Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

ijsbeer

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.747
hij strekt de nek en spitst de neus hij woont in een mantel van vet omsloten door een vacht van gebroken wit die golft in de poolwind een straal tekent een scherpe hoek tussen driftend pakijs en de lage zon die hier geen sprankel verkwist dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed de moeder kruipt door een tunnel in…

De Vlieger

gedicht
3.2 met 54 stemmen aantal keer bekeken 28.450
Boven het water- oppervlak trekt een visser hem moeizaam op. Het touw rukt aan de snede in mijn hand. Om de illusie te beamen, springt hij nu en dan in de lucht, leunt op een onzichtbaar kussen dat ik betoveren wil en keert terug naar zijn eigen striemen in het zand. Mijn vader ziet toe. Hij beheerst de wind.…

bier is langs nachten gegaan

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 621
rotsen kleuren tijd water overvalt de traagheid van ravijnen winden dichten kloven met het stof uit boven gevleugeld zijn verhalen die als holen grijnzen in de torenhoge bergwand hun holten zijn bemand ze verwoorden God en leren over dwazen die azen op macht vertellen over vrouwen die met kinderen zijn omgebracht…

Toegankelijk ?

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
De wind blaast duistere dingen, is de houvast kwijt, ik verstond, koos wat wind en zee van de wereld vond, zonder naar de aard te vragen in kerend tij te wagen,groeiden verstilde vijvers dicht met kroos, vulden zich met broze taal die werd gesproken in het holst van een gedachte, een zin werd onderbroken om het water te laten stromen vanwaar…
pama3 oktober 2008Lees meer >

Winter

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Rode lijnen komen samen In het blauwige water Hitte maakt plaats voor kou Licht zand wordt grauw Hoge golven nemen afscheid Van de ooit zo volle stranden Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje Een vergankelijke drukte is niet meer Nooit was er een beter moment Om terug te gaan naar wat eens was Naar de vege gure wind Die ons ieder…
Jan Hermans30 oktober 2008Lees meer >

Onbederf'lijk Vers

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
ener dichtfestijn tussen lerende dichters onder de heerlijke titel Onbederf'lijk Vers om de eer drie waren de beste die kregen nog meer eer sprak jurylid Ilja Pfeijffer zo ging ik weer gewoon met eer en een zonnebloem ook mooi vers mooi dat-ie hing in het holst van de nacht toen ik thuis kwam nu staat-ie weer kwestie van water…

Een dag als deze

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 888
winkelende etalages terrassen vol riet van lentebomen het plein met overvolle kraampjes de straat bezaaid in volle glorie badend in zonlicht en opgejaagd ik zie vrouwen met holle ogen de begeerte is hen voorbij geraasd mannen met vergadergezichten witte hemden en grijze sokken op het bankje aan de Roer glinstert een dag als deze in het water…

Witgekalkte woorden

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 713
en je ademt mijn adem van wind en water zoals de dag druppelt langs mijn woorden heen waar stilte onbespreekbaar waait onder ijsvleugels van de reiger vijverkoud boven het wintervlak van onbeweeglijk riet met opzwaaiende, tere handen en duizend voetstappen breed en breder sneeuw ik de laatste woorden uit het zicht van diepe…

de meiden veel te fel

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 614
ik ben niet meer van deze wereld de zon schijnt me te hel de meiden veel te fel kan best wat licht in water laten schijnen en hoge golven laat ik niet verdwijnen maar het gaat me allemaal te snel ik ben meer een dromer gewoon geen vlugge komer genieter met de toekomst in verschiet al wil ik altijd nog veel slomer nu zit ik in…
wil melker7 augustus 2006Lees meer >

Kabbelende watertaal

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
een rustieke wandeling met struikelende gedachten fluisterende grassprietjes die ik net kan verstaan wuiven in ‘t voorbijgaan langs de slingerende IJssel rust ik op een platte steen het water kabbelt kalmerend bepaalt ook haar eigen koers ik luister naar de watertaal kijk onder de oppervlakte en denk hoe diep kan iemand zinken -of heet…
Nina Laverona29 augustus 2006Lees meer >

op haar voorplecht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
tegen patrijsglas kolkt woest water we gingen overstag zij met een verbeten lach ik stond niet aan het roer maar zekerde de zeilen en wachtte af als altijd was de wind aflandig oploeven ging traag we voeren weer de koers opstandig ankerden ook buitengaats er was voor ons geen plaats te vinden bij wisseltij en dubieuze winden…
wil melker13 september 2006Lees meer >

De bomen weten weinig

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.085
De zon zingt de stoep Het water zuigt de weg De putten als de gaten Verdriet stroomt langzaam weg Ik vertel de bomen Het vallen te laten Misschien morgen, ik zeg Morgen is het wellicht weg Straten stromen langzaam leeg En vol van mensen die even Eigenlijk altijd twijfelen In onzekerheid leven De bomen weten weinig tot niks Wat een…

Jouw onbesponnen web

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
Ik heb me geëvenaard naar jouw paradijs, mijn woorden gevlochten naar jouw zinnen, je beeltenis vereeuwigd op het vlakke water, je hand gerijmd onder mijn dichterswoorden noch mijn stortvloed die ons deed waden door het onverkorte koren beitelde jouw besef terug in de volkomenheid van trouw, neen jij stierf mijn dood alvorens mijn adem…
elze21 april 2009Lees meer >

Witte orchidee

netgedicht
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.799
Schalks water was er net zo diep als dorst die ik begeerde en ik zwom er naar je toe met houten klompen aan ik zonk alleen mijn hart dat steeds van jou was en niet achter wilde blijven zoog zich barstensvol met licht dat jij in overgave schonk zo helder dat het eenmaal klopte nog waarna het zou verschijnen als een witte orchidee die stilaan…

Haar gympen op de middenstip

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 588
Weer tot water geworden En de druppels aan de neus gehangen Heb ik haar gezien, zien staan, zien lopen. Mijn mond viel open. Stromen regen aan mijn voeten. Natte sokken in schoenen nat. Haar gympen klikte niet Klakte niet. Liep ze daar. De teksten van liedjes In mijn hoofd gefloten. Als lava van een vulkaan Aan haar gegeven.…

Liefste van ooit

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.836
rondom lopen kringen in het losse zand, aleer zij door de brandende hoepels springen - Een koperen pauw draagt in zijn snavel je spiegel - Jij Narcissus die naar haar evenbeeld kijkt Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid te bezweren in het net zo efemere van de liefdesdaad Lucht is je teken, lucht doorzichtig van helderheid en water…

De zoete lindegeuren

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 733
Bij grimmig winterweer werd uit een doos heel plechtig dan het droogsel weer gehaald en met heet water werd drank bereid die kou en zoveel andere narigheid verdrijven zou. Ach, lindegeuren van mijn jeugd, waar is de tijd gebleven dat mijn moeder vroeg om thee te plukken. De zoete lindegeuren openen de deuren.…
Adeleyd30 juni 2009Lees meer >

De zee wenkt

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik zie in heldere dromen verre voorouders foereren in de getijden stromen toen de mensheid jong was en we onze vacht verloren De oeroude herinneringen in mijn genen geschreven doen me verlangen naar zee waar ooit het leven begon om er naakt te spelen met zand, water en zilte lucht onder het vuur van de zon We kozen voor ‘n landleven…

de eend

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Zij zwommen rustig op mij af alleen hij kwam uit het water, zo van 'ik ben niet laf' en maakte wat theater. Maar ik had geen brood, dus hij had pech mij liet hij dat duidelijk blijken, beledigd waggelde hij kwakend weg met zoiets van - ik ga verder op wel kijken.…
H.J.Breuren29 december 2008Lees meer >

Haar hand

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.226
Nog een paar minuten slechts Zijn stem klonk hees Zij kon niet meer dan knikken Hun houding schuw en angstig Hoe kon zoiets hun leven vullen Dagen geteld en wisselend van kleur Dankzij doorschijnende schaduwen Gestalten werden kleiner Overlopend van welwillendheid Troebel vuil water In stinkende tonnen Daar werd hij woedend van Het werd…
winkebinkie29 december 2008Lees meer >

Straks

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 972
Straks als de wind slaapt golven rusteloos zwijgen gesluierde mistvlagen zweven over de zee kun je ze horen praten meestal over vroeger toen ze nog liepen op het droge zand in plaats van over water als je samen verder loopt ben je plots weer thuis als kind in je ouderlijk huis waar alles door elkaar gebeurt uit heden en verleden…
Gerardo14 februari 2009Lees meer >

De Staat

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 835
De Staat In staat van verwarring; Staat, een brede naam, altijd en overal regels; voortdurende controles, van de wieg in het graf, geen simpele benadering; intens, zonder opsmuk: we zijn verdwaald, stuurloos, zonder samenhang drijven wij rond, een en al onzekerheid; we gaan allemaal het pad dat naar het water leidt.…

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
te warme stenen, zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het einde haar graf zal opgaan in de kiezelstenen sijpelen zal het water…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

Nachtwandeling

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Plasjes water, regengeklater onze voeten als kleine boten in zee een streperig gordijn van druppelwoorden hand in hand de stroming mee. Van klinkers naar gras naar grazige weiden droombomen dansen en draaien voorbij zweefwezens in hart en ziel de stilte delend, gedachten vrij.…

Het langzame

gedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.029
De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als de ogen in de kamer naast ze Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek Het lukt in de vinger te…

Sublimatie

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8
Ik ken de patronen van eb en van vloed Ze nemen me over en zo is het goed Ik lig in de lente in knoppen van hout Ik wals in de herfst in een wervel van goud Ik ken de seizoenen van komen en gaan Ze nemen me op en ze halen me aan Ik wentel in aarde verdwijn in het groen Ik vervorm in de lucht zoals wolken dat doen Ik ken elementen het water…
Appoline22 november 2026Lees meer >

het land van het ezelsveulen

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 679
wat losse woede was met de trein gekomen op rails van wolken westwaarts denderend in stampij en crescendo daar ligt de meander van het avondland het luwt er en ontglimt elk scherp kantje dat op het ego lag te rijden het heldere water daar in stalen linten herinnert aan onthechting van weleer het futiele verschil in het samen zijn…

Dag dappere kleine Queenie

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 682
zestien jaar was jij zo trouw en lief het makkertje van bazinnetje Manuela je deelde lief en leed met jouw hondensnoetje dapper wandelde je met haar mee kleine pootjes dribbelden naast haar, jaren lang tot je water kreeg in jouw longskes en je niet meer eten of drinken kon toen mocht je inslapen en je trouwe oogjes sluiten je kopje…
windwhisper4 augustus 2009Lees meer >

hout

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 804
mislukking werden zij herboren zij zongen hun lied uit liefde uit verdriet er ging zoveel mis en toch nooit vergist in de keuzes die wij maken geesten lachen praten er hangt iets in de lucht het is eindeloos blauw dit leven waar ik van hou muziek op de planken gevangen in dromen en gedachtes in de lessen des leven aarde water…
marcus neuborg26 september 2009Lees meer >

Zwarte hoofden

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.819
Ik houd zo van die lage palissaden, die van de kust de grote zee ingaan, alsof veel mensen van de oever traden en tot hun schouders in het water staan. De zee, het strand, de lucht, alles is wijd en breedgebouwd en krachtiglijk grootmoedig, maar zij alleen leven in nederigheid en praten niet, maar waken, trouw en goedig.…