7604 resultaten.
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 dat nu
onbekend mijn krachten remt
het toetsen van mijn vaardigheden
is als smog aanwezig in de
latente geest die alle scherpte
heeft verbannen in de schranderheid
zoals het eens was geweest
moge ik mij de schuldenaar noemen
die kwetsend doch kwetsbaar
zich ter ziele mag begeven, ofschoon
de lente in alle hartelijke facetten
mij de lach…
Vliegen in jouw aandacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Het voelt beroemd, zo'n zonnebril
tegen de radende en hopende ogen
die je verwarmen met aandacht
Ja, wij kijken, omdat we weten
door jou gezien te worden
we rechten onze rug en lachen
We horen je, jij praat graag
over liefde, over verlangens
en over mij
dat ik er klaar voor lijk te zijn
Ja, ik wilde het graag
heel graag geloven
en…
Kleurrijke gebaren
netgedicht
4.2 met 82 stemmen
345 veel hadden te lijden
jij bent altijd voor het
mooiste boeket gegaan
daarin stonden de kleinsten
en meest onooglijke heel
vaak pontificaal vooraan
jouw ogen
en handen hebben
hen altijd gekoesterd
wat er in aanleg ontbrak
was hetgeen jij hen gaf
heerlijk was het jou
te zien stralen als zij
op hun manier met
warm hart liefde en
lach…
Onzichtbare vriendinnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje
alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden
touwtje springend door het leven
we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen
zongen samen een vreugdevol liedje
een nieuwe toekomst in het verschiet
een nieuwe toekomst in het verschiet
de macht der gewoonte liet ons lachen…
Soldaten van Cura
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Geen inkt verzacht
een lach van tranen.
Er is hoop.
Er is hulp.
Soldaten van Cura.
De bestrijders van de eeuwige nacht.
Dromen zijn niet verboden.
Daar omhels ik je teder
en koester ik jou
voorzichtig
van een afstand.…
Bruisend juichten
netgedicht
4.5 met 65 stemmen
434 je map met
liedjes en melodietjes
komt wat minder
op tafel de laatste tijd
het lijkt of er daarvoor
geen rust meer overblijft
als jij vroeger ging
neuriën en bladeren
konden wij aan je
handen en ogen al
zien waar jij zou gaan
stoppen en lachen
dan keek jij de kring
eens taxerend rond
hoe de stemmen
zouden klinken als de
eerste…
Tijdloze herkenning
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
576 maar dat je het deed
kon ik uit eigen
ervaring delen
al de keren dat
jij mij onbewust
even raakte en onze
werelden tot
universum maakten
mijn hand op
de bast van een
boom zomaar aan
de kant van de weg
in tijdloze herkenning
we deelden
jaarringen kruisten
hete zomers aan en
benoemden winters
in koudste herinnering
jouw lach…
mist versus vaccin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 handelingen van narren zonder ballen
in de kielzog van dit fenomeen glimlachen
mensen die als proefpersonen
trots hun vaccin certificaat tonen, zeer
wellustig zwaaien ze naar de toekomst
zonder het te weten dat hun welzijn
een akker met vele graven zal wezen
zie daar, de slapenden zijn ziende blind
en volgen als schapen het smalle pad
naar de lach…
Een spring-in-’t-veld (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 ze komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar ’t spel van deze morgen,
een meisje met de blije verwachting,
nog in de ziel van een engel geborgen,
vol van licht en natuurlijke achting
ik zou haar willen troosten
wanneer een dag haar zal bezeren
of een schaduw voorbij schuift
ja, ik zou trachten haar te beschermen
als de nacht een lach verdrijft…
zoals fietsen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 en als we
dan langer dan een
minuut naar elkaar
zouden kijken wat
zou er gebeuren
als we dan een keer
per dag om mee te
beginnen minstens
één minuut stil zijn
kijken en zwijgen
naar een ander die
toevallig voorbij
loopt of naast je zit
een mooi wonder zou
het zijn om een glimp
op te vangen van
elkaar en dan te
huilen en te lachen…
laat de nieuwe mij bloeien.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Niets meer om te lachen en alles doet zeer.
je komt niet verder en het voelt of je vast zit in cement.
niet meer weten hoe je verder moet of wie je bent.
steeds weer vluchten in dingen die je nog meer naar beneden halen.
Laat ze stoppen met zeggen wie je bent want je zult nog verder van jezelf afdwalen.
Laat alles nu vloeien en sta weer op.…
levensconfetti
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
803 we onderdompelen in wollen water
en lachen als je valt
tussen het strooisel zoeken we resten
van jou. soms vinden we een oog
en knijpen dat uit.
stemmen van glas bezingen jou,
niet ons. we strippen het leven,
schaven het laatste stukje stilte weg…
Mijn apocalyptische zucht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
581 ik zie je
in het landschap
opgaan als jij
buiten loopt
met een lach
op je gezicht
als het licht
zich concentreert
op jouw komst
openen zij hun
bloemen in de verte
en rechten de stelen
om tussen velen
jou beter te zien in
minieme bewegingen
schoonheid details
die alleen de insider ziet
als wonder van de natuur
stille communicatie…
Sprekende mimiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 gesteld
want juist voor
emoties waar
je maar amper
de vinger op kon
leggen was uiterste
subtiliteit een
noodzakelijk
eerste vereiste
ik voelde de
concentratie
van jouw
meekijkende
vingers die de
sprekende mimiek
in je gezicht
feilloos liet zien
wij hebben de
conclusies samen
gedeeld met een
zucht van mij
en de heerlijke
lach…
Ontdekkingsreis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 de verwondering
van een kind
dat voor het eerst
de wereld ontdekt
hoor, het vogeltje zingt
het poesje likt haar pootjes
kijk, een eendje in het water
er vliegt een vliegtuig in de lucht
de wereld is een wonderland
met elke dag iets nieuws
daar is de lach van mamma
en de sterke hand van pappa
later… nee, dat mag niet
oei, een…
Om nooit te vergeten
netgedicht
5.0 met 45 stemmen
450 van de hoek
jij vleugde
onze geuren en
even verder
dook het
bekende blonde
staartje op dat
kittig wiebelde in
een kleurige strop
ik voelde me blij
zoveel van jou
en mij heel
warm dichtbij
ik lachte stil in
de schaduw met
een verliefd
klein stukje zon
waar jouw figuur
in een flatteuze
look de spiegelruit
vroeg met een lach…
o die wijze koeien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 En als we weer eens zijn gestrand
is huilen, lachen om het even.
Eens leer ik me niet te verzetten,
ontvang ik met een open hand
wat me terloops gegeven wordt.
Net als de koeien in het land
stil grazen voor het gras verdort.
Ik hoef alleen maar op te letten.…
Zelfverwennerij
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
389 dromen
die nog even
wakker willen
worden met een
volle dag in
het vooruitzicht
tijd om op te
staan de zon nog
even langs een
slaperig koud
lijf laten gaan
dan de douche
als malse regenbui
wat langer en heter
dan normaal in
zelfverwennerij
die de mens af
en toe nodig heeft
om zijn humeur
op te krikken en
dan met een lach…
VERWARRENDE VERWONDERING VOEDT SPONTANE ONTMOETING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Ik stond in verwarrende verwondering in de Liebfrauen Basilika in Trier
dat viel een volle vrouw in de verte met een volle lach op
Ik had net een hartenkreet geschreven onder andere
over deze kerk, zie 3 Kerkenluik Trier www.nederlands.nl
Ze lachte niet alleen, ze straalde
ik werd naar haar toegezogen
Duitse geslotenheid en Nederlandse openheid…
Het ludieke spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 in samen
stappen
probeerde
ik steeds je lach
te vatten als
ik jouw speciale
intonatie hoorde
een verborgen
woord dat
heden of toekomst
duidde waarvan
ik wel zo af en
toe de klok had
horen luiden
ik stapte
expres op
jouw schaduw
zo dat de zon
op je haren scheen
in het ludieke
spel van de wind
we lachten
ieder om de
eigen…
Menselijk contact
netgedicht
1.1 met 38 stemmen
499 ik zag
de ogen
ontwijken
weinigen
bleven iets
langer kijken
maar sloegen
daarna de
ogen neer
zou het angst
zijn om te
confronteren
bang om iets
meer dan kijken
te proberen
zoals een lach
of vriendelijk
woord misschien
maar er zijn
de laatste tijd
helaas mensen
om minder
vermoord
of mishandeld
de verbindingen
rafelen…
Een joyeuze cadans
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
544 doelbewuste
gaan van het
neusje uit de laan
je karakteristieken
zijn voor intimi
herkenbaar het
bewegingsbeeld
heeft een joyeuze
cadans zodat het
lijkt of jij danst
wind en wolken
zijn voor jou
gemaakt omdat zon
voor het juiste
comfort zorgt die
met licht en schaduw
het spel contrasteert
in een zomerse
aankleding neemt
jouw lach…
De Zonnebloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
704 waar eenzaamheid zachtjes bloeit
en stilte door de kamers groeit
komt zij als zon op iemands dag
met warmte, woorden, zachte lach
een bloem van zorg, van trouw en kracht
die zelfs in schaduw vreugde bracht
ze opent harten, geeft ze geur —
De Zonnebloem, een stille fleur
met huisbezoek en luisterend oor
een wandeling, een praatje, steeds…
Ontdekkingsreis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
405 de verwondering
van een kind
dat voor het eerst
de wereld ontdekt
hoor, het vogeltje zingt
het poesje likt haar pootjes
kijk, een eendje in het water
er vliegt een vliegtuig in de lucht
de wereld is een wonderland
met elke dag iets nieuws
daar is de lach van mamma
en de sterke hand van pappa
later… nee, dat mag niet
oei, een…
Onderhuids
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
373 even als mannen
onder elkaar,
hij kende dit gevoel
zo goed
die vertraagde grap
dat veilige lachen
zo kende men hem
echter niet
het verblijven
in zijn
eigen werkelijkheid
het doorspitten
der tijd
het zoeken der
identiteit
in haar schoot
de middag hield
zich dom nadien
er werd gelachen
hij was wel
lief hoor!
ze wuifden…
Wat overblijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
262 Komt er een dag
waarop we lachen om wat voor ons ligt.
Komt er een dag
waarop de ribben niet meer tellen.
De ribben doen aan vleugels denken.
De ribben zijn een accordeon
waar leven in- en uitgaat.
De ribben zie je beter
na de hongersnood.
Na het massagraf.
Na het zand dat de zee achterliet.…
Een gezin van vier
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
285 Ouders, zoon, dochter en een huisdier
Och je moest eens weten
Lachen reizen en samen eten
Perfect, ons gezin van vier
Zijn we dan echt zo gelukkig hier
Mijn zus huilt, maar houdt zich stil
Terwijl ik schreeuw
Dat ik hier weg wil
De hond zit bang in zijn mand
Ik ben al rood door mama haar hand
Perfect, dit gezin van vier
Met al dat geroep…
Het theater
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
148 niet helpt
.....om de problemen op te lossen, maar
.....de wereld ingewikkelder maakt
Voor de geleerde rector uit Praag
Voor een zomervuur voor de burgers
.....en de vrouwen die zich aan ons lenen
want politiek bedrijven is theater
in de zalen en de kerken van de stad
op markten, in hotels en bordelen
Laat de meisjes in ons bed
maar lachen…
Ik ben zoekende naar jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Ik ben zoekende naar jou,
naar je bruine ogen,
je zwarte haar,
je vrolijke lach.
Je familie is je huis,
een huis dat ik graag bezoek.
Tussen de stemmen die er klinken,
zoek ik de jouwe.
Een traan van vreugde,
je gezicht dat oplicht,
alsof iets nieuws geboren wordt.
Je armen om mij heen.…
De zon daalt over je graf...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.426 De zon daalt over je graf
Stralen schijnen geruisloos
Ik kniel voorzichtig neer
Mijn tranen lijken eindeloos
Ik laat mij los in verdriet
Samen wilde ik met jou zijn
De dood ging tussen ons in staan
Wat overbleef was die enorme pijn
De zon schijnt over je naam
Het voelt alsof je even bij mij bent
Je handen..je lach..je stem
Lieverd jij…