7973 resultaten.
downsyndroom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.562 Achter de wagen loopt hij soms
en dan voelt hij zich toch stoer.
Hij kan ook heel erg geestig zijn
ad rem en zo doordacht.
Wat je van zo'n zorgenkind
destijds niet had verwacht.
Menig ouderpaar mocht willen
dat het zo een kind bezat
in plaats van een dat drugs gebruikt
of afwijkt van het pad.…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 Die uw kuiten doen verheffen
En heupen stuwen
Tot een gewei van een edelhert
Mij overkomt de ware zin
U, eens in dromen te huwen
Maar, helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken
En laat mijne ziel zo achter…
Mise-en-scène
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 In quick-step, jive of disco
dansen poppen bij voorkeur
Niet, daar zij de touwtjes te ver
hebben laten vieren en bovendien
van mening zijn dat ze de pas
wordt afgesneden door bewegende
handen achter hout
Terwijl dagen opnieuw lengen
nachten stervend korter zijn
hanteert de schilder zijn penseel
dichten schrijvers uit een brij aan woorden…
Waar de tekst eindigt….
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Telkens weer gebeurt het,
in een klein ogenblik worden
losgelaten woorden geboren,
je verwacht het niet, ze
komen daar waar je ze
hebt verloren en waar de
maan ze hebben gerijpt,
gerangschikt achter glas
als olijven in hun eerste
persing van een beproefd ras.…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een lichtbron achter woorden.…
HOE LANG TRILT DE LUCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 Inmiddels is het algemeen bekend
dat de Herfst nog steeds oorlog voert
met de Lente, en als je goed kijkt
dan zie je haar behoorlijk ouder worden
achter de nat groene coulissen
schikt de zomer bewogen haar rok
omdat er nog geen beslissing
tot stand is gekomen wat te doen
twijfelachtig staat zij startklaar
niet meteen de knuppel in…
Beëlzebub
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Wat is toch dat venijnig geraas
van draaikolken achter de windstilte. Dat schuilt als zuchten of zwijgen
nu eikenbladeren eenzaam wiegen. Dat wortelt als dromen in bomen.
Welke genen neigen naar schurende woede. Zelfs nu het vlees is gepijnigd
tot rauwe biefstuk. Zelfs nu het zowaar routineus avond lijkt te worden.…
Struikgewas des levens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Gevoed door haat baadt hij zich een weg uit het struikgewas
Het struikgewas des levens, donker als de nacht
Takken en doorns op het pad van de dromen
Achter hem een bewandeld pad
Gemaakt door de droom van een enkeling
Bewandeld door de volgeling
Meegaan in een droom van de voorganger
Het aanbod is verleidelijk door eenvoud
Deze weg is hem…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 Wind, blijf waaien en blijf spelen,
maar laat mij achter, met 'n lach.
Er is iets wat ik zou willen delen:
Zie hier, een wonderschone dag.…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Het hek hangt scheef in de scharnieren
struiken steken door het verdorde hout,
daar achter staan wat oude populieren
nu nog vechtend voor hun lijfsbehoud.
Wat dreef mij om te zien wat er nog was
van dat kleine paleisje wat eens daar stond,
opzij,met prachtige bloemen een terras,
werkelijk een dierbaar stukje grond.…
Naar huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.444 Zoet gevoel naar 't lieve thuis te stomen,
En, al naderende, u om niets bekreund
Dan te zien of ge, uit 't portier geleund,
't Dak ziet schemeren achter lindebomen!
Of de buren reeds te voorschijn komen?
Of door 't rijden, waar de straat van dreunt,
In de muren, door het dak gesteund,
Spleet en barsten niet zijn toegenomen?…
Het lonken van de liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Het lijden lag voldoende achter me; het is enkel nog
evolueren tot waarderen van en met de ander.
Ik kan nog immer zeggen: "Ik houd van dit leven.
Het is en blijft een bijzonder uniek gegeven."…
Meeuw van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
562 Mijn ruimte is niet rond
en er ontbreken hoeken
er zijn geen levende wezens
die iets achter mijn woorden zoeken
meeuw van de zee
mag ik jouw nieuwste ruimte zijn
ongenaakbaar voor mijn eilanddroom
geef mij maar wolken zonder zorgen
misschien komt er een luchtbrug
voor jou meeuw van de zee
om te vliegen in herziene werkelijkheid
je raakt…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 De zee
is achter de horizon.
De maanschijf
glijdt laag over het water
rondom heldere stippen
spiralen van rust
en beweging.
Ik luister.
Voor mij
alleen maar het gerucht
van de branding.
Dit weten
van einde en begin
een niet te meten
oponthoud.
Branding
van herinneringen
littekens -
waaruit ben ik losgescheurd?…
Geknapte uil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
821 een halfuurtje doodliggen
vond men teveel gezegd
heb ik simpelweg overlegd
het een verhaal te noemen
iets dat te maken heeft
met wat geluidloos zoemen
binnen een bepaalde tijd
dan wel over de dag verspreid
liefst binnen vierentwintig uur
rijmen is verplicht maar niet
achter elkaar dat wordt te zuur
en valt men in zwaar verdriet
allerlaatst…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 volharding, het grenst wezenloos
aan het maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode…
Mijn grijns, mijn grimas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Ik genas: alleen en met de wereld,
in mij, rondom me
buiten en achter
mijn grijnzende grimas!
Zo ik had besloten: ik zou daar staan,
voorgoed, altijd, onvergetelijk...
een mens mooi en goed
volledig opgaand in de eigen elementen!…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 Wasem meegevoerd door leeuweriks klim
tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip,
onzichtbaar gouden zeilschip
verdwenen achter de kim.
En toch, mijn twee goede zorgende zussen
blijft mij het afscheid zwaar
en smeek uw verdriet te blussen.
In de luwte van uw hart, gelukkig vertoef ik daar.…
Labrador
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 luister, in bedekte termen klinkt een laatste tureluur
ik laat mij kennen bij stemmen zonder weerwoord
het slijpen van briefgeheimen is van lange duur
op verlaten hooivelden is geen vogel meer gehoord
als ik daglicht ken, hoef ik niet in aarde te wroeten
mijn zwijgende metgezel laat ik op volle zee achter
misschien wel om niet zelf opnieuw te…
Alleen nog oude tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 wereld binnen,
Herauten van een nieuwe tijd
Waarin alles anders moest
Dan het ooit geweest was,
En vooral beter, waarin wij
Alle oude meuk in een
Ongekende voorjaarswoede
Hadden opgeschoond -
Nu de ouderdom gekomen is,
En ik me met mijn vijfentachtig jaren
Dagelijks oefen in de dood,
Ligt de nieuwe tijd al een leven lang
Achter…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Achter ruiten even koud als vaal,
spattend in een jus van vragen:
Sartre, Nobelprijsweigeraar.
---------------------------
uit: 'Gedichten', 1995.…
Cirkels van het hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 Je woont onder huid
van een groene fles
je blijft verscholen
als mini danseres
je wilt niet uit
de ziel van tijdloos
marmer vol fruit
en gedrapeerd
door zwart satijn
geaderd voedsel voor het hart
Plagerig verstop je de beloften
achter de sluier van de nacht
opent de met kool omringde
ogen, brengt het
licht van gisteren dichterbij…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
Hel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
10.980 Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. Ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.
Voer me van kring naar kring, van gracht naar gracht
en wapen me met dapperheid.…
Dit is het land
gedicht
4.1 met 11 stemmen
41.737 En achter elke muur zijn and're muren
en nooit een eenhoorn of een bietebauw.
En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.
Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin.…
Een vrouw om van te houden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 Ik wil een vrouw die van mij houdt,
die achter mij staat en mij vertrouwt.
Samen alles delen en het spel van het leven spelen.
Iemand die het waard is om mijn tijd in te steken.
Iemand voor de rest van mijn leven, die mij kinderen zal geven.
Iemand die mij zal motiveren, maar ook van mijn fouten zal doen leren.…
De dood heeft het koud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.039 De dood heeft het koud onder je ruime huid
hij slaat je vel begerig om zich heen
verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen
Alleen je afdruk blijft achter in ons bed
het kussen nog warm, de dekens lauw
wacht ik wanhopig in je geur
Op het nachtkastje je mok nog halfvol
het washandje waarmee ik je mond
voor het laatst voorzichtig afveegde
Waarom…
Waar teksten eindigen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Telkens weer gebeurt het,
in een klein ogenblik worden
losgelaten woorden geboren,
je verwacht het niet, ze
komen daar waar je ze
hebt verloren en waar de
maan ze heeft gerijpt,
gerangschikt achter glas
als olijven in hun eerste
persing van een beproefd ras.…
Broer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.024 Mijn grote broer
60 jaar
een hart van goud
staat altijd voor je klaar
Een leven vol
voorspoed en tegenslag
net zoals vele anderen
momenten, dat je het even niet zitten zag
Maar steeds weer die kracht
om je rug te rechten
een oerkracht ergens vandaan
dat je blijft vechten
Je hebt een lieve vrouw
staat voor, naast en achter jou
onvoorwaardelijk…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen hangt de zon
komt terug, maar keert er niet om
Morgen zou ze me weer achter me vinden
en ‘t liefst in haar gouddraadlokken binden.
In het westen spint de zon
een enkel lint neerliggend blond
Een glimlach, een knippend oog van haar vertrouwt
dat ook ik morgen ben, omdat ik van haar houd.…