7916 resultaten.
Stof tot nadenken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
810 Ze wil de klant voldoende aandacht schenken
en vraagt: 'Aan welke kleur had u gedacht?
Het blondje denkt meteen aan hersencellen
en antwoordt: 'Grijs, 't is stof om na te denken!'
De juffrouw zegt: 'Die moet ik dan bestellen.'…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 kleuren strijd op mijn terras
pronken wie de mooiste was
rozen rood uit groene stelen
drie witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te…
't Geef-orgasme
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
929 Dag-in dag-uit oorlog en vrede
Elke dag opnieuw gaan mensen dood
Dag-in dag-uit worden kinderen geboren
Elke dag opnieuw een nieuwe reden
24 uur per dag wordt de liefde bedreven
Groeien kinderen op van klein naar enorm
In allerlei grootte en diverse soorten
Verschillende kleuren, met en zonder handicap
Zo zorgt de hele wereld in al haar…
Stilte
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.512 zwijg maar, woorden zeggen toch niks meer
leg je pen neer, het blad blijft onbeschreven
als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik
zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil
in een toekomst ongewis, is het bovenal deze
allesoverheersende stilte die de leegte opvult
met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat
hunkeren naar het…
Geslaagde mislukking
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
714 Ik schiet doelen voorbij
en laat de rozen heel
om als bij te zoemen
naar geuren en kleuren
die de evolutie geeft
als bewijs van een wezen
dat zich opheft in niets.…
laat zacht haar ogen breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
787 een kastdeur kraakt
de klok verstaat het tikken
van zijn slag de tijd
telt uren rustig af op
tonen van haar eindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in de willekeur van lucht
de geur van lang geleden
herkenbaar in gebeden
we zitten stil gevangen
in het broze lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst
zien haar…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
De bloem is een gehavend blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
778 De bloem is een gehavend blad
dat het leven driest verslindt
uit alle kleuren de ware vindt
geuren plant en dier verwacht.
De bloem is een gehavend blad
de liefde raast door de nerven
omdat alle liefde er wil sterven
de mens tot vreugde waardig acht.…
Vloeiend
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
624 verfriste gras van morgen
laat mensentranen die nu welig wellen
om wat kwijtraakt en verdwijnt
niet kwellen in ‘t moeras van spijt
maar gul verzachtend overvloeien
naar een schoner waterland
met vernieuwde voedingskracht
schep na leed en tegenspoed
nieuwe moed voor ’t jonge leven
dat in vruchtvocht nog geborgen
straks toekomst eigen kleuren…
De natuur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
832 De geur van bloemen wel duizend zo schoon
geen mens die ’t ziet
ze zijn enorm gehaast
lopen de schoonheid der natuur voorbij
geen plant of boom kan hen verbinden
de schoonheid zien ze niet meer
explosies van natuurlijke kleuren
geen neus ophalend voor de heerlijke bos geuren
druk en een leven van verveling en haast
hetgeen mij steeds verbaast…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Vrij en sterk rollen
zinnen in de zon,
zacht van kleur smelten ze
in mijn verlangende mond.
In radeloze voetstappen
kunnen letters vluchten
om de angst te ontwijken.
Ik stap naast ze in de schaduw,
houd ze ver weg van het licht,
daar krommen woorden eigenhandig
in een verwarrende duisternis.…
December
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
983 December is de maand van donkere dagen
met weing zon en nauwelijks nog kleur,
de winter staat in feite voor de deur
en grenzen tussen dag en nacht vervagen.
Zou het daarom zijn dat somtijds mensen klagen
dat alles in ontdaan van flair en fleur
en het leven lijkt verworden tot een sleur
nu grenzen tussen dag en nacht vervagen?…
Heerlijke gedachten..
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.554 naam door mijn gedachten
Soms schrijf ik hem zomaar even op een klad
Als ik mijn ogen sluit zie ik je in zwarte nachten
Ik wou stilletjes dat ik je zomaar even bij me had
Als ik omhoog kijk naar de witte wolken in de lucht
Lijk ik je gezicht te zien en je glimlacht naar mij
Dan weet ik dat ik in verliefdheid naar je zucht
Mijn god...wat kleur…
lichtvoetig in je vlucht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.463 je vloog langs mijn gezicht
ontvouwde alle kleuren
streelde zacht mijn wang
ik voelde wat er ging gebeuren
je was te vroeg geland
in schaduw van de morgen
liep langzaam naar mijn hand
vleugels voor de kou verborgen
je tastte naar mijn warme huid
een plaats om uit te rusten
spreidde je breeduit
zonnestralen die je kusten
ik zag je slanke…
Regenjas bij volle maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
620 Onder
Een kort rokje
Klikklakkende hakken
Eeuwig melodieuze tred
Met gestifte lippen,
Kleur rood
Terecht hoog aangeschreven en
Erg gewaardeerd
Zeer architectonisch en
Majestueus
Kerk van de Verlosser
Op het bloed in Sint-Petersburg
Hemelse Tempel: Beijing
Geëerd
Hij voelt haar warmte klop-
pen op zijn dijen
Zij voelt zijn liefde…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 En volg ik diep de schittering,
Raak ik duizend kleuren aan,
Vergetend dat ik slaap.
Weer in het nu, zie ik je terug.
Ik voel het door de afstand heen.…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die in stille verwachting
het behoedzaam tasten
in zachte kleuren…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer in het veld
de hoofdrol bij die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Oud
gedicht
2.5 met 24 stemmen
11.856 als vlinders in hars is mijn schilder
een mummel die niet meer uit zijn kleuren
komt, een slome, uit de rails gelopen.
Een knakker die gebroken, versplinterd,
er aan toe is in de open haard op te gaan.
Een ladder, afgekeurd door de inspectie,
die nu tussen het kleefkruid ligt,
onzichtbaar in de achtertuin.…
mille cherubini in coro
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.339 duizenden engelen
weg van deze wrede wereld
luister naar het hemels zingen
het ruisen van witte vleugels
het licht van vrede nog overal
voel de liefde van je moeder
eens word je wakker geschud
ga je de mensen leren kennen
zij zullen je kronen met doornen
maar bloedrode rozen gaan geuren
met de zuiverheid van witte lelies
aroma en kleuren…
Gemeenschapszin
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.795 Ze merkten, hoe gelijkgezind ze waren
en konden zelfs dezelfde kleur bekennen:
de vrouw was rood; dat stond de man al jaren.…
antidotum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 zon zoekt haar zenit
verkeerd vandaag, dit is Vlaanderen
waar een hoogtepunt niet per se
pal boven hoeft te zijn
een beetje meer volstaat hier
de mensen aan het feesten te zetten
het hemelsblauw ziet het aan
laat het monkelend blauw blauw
en giet haar heldere tinten uit
over de menigte die roest
op wel twintig pleintjes
krioelen de kleuren…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
Gastenboek
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
929 De krant staat vanmorgen vol zwart en ijzige foto’s kleuren rood.
Koffie is aanjager van geestelijk ongemak en zwijgzaam lijden.
Zij schrijven loffelijk in het gastenboek en sleuren met koffers.
Buurtbussen staan walmend om de hoek. Het nachtboek is gesloten.…
Zegepralend
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
970 over de uitgestrekte heide
zingt een stil hart zijn purperen slaap
onschatbaar rijk
stil het éne
bloeischoon groeit het andere
in zijn schoonste tooi
zinsverukkend
staan de bomen te bloesemen
vol pracht en praal
knallen geuren en kleuren
je als het ware
verkwikkend tegemoet
speelt de lauwe zonnewind
een schaduwspel van zichzelf…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Zie jij die mooie duif
daar tussen twijfelende inkt
in die abstractie
van een glas whisky
zonder muren
trompettert
Miles Davis
onzichtbare kleuren
op blauwe vleugels
als door de late middag
traag de rode zon zakt
in rokerige woonkamers
waar het binnenste hart
van de oude vrijersstad
naar echte vrijheid zoekt
veel verder dan toen
en…
Een helling vol beloften
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
603 ik heb mijn tuinen ingericht
steen heeft mij zijn kleur gegeven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
ik heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik mijn gedrochten
de hamers zingen vormen
mijn zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
hun geest is nog dociel…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een voorbije dag
kriekt de morgen, de witte morgen open
blauw verdwijnt en groen op mijn netvlies
maakt alle kleuren…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…