5696 resultaten.
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 Maar zijn oog is blind voor 't licht,
Voor de bloemen, weer ontloken.
Opgehouden heeft te koken
's Jongelings bloed. - Zijn harte was gebroken.
--------------------------------------------------------
Naar het Litouws van Joh. Plutzkow, 1851
--------------------------------------------------------
Snikken en Grimlachjes, 1867…
Verjaardag
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.531 Gistren joeg uw dolle vaart
Toomloos door een rozengaard,
Waar ik bloemen vond te plukken;
Maar gij bleef mij voorwaarts rukken:
Ik vertrad de schoonste knop,
En de doren greep ik op
Toef eens, keer eens, zwenk eens vlug,
Voerman, langs uw baan terug:
'k Heb op reis zo veel vergeten,
En verloren en versmeten;
Hou eens op toch!…
Revolutie Egypte
gedicht
1.9 met 17 stemmen
10.636 lang geleden in China een opstand uitbrak
De berichten waren verwarrend, tot er een Chinees met een plastic zakje voor een tank ging staan
Dat begrepen we, hoera er was beeld
Iedere opstand krijgt zijn eigen vernietigende beeld
De huilende Oost-Duitser met zijn wang op westers grondgebied
Het huilende meisje vlak voor een geweerloop met een bloem…
LACHEN EN SCHREIEN.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.447 Schrei daarom niet, want als gij schreit,
Dan zal ik zelf gaan schreien wij1 ik schrijf,
En al die schonen bloemen van mijn zang
Zal 't zijn of er een dauw van tranen drijv'
Om hen, om mij, tot 'k eindlijk lang, heel lang,
Zal moeten wenen en geen trooster blijf,
En niet meer schrijf en enkel lijd.…
In de kamer
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.753 Naast de jonge moeder is het kleine
Kindje en het slaapt nu in de reine
Sfeer van lichtlijk-amber moesselien,
Waardoorheen gij nauwelijks kunt zien;
Kindje ligt daar in een schoonheidsdal,
Kindje ligt daar in een wit Heelal
Van donzen dekentjes en kussens puur,
Kindje ligt daar in het morgen-uur
Zijns levens, als een nieuw ontdekte bloem;
Uit…
MEITROOST
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.001 Al wat uw donkre ogen schreiden
zal hun tot bloem, tot vreugde zijn.
Deernis en Vrede breng ik u heden,
'n zacht woord, op mijn dag, uw feest;
'n geur van blijde lieflijkheden
uw donker hart zozeer verweesd.…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Het omringende voelbare heden
is een lang kronkelig zandpad
wiens fijne gladde kruimels
aangenaam je voetzolen strelen
scherpe kiezelsteentjes priemen soms pijnlijk
zijn dan gauw weer vergeten
of _ geven bange voorgevoelens
daarnaast geuren velden
vol wuivende graspluimen en bloemen
luchtige golving noodt suizend
vraagt hier te blijven…
Lachen en Schreien.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.182 Schrei daarom niet, want als gij schreit,
Dan zal ik zelf gaan schreien wijl ik schrijf,
En al die schone bloemen van mijn zang
Zal 't zijn of er een dauw van tranen drijv'
Om hen, om mij, tot 'k eindlijk lang, heel lang,
Zal moeten wenen en geen trooster blijf,
En niet meer schrijf en enkel lijd...…
hiep en hoera
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.123 niemand ook begrijpen kan
wat zij niet beknijpen mogen
dat jij van puber tot tiener groeiend
als bij jouw eerste stapjes ooit
ervaren en blij zijn mag
met het vallen en opstaan
dat jou maakt tot wie jij bent
in dat weten lieve meid
wensen wij jou van harte
dat jij als mens voor mensen
mag stralen als de sterren
zult lach als duizend bloemen…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 'k Had een loopbaan ingeslagen, hobblig, distelvol, en naar;
Zij vereffende mijn paden, strooide bloemen; dank zij haar!
Wat dan zoude ik mij beklagen, dat ze aan 't eindperk, van mij scheidt?
Eenmaal moet aan kroost en gade, eenmaal haar, vaarwel gezeid.
En zoudt gij het dan misduiden, die nog naar mijn nagalm hoort?…
Post, een drieluik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
575 We kopen bloemen en we schrijven soms een kaart.
Zie ik dat, vraag ik me af of de ontvanger
die mooie woorden als een liefdesbrief ervaart.
Immers... wat een brief teweegbrengt is hij waard.
Een zwoele zin weegt meer dan duizend rozen.
Het papier geeft woorden tijd om te bezinken
even zorgvuldig als zij eerst werden gekozen.…
Conatus Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Al wie door corona de eeuwigheid ingaat
Zorgt misschien best dat dit niet op de rouwbrief staat;
Bloemen noch kransen
Dit laatste weze misschien een cynische noot,
Echter, kunst en humor overstijgen de dood
Tja, poëzie blijft op een slappe koord dansen…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Dat de zon zijn plichten schendt
zal dan niemand problematisch noemen
want waar Zij haar ogen wendt
daar groeien de mooiste bloemen.
Zelfs als Apollo ons definitief verlaat
en de zomer is voorgoed voorbij,
dan nog zorgt haar lieflijk gelaat
voor de allermooiste Mei.…
Nonstop
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
374 Bloemen vallen me eindelijk op.
Vogels klinken
alsof ik ze voor het eerst hoor.
En heel even
wordt het stil
in mijn hoofd.
Even trots zijn op wie ik ben.
Bijna weten wat ik wil.
Vooruit willen
na al die tijd van struikelen.
Niet luid.
Niet lang.
Maar aanwezig.…
De humorist
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.793 Uit het studentenleven III
Horrible, horrible, most horrible
Eenmaal had ik zeven vrinden,
Bloemen in mijn levensgaard,
Die ik tot een krans mocht binden
Om mijn hoofd en om mijn haard.
Luister, en, van één tot zeven,
Zeg ik in een bondig lied,
Waar zij allen zijn gebleven,
Want ik had – maar heb ze niet.…
niemand weet waarom...
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.555 Niemand weet waarom een bloem verwelkt.
Niemand weet waarom jij de enige bent die ik vertrouw,
maar ik weet dat ik van je hou.…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 vaders en de voorouders
stonden omhoog,
in stille wolken met hun schouders,
tot de voeten in zwarte toog,
en de kinderen die ze had willen baren,
kwamen rondom
tegen de bomen staan, ze waren
klein en stom,
en één ding dat ze in haar leven
altijd had gehad,
kwam nu heel hoog boven haar zweven
lichtend mat,
een grote vogel, een grote bloem…
Herinneringen aan jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.318 voorzichtig aan
Wakker, al uren lang
Jouw ademhaling zachtjes naast me
Herinneringen schreiden voorbij
Eén leuk, één grappig
Dan weer serieus
Maar altijd herinneringen aan jou
Ik kijk naar je, hier naast me liggend
Herinnering aan onze eerste ontmoeting
Herinnering aan onze eerste kus
Herinnering aan ons eerste weekend samen
Als een jonge bloem…
KINDERSPROKE
poëzie
3.7 met 60 stemmen
15.644 Hebben je boven ook een tuin,
En bloemen… en kersen… en bijen,
Die brommen zo! - en een hoog duin,
Waar je op en af kunt rijen?
En je moeders handen, zijn ze ook zo zacht
Als ze je ’s morgens komt wassen,
En de zeep zo schuimt en een watervracht
Over je rug komt plassen?…
De weg van haiku (1)
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
792 Op die weg worden toevallig woorden gebruikt, zoals op de weg
van het boogschieten pijl en boog worden gebruikt, bij de thee-
ceremonie thee en kommen, bij het bloemschikken bloemen en
takken etc.…
haar stekels in haar hart
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
820 De distels leken maar geen bloemen te krijgen.
Haar geest werd krankzinniger, zo voelde ze.
Haar bed troostte haar nog.
maar de lamp op tafel gaf steeds minder licht.
Haar brood werd zwaarder en niet meer te eten.
En er kwamen ratten wonen in haar huis.
Ze werd eenzamer en kon steeds moeilijker spreken.
Haar twijfels werden erger.…
Luiheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 En die,de luie heeft handen als tere bloemen.
Maar hij heeft een leeg gat in zijn hart.
Zonder levenservaringen.
Een beetje liefde doet pijn.
En kost moeite.
De luie wil niet vegen.
Wil niet op zijn knieën met stoffer en blik.
Wil de pan met melk niet van het vuur halen.
Wil niet meer opstaan uit een te groot bed.…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 totdat eindelijk zij rusten
als sluimerende lusten
albast blanke banen,
roerloze lianen
waaraan Uw handen dan hangen
als bleke bloemen, geuren zwaar.
De zon....
de zon is een lont,
die steekt in brand
de aarde, het land
de smachtende grond.
0, de zon is Uw mond
en Uw hijgende zucht
is de trillende lucht.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 alles op het ivoorwitte naakt
ik durf haar bijna niet te vragen hoe het voelt
al die verschillende woorden, zuchtend en stervend
ze sterven alleen, hebben geen zin die hen verbindt
de witregel is misschien wel de veiligste plek
IV
haar lichaam een tempel vol schrammen
beschadigd door liefde of wat daar voor doorgaat
en toch ruik ik bloemen…
Afscheid
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.629 Als de koele lente weder
De aarde siert met bloem en vrucht;
Als het lieve zuidenwindje
In het trillend lover zucht,
Zal het soms mijn naam u lisp'len,
Zoet als 't murm'len van de vliet;
Denk aan mij in uw gebeden,
Liefste, neen, vergeet mij niet.…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Nu beuren weer de schone bloemen
Haar lachend hoofd omhoog!
Nu zingen weer de lieve vogels,
In 't bos, een dankbaar lied!
Nu vaart de Godheid, op de geuren
Van 't frisse lentekruid.
Nu durft al 't schepsel haar genaken!
De ganse Schepping juicht!…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 Geen hof, geen wilde hagen
Of ze ijvren met hun schoon:
Al wat er bloem mag dragen,
Het draagt een bloemenkroon;
Heeft de esp alleen zijn blaren,
Hij rept ze zo verheugd,
Of 't kinderhandjes waren,
Die klapten van de vreugd.
Verrukkend Jaargetijde!
De aanvallige Natuur
Vertoont zich jong en blijde,
Als in het scheppingsuur.…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 zich in spiegelt
En wat ooit de scheikunst te mengen bestond,
Om 't fijne verhemelt' des mensen te strelen,
Om wellust te plengen in d' opene mond,
Om vreugde des harten voor laafnis te delen;
Nog nooit schiep de onmachtige een korrelke graan,
Nog nooit deed ze een enkele wijndruif ontstaan;
Zij perste nog nooit uit de kelken der bloemen…
Nodig hebben
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Bloemen kunnen niet zonder water…
Ze hebben het nodig om te kunnen leven.
De wereld kan niet zonder zuurstof…
Anders gaat alles en iedereen dood.
Een last op onze schouders nodig…
Om te dragen.
We kunnen ook niet zonder fouten…
Anders hebben we niets om van te leren en ons zelf te verbeteren.…
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Bloemen vallen me eindelijk op.
Vogels klinken
alsof ik ze voor het eerst hoor.
En heel even
wordt het stil
in mijn hoofd.
Even trots zijn op wie ik ben.
Bijna weten wat ik wil.
Vooruit willen
na al die tijd van struikelen.
Niet luid.
Niet lang.
Maar aanwezig.…