Alle inzendingen over donker

6829 resultaten.

Sorteren op:

Christus stervende.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 905
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft. Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft: Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken, Bewoonderen der aarde, ey! toeft gij te bezwijken, Nu Jezus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…

Wachters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
donkere wolken turen naar het woeste water en als het dan dagen moet duren dat stortregens neerdalen en vogels tuimelen in de mond van dolle hond met schuimkoppen rond de mond dan verlangen we naar wachters op de muren om te schuilen tegen hun kloppend hart als buiten licht en duisternis elkaar bestrijden angst zweet dat uitbreekt…

Kerstgedachte

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.419
"De donkere dagen voor kerst zijn weer gearriveerd we proberen om aan iedereen te denken want zo wordt ons geleerd om ook aandacht aan anderen te schenken een ieder verdient respect in zijn/haar leven welke beslissingen je ook nemen gaat leer elkaar om te nemen en te geven wees je bewust van het goede en het kwaad Heb je naasten lief, geef…
Marieke.11 februari 2017Lees meer >

transformatie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
binnenkort vertraag ik de tijd en daal neer ver ten zuiden van hier, in afzondering, zogezeid daar spreekt men een andere taal en dirigeert de koebel nog met enige zwier het lied van verlichte stilte en donkere nacht alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal immers in de schreeuwende verlatenheid ontmoet de mens zichzelf ontdoet zich van gelatenheid…

NACHT

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Schikt de sterren aan de hemel tot geen donker plekje rest, Laat een schemering op het water en een glans in 't verre West. Dan rust ze uit en mijmert stille, zalig in haar zachte glans En hoe stiller 't wordt, te meerder schittert alles aan de trans. En hoe stiller 't wordt, te dieper zinkt het dichte duister neer.…

Geur in de kamer

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
De dag breekt aan Geen doel, geen zinvolle gedachten Met geen stok uit mijn hoofd te slaan deze donkere negatieve machten Opstaan, naar buiten kijken, ontbijten scheren, douchen, aankleden Aan mijn bestaan valt geen woord te wijten Weer tijd om de leegte te betreden Ik loop wat wezenloos in de kamer Ik voel geen grond Liever had ik een hamer…

Natuur- lijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Maar als de avond valt, geen blaadje meer dwarrelt is ‘t buiten stil, donker en doodstil. En da’s ‘t rare van de storm van vandaag, die huis hield alsof ‘t niks voorstelde Het ging overdag als een wervelstorm tekeer maar ‘s avonds dan legt ie zich erbij neer: Dat de mens sterker is dan welke storm ook.…
An Terlouw5 oktober 2017Lees meer >

De negende

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
achter de haag, en de struik zit de man bij een raam, dit laatste nog enkelvoudig van laag gevolgd door het voorhang de rookrijke vitrage, te lang vallend op het tapijt, die de vloer mogelijk behaagt hij is in zijn donker theater van de eeuwigheid in spe, wachtend daarop ruist iets gelijk aan tonen uit een zee dieper in de kamer…

regen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
heeft gebracht als donderslag bij heldere hemel benam jij mij de zomer door onverwachts opeens van mij weg te gaan terwijl ik geven wil wat en wie ik ben is het nooit genoeg of zal het kunnen zijn om met mij te blijven pijpenstelen nu nat van verdriet regenen mijn ogen het kussen en de lakens die wij niet meer delen eindeloos donker…

Pasen - Het laatste

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Donkere wolken bij klare hemel zijn de gedachten in Zijn hoofd. Wriemelende vingers die zich kruisen, net of zij aaneengespijkerd zijn. Ongerustheid maakt zich meester als een vermanend beeld. De lust is weg, net als water dat het strand verlaat zonder nog terug te keren. De ziel verschroeit, als verloren in de hel.…

OPEN DEUR

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
mijn deur staat nu ook altijd voor jou open ga tot het einde van de donkere gang zonder angst kun je verder lopen dan kom je waar je nooit eerder bent geweest ik ken jou jij bent niet bang voor het zich daar afspelend onovertroffen te vieren feest je zult zien iedereen die je kent is er allang jij miste hen en zij misschien jou nog…
catrinus21 april 2019Lees meer >

Het land van pracht en praal

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Kromme wegen leiden naar donkere stegen hier in het land van pracht en praal worden ze nog als schapen gedreven? Ze hebben het allemaal. Op elke straat een dealer op elke hoek een SUV het ontbreekt hun aan niks dit is het echte leven?…
WouterLAM13 september 2019Lees meer >

Als aanwezigheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Het is donker in onze benedenkamer. Hier leven rode rozen in hun glazen vaas. De tijd is even stil gaan staan. Toch blijft hier ons hart aanwezig, dat rood bloed stromen laat. Er stroomt hier rozensap, dat door groene stengels gaat. Een lampje is spontaan gaan branden in mijn bovenkamer. Gedachten veranderen in openheid.…

Onsterfelijke poëzie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 391
het hert met inzicht doorziet hem vlucht als het losgebroken konijn dat huppelt in het bos de gapende dieren overmeesterd in hun kooi van afgevallen bladeren en kromme kale takken onverzadigd en weg zinkt met het drijfzand van de tijd de zon huilt achter donkere wolken hemel tranen dalen recht uit de hemel als zilveren pijpenstelen…

Herfst perikelen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
het om de blaad’ren te zien zweven in de wind opgetild oker goud of geel getint ik kijk naar de bomen en zie hoe de rode gloed van de late zon zich langs de hemel spreidt ‘t hart breekt van t ontroerd mensen kind bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid dat weet dat na dit najaarsspel van blad en wind de donkere…

Alles stroomt,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
achter, ingebed in veren van de overwinteraars, waarvan al velen zijn vertrokken, wat achterbleef is een getekend gelaat, geeft de verbrokkelde dag een vertekend gezicht, alles stroomt wat eerder werd gezaaid en wordt opnieuw geboren als de mens zijn tanden in de aarde heeft gezet in een kort gedicht wat ergens tussen grijs en donker…
Pama11 november 2019Lees meer >

Een mythisch beeld?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Achter mijn vergrijsde muur liggen de velden in een neutrale kleur, de hemel gaat over in een onbetwiste horizon van willekeur: voorlopig zijn de bomen nog bestoft met donker velours, de kale takken reiken naar het licht om een splinter licht van acceptatie te ontvangen, hoe wordt de wereld opnieuw behaaglijk om met onbevangen tinten…
Pama5 december 2019Lees meer >

Weinig Gegeven

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 499
Als het donker wordt en we verblind zijn. Dan horen we uilen op jacht in het duister. Toch kennen we onze plaats niet. In de vaart der dingen bezingen we vol lof wat ons is toebedeelt. En vergeten wat we moesten laten gaan.…

Zonneweelde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Verliefd op de zon, dat moeten we gewoon blijven, want zonder haar zou het merendeels heel donker zijn. Mooi is het als het zonnetje blinkt van zelfvertrouwen, je wordt er blij van. Wij hebben het nodig in deze coronatijden. Het is weergaloos, wat het met ons doet.…

Tabernakel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
zo vergaat het de mens al jaren waarom zou ik nog praten over datgene wat ieder al weet, overal en hier, eeuwige liefde kan je niet bewaren een vers in het donker, geschreven en gebleven, gaat heel lang mee in de kluis van de duisternis geloof en de hoop rusten daar in stilte met hun wensen in wit gedrukt zij waken over alles wat ik mis…

Gemis voor een land dat smoort in duisternis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
van dood en leven de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven ach , hoe verdrietig is het discrimineren op jaren een zwarte engel, de dreunende stap van soldaten in een land dat smoort in duisternis levend zinnebeeld van het leven dat gaat verdwijnen, de wijsheid van lichtjes die in de duisternis schijnen opstijgen uit de donkere…

Samhain

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Winter nadert het land, donker en koud, ondanks hout dat warm brandt vreest men Cailleach haar hand. Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs bereisd ze de erven waar wat oud is zal sterven.…
Jack Stoop22 oktober 2020Lees meer >

Samen rijgen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet vierkant willen worden, in herhaling vallend zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten vinden, steevast weigert hij, frustratie groeit want vroeger kon ze dit met gemak, kwasten bestrijken donkere…

Stilte aan het woord

netgedicht
5.0 met 233 stemmen aantal keer bekeken 423
nog zijn de gordijnen lang fauteuils in donker uitgevoerd omdat op licht er veel te veel zou worden geknoeid de ochtend wordt snel opgestart met een boost voor vele handen die wapperen in een vrolijke lach maar in de middag als de zon nog wat verstolen schijnt en stofjes dwarrelen langs de zijkant van het gordijn komt stilte…

De zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Hoog in de lucht Boven een kalme zee Vage wolkenflarden Langzaam binnengedreven Achteloos Onmerkbaar 2011 Ineens een dichte mist De eerder rustige zee Onrustig Donkere golven Verzwelgen het strand Bijna Dan trekt de zee zich terug Legt het aangeslagen strand bloot Het is niet meer wat het was Besef Het wordt nooit meer wat het was…

Najaarszwoel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Donker hing de vlier te trossen, koolzaad geel te geuren.…
Ralameimaar26 augustus 2021Lees meer >

December 2021

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
uit Nadenkend voor een beslagen ruit Als een werkvrouw aan het werk gegaan Poetsend om corona te verslaan Weinige die door de deur naar binnen gaan O merk op , hoe fris is het thuis Waar de wind ruist door het huis Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan De blinkende ster, mijn God mijn lief mijn Overschone ‘t Licht in donkere…

Kerstmis 2021 in Lockdown

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs Door het onverklaarbare in U gevoed Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt Tussen hersencellen gelegd in ‘t verzwaard gemoed Klinkt Uw stem in de stilte van de donkere…

Nieuwjaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
Het leven kleurt zich nooit mooi van zelf in, het ben jij die het leven donker of licht laat kleuren. Dus blijf geloven in je eigen regenboog. Het ben jij en jij alleen die kleur geeft aan je eigen leven. Daarom geef ik je een palet en een streepje goud aan dit nieuwjaar voor jou. Maak er iets mooi van.…
Rowdy1 januari 2022Lees meer >

Openen het mozaïek

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
de lucht droeg merkwaardig genoeg het onbestemde druppels twijfelden al glijdend aan tak en stam donker kleurend als heel oud behang in deze seance klonken de kreten van vogels gedempt zonder de echte spirit die een zonnige dag van ze kent in gedartel en gedurfde duik maar tussen de struiken en groen grijzende grassen is het een…
wil melker13 januari 2022Lees meer >