees meer >

Mijn dochter

gedicht
2.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 13.978
Kees) mijn dochter hupt op haar skippy door de tuin voedert de eendjes en de beesten in het hertenkamp alsof zij alles in de hand mijn dochter zegt: papa, maak je geen zorgen spoken bestaan niet noch heksen niet noch tovenaars en morgen breekt een nieuwe dag weer aan mijn dochter wenst me welterusten in het donker, kust me op mijn wangen…

lente onweer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
De wolven verkleed als donkere wolken zijn weggetrokken, de boze buiten- wereld is kalm geworden, blauw en wit geworden, de frisse lucht doet me rillen, maar niet meer van angst, van koelte en friste, van reinheid.-…

Nachtgodin

hartenkreet
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.021
Ik draag een donkere rok, maar zonder slipje en jij mag mij kussen, onder de rok. Iedere nacht, als Eros bloeit, dan ben jij de wulpse bij die naar honing smacht in mijn bloemenveld. Met jouw mond rond de glimmende parels dromen wij onder een kleed van rozen.…