6829 resultaten.
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen haar bergen verborgen verdriet
Na ’t huilen sloot ze daags het gordijn
tranen drogen doet men..immers niet
Droge tranen gaven haar zoveel pijn
’s nachts als ‘t bestaan in donker…
De weg terug gaan
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
652 Ergens in het donkergrijze verleden
woont nog steeds mijn verwondering
Op wegen, al heel lang platgetreden
door uitsluitend flarden, herinnering
Neerdalen in die oude, grijze dagen
betekent mijzelf in ‘t donker zoeken
Waar ik geen de weg hoef te vragen
welke reis ik nooit behoef te boeken
Terugkerend naar waar ‘t ooit begon
betekent het…
Depressie
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
706 Ik onderga het weer, de dag met zijn zware
vleugelslag, zo loom en donker maar warmte
blijft, die blijft hangen in de kamer en dit lichaam.
Het leven is als een broeierige zomer, en de mo-
menten van koelte onder een ruisende boom zijn
zeldzaam geworden.…
Stadsgezicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.375 Zacht in het vochte regenvlies vervloeid,
Staan plans van natte kleur, met kalme, pure
Contouren: donker-fonklend, ookre muren,
En daakjes van karmijnrood, dat stil gloeit
Bij 't fijne grijs der lucht, die klammig broeit.…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 En daar tussen in
sta jij spreekt mij iets toe,
het licht boven je gezicht in kruin
donkere aarde onder je gewortelde voeten
je handen gebaren mij te komen.
Een deur een wereld.
Verder gaan of stilstaan.…
Als enkel stilte wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
817 ALS ENKEL STILTE WACHT
Als de maan achter de wolken glijdt
en de nacht nòg zwarter worden gaat
Ziet geen mens dat het meisje schreit
en zichzelf met verwijten overlaadt
Als haar alleen donkere stilte wacht
waagt zij het ‘t eigen verdriet te zien
Haar hart voel kil en zwaar vannacht
ze is alleen, al zo’n jaar of zeventien
Als ze…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 middernacht
de wereld zou donker moeten zijn
onder een lantaarnpaal staat een man
alleen
hij rookt een sigaret
laat zich vollopen met duisternis
zonder angst
glimlacht en wandelt tot de stenen
op hetzelfde pad
waar ook seizoenen veranderen
ik draal nog even, keer dan
terug naar vertwijfeling
verdwijn…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 Al hield je mij met koestering,
en dacht je aan geborgenheid,
teruggehouden sacramenten,
tedere verzachtende verlegenheid
zo hield jij mij gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Wie kan slapen met de konijnen in een donker bos?
Wie durft wolf te worden onder de wolven, desnoods in
een dierentuin?
Wie een dakloze straatkat, die zichzelf
voedt met de etensresten uit vuilnisbakken?
Ik ben het allemaal geweest.
Ik zeg niets meer.…
Zalig kerstfeest
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.048 Er is niks dan het donkere zwart in de hemel
en het helle wit, verlicht door lantaarnpaallicht.
En verder dus de zwerver die trilt een eindje
verderop, verder ligt het hele dorp op zijn gat.…
Kleindochter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
732 Herken mezelf in dat lieve kind
haren waaien in de wind, donkere
ogen kijken me vrolijk aan, als ze
vraagt, Oma ga je met me spelen?
Sla mijn armen om haar heen,
denk daarbij, kleine meid blijf
nog lang mijn lieve schat want
jij zit zo heel diep in mijn hart.…
Sonnet van burgerdeugd
poëzie
4.4 met 9 stemmen
3.277 Straks 't koesterende donker; morgen lopen
Wij opgefleurd te kopen of verkopen:
Tragedie blijft tragedie, klein of groot.
Genoeg vermoeienis om 's nachts te slapen;
Alle overgangen tussen lach en gapen;
En aan het eind, de Liefderijke Dood.
-------------------------------
uit: Parlando (1930)…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Ver over de zonnige heide
stond tot den golvende rand,
die 't lichte van 't donkere scheidde,
de dag, - stond de morgen in brand,
en dralend en drijvend tegen
het blauw, met elkander mee,
zag men zich de wolken bewegen,
als zeilen over de zee.…
De Zonnebloem.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.725 Goudgeel zijn wel haar bladen,
Maar donker is haar hart.
Wie 't aanraakt, wordt verraden,
Kijk maar, je handje is zwart.
Kwam je aan je mondje er mede?
Dat is ook zwart als roet,
Laat maar de bloem met vrede,
Die nog wat groeien moet.
Dan krijgt ze zwarte zaadjes,
Die strooit de wind in 't rond.…
Rode jurk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.413 Donker dansende lokken herleid tot een rattennest
Je fijne geur ruikt naar ... koeienmest.
Staren en erg zwaar ademhalen, verder niets
Je heldere gelach, zomaar lol om een prettig iets.
Rijk schepsel, ik kan er even niet bij
Waarom nou jij?
Vaal, kleurloos en totaal onder de morfine
Verpleging en arts, je hokje even uit.…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Een open haard
met zijn knapperend vuur
verwarmt en verlicht in het donker uur
en ik neem afscheid in gedachten,
dag zon en zomer, ik zal wachten
tot je hier weer bent in zachtgroene tederheid
in dit eeuwig ritme van tijd tot tijd.…
Sint-Niklaas-versje bij een kalender
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.302 Die dat gestaag bepeinst, kan 'm 's nachts zien gaan,
Uit neevlen tredend tègen 't donker aan,
Plechtig en hoog in 't witte licht der maan.
Zo een zit stil dan in vergetenheid,
Verdroomt zijn uren, terwijl almaar schrijdt,
Eenzelvig gaand', de nooit-neerziende Tijd.…
kerstwens 2011
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.284 Straks, als we met familie de warmte delen
onze liefde en aandacht, zijn er toch velen
die al deze zaken moeten ontberen
niet één keer maar ontelbare keren en
die écht hebben te lijden
en vereenzamen in deze donkere tijden.
Laten wij met zijn allen trachten
pijn om ons heen een beetje te verzachten.…
boodschap van de engelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.690 Wat zullen de engelen nu brengen
in deze donkere nacht?
Hebben zij voor ons een boodschap
die weer in onszelf doet geloven
zodat de wereld uit dat dal
weer klimmen kan naar boven
nu de wereld wankelt door de
dans rond het Gouden Kalf
wij verblind zijn door de rijkdom
en nu duiken in het graf?…
Tragoidia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
698 (koor af)
donker de bühne
getande rotsen doemen op
in het weinige licht
één enkele goudkorrel
die straalt in de donkerte……
de storm van mijn angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
808 Het is donker buiten,
De storm raast in mijn hoofd.
De wind vlagen van angsten,
En de pijnlijke regen dat mij verdoofd.
Ik kan niet langer buiten blijven,
Ik moet weg uit dit weer.
Ik wil zo graag de zon laten schijnen,
Wand de storm is wat ik zelf creëer.
Het doet pijn om dat te beseffen,
Dat ik het me zelf allemaal aan doe.…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 lief
Ze konden elkaar niet bereiken
Want dat zwarte gat was veel te diep
De zon had tot dan toe
Hen met hart en ziel beschenen
Maar door het diepste duister
Was het licht voorgoed verdwenen
Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje in zijn bek
Licht en leven bracht zij mee
Het donker…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Daar, in een donker, klein kamerkijn
Sprei mij een bedje van wit satijn.
Ga dan in 't woud,- waar de vogel zingt
Waar 't luchtig-vluchtend konijntje springt,
Bij bijtjes zoemen en mugge-dans,
En wind van bloemen me een wilde krans.
Leg zacht die krans op mijn haren neer,
En ga weer Leven .... en ween niet meer.…
God en Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.412 Aan uren in het donker
liggen fluisteren in bed en luisteren, of je
niets hoorde op het dak als je je schoen had
klaargezet. Aan moeder die de kaarsjes in de
boom pas aanstak als er ook een emmer water
stond. Aan acht paar knieën op de grond en
acht paar handen, saamgevouwen. Zelfs wat mij
eens benauwen kon wordt meer en meer gemis.…
DEKENS VAN VERDRIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.520 Onder mijn dekens van verdriet
is het het beste uit te houden
kan ik het beste van je houden
maar ook huilen om het gemis
Jou niet meer te zien
jou niet meer te ruiken
jou niet meer te voelen
met jou niet meer te praten
met jou niet meer te zoenen
Maar toch blijf ik naar je kijken
omdat jij het licht bent in mijn donker
jij 'licht…
IK HEB DE KLOK GELIJK GEZET
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
969 Ik ben gaan zitten bij het raam
de nacht was zwart, een wolkendek
turend in die donkere lucht, zag niets
toch voelde ik, jij was er ook…
NOOIT MEER SNIJDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 horen
Ze zou zich nooit meer snijden,
had ze onder de douche gezegd
Ze verloor als altijd, de strijd en
daarmee haar innerlijk gevecht
Ze zou zich nooit meer snijden,
dacht ze juist nog in het duister
Wijl ze ‘t mes voelde verleiden
met diens verlokkend gefluister
Ze zou zich nooit meer snijden,
schoot haar nog door het hoofd
In donker…
Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Ik nam het vuur; bracht haar
van binnen naar buiten, door
donkere ruiten scheen een pril,
steeds sterker, stiller wordend ideaal licht.
De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling
veel verder dan enkel haar baarmoeder:
zij bleek een al gehele, grote zorgende,
verzorgende moeder!…
In de bloei van schone dromen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
772 Sluit de luiken, bijt in ‘t stof
Waar de wil schuurt in osmose
oogt het glanzend weten dof
Elke toedracht is onzeker
in dit avontuurlijk ‘feest’
Donkere nachten kruipen bleker
over een daglichtschuwe geest
Nu die tomeloze veelvraat
energie en gift verspilt
- zo ’t geweten dieper knaagt
reikt de winterkou zijn deken
met een vorstelijk…