Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

een dagdroom

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.195
ik loop door mijn park nog zo heiig vroeg droom nog verder van mijn nachtelijke ark met ontluisterende pracht en zachte gitaarmuziek waar ieder mij toelacht rust mijn woord verzacht slenterend hoor ik vogels roepen mij als het ware toe: zie ook hier het voorjaar hoor onze klanken de lotus opent zich voor jou ik voel, het is waar…

Ik weet nog

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.021
getooid legde jij mijn hoofd tegen je schouder bedekte mijn haren met de kom van je hand ik vertelde je over lage wolken en over mijn dwalende blik naar een kale tuin in het gedempte licht zoende jij mijn ogen raakte mijn wangen met een rode gloed en voor de eerste keer knielde de winter traag in de eenheid van diep omsloten rust…

een doorschoten schaduw

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 688
even toen de hal die ik betrad, gerand door schaduw en zonlicht schreeuwend door een vierkant venster, mij overmeesterde ik stapte in een wereld anders dan buiten niet wetend wat ook te verwachten een stenen gebogen hemeldak en plavuis in Jugendstill als grond van een gevulde leegte het stilteorgel bonkte mijn verloren rust…

Ochtend in Toscane

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Door de halfgeopende blaffeturen van mijn pensionkamer, badend in rust, bekijk ik vol weemoed de tufstenen muren van het oude dorp op de heuvelrug. Ik verdrink mij in stilte en bucolische pracht welke dit land der latijnse geleerden biedt en schep genot in het einde van de nacht begroet de tuinier die zijn bougainvilles begiet ……
Aramis24 juni 2006Lees meer >

tour de poëzie

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 785
ben niet te min omdat ik aan de zwarte trui begon zie nu van verre de meesters sprinten zwetend in de demarrage tegen een finale demasqué hoor geen juichende schouwers langs de weg verstild fiets ik in de schaduw dromend over een nog ongekende letterzee slechts collen van de lichtste categorie zijn aan mij besteed kan zo in rust…

verre uilen

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 880
jij droomt nu in mijn open veld van bomen en struiken zo heb je mij verteld en ogen geopend als luiken naar het verlichte donker waar de grond nog voelt als draagbaar van gras het laat je voelen zo de mens is bedoeld daar waar rust doet zwijgen en stiltes naar je neigen bind ik de ruimte aan sterrenpaden; een brug naar jouw gedachten…

Kabbelende watertaal

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
een rustieke wandeling met struikelende gedachten fluisterende grassprietjes die ik net kan verstaan wuiven in ‘t voorbijgaan langs de slingerende IJssel rust ik op een platte steen het water kabbelt kalmerend bepaalt ook haar eigen koers ik luister naar de watertaal kijk onder de oppervlakte en denk hoe diep kan iemand zinken -of heet…
Nina Laverona29 augustus 2006Lees meer >

verwandeld

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 859
hele tijd geleden met welzeker een last vol oude jaren zichtbaar aan de meegesleepte lijn zijn naam is onbekend het kan Horizon zijn geweest of Kim, wie weet zelfs Einder de wind is nu zijn milde helper en ook de tijd, ongrijpbaar en toch nog immer alom aanwezig misschien loopt hij nog ergens ondersteboven aan hier of zit hij uit te rusten…

OPGEFOKT

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.728
wereld mij ontgaat Ik niets meer wil beseffen Ben opgefokt en kwaad Zonder zelf te weten Irriteert mij elk moment Voel ik mij aangeschoten Vernederd en miskend Begrijp je niet Als mijn dag slecht is Ik niet in rede waad Mijn hoofd een stukje tekst mist Ik dingen zomaar laat Zonder te beseffen Hoe vreselijk ik ben Zonder rust…
Hookie5 oktober 2006Lees meer >

Rood en geel dooreen

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 687
ik zie de bladeren vallen rood en geel dooreen stam en takken blijven over als geraamte van het zomers huis voorheen daar woonde zon in zinderende luchten floten vogels lieve lust koelde schaduw gras voor hen die aan de wortels rusten om de wereld in hun dromen even te ontvluchten in rood en geel heeft herfst afgesloten wat…
wil melker5 november 2006Lees meer >

bewust

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.099
bewust van pijn bewust van verdriet bewust ook weten huilen helpt niet het lost niets op geeft even lucht na een hele diepe zucht ben ik mij weer heel bewust wat er op mijn schouders rust kijk in de spiegel mij zelf aan veeg boos weg nog weer een traan recht dan mijn schouders strek mijn rug en ga er voor vecht mijn weg terug doel…
gerda12 mei 2009Lees meer >

Aan de vrijheid

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.921
Gelijk na buldrende onweersvlagen De dartle Zefir ’t bloempje kust: Dat Nederland, aan ’t wee ontheven, Haar gouden eeuw weer zie herleven, Met vrijheid, welvaart, vrede en rust! ----------------------------------- Zefir - (god van de) zuidenwind…

Verwaait de jazz

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
raam verwaait de jazz een trompet geeft nog wat weemoed aan de bas dreunt huizen verder weg en uitgelopen teer verhindert het verkeer zijn snelheid uit te razen de lucht is zwaar van zomer en geel stof de bomen stuiven luizen lekken vocht dat plakt op autoruiten voel de hitte zinderen er spelen nu geen kinderen ze willen rust…

De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Als dichter gunde hij zich zelden rust, Liet ieder horen wat hij had geschreven. Zo heeft hij steeds de somberheid verdreven. De marihuana was daarbij een must, Hij was zich van de risico’s bewust Maar niet van plan het roken op te geven.…

Halverwege, de dood

gedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.953
Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust. Niet stuk, niet beschadigd, niet ziek: kan nog heel goed bloeien in een vaas. Bij alle zinnen moet nu nagedacht, de tijd verspringt een klinker. Ik ben al uren ouder. -------------------------------------- uit: 'Nieuwe Gedichten', 2001.…

Hyperventilatie

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Als een waas uit het niets bezweet pupillen verwijd Overvallen door pure angst het moment van ademnood Trillend vol verwarde emoties bang als de dood voor de dood Vervloekte dichtgeknepen keel zomaar in het nauw gedreven Zowel lichaam als geest bekneld grond zoeken tijdens het zweven Hunkerend naar een luchtig leven Ontspanning rust…
car19 maart 2009Lees meer >

alles houdt zich stil

netgedicht
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.220
luistert ze naar zijn eindigheid, naar zijn kleine witte stem en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt van boom tot boom, in wind gebogen in alle stappen terug op het vensterglas, over stenen en kruisen langs het gemis en kringen op de vijver licht als engelenveertjes wikkelt ze zich, nachtverloren in de zwaarste uren…

Rondom de bult van Usquert

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
Nog baadt de nacht in rust al is dag expliciet in de vlag geklommen en draait het leven als een retrograde telkens weer haar rondjes handgeknepen remmen - terwijl ik vroeger hard het terugtrappen moest hanteren - laten het vuistenwit over de rode klinkers galopperen de winnaar is in zijn geboortevreugd gewiegd in euro’s en wat bloemen…
elze2 augustus 2009Lees meer >

zandgedachten

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.422
eigen diepten om dan, door de kracht van gevoel een waanzin die je meesleurt naar het land, waar ik wacht en je woorden me overspoelen, zandgedachten verwoestend Je brengt me schatten uit de zee; sterren, een krab wrakhout smijt je me toe waarmee ik een hut kan bouwen Wanneer ik gekroond ben door overvloedigheid ga je weer, terwijl ik rust…
Sarah4 november 2009Lees meer >

open land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Met de sneeuw dwarrelt de rust over het land Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer in de bomen ook en op het pad, de wegen Maant zelfs de stad tot stille lome witte warmte Strekt zich uit Strekt zich Tot de wind komt Tot de wind komt Tot de wind komt En met de wind stuift de onrust dwars door hopen sneeuw en takken zonder…

Mijn vriend

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 956
doch je handen waren diep verscholen in een dadeloos gebaar het leek alsof de vrucht van tijd onrijp jouw ziel vertolkte in de oude jas die jij dacht te hebben afgedaan, doch de rafels trokken diepe sporen en knoopten het kruispunt aan jouw emoties slechts mijn gebaar sleutelt aan jouw wonden en naar ik hoop heb jij je rust…
elze9 februari 2010Lees meer >

Gracieus

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Na zovelen ongetelde dagen strijkt het lentelicht over het purperen land en door het verstilde raven haar, het is niet waar dat zij daar in ruste ligt, de plek met eigen woorden koos in een onvoltooid gedicht.…
pama8 maart 2010Lees meer >

uit mijn schaduw

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 556
na zonsopkomst heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens en liet hem af en toe even over het randje kijken naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal hij vertelde mij over het vredig mooi zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt als de zon op haar hoogste punt is mijn schaduw in alle rust kan verlaten gewichtloos laat ik me…

Aubade - Claire Obscure

netgedicht
4.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.643
De ranke wereld tot aan jouw lippen zal ik droogleggen achter een dappere glimlach, laten rusten op het kussen van de nacht waar een zwerfkei duizelt met een vlinder elkaar toedekken in tomeloze verbeelding bij het passeren van een wolk en jij mijn onverschrokken engel schudde licht als licht en zo bevlogen de nacht van het kussen.…

De amare flow

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
in de tuin onder lommerrijke bomen staat een gemoedelijk uitnodigend oud bankje het voelt goed om hier te zitten ja, dat voelt goed dit componeert gedachten ontwaakt wanneer je de stilte stil laat tot een mildere stemming van het hart waarin je wortelt gedeeld door liefde alsof het bankje zeggen wou ontmoet mij hier, en ik geef je rust…

De kracht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Seconden verstrijken minuten gaan voorbij uren kun je kijken met je handen in je zij dagen kun je wachten weken duren ‘n eeuwigheid kwartalen in gedachten al jaren geen benul van tijd momenten van bezinning kwartiertjes van rust pauzes vol beminning in ’t vroege uur gekust vervlogen tijden dat is verleden toekomst vermijden leef…

Dank zij jou!

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Een arm om je heen een fijn gevoel van rust,warmte en ook geborgenheid het helpt me streven naar een doel wat je heb je me met woorden verblijdt. Kort, maar heerlijk met een goed gevoel geeft het me zo weer de kracht terug krijgen je woorden dan toch een doel de minuten gingen alleen toch te vlug!…

In memoriam

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.720
Het is zo stil en wit dit rusten. Zo slapen enkel Gods gekusten, zo vredig licht en grondloos diep. De tijd valt lang voor hen die waken. Maar God zal samen wakker maken, die Hij gescheiden tot zich riep.…

Jezus zegt........

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 659
Jezus zegt: ”Wie in mij gelooft Zal niet sterven maar eeuwig leven Ik zal je rust en vrede geven Zoals ik het ooit heb beloofd.” Jezus zegt: ”Ik ben met jou Alle dagen van je leven Ik heb jouw zonden vergeven Je kunt rekenen op mijn trouw.”…

Zij die zich in haar schepping wakker droomt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Mijn atelier vormt de tempel waarin de muze woont Mijn tekentafel als altaar waar ik jou mijn ziel verbeeld Voorbij het mogelijk waarneembare der zintuigen De plek waar alleen nog rust, liefde en inspiratie geldt gelegen in de binnenstad waar de haven zijn verbrande schepen telt In een smeltkroes van culturen en waar de honger…