9414 resultaten.
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
Openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 's Avonds is de rivier een theater
het water draagt de muziek
naar onze oren, de romantiek
van een saxofoon, ondergaande zon
fonkelend in de wijn en de kerk
rozig een en al zachte genade
Toeristen doen klikklak alsof
niet zij maar wij de figuranten zijn
de stad een bordkartonnen decor:
attractiepark Paris l'amour
jongelui op de kaden…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Afstand in stilte
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Hondenweer
Na hevig onweer
verdwenen zelfs de katten
maar de liefde bleef.
Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.
De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
mijn bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 daarom ben ik verslonden
door de nawee die haar
bekken samentrok, terug-
geslokt door de vertering
van haar ziel
het had een vertaling
van de bijbel kunnen zijn, dan wel
testament loos en zonder
nachtelijk geschreeuw
het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht…
Levensvragen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zijn we als oceanisch water,
dat we hoogstpersoonlijk dwingen,
om te druppelen uit een kraan?
Zijn levensfilms projecties,
op ons tijdloos witte doek?
Is ons leven openheid,
dat niet geboren worden kan?
Niet vergaan?…
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter angst schuilt levensmoed,
zoals zonnen doen vermoeden,
die water doen verdampen,
die wolken doen verdwijnen.
Zon verandert kwaad in goed.
Zon weet hoe leven leven moet.…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Medusa
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
712 jonge Medusa
zeewier om je hoofd
oeverloos lijkt nu de zee
waarin zich glanzend spreidt
je lichaam, naakt
verjongd door iedere golf
die langs je dijen glijdt
je rilt,
de koestering van 't zilte water maakt je week
en vol verlangen
ik schreeuw je naam
en even lijkt het
of je aarzelt
maar als begerig mijn handen
om jou reiken
zwijgt…
Wegglijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Helaas lukte het hem niet om het me uit te leggen
Hij gleed weg, langzaam snel
In Rouen zag ik een schilderij
met geel licht: twee jongens
in een boot, een kaars
aan hun voeten
lamgesneden en verbonden
Hun verhaal is een beeld
van sterven geworden:
de overtocht
de geest verliest zijn scherpte
vervluchtigt in nevels over het water…
In rood gedood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
491 je hebt de zee
zien komen
steeds meer water
tussen duin en
de verte van je dromen
ze bloeide tot
schuimwitte bloemen
die in lange rijen
omsloegen met
donderend geluid
zon weerkaatste
op ontelbare botten
die de vloedlijn
markeerden als het
vroegere kruiend ijs
bizar beschreef zo
dood het sterven
der mensen in een
niets ontziende…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 gekromde reumatische vingers
Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende donkere wateren…
Raadseltonen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 Probeerde je te volgen
op ‘t smalle pad langs het water
maar je spoor was twijfel
vermengd met vlagen mist
ooit wist ik blindelings
waar je heen wilde
maar nu ben je vooral
een raadsel voor me
onze harmonieën klinken
voornamelijk in dis
geef me dan in elk geval
alleen een kleine hint
die ene zuivere toon
al was het dan maar
als…
Blijf.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 blijf toch maar dicht bij mij, dan ben ik blij
je nodig als water en lucht, je bent mijn eigenste ziel
stem zo fluweelzacht wiegt me veilig in slaap, hemels
mijn omfloerste ogen kussen je rein gezicht
we zijn onze adem en scheppen de kosmos
de weidse natuur danst op de kadans onzer harten
het universum glundert om al dat moois al is het broos…
droog en dor
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
529 het weer is echt niet meer te doen
snikheet is het nu al dagenlang
weinig water... – een scheppingsdrang? –
het belooft een droog en dor seizoen.
de aarde transformeert in zand
ik hoor bloemen en planten kreunen
en zie vele konijnen achteroverleunen,
alles kleurt reeds lichtjes aangebrand.…
Verdwijntruc
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
437 De dieren op hun eigen
manier in het gouden
water,
mooi is het dat ze
zoveel plezier beleven.
Stil is het nog wel, want
de ochtend is nog vrij
jong.
De mist en de zon
tegelijk met de dieren is
een wonderlijk scenario.
De natuur in al haar
facetten, het blijft
fascinerend hoe het
allemaal kan.
Foto Dick Voogd…
Wezenlijke Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
549 de antwoorden zwemmen voorbij
want deze vragen verblijven
in onzeker troebel water
en dan rest er nog die ene:
wie of wat of waarom ben ik nu
en wie of wat word ik later?…
Mijn Vervlakte Land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 de te sociale media
heeft waarden aangetast
mijn land dat eens vijanden
en water overwon
door ons oud Hollandse
nuchtere verstand
kenden we geen enkele weerga
nu vervlakt ons kleine
unieke mooie land
en verliezen we
ons in losgeslagen wanen
die ons achterlaten
in schaamte verborgen
achter schrijnende tranen *…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je lezen en ik zag het niets.
Schamel rest mij 't vuurvaste woord, mijn land.…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
verliefd
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
498 En weet je wat het raarste is
je praat je hebt weer zin
achterop de fiets
Pap weet je wat het raarste is
terug van dansen
lichten zien zichzelf niet
kleine filosoof
Weg weer
in gedachten
En weet je wat het raarste is
achterop de fiets
dat de regen ook koud wordt
want water kan niks weten
Denk je dat het winter wordt
Achterop…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Een nacht ging ik wandelen
naar de vijver
God was niet in het water
En de wilgen verhulden dat niet
Afasisch.…
A en later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
593 Jij
Ik
Wij het hele rijtje
De jongens groot
De meeste zonden
Weer vergeven
En Icarische Zee
Jij leert ze lui zijn
Gaan waar ze willen
Ik leer ze blauw
De kleur van dromenvliegen
Dromen
Jij leert ze blauw
De kleur van springenduiken
Vliegen
Ik duik met in
Dit blauwe water
Zoals het hoort
Voor jou alleen
Zee-egels met brood…
Tijdspanne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Ik liet de gebouwen,
de musea, het eten,
de oude mensen, de valleien,
de rivieren en de glinstering op het water
zien waartussen hij ook allemaal was geweest
toen ik daar met hem
in gedachten communiceerde
En hij keek af en toe,
al append,
naar de bladen
die ik omsloeg
Ja, mooi land, zei hij,
kun je goed parapenten.…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat alles varen,
en meen je soms dat iemand je riep,
je aanspoorde toch vooral door te gaan,
de laatste grens is in zicht,
elke berg is te hoog, elk water te diep.…
De zon is een troost
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
635 de dagen vallen uit mijn handen
ze voelen als vervreemde vrienden
als een landschap zonder hemel
er is geen liefde zonder vrede
er is een soort van morgenlicht
kruipend uit de verfkist
van impressionistische schilders
hun onhoorbare taal
door absint stuk gedronken
water rimpelt kalm
mijn ziel rust even uit
achter zachte tralies…
Chinees liedje in Europa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Het meisje waaiert
haar waaier, waaiert
de brug op, over
het koele water
De heren turen
terloops naar boven,
het vrije meisje
wil zich verloven
Het meisje waaiert
haar stille wenken,
de ruches ruisen,
wat zou ze denken?…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel, vuurt
de tongen aan van elk bestaan: waarheid,
kilte in klaarte, het spreekt tot het duurt.…
LAISCCLXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Het water waar de maan in straalt en lacht
de bleke bodem lokt, maar 't licht is koud:
LAIS is huiveringwekkende pracht,
de mens die haar aanroept, is vuil en oud.…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen
toont ze haar behouden sterkte…