Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Een nieuwe start

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Mijn hart, huilt en kent geen rust schreeuwt om hulp, liefde en om raad iemand die me de brand van binnen blust weet jij wat er zo in mijn leven omgaat?…

Het gekende aan een keten vol liefde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
haken in het steengruis van onze verbintenis, die een deel van ons leven herinnert in hoop en vrees monumentale gedenken, de hoeksteen van ons tweeën kunnen we dichten in een perkamenten boek, want oud worden is een keus maar het gerezen verdriet watertandt in een drieluik van besef we zagen akkers die doodgebloed de hemel keerden, en rustten…
elze10 december 2010Lees meer >

Zonder schroom,

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
Vluchtige, schuwe schaduwen waarvoor de nacht de ogen sloot, glinstert kristal van aardse sneeuw op zerken van hen die wakker leefden en zij er boven, wier gemoed in aarde slaapt, licht hernieuwt zich in z’n baan, de tijd waait de nieuwe dromen schoon, op hun hoofden rust de luchter van een keizerkroon, het zicht op de kortste dag is…
pama20 december 2010Lees meer >

VERLIEFD

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 952
Mijn benen willen niet lopen maar stil rusten, jouw voeten voelen. Mijn armen willen alleen maar jou omarmen, jouw hals omhelzen. Mijn lippen willen alleen maar fluisterkussen jouw lieve lachen.…

GENEZEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
Ze willen allen het hoogste geluk bereiken en heerlijke rust. De demonstranten en dictators proberen vrede te vinden. Ze zijn een beetje ziek, van liefde en verlangen naar het hoogste geluk. Ik zou ze allen willen genezen en ook mezelf natuurlijk. Tja, hoop doet leven, maar liefde doet genezen, telkens weer opnieuw.…

Vlinder

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 882
Soms wil je begrijpen of begrepen worden Zoals na eb de vloed komt en de zon de maan verdrijft Soms wil je enkel voelen als een bloemknop die ontluikt geurend zacht als fluweel strelend door je hart Teder en oprecht bloeiend en groeiend Soms wil je vluchtten in oases vol met rust Jezelf zijn en dromen in armen vol liefde versmelten in…
car10 maart 2011Lees meer >

Peinzen in de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
De horizon wordt klein, de wereld comprimeert zich in gedachten die om de voorrang strijden binnen de stilte van verdwenen licht en raken aan zin en waarde van omfloerst bestaan dat zich verliest in nagedachten, rust hervinden drijft naar perspectief in oud gesproken woorden die alle eeuwen dragen, het biddend hart smacht naar Gods…
jan mul15 maart 2011Lees meer >

TRANEN IN DE KROEG

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.336
tranen, die hij biggelen liet Tranen boven zijn bierglas die hij uit eenzaamheid liet Zijn stem met versleten bas was gedrenkt in ’t verdriet Ruwe huid en kalende kop toonden het rauwe bestaan Handen als een kolenschop wreven timide door ’t traan Vanwaar het was gekomen bleek mij evenwel achteraf Zijn lief was hem ontnomen ze rustte…

Met andermans rijkdom

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
gevuld met andermans rijkdom schaar ik me ergens waar het licht geen bijval kent, het ontmoeten of het ontmoedigen ervan herkent de tijd die ik in mijn zakken draag leeg zoals de kruin waar geen vogel in rust is de ruimte onbeperkt aanwezig, geen afbakening die me kent al hoor ik wel het schreien van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
elze6 juli 2011Lees meer >

Zoals een man zijn weg zoekt

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.309
het verlangen naar morgen onderwijl hij het sterven baarde uitersten van binnenuit grenzeloos gebonden aan geest en eeuwige bruid ogen puilend als sprekende monden onder een donker gerande einder het gezicht is als een doorzichtbaar vlies over schreeuwende voorbije korte en lange jaren de man, mens dichter en zo meer rust…

dank..

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.089
dag mama (in de kerk van mijn jeugd brandt het licht van leven) nu je gegaan bent nu je rust kus ik jouw koude ogen en een wang waar zacht jouw vrede sust ik mis je, waar ik missen mag maar meer nog ben ik blij om alle pijn die weg mocht gaan en jij het licht mag vinden…
switi lobi29 augustus 2011Lees meer >

Het dromende kind

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.881
Ook moeders lust, de jongstgeboren, Is in zijn wieg ter rust gegaan. Al dromend vouwt het vriendlijk wichtje De kleine, reine handjes saam; Een glimlach speelt op 't aangezichtje, Zijn lipjes fluistren Jezus naam. Waar droomt hij van? Van 't zalig Eden Der Onschuld, dat voor ons verdween.…

Friesland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
arrenslee over het ijs een watervlakte zwartbevroren omzoomd met witgekante bomen als ijsprinsessen op een rij gekletter van klapperende schaatsen over ribbels opgeblazen door een speelse koude wind de winterzon aan blauwe hemel knisperend koud een nieuwe dag rode koppen brede slagen leerstoel voor een beginnend kind de koek en zopie om te rusten…
frans schuit12 februari 2012Lees meer >

Voetstappen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
De rust keert weer, gevoelens borrelen op. Verdriet en blijdschap worden één.…

afescheid van een school

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Ik loop nog snel door een lokaal Hoor wat geluiden uit een klas Adem de sfeer in van de zaal; Een fotootje van wat het was Een deur die kraakt, een raam wat tochtig De oude dame mag spoedig gaan rusten En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…” Met zware zucht en hangende schouders (’t is bijna…

Uit grijze hemel

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.695
Uit grijze hemel valt de regen, De vogels dempen nu hun lied, Maar nimmer weifelt, draalt de zegen, Die rust op heel dit schoon gebied. De grond is arm, als menig hart, En zo gebaat bij malse regen, En ginder, achter wolken, mart De goede zon met al haar zegen.…

MENSEN

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
De Drentse ruigte geurt vol bos- en veldklanken: landelijke rust. Mochten de wereldbazen hier hun denkbeelden ramen... "Een buigzame wil en soepelheid van denken, eerbied voor elkaar!" roepen dikwijls degenen, die zelf de baas willen zijn.…

ZWERVEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
De alpinist zoekt eens rust in de Ardennen, ziet hun najaarsbos, beleeft inniger dan ooit zijn tochten door de bergen. Brabantse busreis: zakelijke gebouwen glijden steeds voorbij, waartussen vrij bosleven onbelemmerd luchtig wuift.…
Han Messie3 augustus 2012Lees meer >

Een rijke oogst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
buitelen met een vlakke onderkant zullen bloemen snel hun harten sluiten dan strakt de nachtelijke kou en houdt de ochtendmist het veelbelovend blauw langdurig tegen vogels groepen samen in grote getalen bevolken bomen langs landelijke wegen zwermen ter voorbereiding op de trek nog kleurt een warme zon het zomerrood tot rijpend rusten…
wil melker22 augustus 2012Lees meer >

Maritieme mijmering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Mijn golven en mijn tij woelen onafgebroken zonder rusten. Ik ben het water, al het leven komt van mij. Maar beproef mij niet, ik neem het terug in mijn razernij. Boven mij gaan de dag en de nacht, de zon rijst uit mijn schoot, de wolken zijn mijn sluier en ik behoed de maan voor de dood.…
Iniduo5 september 2012Lees meer >

Moe van het gemis

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 917
Ik stel mij voor, jouw geur, jij als de vrouw die, innig zacht en trots, mij tot zich laat, een vloed van rust, waarin wij nog bestaat. Dit hunkeren naar jou, mijn hoofd is moe van het gemis dat almaar dieper gaat. Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
Ludy Bührs18 oktober 2012Lees meer >

voor haar van wie ik hou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 755
die scheen… dus maak nooit meer de fout mijn stilte voor negeren mijn rust voor acceptatie of mijn vriendelijkheid voor zwakte aan te zien want na het couplet komt het refrein in toekomst… misschien…

Wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 874
Woorden van rust en ontroering waaien weg, verjaagd door de wind, woorden van liefde en troost verwaaien als bladeren in de herfst. En na de wind wacht ons slechts leegte, en hoop zonder doel.…
Hans Kilian5 november 2012Lees meer >

Slaap wel mijn lief

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
Slaap wel mijn lief laat zoete dromen komen waarin de warme nacht ontsnapt aan kille dagen de rust weer wordt gevonden terwijl het evenwicht herstelt Droom maar mijn lief laat heden en verleden zich mengen tot beelden die een mooie toekomst scheppen onder een verwachtingsvolle maan Een kus op je warme mond daarna zachtjes op je ogen…
geeraardt28 november 2012Lees meer >

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Liefde is de onrust van het rusten, Het bewuste van het onbewuste, In de liefde die zich zelf herkent, Ruisen aarde, zee en firmament.…

Weerloos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing wat niet meer voorbij zou gaan. Uitgelaten, opgetogen, haar lippen die steeds maar zeiden: jij, jij! Weerloos… Als was ben ik in haar handen.…

Een bericht

gedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Ik rust uit, al heb ik niets volbracht. Dit is inderdaad heel anders, nieuwe kamers. In alle kamers draait mijn leven zich om. ------------------------------------------------ uit: Vandaag in deze stad, uitg. Cadans, 1991.…

Stil verlangen Vincent

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Kun jij begrijpen dat ondanks alle tegenslagen ik mij terugtrek in een moeilijk opgebouwd vermogen van rust en stilte waardoor het schrijven en spreken mij bijna vergaat? tranen troost zoeken in de geest van de glimlach en het wenkende koren op het gele zonnebloemenfeest?…

zwijgend moment

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
zwijgend moment dat in rust de aarde vindt gij koestert hoop terwijl het leien dak het water beregent met schellen vol vreemde tonen hoezeer het lijden wordt bemind in de vrucht van het bestaan maakt de dood schetsen en graveert de lijnen in onze hand mijn stoel mijn liefste ons bed maar ook de tafel die ons scheidt is van hout ontbonden…
elze14 april 2013Lees meer >