Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Verlangende lijd ik mijn gemis.

gedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 37.480
Mijn hart werd moe, mijn hart werd oud en zingt nog als in 't eerst begin: Ik zocht de liefde in 't stille dal op steile berg, in 't feestlijk groen; ik zocht de liefde overal en derf nog steeds haar zuivre zoen.…

MOEDER

hartenkreet
4.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 12.934
Wij strijden voor een wereld zonder zorgen en voor een toekomst, voor het nageslacht, maar heel die wereld en dat beter morgen zij steunen, Moeder, op jouw stille kracht.…

AAN GUIDO GEZELLE

poëzie
3.8 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.357
Daar weet geen één de stille troost, Die door m'n kale kamer bloost, ‘t En is geen zonlicht van de Oost, ‘t En is geen lief dat kust en koost... Het is een oude beeltenis Van hem, die schoon van eenvoud is en prachtig droeg z'n droefenis... Gezelle... m'n goede Gezelle!…
Alice Nahon28 februari 2025Lees meer >

Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.641
met tranen en gebeden ga stille lof en dank in onze ziel gepaard! Ja, dank en lof aan Hem, die ’t oudren wilde geven het kind, voor achttien jaar met zijne doop besprengd, als jongling aan hun zijden stond te zien beleven, die aan ’t geschokte hart een nieuwe roepstem brengt.…

- de weg kwijt -

netgedicht
4.2 met 75 stemmen aantal keer bekeken 2.746
Jij zegt jij ziet mij graag mijn stille jarenlange vriend, maar jij vindt de smalle weg niet die ik ben. Jij zegt jij ziet mij graag mijn vroege dageraad, maar jij houdt mij vast bij jou totdat ik haast herinnering ben.…

- Dementie -

netgedicht
4.3 met 106 stemmen aantal keer bekeken 5.135
Dat het woordenloze dagelijkse stille actieloze opgesloten zijn en de zware grijze leegte vol hedendaagse dementiepijn. Dat zonen en dat buren, dat vrienden korte brieven sturen. Hoe kan het, dat ooit de zalige herinnering die ik tegenkwam heeft plaats gemaakt voor al lang vergeten vragen?…
Sabrina Bielac24 september 2009Lees meer >

Oktober

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.380
O, tranen kunnen onze ziel niet zuivren, Zij maken ons ellendig en zo zwak, Dat wij voor uw milde weelde huivren, Als uw wit licht in stille kleuren brak. Gij hangt de weke bleekten uwer misten Verdoezelend langs bos en bonte baan, Dat niet de ziel door aardes schone listen Zich laat verhindren om tot God te gaan.…

DE VIER KAMERADEN

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.136
Zo zitten wij en wachten, vier stille kameraden mijn lief kijkt mij zo troostend, zo lieflijk in 't gezicht: de avondschemer grauwt en legt zich dicht rondom ons, als donkre grauwe dodenwaden.…

AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Mocht ge, als ik niet meer zal wezen, 't Stille graf mijne as bewaart, Eenmaal nog dees lettren lezen, Zeggen: "Druk hem zacht, o aard'! Helmers was mijn vriendschap waard'!" Oktober, 1812.…

Sicut filius.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Wel vaak heb ik gezongen, Voor menig droevig hart, De melodieuze wijzen Van 't stille lied van smart: Maar nu ik heb ontvangen 't Begeren mijner jeugd, Wil ik nog eenmaal zingen Het hoge lied van vreugd!…

De duiven van Amsterdam

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Zij kennen de stad met zijn stille omgang. Zij koesteren de herinnering als vredesduif; en zijn tot attractie voor de drommen toeristen op de Dam. Zij zijn het symbool van de vrijheid in vrede, waar Amsterdam voor heeft gestreden. Bont en grijs kleuren zij de geschiedenis van Oud Amsterdam. Boven Amsterdam vliegen duiven.…

Ik wilde reiken naar een tijd

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.034
En wat er op de steen te lezen staat, En in de fijne bloemen werd getekend, En ook het cijfer van den dageraad, Waarmee de boom zijn stille groei berekent. Ik wilde zien, wat hij zag, deze mens, Die uit de paarse chaos voortgekomen, Staat op der tijden nevelende grens, Waarin de klank der Vrijheid wordt vernomen.…

Kijk terug om te leren, kijk vooruit om te leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
De tranen van mijn moeder stillen, met bloempjes in een klein boeket. Zolang, zolang geleden. Veel liefgehad, en leven doorgegeven. Heel veel geleerd, en niets daarvan vergetend... Kijk ik vooruit, hopend op een toekomst, vol geluk, en eeuwig leven.…

Avond mijmering

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Avond mijmering Ik sta buiten op mijn schemerig balkon, ontvluchtte mijn stille kamer die de hele dag al tegen mij zweeg. Achter het einder sterft de zon in oranjerode vlammen en veegt met duister, langzaam de hemel leeg. Een zwakke bries voelt weldadig koel, bomen bewegen traag hun takken alsof ze mij zachtjes wenken.…
Ruud6 december 2020Lees meer >

DINGEN DIE LATER NOG VAN PAS KOMEN

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 467
mooi is om waar te zijn de kunst van verdwalen, een andere weg te vinden mentale foto's maken van een gebaar, een oogopslag altijd: - ja dat staat je goed - zeggen dat is eigenlijk les één ik ben een geheim agent getraind in onopvallendheid, maar alles wat ik zag werd genoteerd in onbegrijpelijke code-taal vooral de schijnbaar stille…

HET JAAR ROND

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
lonkt als een zegen juli zetten wij de zorgen aan de kant en zoeken bergen, bos, hei of strand augustus nemen wij een weekend bij de vakantie is voor velen al voorbij september geeft ons een nazomer met bleke zon op het gouden lover oktober komen de herfststormen aan en het voelt al een beetje winters aan november gaan wij langs stille…

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Zoveel moois en meer de pracht van de seizoenen elke keer anders Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
CB3 september 2022Lees meer >

De pracht van de seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Zoveel moois en meer de pracht van de seizoenen altijd weer anders Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
CB4 september 2022Lees meer >

Herfstontroering

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 441
Vruchtbaar plekje waar hun klanken vloeien in een knisperende taal waarbij open en transparant zitten op één lijn terwijl fracties heimwee, melancholie en nostalgie in schoonheid en tristesse zich ook laten meestromen in deze nooit eerder gehoorde golven; een stille mijmering nabij.…
CB4 oktober 2022Lees meer >

Mijn Liefde voor de Herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Vruchtbaar plekje waar hun klanken vloeien in een knisperende taal waarbij open en transparant zitten op één lijn terwijl fracties heimwee, melancholie en nostalgie in schoonheid en tristesse zich ook laten meestromen in deze nooit eerder gehoorde golven; een stille mijmering nabij.…
CB27 november 2022Lees meer >

Midwinter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Lege kale takken klieven de grauwe lucht, het meeste leven is al weggevlucht, de Aarde slaakt een stille zucht: de winternacht is lang, koud en diep duister. De Aarde lijdt onder een kil doodskleed, strenge vorst heerst ijzig en wreed, ik huiver en hoop want ik weet: straks schenkt de zon weer lente, licht en luister.…
Jack Stoop17 januari 2023Lees meer >

Het land van de toekomst.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
De plek waar gisteren, vandaag en morgen samenkomen, waar nu een stille kracht zit die je steeds meedraagt. De plaats waar je het verleden en herinneringen zult omhelzen, je leerde hoe te beminnen. Waar je heden jouw tranen en de pijn kan verdringen, en het leven iets draaglijker maakt.…
J van Dijck24 november 2023Lees meer >

BERMWEG 181 - 183

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
waar het huisje van vader stond stond jarenlang een oude eik die verhalen kon over onze jeugd zoals hij ook de stille getuige was van de jaren dat pa verder alleen hier zijn passie en leven genoot op die plek bloeide liefde in een klein maar knus wit huisje waar ook ons wiegje stond tot pa en ma net als wij ieder een eigen wegen gingen…

Kerstbeleving

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 596
Het mooiste geschenk voor mij is nog altijd de natuur die binnenkort het land weer in zijn greep gaat houden zodat ieder tijd zal nemen om alvast stil te staan bij deze prachtige winterse taferelen die komen gaan Al is het niet overal groen en wit, kerst blijft altijd iets magisch en wonderlijks; stille nacht nabij.…
CB24 december 2023Lees meer >

VERENIGD EUROPA HEEFT DE LANGSTE ADEM

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Nederland met Indië 1947-1949 maar we willen geen oorlog meer, nooit meer We willen verenigde vrede en welvaart in de vaart der vrije Europese volkeren waar in onze diversiteit onze kracht ligt 'VOLT' U AAN DEMOCRATISCH IN DE STRIJD Een strijd zonder geweld doch met daden niet de paden, de lanen op om te ontspannen maar de straat op met stille…

Koester elk moment

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
Rustig bos fluistert beek zingt een melodieus lied natuurs harmonie Onder een oneindige hemel, waar wolken zacht fluisteren in hun vlucht ademt de lucht haar stille kracht, een eeuwige bron van leven en pracht.…
CB7 juni 2025Lees meer >

Weer opstaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
En in dat stille weten dacht: nu moet het anders. Ik leerde opnieuw te leven. Niet als patiënt, maar als mens die zijn eigen pad terugvindt. Ik ging naar een concert – tussen onbekenden vond ik mezelf. Ik lachte, ik bewoog, ik voelde weer vrijheid in mijn huid.…

De spiegel en de herfst

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen. Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn. Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden, zodat zij er hun passie op kunnen koelen, terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
Alex Huppelrat28 september 2026Lees meer >

Onderweg in de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 23
Het levendige schilderij aan de muur is niets meer waard, het stille leven heeft zichzelf geschilderd met een hongerig gevoel in een rijdende trein, steeds weer verder in het onderweg zijn.…
Avril Gareel10 november 2026Lees meer >

De bleke jongeling

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.415
Duisternis als van het graf Daalde op meer en velden af. Slechts het suizen van de blaren Hoort men en 't geruis der baren. - Immer blijft de jongeling vóór zich staren. 't Morgent. En een maagdlijk blond Verft in 't oost de horizont. 't Blond verzilvert. 't Zilver smelt Tot een goudzee.…