9250 resultaten.
Een nieuwe start
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.040 Mijn hart, huilt en kent geen rust
schreeuwt om hulp, liefde en om raad
iemand die me de brand van binnen blust
weet jij wat er zo in mijn leven omgaat?…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef
we zagen akkers die doodgebloed
de hemel keerden, en rustten…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Vluchtige, schuwe schaduwen
waarvoor de nacht de ogen sloot,
glinstert kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is…
VERLIEFD
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
952 Mijn benen willen
niet lopen maar stil rusten,
jouw voeten voelen.
Mijn armen willen
alleen maar jou omarmen,
jouw hals omhelzen.
Mijn lippen willen
alleen maar fluisterkussen
jouw lieve lachen.…
GENEZEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 Ze willen allen
het hoogste geluk bereiken
en heerlijke rust.
De demonstranten
en dictators proberen
vrede te vinden.
Ze zijn een beetje ziek,
van liefde en verlangen
naar het hoogste geluk.
Ik zou ze allen
willen genezen en ook
mezelf natuurlijk.
Tja, hoop doet leven,
maar liefde doet genezen,
telkens weer opnieuw.…
Vlinder
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
882 Soms wil je begrijpen
of begrepen worden
Zoals na eb de vloed komt
en de zon de maan verdrijft
Soms wil je enkel voelen
als een bloemknop die ontluikt
geurend zacht als fluweel
strelend door je hart
Teder en oprecht
bloeiend en groeiend
Soms wil je vluchtten
in oases vol met rust
Jezelf zijn en dromen
in armen vol liefde
versmelten in…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 De horizon wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods…
TRANEN IN DE KROEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.336 tranen, die hij biggelen liet
Tranen boven zijn bierglas
die hij uit eenzaamheid liet
Zijn stem met versleten bas
was gedrenkt in ’t verdriet
Ruwe huid en kalende kop
toonden het rauwe bestaan
Handen als een kolenschop
wreven timide door ’t traan
Vanwaar het was gekomen
bleek mij evenwel achteraf
Zijn lief was hem ontnomen
ze rustte…
Met andermans rijkdom
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
517 gevuld met andermans rijkdom
schaar ik me ergens waar het licht
geen bijval kent, het ontmoeten
of het ontmoedigen ervan herkent
de tijd die ik in mijn zakken draag
leeg zoals de kruin waar geen
vogel in rust is de ruimte onbeperkt
aanwezig, geen afbakening die me
kent al hoor ik wel het schreien
van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte en lange jaren
de man, mens
dichter en zo meer
rust…
dank..
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.089 dag mama
(in de kerk van mijn jeugd brandt het licht van leven)
nu je gegaan bent
nu je rust
kus ik jouw koude ogen en een wang
waar zacht
jouw vrede sust
ik mis je, waar ik missen mag
maar meer nog ben ik blij
om alle pijn die weg mocht gaan
en jij
het licht mag vinden…
Het dromende kind
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.881 Ook moeders lust, de jongstgeboren,
Is in zijn wieg ter rust gegaan.
Al dromend vouwt het vriendlijk wichtje
De kleine, reine handjes saam;
Een glimlach speelt op 't aangezichtje,
Zijn lipjes fluistren Jezus naam.
Waar droomt hij van? Van 't zalig Eden
Der Onschuld, dat voor ons verdween.…
Friesland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
677 arrenslee over het ijs
een watervlakte zwartbevroren
omzoomd met witgekante bomen
als ijsprinsessen op een rij
gekletter van klapperende schaatsen
over ribbels opgeblazen
door een speelse koude wind
de winterzon aan blauwe hemel
knisperend koud een nieuwe dag
rode koppen brede slagen
leerstoel voor een beginnend kind
de koek en zopie om te rusten…
Voetstappen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 De rust keert weer, gevoelens borrelen op.
Verdriet en blijdschap worden één.…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
Uit grijze hemel
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.695 Uit grijze hemel valt de regen,
De vogels dempen nu hun lied,
Maar nimmer weifelt, draalt de zegen,
Die rust op heel dit schoon gebied.
De grond is arm, als menig hart,
En zo gebaat bij malse regen,
En ginder, achter wolken, mart
De goede zon met al haar zegen.…
MENSEN
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 De Drentse ruigte
geurt vol bos- en veldklanken:
landelijke rust.
Mochten de wereldbazen
hier hun denkbeelden ramen...
"Een buigzame wil
en soepelheid van denken,
eerbied voor elkaar!"
roepen dikwijls degenen,
die zelf de baas willen zijn.…
ZWERVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De alpinist zoekt
eens rust in de Ardennen,
ziet hun najaarsbos,
beleeft inniger dan ooit
zijn tochten door de bergen.
Brabantse busreis:
zakelijke gebouwen
glijden steeds voorbij,
waartussen vrij bosleven
onbelemmerd luchtig wuift.…
Een rijke oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
503 buitelen met een vlakke onderkant
zullen bloemen snel hun harten sluiten
dan strakt de nachtelijke kou
en houdt de ochtendmist
het veelbelovend blauw langdurig tegen
vogels groepen samen in grote getalen
bevolken bomen langs landelijke wegen
zwermen ter voorbereiding op de trek
nog kleurt een warme zon
het zomerrood tot rijpend rusten…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Mijn golven en mijn tij
woelen onafgebroken zonder rusten.
Ik ben het water,
al het leven komt van mij.
Maar beproef mij niet,
ik neem het terug in mijn razernij.
Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.…
Moe van het gemis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
917 Ik stel mij voor, jouw geur, jij als de vrouw
die, innig zacht en trots, mij tot zich laat,
een vloed van rust, waarin wij nog bestaat.
Dit hunkeren naar jou, mijn hoofd is moe
van het gemis dat almaar dieper gaat.
Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
voor haar van wie ik hou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 die scheen…
dus
maak nooit meer de fout
mijn stilte voor negeren
mijn rust voor acceptatie
of
mijn vriendelijkheid
voor zwakte aan te zien
want na het couplet
komt het refrein
in toekomst…
misschien…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost
verwaaien als bladeren in de herfst.
En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…
Slaap wel mijn lief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
693 Slaap wel mijn lief
laat zoete dromen komen
waarin de warme nacht
ontsnapt aan kille dagen
de rust weer wordt gevonden
terwijl het evenwicht herstelt
Droom maar mijn lief
laat heden en verleden
zich mengen tot beelden
die een mooie toekomst scheppen
onder een verwachtingsvolle maan
Een kus op je warme mond
daarna zachtjes op je ogen…
Hoogste leven is de liefde leven
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.348 Liefde is de onrust van het rusten,
Het bewuste van het onbewuste,
In de liefde die zich zelf herkent,
Ruisen aarde, zee en firmament.…
Weerloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten
en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing
wat niet meer voorbij zou gaan.
Uitgelaten, opgetogen,
haar lippen die steeds maar zeiden: jij, jij!
Weerloos…
Als was ben ik in haar handen.…
Een bericht
gedicht
3.4 met 5 stemmen
2.186 Ik rust uit, al heb ik
niets volbracht.
Dit is inderdaad heel anders, nieuwe kamers.
In alle kamers draait mijn leven
zich om.
------------------------------------------------
uit: Vandaag in deze stad, uitg. Cadans, 1991.…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.657 Jij bent mijn nachtelijke rust punt, mijn liefste bed.…