6829 resultaten.
Christus stervende.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
905 Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft.
Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft:
Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken,
Bewoonderen der aarde, ey! toeft gij te bezwijken,
Nu Jezus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 donkere wolken turen naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.419 "De donkere dagen voor kerst zijn weer gearriveerd
we proberen om aan iedereen te denken
want zo wordt ons geleerd
om ook aandacht aan anderen te schenken
een ieder verdient respect in zijn/haar leven
welke beslissingen je ook nemen gaat
leer elkaar om te nemen en te geven
wees je bewust van het goede en het kwaad
Heb je naasten lief, geef…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 binnenkort vertraag ik de tijd
en daal neer ver ten zuiden van hier,
in afzondering, zogezeid
daar spreekt men een andere taal
en dirigeert de koebel nog met enige zwier
het lied van verlichte stilte en donkere nacht
alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal
immers in de schreeuwende verlatenheid
ontmoet de mens zichzelf
ontdoet zich van gelatenheid…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Schikt de sterren aan de hemel
tot geen donker plekje rest,
Laat een schemering op het water
en een glans in 't verre West.
Dan rust ze uit en mijmert stille,
zalig in haar zachte glans
En hoe stiller 't wordt, te meerder
schittert alles aan de trans.
En hoe stiller 't wordt, te dieper
zinkt het dichte duister neer.…
Geur in de kamer
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 De dag breekt aan
Geen doel, geen zinvolle gedachten
Met geen stok uit mijn hoofd te slaan
deze donkere negatieve machten
Opstaan, naar buiten kijken, ontbijten
scheren, douchen, aankleden
Aan mijn bestaan valt geen woord te wijten
Weer tijd om de leegte te betreden
Ik loop wat wezenloos in de kamer
Ik voel geen grond
Liever had ik een hamer…
Natuur- lijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Maar als de avond valt, geen blaadje meer dwarrelt
is ‘t buiten stil, donker en doodstil.
En da’s ‘t rare van de storm van vandaag,
die huis hield alsof ‘t niks voorstelde
Het ging overdag als een wervelstorm tekeer
maar ‘s avonds dan legt ie zich erbij neer:
Dat de mens sterker is dan welke storm ook.…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 achter de haag,
en de struik zit de man
bij een raam, dit laatste
nog enkelvoudig van laag
gevolgd door het voorhang
de rookrijke vitrage, te lang
vallend op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer…
regen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 heeft gebracht
als donderslag
bij heldere hemel
benam jij mij de zomer
door onverwachts opeens
van mij weg te gaan
terwijl ik geven wil
wat en wie ik ben
is het nooit genoeg
of zal het kunnen zijn
om met mij te blijven
pijpenstelen nu
nat van verdriet
regenen mijn ogen
het kussen en de lakens
die wij niet meer delen
eindeloos donker…
Pasen - Het laatste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Donkere wolken bij klare hemel
zijn de gedachten in Zijn hoofd.
Wriemelende vingers die zich kruisen,
net of zij aaneengespijkerd zijn.
Ongerustheid maakt zich meester als
een vermanend beeld.
De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.…
OPEN DEUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 mijn deur staat nu ook
altijd voor jou open
ga tot het einde van
de donkere gang
zonder angst kun je verder lopen
dan kom je waar je nooit
eerder bent geweest
ik ken jou jij bent niet bang
voor het zich daar afspelend
onovertroffen te vieren feest
je zult zien iedereen
die je kent is er allang
jij miste hen en zij misschien
jou nog…
Het land van pracht en praal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
692 Kromme wegen leiden naar donkere stegen
hier in het land van pracht en praal
worden ze nog als schapen gedreven?
Ze hebben het allemaal.
Op elke straat een dealer
op elke hoek een SUV
het ontbreekt hun aan niks
dit is het echte leven?…
Als aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Het is donker in onze benedenkamer.
Hier leven rode rozen in hun glazen vaas.
De tijd is even stil gaan staan.
Toch blijft hier ons hart aanwezig,
dat rood bloed stromen laat.
Er stroomt hier rozensap,
dat door groene stengels gaat.
Een lampje is spontaan gaan branden in mijn bovenkamer.
Gedachten veranderen in openheid.…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 het hert met inzicht doorziet hem
vlucht als het losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 het
om de blaad’ren te zien zweven in
de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind
de donkere…
Alles stroomt,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 achter,
ingebed in veren van de
overwinteraars, waarvan al
velen zijn vertrokken, wat
achterbleef is een getekend
gelaat, geeft de verbrokkelde
dag een vertekend gezicht,
alles stroomt wat eerder werd
gezaaid en wordt opnieuw geboren
als de mens zijn tanden in de aarde
heeft gezet in een kort gedicht
wat ergens tussen grijs en donker…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Achter mijn vergrijsde muur
liggen de velden in een neutrale
kleur, de hemel gaat over in een
onbetwiste horizon van willekeur:
voorlopig zijn de bomen nog bestoft
met donker velours, de kale takken
reiken naar het licht om een splinter licht
van acceptatie te ontvangen, hoe wordt
de wereld opnieuw behaaglijk om met
onbevangen tinten…
Weinig Gegeven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
499 Als het donker wordt
en we verblind zijn.
Dan horen we uilen
op jacht in het duister.
Toch kennen we onze plaats niet.
In de vaart der dingen
bezingen we vol lof
wat ons is toebedeelt.
En vergeten wat we moesten laten gaan.…
Zonneweelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Verliefd op de zon,
dat moeten we
gewoon blijven,
want zonder haar zou
het merendeels
heel donker zijn.
Mooi is het als het
zonnetje blinkt
van zelfvertrouwen,
je wordt er blij van.
Wij hebben het nodig in
deze coronatijden.
Het is weergaloos,
wat het met ons doet.…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 zo vergaat het de mens al jaren
waarom zou ik nog praten over
datgene wat ieder al weet,
overal en hier,
eeuwige liefde kan je niet bewaren
een vers in het donker,
geschreven en gebleven,
gaat heel lang mee
in de kluis van de duisternis
geloof en de hoop rusten daar in stilte
met hun wensen in wit gedrukt
zij waken over alles wat ik mis…
Gemis voor een land dat smoort in duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 van dood en leven
de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven
ach , hoe verdrietig is het discrimineren op jaren
een zwarte engel, de dreunende stap van soldaten
in een land dat smoort in duisternis
levend zinnebeeld van het leven dat gaat verdwijnen, de
wijsheid van lichtjes die in de duisternis schijnen
opstijgen uit de donkere…
Samhain
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Winter nadert het land, donker en koud,
ondanks hout dat warm brandt
vreest men Cailleach haar hand.
Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs
bereisd ze de erven
waar wat oud is zal sterven.…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert hij, frustratie groeit
want vroeger kon ze dit met gemak, kwasten bestrijken
donkere…
Stilte aan het woord
netgedicht
5.0 met 233 stemmen
423 nog zijn de
gordijnen lang
fauteuils in donker
uitgevoerd omdat op
licht er veel te veel
zou worden geknoeid
de ochtend wordt
snel opgestart
met een boost voor
vele handen die
wapperen in
een vrolijke lach
maar in de middag
als de zon nog wat
verstolen schijnt en
stofjes dwarrelen langs
de zijkant van het gordijn
komt stilte…
De zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Hoog in de lucht
Boven een kalme zee
Vage wolkenflarden
Langzaam binnengedreven
Achteloos
Onmerkbaar
2011
Ineens een dichte mist
De eerder rustige zee
Onrustig
Donkere golven
Verzwelgen het strand
Bijna
Dan trekt de zee zich terug
Legt het aangeslagen strand bloot
Het is niet meer wat het was
Besef
Het wordt nooit meer wat het was…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Donker hing de vlier te trossen,
koolzaad geel te geuren.…
December 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 uit
Nadenkend voor een beslagen ruit
Als een werkvrouw aan het werk gegaan
Poetsend om corona te verslaan
Weinige die door de deur naar binnen gaan
O merk op , hoe fris is het thuis
Waar de wind ruist door het huis
Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan
De blinkende ster, mijn God mijn lief mijn Overschone
‘t Licht in donkere…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen hersencellen gelegd in ‘t verzwaard gemoed
Klinkt Uw stem in de stilte van de donkere…
Nieuwjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Het leven kleurt zich nooit mooi van zelf in, het ben jij die het leven donker of licht laat kleuren.
Dus blijf geloven in je eigen regenboog. Het ben jij en jij alleen die kleur geeft aan je eigen leven.
Daarom geef ik je een palet en een streepje goud aan dit nieuwjaar voor jou. Maak er iets mooi van.…
Openen het mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 de lucht droeg
merkwaardig genoeg
het onbestemde
druppels twijfelden al
glijdend aan tak en
stam donker kleurend
als heel oud behang
in deze seance
klonken de kreten
van vogels gedempt
zonder de echte spirit
die een zonnige dag
van ze kent in gedartel
en gedurfde duik
maar tussen de
struiken en groen
grijzende grassen is
het een…