9250 resultaten.
een dagdroom
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.195 ik loop door mijn park
nog zo heiig vroeg
droom nog verder
van mijn nachtelijke ark
met ontluisterende pracht
en zachte gitaarmuziek
waar ieder mij toelacht
rust mijn woord verzacht
slenterend hoor ik vogels
roepen mij als het ware toe:
zie ook hier het voorjaar
hoor onze klanken
de lotus opent zich voor jou
ik voel, het is waar…
Ik weet nog
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.021 getooid
legde jij mijn hoofd
tegen je schouder
bedekte mijn haren
met de kom van je hand
ik vertelde je over
lage wolken en
over mijn dwalende blik
naar een kale tuin
in het gedempte licht
zoende jij mijn ogen
raakte mijn wangen
met een rode gloed
en voor de eerste keer
knielde de winter traag
in de eenheid van
diep omsloten rust…
een doorschoten schaduw
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
688 even
toen de hal
die ik betrad,
gerand door
schaduw en
zonlicht schreeuwend
door een vierkant venster,
mij overmeesterde
ik stapte
in een wereld
anders dan buiten
niet wetend wat ook
te verwachten
een stenen gebogen hemeldak
en plavuis
in Jugendstill
als grond
van een gevulde leegte
het stilteorgel
bonkte mijn verloren rust…
Ochtend in Toscane
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Door de halfgeopende blaffeturen
van mijn pensionkamer, badend in rust,
bekijk ik vol weemoed de tufstenen muren
van het oude dorp op de heuvelrug.
Ik verdrink mij in stilte en bucolische pracht
welke dit land der latijnse geleerden biedt
en schep genot in het einde van de nacht
begroet de tuinier die zijn bougainvilles begiet ……
tour de poëzie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
785 ben niet te min
omdat ik aan de
zwarte trui begon
zie nu van verre
de meesters sprinten
zwetend in de demarrage
tegen een finale demasqué
hoor geen juichende
schouwers langs de weg
verstild fiets ik in de schaduw
dromend over een nog
ongekende letterzee
slechts collen van de
lichtste categorie
zijn aan mij besteed
kan zo in rust…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 jij droomt nu
in mijn open veld
van bomen en struiken
zo heb je mij verteld
en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten…
Kabbelende watertaal
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
666 een rustieke wandeling
met struikelende gedachten
fluisterende grassprietjes
die ik net kan verstaan
wuiven in ‘t voorbijgaan
langs de slingerende IJssel
rust ik op een platte steen
het water kabbelt kalmerend
bepaalt ook haar eigen koers
ik luister naar de watertaal
kijk onder de oppervlakte en denk
hoe diep kan iemand zinken
-of heet…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig
misschien loopt hij nog
ergens ondersteboven aan hier
of zit hij uit te rusten…
OPGEFOKT
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.728 wereld mij ontgaat
Ik niets meer wil beseffen
Ben opgefokt en kwaad
Zonder zelf te weten
Irriteert mij elk moment
Voel ik mij aangeschoten
Vernederd en miskend
Begrijp je niet
Als mijn dag slecht is
Ik niet in rede waad
Mijn hoofd een stukje tekst mist
Ik dingen zomaar laat
Zonder te beseffen
Hoe vreselijk ik ben
Zonder rust…
Rood en geel dooreen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
687 ik zie
de bladeren vallen
rood en geel dooreen
stam en takken
blijven over als
geraamte van het
zomers huis voorheen
daar woonde zon
in zinderende luchten
floten vogels lieve lust
koelde schaduw gras
voor hen die aan de wortels
rusten om de wereld in hun
dromen even te ontvluchten
in rood en geel
heeft herfst afgesloten
wat…
bewust
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.099 bewust van pijn
bewust van verdriet
bewust ook weten
huilen helpt niet
het lost niets op
geeft even lucht
na een hele diepe zucht
ben ik mij
weer heel bewust
wat er op mijn
schouders rust
kijk in de spiegel
mij zelf aan
veeg boos weg
nog weer een traan
recht dan mijn schouders
strek mijn rug
en ga er voor
vecht mijn weg terug
doel…
Aan de vrijheid
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.921 Gelijk na buldrende onweersvlagen
De dartle Zefir ’t bloempje kust:
Dat Nederland, aan ’t wee ontheven,
Haar gouden eeuw weer zie herleven,
Met vrijheid, welvaart, vrede en rust!
-----------------------------------
Zefir - (god van de) zuidenwind…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 raam
verwaait de jazz
een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen
ze willen rust…
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 Als dichter gunde hij zich zelden rust,
Liet ieder horen wat hij had geschreven.
Zo heeft hij steeds de somberheid verdreven.
De marihuana was daarbij een must,
Hij was zich van de risico’s bewust
Maar niet van plan het roken op te geven.…
Halverwege, de dood
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.953 Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust.
Niet stuk, niet beschadigd, niet ziek:
kan nog heel goed bloeien in een vaas.
Bij alle zinnen moet nu nagedacht, de tijd
verspringt een klinker. Ik ben al uren ouder.
--------------------------------------
uit: 'Nieuwe Gedichten', 2001.…
Hyperventilatie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.581 Als een waas uit het niets
bezweet pupillen verwijd
Overvallen door pure angst
het moment van ademnood
Trillend vol verwarde emoties
bang als de dood voor de dood
Vervloekte dichtgeknepen keel
zomaar in het nauw gedreven
Zowel lichaam als geest bekneld
grond zoeken tijdens het zweven
Hunkerend naar een luchtig leven
Ontspanning rust…
alles houdt zich stil
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
2.220 luistert ze
naar zijn eindigheid, naar zijn kleine
witte stem
en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt
van boom tot boom, in wind
gebogen
in alle stappen terug
op het vensterglas, over stenen en kruisen
langs het gemis
en kringen op de vijver
licht
als engelenveertjes
wikkelt ze zich, nachtverloren
in de zwaarste uren…
Rondom de bult van Usquert
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
517 Nog baadt de nacht in rust
al is dag expliciet in de vlag geklommen
en draait het leven als een retrograde
telkens weer haar rondjes
handgeknepen remmen - terwijl
ik vroeger hard het terugtrappen
moest hanteren -
laten het vuistenwit over de
rode klinkers galopperen
de winnaar is in zijn geboortevreugd
gewiegd in euro’s en wat bloemen…
zandgedachten
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.422 eigen diepten
om dan, door de kracht van gevoel
een waanzin die je meesleurt
naar het land, waar ik wacht
en je woorden me overspoelen,
zandgedachten verwoestend
Je brengt me schatten uit de zee;
sterren, een krab
wrakhout smijt je me toe
waarmee ik een hut kan bouwen
Wanneer ik gekroond ben
door overvloedigheid
ga je weer, terwijl ik rust…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan jouw emoties
slechts mijn gebaar sleutelt
aan jouw wonden en naar ik hoop
heb jij je rust…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Na zovelen ongetelde dagen
strijkt het lentelicht
over het purperen land en
door het verstilde raven
haar, het is niet waar dat
zij daar in ruste ligt, de
plek met eigen woorden
koos in een onvoltooid
gedicht.…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 na zonsopkomst
heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me…
Aubade - Claire Obscure
netgedicht
4.8 met 59 stemmen
1.643 De ranke wereld tot aan jouw lippen
zal ik droogleggen achter een dappere glimlach,
laten rusten op het kussen van de nacht
waar een zwerfkei duizelt met een vlinder
elkaar toedekken in tomeloze verbeelding
bij het passeren van een wolk
en jij mijn onverschrokken engel
schudde licht als licht en zo bevlogen
de nacht van het kussen.…
De amare flow
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
654 in de tuin onder lommerrijke bomen
staat een gemoedelijk uitnodigend oud bankje
het voelt goed om hier te zitten
ja, dat voelt goed
dit componeert gedachten ontwaakt
wanneer je de stilte stil laat
tot een mildere stemming
van het hart waarin je wortelt
gedeeld door liefde
alsof het bankje zeggen wou
ontmoet mij hier, en ik geef je rust…
De kracht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 Seconden verstrijken
minuten gaan voorbij
uren kun je kijken
met je handen in je zij
dagen kun je wachten
weken duren ‘n eeuwigheid
kwartalen in gedachten
al jaren geen benul van tijd
momenten van bezinning
kwartiertjes van rust
pauzes vol beminning
in ’t vroege uur gekust
vervlogen tijden
dat is verleden
toekomst vermijden
leef…
Dank zij jou!
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.053 Een arm om je heen een fijn gevoel
van rust,warmte en ook geborgenheid
het helpt me streven naar een doel
wat je heb je me met woorden verblijdt.
Kort, maar heerlijk met een goed gevoel
geeft het me zo weer de kracht terug
krijgen je woorden dan toch een doel
de minuten gingen alleen toch te vlug!…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.…
Jezus zegt........
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
659 Jezus zegt: ”Wie in mij gelooft
Zal niet sterven maar eeuwig leven
Ik zal je rust en vrede geven
Zoals ik het ooit heb beloofd.”
Jezus zegt: ”Ik ben met jou
Alle dagen van je leven
Ik heb jouw zonden vergeven
Je kunt rekenen op mijn trouw.”…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…