5616 resultaten.
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 onschuld het linnen bezit
Hij breekt het wit,
Laat het onvoorspelbaar sturende pigment
Met streken op het linnen spreken
Tot het leven wekt
Het strijklicht bedekt
En wrijft en spreidt
Over ongetemde wolken tot ze kolken
En uiteenstuiven in een woest begin
Bovenin,
Waar het zwart uiteen geknepen
Zich in grove schets en flets
Van grijs naar blauw…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Vol verwondering prent ze het beeld op haar netvlies
van een plots neerdalende blauwe schemer
die als een vluchtige nevel verandert en vervaagt
van ivoorwit scharlaken rood
naar een in elkaar geweven langzaam vervagend vergaand kantwerk.
Verzuchting...…
Mr. Null - Null
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 Een greep uit zijn grabbelton:
Blauw Wit, De Volewijckers, DOS, GVAV, Sittardia, Xerxes DHC, Elinkwijk, Tubantia...
----------------------------------------
"NULL - NULL"
Daar is oom Frits 'Null - Null'
van Turenhout
De langs-de-lijn man met z'n grote handen
Die van de voetbaluitslagen
en standen
De speaker in het naam- en cijferwoud…
droomstrijder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 ‘t ochtendlicht wacht even
om zijn wereld die zacht is
te vangen in nieuwe tinten
en zijn wolkogen te bedwingen
de verzwegen sluimerliefde
als droom dansend en strijdend
ademen uit geblazen glazen
maar in ‘t blauw worstelt de wind
en zwart wordt de hemel verklaard
als ‘t wonder van klonterende cellen
samen met opgepompte zeepsopbellen…
Ik ben zinnens, zinnens meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Leren surfen, surfen op golf, meter negentig, negentig lang,
spierkas sterk, knieën staal, blauwe ogen, ogen in verte,
waterrat, rat puur, op haar na verdronken, verdronken,
sukkelde diep, rees herboren, schuim, schuim als god.…
spa, Spa, spa-gaatje en A-gaatje
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.477 In de Blauwe salon.
Au Salon Bleu, non non pas au Salon Rouge.
(Voor Engelsen die spreken geen Vlaams.)
We gaan ook naar het ludiek thermalisme.
Voor thermische gewenning en spa-water-massage.
We gaan zitten in spa-water-bubbel-zetels.…
GETEMD
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.535 Dan, op eens, daar ligt een meer;
Saffier, die sparkelt in het groene lover,
Lazuren vloed, het reine blauw des hemels
Weêrspieglend als een klaar kristal... De redding
Is daar... zij voelt het... daar...…
Of ik bloemen ... ? / Flowers ?
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.261 Het is niet onwaarschijnlijk
dat ik die hou van wilde tuinen
van al wat kruid en onkruid heet
gras ga plukken in de duinen
en denk hoe tijd door onze vingers gleed
Wellicht ook dat ik dan gebogen
over boerenvelden loop
en tussen vlas-en korenbloemen
op blauw als van je ogen hoop
Het is haast zeker dat ik dan
in een klaverbed zal dromen…
Een dichter
gedicht
4.5 met 52 stemmen
30.405 En dat ging zo:
'ik drijf spelden van wanhoop
in de huid van je
grutten wezenloos
woezie woezie 17 en
klaan uit je klukhaar versuikeren
bleke bliezen in schedels met spuigaten
vol blauw gehakt.'
En toen zei iedereen: dat is reusachtig!…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 De boulevard
en ’t donker doods plantsoen,
je blauwe heliotropen volle hoed
en in een groen gloed
’t felijnen lijf dat zwichtte
en op jouw mond
joúw mond,
als droeve klacht die zacht verzwond,
Verlaine’s lichte
poëzie:
‘Voici…’
----------------------------------------
uit: Parijsche verzen (1923)…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 Heerlijk wandelen in de vroege morgen, kijken naar de blauwe lucht en even geen zorgen.
Vakantiedagen worden opgenomen en zonnebadend aan het strand doorgebracht.
We fietsen over weggetjes langs groene velden waar de koeien loeien en boterbloemen staan.
O, Nederland wat ben ik blij dat ik nooit weg ben gegaan.
ZOMER…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 Droomde jij in witte vlagen
Roze strepen, blauwe vlakken;
En geil, vooral geil.
Daar dromen wij nu door
In diezelfde lijnen,
Als waarmee we je kist lieten zakken.
Zo zwart. Veel te zwart.
Vaar. Niet wel of waarachtig,
Maar vaar.
Met de boot uw nahier in.
Tot je lucht noch aarde kent.
En ... draai dan.
Snel en zonder angsten.…
Hoe zeg je dat
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
7.536 Ik heb geen idee
ik weet niet waarom het woord 'rimpels' zo banaal klinkt
ik weet niet hoe ouder worden moet klinken in taal
de irissen van je beruchte blauwe ogen
zijn intussen doordesemd geraakt met groen
maar dan stamelender en inniger - twee
blijvende koelten die mij een leven lang liefhebben
mijn wijsvinger trekt je wenkbrauwen na
waaruit…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 al wijkt in vorm en verwen de aarde van de hemel af,
Ik zie weer de hemel dalen
En in volle reinheid stralen
In de blauwe, smachtende ogen, die de goede God u gaf.
En wij drukten ons de handen,
En, in zoet gepeins verward,
Voerde 't paadje ons spraakloos verder
Met de hemel in het hart.…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 De lucht, somtijds als as zo grauw,
Is soms van 't allerzuiverst blauw,
Waarin bij nacht de lieve maan
En duizend gouden sterren staan. -
Als men die helder tintlen ziet,
Dan dient men braaf te stoken,
Dan moet de schoorsteen roken;
Want warm is het dàn buiten niet.…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Een trireem bezeilt de Middelandse zee
en banjert over blauw-azuren baren.
Er vliegt een meeuw op hoge winden mee,
een zachter briesje streelt Hypatia’s haren.
Zephyrus schenkt haar z’n gunstige zegen;
hij keurt d’r zoektocht naar de waarheid goed.
Krijsend spreekt een albatros hem tegen
en waarschuwt haar voor nakende tegenspoed.…
Post, een drieluik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
575 HET PLEIDOOI
Er is iets gaande wat mij zorgen baart
en wellicht ben ik weer veel te negatief,
maar sinds de postduif is verruild voor blauwe vinken,
ziet men zelden meer een echte liefdesbrief.
Over het algemeen zijn we nog steeds best lief.
We kopen bloemen en we schrijven soms een kaart.…
Paddentrek*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 In het ‘Blauwe Bos’, zag ik vele tientallen kleine kevertjes of torretjes een bospad oversteken. Ik ging diep door m’n knieën en toen zag ik pas dat ze vrij grote pootjes hadden en dat het dus heel kleine padjes waren.Vandaag opgezocht wanneer dit zou moeten zijn geweest – de eerste mooie dagen in februari.…
moeder ben ik en kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 o moeder, o sterren van ogen, o schittering
wit waar wij u vinden zouden
en blauw waar wij ons u geven konden,
ware het niet dat wij vonden slechts
de droomrode slaap der stervenden,
of het zwarte misbaar van een willoze wake
in het rottende leven.…
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 ergens zo'n kreng ziet schuifelen
met bochels, likdoorns en opgedroogd speeksel
in de mondhoeken
en een bril van de Action
op de pokdalige acné-neus
pokdalige paspop
met pukkels op plaatsen
waar geen strelende hand
ooit is geweest
kleding uit het jaar nul,
asynchrone lippen, bacteriële onbalans in droge sloten
myopische oogopslag, blauwe…
De Jaar-Wende/Nieuwe jaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
873 On-gegrepen,mis-begrepen
De levenslijn volgeschreven
Oudere bomen die overleveren
De nageboorte in witte strepen,
Het oude in geboorteklanken
Eeuwen-oude gezangen
Bladeren ingeschreven
De vogelpen als kogelpen
Gewassen blauwe inkt,
Hemelsblauw in de bodem dringt
Geslagen humusbladen
Beelden stormen die worden weggeblazen
Glasschreven van…
De rivier heeft ook geen goesting meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Boven mij de lucht, belachelijk blauw,
alsof het leven niet elke dag minstens twee scheten laat
in je richting. Alles keek neer op dat stille meer,
zoals God – als hij bestond – op mij zou neerkijken.
Niet uit haat.
Uit teleurstelling.
En ik? Ik plaste in een struik en ging naar huis.…
De crux zit ‘m in het liggen gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
232 Zij zonken weg in hun diepste ik
het besef kwam bij de papierfabriek
waar zij onder walmende rook struinden
zinnen vol vragen verzonnen
een cruiseschip afzakken zagen
naar de Blauwe Kamer ‘und weiter’
afwaarts
Waar deze tijd al wel niet voor staat
- wat weet Kubrick over de landing?…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 Profeet van Pâturages en zuiderzonminnaar,
maar meer dan dit: diepbewogen dichter
die de zware dingen van buiten licht schiep,
herschiep als de kompleet blauwe lucht, -
herder die het onvruchtbare gebeuren
van buiten, naar het grote centrum dreef, de oasis, de keure
van frisheid...…
HET SCHRIJVERKE
poëzie
4.2 met 60 stemmen
8.644 Zijn 't vogelkes, kwietlende klachtgepiep,
of is 'et het blauwe gewelf,
dat onder en boven u blinkt, zo diep,
of is het u, schrijverken zelf?…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 levensgevend bevruchten
Erosie uithollende woestheid glad polijsten spuiten spelonkerig nauw
Kringende uitdeining rimpeloos spiegelig
Flexibel reflexerend reflexibel
Kokend koud bubbels ziedende spatten
Kristallijn dwarrelend witte vlok maagdtapijt
Op en eb af en vloed scheepsvlottend zinkend wrak
Wak stilstaand brak ziltig zout zoetig koud
Blauw…
Herinneringen aan jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.318 Als een jonge bloem in de ochtenddauw
Ontluikt onze liefde
Onze ontmoetingen zijn heftig
Sommige ochtenden eindeloos
De uren samen veel te kort voorbij
Herinnerend onze eerste nacht
Een glimlach tovert zich op mijn gelaat
Ook nu voel ik jouw handen
Voel ik je adem op mijn gezicht
Weer hoor ik je zachte lieflijke stem
Zie ik je heldere blauwe…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Een nieuwe lente zal aanbreken
Misschien niet vandaag, morgen toch
Het riet dansend in de wind
Zingt haar lied
Waar de stilte ophoud
Ontwaakt de wereld
Een geluid van het riet
Dansend met haar lied
Gerommel in de verte
Mensen kijken verschrikt opzij
Moeders grijpen hun kroost
Gerommel in de verte
Donkere wolken voor de zon
De blauwe…
Ontmoedigingsbeleid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.016 Wie rookt, betaalt zich blauw.
Ze hebben palen neergezet
voor wie niet stoppen kan.
Rook daar gerust je sigaret,
al krijg je 'r kanker van.
't Is ongerieflijk, want een bank
ontbreekt er helemaal.
Je zit niet in je eigen stank:
Je stáát. Je staat voor paal.
Toch vormt zich om de zuil een kring
van rokers, want die zijn 'r.…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 De druif rijpt in zijn eigen tempo en vertoont al kleuren van geel tot blauw.
Het einde van de zomer is in zicht en de warmte maakt vleugellam.
Mijn vergezicht is geschilderd en licht, mistig zoals vroeger in een rookcoupé.
Ik droom weg, geniet van de stilte, maar daar is alles mee gezegd.…