Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Kelder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
Als gekurkte flessen in een rek liggen mijn gedichten daar in schemerduister op hun stek in stof gedompeld rijp en klaar Gevuld met rood of wit of wijn nooit gekend naast fraai bekroond een teugje awater of een slok azijn lauwerkrans naast nooit beloond Sprankelend drupt op zielloos dood soms liggen ze te kruisbestuiven de geur en smaak…
kees keizer26 februari 2004Lees meer >

Omklemd

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Zij draagt het fris gewassen wit in het langzaamste licht van de dag het wegdooiende ritme poogt elk uur, elke minuut te rekken. Ze mag het beeld niet verlaten. Zo puur is haar tred, zo sober haar snit. Haar gaan is een traploos schrijden de aanrollende nevel van de nacht wijkt voor haar ontblote voet een teder voorbijgaan.…

winterbeeld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 889
Witte lijnen venijn in vlaggen vlagend, werpen terpen op, brokken butskoppen. IJsnaalden stikken samen tot vorstkorsten verzwart. De sloten snoeren dicht het geschotste dodenkleed. Een stervende stilte dempt ieder doen.…

MAMA GAAT ER VOOR...

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.337
Ze zat daar als een vogeltje 't gezichtje werd zo wit Ze is al een-en-tachtig jaren en was altijd zo fit...…

ode aan het Haagse hopje

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 831
(het enige echte hopje, van Rademaker) het is nog Haagser dan de ooievaar, Couperus, Binnenhof en Lange Poten de witte wikkel zit hem als gegoten het is de trots der ware Hagenaar zo’n prachtig bruingebakken exemplaar wordt wereldwijd en zeer beschaafd genoten de receptuur is aan het brein ontsproten van Jahweh of een duivelskunstenaar…

februarizon

gedicht
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 21.595
Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan arbeiders bouwen met aluinen handen aan een raamloos huis van trappen en piano's.…

Dubbelleven

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.419
het borend leven in de appel was bijna in de beet vergaan glazuur van glanzend blanke tanden spiegelde de witte worm hij trok kronkelend zijn kop in in stervensangst geheel ontdaan het was vlak voor de tweede hap pas dat ik het zwarte puntje van zijn neus zag vol schrik heb ik de appel weggeworpen want net als bij de worm was weg die lust…

Ik ben het doek

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.596
Schilder mij, ik ben het doek een broze maagd nog leeg op wankele ezel ik voel me doek, ik ben het doek een dorre vrucht in wording schilder mij in tempera omsluier mijn naakte waarheid met stremsel wit nog onbevlekt ben ik het doek, jouw muze jouw destinatie eerzame solist ik roep je aan, het doek je ogengloed laat transparant penselenschachten…
Ibunda1 april 2006Lees meer >

die azen zonder vragen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
de dag is licht naakter wit maakt kijken wat verlegener passie vrijt zijn donkere blik nacht brengt zachte anonieme handen het verlangen naar het hoogste punt is het duister wel gegund ogen volgen ronde bogen op de tast de tong is zonder mond te gast op lippen die zich welvend schikken licht versluiert lust geeft ruimte en…

Jij die me onophoudelijk lieft

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Ik demp mijn gesnik in het wit van jouw geluk en tel de gaten in het kant die ik met mijn nagels heb getrokken wanneer jij mijn pijn voelde en je woorden mij streelden op je veld van eer En de nachten dat jij smetteloos de onreine pijnen uit mij sprak en ik als kind mij uitte terwijl jouw liefde mij beduidde dat ons de eeuwigheid is gegeven…
elze23 september 2008Lees meer >

zware stemmen

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 991
achter het bekraste engelenraam kriskas kruipend door de uren die alleen ’s nachts de spiegels bedekten met stenen van opgestapelde zondes en na afloop wanneer wind mijn naam deelde met de dood, het dorstend antwoord gaf zonk de stilte opnieuw in bomen en in mijn grondloze lichaam dat het rustbed werd van radeloze tijd, wit…

Een handvol licht

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.372
schemerende zand waar ik mijn blik op had gericht Zacht ging hier de nacht voorbij net als de uren die vervlogen en ik opende mijn hand die - met een steen - jij had verdicht langzaam brak hij - als de nacht die door de zon werd opgezogen in twee stukken - als een wonder dat jij voor mij had verricht En ik lachte want je gaf me druppels wit…
jan haak8 november 2008Lees meer >

Adieu

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Te jong worden takken soms gesnoeid daar waar oude stoere eiken niet meer kunnen reiken naar een vol bladerdek of naar een voorjaar wat luchtig en ontspannen het licht verspreidt worden takken soms te jong gesnoeid daar waar witte vlokken smelten eer zij vaste grond voelen of in warme wanten landen en wonder ogen laten stralen verglijdt…
metha27 november 2008Lees meer >

Tentamen Mondeling

netgedicht
4.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.945
plotseling zit je er en ik voel me betrapt bij mijn stille, heimelijke gevoelens, door het donkere vuur dat smeulend oplicht in de blauwe spiegels van je ogen, terwijl ik de lastige vragen stel, dansen grillige vlekken schaamteloos langs de ronding van je mooie borsten, je weet geen enkel antwoord, je stamelt, je bloost en zwijgt, je witte…
Tjoke14 december 2008Lees meer >

Opname

gedicht
4.2 met 160 stemmen aantal keer bekeken 55.236
Maar deze tocht naar etherland, met felle lamp en witte jas, maak ik straks met alleen mijzelf een eenzaamheid als pas. Er zal geen foto zijn, geen kaart of sterk verhaal dat ons verbindt. Maar hoop dat alles nog bestaat en ik terugkom, en je vind.…

in Valkenburg aan de zwier

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 778
na Aisne Ourthe Amblève Néblon Remouchamps Comblain au Pont komen de grotten met eeuwige tranen gebroken knotten gemergeld aan plafonds stille kraam van vledermuizen hang in spleten voor huizen rechte muren soms bekrast vroeg heilig betekend vochtig bij de tast wit schaars belicht boven koelt het bier zitje bij La Bonbonnière met een…

een woordloos verwensen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik stond waar je staat zag witte nevels de mistige horizon kussen in de koude stilte van morgen voelde hoe onze banden braken toen jouw ogen mijn waarheid raakten doodlopend trok ik mijn cirkels recht kwam dwalend hard op mijn bek terecht woedend trapte ik jou van mij af terwijl ik nog altijd veel om je gaf verstikkende liefde…

zwaarte in het bos

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.611
alle luchten waren blauw uren schreden voort in kerks groen de paden op met zachte demping spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel stevens recht vooruit moe en klam een bord zei dit is natuur gevallen bomen gaan gewoon rotten er kwam een paard met mens voorbij soms een hijgende trimatleet…

Raster

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
Zwarte broddellap Vastgezet op alle vier de hoeken Iemand Liet de grote steek Vallen die ruimte Laat voor een scherm Dat ontbreekt Niet diegene die Er bloemen op borduurde In wit, diepblauw en geel Ook niet de mieren Die snelle stekentellers Zelfs niet de grote juwelier Die zijn druppelstenen vasthaakt In de draden Losjes, edelglanzend…
Rina van Dijk13 augustus 2006Lees meer >

verzoekje van de goden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
wel duizend of meer jaren waren hem beloofd als hij maar zou slagen waar anderen hadden gefaald moest hij voldoening nemen met het leven als een sterveling het niet vinden van de zwarte tand zijn symbool van dood in leven hij kreunt al decadenlang terwijl het knagen langzaam duurt de tand des tijds wit verbleekt kent slecht haar eigen…

Naar Siëna

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.443
Houden, als kind, van zachte lijnen, van felle kleur: ultramarijnen, oranje en rood, gelijk een zon; van warme gelen, rijp als koren van sluiers blauw, wolkenverloren van helder wit; sneeuwwater; bron. Twee eeuwen later, dieper houden van warme tinten, donker gouden gebarsten oker, schroeibruin brood.…

Onvoltooid

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.464
Hoe onvoltooid is onze liefde herinner je je nog dat je bij me binnenkwam met schildersdoek en glunderende lach omdat ik van je houd, zei je verf en kwasten, kleurig palet wij tweeën op het doek en ik, ik voelde me koningin en filmde al je bewegingen vol ijver, gaf je m'n dik gebreide witte vest met capuchon en noemde je mijn Rembrandt…

anders zwartwit

netgedicht
3.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 3.048
beweerd dat haar borsten loodrecht op de horizon staan, wat onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht de jubel van tenen en het kriebelen van vleugels in plaats van haren op de rug hij weet dat niet en denkt aan lammer- gieren op de thermiek in de Vogezen walmende wierookstaafjes in Taipeh sky-diving van de Mont Ventoux winderig wit…

hoor en wederhoor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
hoor en wederhoor het geweten credo en nog gaat het woord niet vrijuit, er zijn regels en ook hele coupletten een vers staat nooit helemaal alleen de gedachte uitgedrukt zwart op wit is soms mistig, ook wel te rauw om te verteren maar altijd onuitwisbaar in het geheugen gegrift wis en waarachtig onuitwisbaar dus niet altijd vergeetbaar…

Kamperduin

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
heiige kim in een aura van warme kleuren groter dan z'n stoffelijk lichaam belooft ’n mooie dag aan de kust zon en wind schonen boven zee de lucht tot strak hemelsblauw in m'n korte broek uit de sixties-- lig ik breeduit in 't warme zand mijn vrouw reikt zonnebrillen uit zodat geen badgast wordt verblind door een groot blinkend wit…
Custor27 april 2009Lees meer >

Oude foto's

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
foto’s generatie van m’n grootouders met m’n geest in spagaat overbrug ik heden en verleden geboorte en sterven meegesleept als in ‘n film voel ik de vergankelijkheid en de snelheid van de tijd voel de pijn van weemoed omdat ze er niet meer zijn hun verwondering bewaard gestold in de tijd lees verwachting en droom op stille witte…

Geest uit de fles.

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
Onverwacht een hete dag, de bries stond stil, zo ook jouw vlag, de blanke schil getekend in wolken van stralend wit en hemels blauw, en op het meer jouw rimpels, de vrije wil van een smachtende weerspiegeling, de zon zonk neer, de horizon spoog rood de sproeten op je huid, kennelijk te snel en te jong ontbloot in prikkelende dauw,…
pama25 mei 2009Lees meer >

Zomercholesterol

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Luieren, liggen, lanterfanten zomerfilm van op m'n rug blauwe hemel, witte lijnen vliegtuig heen, vliegtuig terug. Alles zindert, alles schittert in de gouden zonneschijn... zonneschijn, zonnebril, zonnebloem bij 't ontbijt, bij de tafel bijgezoem warme avond, horizon, gouden bol parasol, terrasjes vol, cholesterol.…

Exit

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
De tijd liep voor en soms wat achter in de tijd soms spijt soms berijdt om te sterven gewoon maar wat verven de wolken blauw de hemel wit doorgaan met slapen om ooit een dag in ieders ogen te ontwaken wij zijn wachters in de nacht wij zijn de gehatenen en vereerde de juiste en o zo verkeerde wij zouden alles opnieuw moeten leren…

Alsnog.

netgedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Als eenmaal het smetteloze wit in mijn tuin vervangen zal zijn door jouw adembenemend groen Als eenmaal jouw lichtvoetig dansen mijn gazon zacht ruisend zal doen zweven Als eenmaal jouw klanken door mijn huis lachen, fluisterpratend vensters zullen openen Als eenmaal jouw zaligmaken weer terug zal zijn in mijn verlangende hersenhelften…
Peterdw.14 februari 2009Lees meer >