5775 resultaten.
Verlangende lijd ik mijn gemis.
gedicht
3.3 met 24 stemmen
37.480 Mijn hart werd moe, mijn hart werd oud
en zingt nog als in 't eerst begin:
Ik zocht de liefde in 't stille dal
op steile berg, in 't feestlijk groen;
ik zocht de liefde overal
en derf nog steeds haar zuivre zoen.…
MOEDER
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
12.934 Wij strijden voor een wereld zonder zorgen
en voor een toekomst, voor het nageslacht,
maar heel die wereld en dat beter morgen
zij steunen, Moeder, op jouw stille kracht.…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Daar weet geen één de stille troost,
Die door m'n kale kamer bloost,
‘t En is geen zonlicht van de Oost,
‘t En is geen lief dat kust en koost...
Het is een oude beeltenis
Van hem, die schoon van eenvoud is
en prachtig droeg z'n droefenis...
Gezelle... m'n goede Gezelle!…
Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.641 met tranen en gebeden
ga stille lof en dank in onze ziel gepaard!
Ja, dank en lof aan Hem, die ’t oudren wilde geven
het kind, voor achttien jaar met zijne doop besprengd,
als jongling aan hun zijden stond te zien beleven,
die aan ’t geschokte hart een nieuwe roepstem brengt.…
- de weg kwijt -
netgedicht
4.2 met 75 stemmen
2.746 Jij zegt jij ziet mij graag mijn stille jarenlange vriend,
maar jij vindt de smalle weg niet die ik ben.
Jij zegt jij ziet mij graag mijn vroege dageraad,
maar jij houdt mij vast bij jou totdat ik haast herinnering ben.…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Dat het woordenloze dagelijkse stille actieloze opgesloten zijn
en de zware grijze leegte vol hedendaagse dementiepijn.
Dat zonen en dat buren, dat vrienden korte brieven sturen.
Hoe kan het, dat ooit de zalige herinnering die ik tegenkwam
heeft plaats gemaakt voor al lang vergeten vragen?…
Oktober
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.380 O, tranen kunnen onze ziel niet zuivren,
Zij maken ons ellendig en zo zwak,
Dat wij voor uw milde weelde huivren,
Als uw wit licht in stille kleuren brak.
Gij hangt de weke bleekten uwer misten
Verdoezelend langs bos en bonte baan,
Dat niet de ziel door aardes schone listen
Zich laat verhindren om tot God te gaan.…
DE VIER KAMERADEN
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.136 Zo zitten wij en wachten, vier stille kameraden
mijn lief kijkt mij zo troostend, zo lieflijk in 't gezicht:
de avondschemer grauwt en legt zich dicht
rondom ons, als donkre grauwe dodenwaden.…
AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.580 Mocht ge, als ik niet meer zal wezen,
't Stille graf mijne as bewaart,
Eenmaal nog dees lettren lezen,
Zeggen: "Druk hem zacht, o aard'!
Helmers was mijn vriendschap waard'!"
Oktober, 1812.…
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Wel vaak heb ik gezongen,
Voor menig droevig hart,
De melodieuze wijzen
Van 't stille lied van smart:
Maar nu ik heb ontvangen
't Begeren mijner jeugd,
Wil ik nog eenmaal zingen
Het hoge lied van vreugd!…
De duiven van Amsterdam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 Zij kennen de stad met zijn stille omgang.
Zij koesteren de herinnering als vredesduif;
en zijn tot attractie voor de drommen toeristen
op de Dam. Zij zijn het symbool van de vrijheid
in vrede, waar Amsterdam voor heeft gestreden.
Bont en grijs kleuren zij de geschiedenis van
Oud Amsterdam.
Boven Amsterdam vliegen duiven.…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 En wat er op de steen te lezen staat,
En in de fijne bloemen werd getekend,
En ook het cijfer van den dageraad,
Waarmee de boom zijn stille groei berekent.
Ik wilde zien, wat hij zag, deze mens,
Die uit de paarse chaos voortgekomen,
Staat op der tijden nevelende grens,
Waarin de klank der Vrijheid wordt vernomen.…
Kijk terug om te leren, kijk vooruit om te leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 De tranen van mijn moeder stillen,
met bloempjes in een klein boeket.
Zolang, zolang geleden.
Veel liefgehad, en leven doorgegeven.
Heel veel geleerd, en niets daarvan vergetend...
Kijk ik vooruit, hopend op een toekomst,
vol geluk, en eeuwig leven.…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Avond mijmering
Ik sta buiten op mijn schemerig balkon,
ontvluchtte mijn stille kamer
die de hele dag al tegen mij zweeg.
Achter het einder sterft de zon
in oranjerode vlammen
en veegt met duister, langzaam de hemel leeg.
Een zwakke bries voelt weldadig koel,
bomen bewegen traag hun takken
alsof ze mij zachtjes wenken.…
DINGEN DIE LATER NOG VAN PAS KOMEN
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
467 mooi is
om waar te zijn
de kunst van verdwalen,
een andere weg te vinden
mentale foto's maken
van een gebaar, een oogopslag
altijd: - ja dat staat je goed - zeggen
dat is eigenlijk les één
ik ben een geheim agent
getraind in onopvallendheid, maar
alles wat ik zag werd genoteerd
in onbegrijpelijke code-taal vooral
de schijnbaar stille…
HET JAAR ROND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 lonkt als een zegen
juli zetten wij de zorgen aan de kant
en zoeken bergen, bos, hei of strand
augustus nemen wij een weekend bij
de vakantie is voor velen al voorbij
september geeft ons een nazomer
met bleke zon op het gouden lover
oktober komen de herfststormen aan
en het voelt al een beetje winters aan
november gaan wij langs stille…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
elke keer anders
Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
altijd weer anders
Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
Herfstontroering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
441 Vruchtbaar plekje waar hun klanken vloeien in een
knisperende taal waarbij open en transparant zitten op één lijn
terwijl fracties heimwee, melancholie en nostalgie in schoonheid en tristesse
zich ook laten meestromen in deze nooit eerder gehoorde golven; een stille mijmering nabij.…
Mijn Liefde voor de Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Vruchtbaar plekje waar hun klanken vloeien in een
knisperende taal waarbij open en transparant zitten op één lijn
terwijl fracties heimwee, melancholie en nostalgie in schoonheid en tristesse
zich ook laten meestromen in deze nooit eerder gehoorde golven; een stille mijmering nabij.…
Midwinter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Lege kale takken klieven de grauwe lucht,
het meeste leven is al weggevlucht,
de Aarde slaakt een stille zucht:
de winternacht is lang, koud en diep duister.
De Aarde lijdt onder een kil doodskleed,
strenge vorst heerst ijzig en wreed,
ik huiver en hoop want ik weet:
straks schenkt de zon weer lente, licht en luister.…
Het land van de toekomst.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 De plek waar gisteren, vandaag en morgen samenkomen,
waar nu een stille kracht zit die je steeds meedraagt.
De plaats waar je het verleden en herinneringen zult omhelzen,
je leerde hoe te beminnen.
Waar je heden jouw tranen en de pijn kan verdringen,
en het leven iets draaglijker maakt.…
BERMWEG 181 - 183
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 waar het huisje van vader stond
stond jarenlang een oude eik
die verhalen kon over onze jeugd
zoals hij ook de stille getuige was
van de jaren dat pa verder alleen
hier zijn passie en leven genoot
op die plek bloeide liefde
in een klein maar knus wit huisje
waar ook ons wiegje stond
tot pa en ma net als wij
ieder een eigen wegen gingen…
Kerstbeleving
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
596 Het mooiste geschenk voor mij is nog altijd de natuur die
binnenkort het land weer in zijn greep gaat houden zodat ieder tijd zal
nemen om alvast stil te staan bij deze prachtige winterse taferelen die komen gaan
Al is het niet overal groen en wit, kerst blijft altijd iets magisch en wonderlijks; stille nacht nabij.…
VERENIGD EUROPA HEEFT DE LANGSTE ADEM
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 Nederland met Indië 1947-1949
maar we willen geen oorlog meer, nooit meer
We willen verenigde vrede en welvaart
in de vaart der vrije Europese volkeren
waar in onze diversiteit onze kracht ligt
'VOLT' U AAN DEMOCRATISCH IN DE STRIJD
Een strijd zonder geweld doch met daden
niet de paden, de lanen op om te ontspannen
maar de straat op met stille…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 Rustig bos fluistert
beek zingt een melodieus lied
natuurs harmonie
Onder een oneindige hemel, waar wolken zacht fluisteren in hun vlucht
ademt de lucht haar stille kracht, een eeuwige bron van leven en pracht.…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 En in dat stille weten dacht: nu moet het anders.
Ik leerde opnieuw te leven.
Niet als patiënt,
maar als mens die zijn eigen pad terugvindt.
Ik ging naar een concert –
tussen onbekenden vond ik mezelf.
Ik lachte, ik bewoog,
ik voelde weer vrijheid in mijn huid.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen.
Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn.
Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden,
zodat zij er hun passie op kunnen koelen,
terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Het levendige schilderij aan de muur is niets meer waard,
het stille leven heeft zichzelf geschilderd
met een hongerig gevoel in een rijdende trein,
steeds weer verder in het onderweg zijn.…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 Duisternis als van het graf
Daalde op meer en velden af.
Slechts het suizen van de blaren
Hoort men en 't geruis der baren. -
Immer blijft de jongeling vóór zich staren.
't Morgent. En een maagdlijk blond
Verft in 't oost de horizont.
't Blond verzilvert. 't Zilver smelt
Tot een goudzee.…