7717 resultaten.
Kaaps viooltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 ‘k Nam je in de fietstas mee
tesamen met toiletpapier
en gaf je thuis flink water,
nu pronk je sterk en fier,
tevreden op mijn tafel,
open al je knopjes
om kleur te geven hier
aan mijn donk’re kamer.…
Paaszaterdag
gedicht
3.8 met 4 stemmen
8.644 Het is de naam
die opnieuw verwarring sticht.
De ware toedracht blijft verborgen.
Boven hun hoofden heeft de wind de wolken
weggemaaid. Ook de engelen moeten staan
vandaag. In eindeloze rijen.…
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Maar toen als tuinman Hij je plots verscheen
nadat de dood Hem niet voorgoed had meegenomen
en jij doorheen je tranen en geween
Hem niet herkende daar tussen de bomen,
toen noemde Hij jouw naam – de angst verdween.
‘Houd Mij niet vast. De Helper moet nog komen.’…
Paasfeest vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Vanmorgen is alles anders,
In de vroege ochtend van
Paaszondag is er die vrouw
Die nietsvermoedend op
De tuinman afstapt
En verwonderd vraagt
Hoe het kan dat die
Steen die tot voor een
Paar minuten nog zo zwaar
Op haar maag lag
Is weggerold voor
Dit donkere huis
Dat een levend graf is
En als Hij haar bij
Haar eigen naam…
Ongeluk in drievoud...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
658 Zolang ik me kan heugen komt
ongeluk maar zelden alleen
Ik als persoon heb liever dieren
dan mensen om me heen
Laatst nam ik geheel onverwacht
afscheid van 13 jaar oude Mick, mijn kat
Dat ik daarna 6 kittens moest begraven
kwam ook nog op m'n pad
Als klap op de vuurpijl heb ik straks mijn
oude labrador ook niet meer
Oud versleten…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten:
er waren nieuwe kerven in je stam
na elk voorbijgaan
ik zag je takken treurig naar het water buigen
gordijn van hunkering en hoop
waarin alleen de wind verstrengeld bleef
ik zat te wachten, op een steen,
wat verder
ik heb je droefheid niet verkracht
mijn naam niet in je bast gekerfd…
De roethaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Bij ‘t horen van de naam denk je direct
~Dit beestje moet wel tot het pluimvee horen,
hij is derhalve uit een ei geboren
en in de buurt van Barneveld verwekt~.
Helaas, dan heb je hier een onjuist beeld:
‘t Is een persoon die eigenzinnig regelt
dat al wat stevig staat wordt omgekegeld
en zelf steeds de vermoorde onschuld speelt.…
het moest maar eens gezegd
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
707 Het voelt soms zo benauwd om mijn hart
eigenlijk ben ik niet dit en niet dat
maar alleen Duits wil ik niet zijn
omdat het een leugen zou blijken
en toch , ik hou van dit land
waar mijn wiegje toch ooit stond
hier riep God mijn naam
rusten mijn families dode beenderen
maar daar is nog dat andere land
of men me nu wil mijden of erkennen…
NAAR GENE ZIJDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.170 De dood, hij klopte op mijn deur
ik had dat nauwelijks in de gaten
Dacht wat heb jij een bleke kleur
hij sprak verzet zal jou niet baten
De dood nam plaats op een bank
waardoor we daar tezamen zaten
Ik voelde zijn hand in mijn flank
ik kon hem waarachtig niet haten
De dood, hij leek mij zachtaardig
hij zei, jou baten geen advocaten
Kom…
Om steeds weer uit te vinden.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 In het vruchtvlees van verwachting
licht een boodschap verankerd
een harde kern die achterblijft
bevestigd in half versleten
pitten van herinneringen, als
de eerste geur of zoen van vrouwen
waarvan ik de naam ben vergeten
de ontmoeting uit de schaduw
die wortel heeft geschoten, uit
de spiegel vertakt het zich,
komt tot ontluiking…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Maar in de schaduw
van dat pad
bloeide iets blauws
zo vol van leven
dat zelfs een naam
gekregen had,
die anders deed vermoeden
daar barstten rotsen open
zodat de wereld
nieuw gestart
gewoon weer door kan lopen.…
Een frêle pose?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand
roerloos uit haar baan te drijven,
als goddelijke lampion hangt ze daar,
volmaakt en zwaar en als muziek vanuit de
uitgediepte kraters klinkt als overgave,
zo volkomen weeft het door de lichtste
vleugels van de nacht,
herschrijft een
verscheiden maan z’n naam…
Klam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
486 Hij stelde haar geestdriftig aan me voor,
Anita Elfstrøm dacht ik te verstaan,
waarop ik zei: ~Mijn naam is Adriaan,
maar ieder noemt me domweg Aadje hoor.~
Omdat ze Scandinavisch over kwam,
vroeg ik mijn oude vriend ~zeg Pieter, Zweedse?~
Maar Pieter zei ~welnee voor nog geen gram,
dat heeft ze nooit gedaan ook, naar mijn weten.…
XXIV
gedicht
3.2 met 8 stemmen
4.967 Hoe in naam van wat dan ook,
Hoe kan ik er meer van weten?
En dit weten is een klein weten, voeg ik er aan toe,
Een klein idee hoogstens, klein
In zijn gevolgen
Voor de tijd.
Als aan de ene kant staat het ding
En aan de andere kant het mysterie,
Is de wereld duidelijk.…
Altijd gevaarlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 elke avond bij mij biechten
en ik ervan tweemaal twaalf onvoltooide boeken schrijf
één voor elk verloren uur tot een doodskrans voor de dag
van vrouwen heb ik een ontluisterend vermoeden
zij zijn de mij omringende gehuchten waar dingen gebeuren
ik ben de gehate koning van een laat seizoen
waar elk kind is gestorven door het dragen van mijn naam…
VAN EEN DICHTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.100 Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…
De tweehonderdjarige eik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.506 onbeweeglijk staat hij al
tweehonderd jaar
stil te staan
geen soortgenoten
om hem heen
mistflarden draaien rond
zijn kale bol
twee kraaien krijsen
plotseling zijn naam
op de smalle landweg komt
een bestelauto aan
vormt al jaren een
richtpunt voor
't verkeer in de zon,
de regen en de
grauwe, natte duisternis
gespaard voor
de open…
Pa breekt door
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
891 Hoor hem op de bühne van Godlinze:
'Vormvastheid laat de bouw- en dichtkunst duren,
doch Wat dicht voorgoed de zig-zag-scheuren
na het laatste dansfeest van de NAM?
Het principe. Het principale.
Politiek, luister naar Pa.'…
De eerste keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 We dansten en we dansten maar,
we namen er nog eentje
en gingen niet naar huis.
Dat kon toch immers niet,
want tussen ons daar lag de vraag
die steeds maar groter werd:
durf ik het wel te vragen,
of is het toch te vroeg, te snel
en wil dat stuk het eigenlijk wel?…
JONATHAN
poëzie
4.6 met 8 stemmen
1.544 Die nam, en streed, en slingerde het verder
en trof Saul met de scherpgekante steen.
En Jonathan duldde het dubbel leed.
Hij dacht zijn vader hard en David wreed,
en kampte om ’t arm geluk van dood te zijn.
Bij ’t rijzen van de grijze schemervloed
gruwt David van de lauwe smaak van bloed,
en staart vol afschuw naar de rode wijn.…
Onderbroek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.092 Samen in de keuken
Voor het raam
Fluisteren wij elkaars naam
Met slechts onze onderbroek aan
Bakken wij een eitje
Het raam is beslagen
Door onze warme adem
Buiten razen windvlagen
Op het schoolbord een hart
Door jou getekend met krijt
We raken elkaar voortdurend aan
Het eitje is klaar
Hongerig vallen we aan
Het eten vergetend
Vuur dat…
Verheug u te allen tijde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Verheug u te allen tijde in de Heer
En wil Hem danken voor al het goede
Hij zal u voor al het kwade behoeden
Prijs Zijn naam en geef Hem alle eer.
( woorden uit de Bijbel)…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste zwijgen mij toedekt
De ijle wanden witte vlaktes zijn
die ik om mij heen kan vouwen
zodat de lijnen op de horizon
mijn verdwijnpunt vormen
Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik mijzelf niet ken van naam…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk
van het woord
is voorgoed voorbij
we zien de witregel, liefste
onze onderbroken gescheiden tijd
leg je maar neer, liefste
ik reis enkel terug, liefste
ik schrijf je naam…
Als een pijl door het water
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
616 Met een forse grijns nam ze het diploma
in ontvangst, want doorzetten
dat duurt nog altijd het langst!…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Levend verleden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Een kruis door een leven,
dat nam toen het niet meer gaf.
Ik voel mij voor even een onbegrepen
kind dat wentelt in onmacht waar
het leven zijn laatste bestemming vindt.
Ik treedt uit en laat achter wat niet
meer wordt begeerd. Ik ontneem aan
de dood wat nog niet is verteerd.
Mijn levend verleden spreekt als weleer.…
Geboortebericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Zing met herders en met wijzen
van Ere zij God in deze tijd
om Jezus naam, die ons deed rijzen
van nu aan tot in eeuwigheid.…
Kerstgedachten
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.706 Eerst de kruitdamp en het bloed
in Parijs of in Beiroet,
na het zwaailicht, de sirenes
zijn er tranen, heel veel woorden,
knuffels, lichtjes, heel veel bloemen,
hoor je honderd namen noemen...…
Bewolkte ogen*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Intens diepe droefenis spraken daar haar ogen
Dit drukte echt mijn stemming in Ulaanbaatar
Zijn naam ontstond tijdens de socialistische
revolutie en betekent Rode Held
gelegen op een hoogte
van 1350 meter boven de zeespiegel
in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan
misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen
mooie kijkers…