6348 resultaten.
waar ben je?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
996 Ik heb je voor eeuwig in mijn hart gesloten, waar je ook bent.
Jouw einde was onmenselijk, zinloos en zonder rede.…
Heb je zo gemist...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.284 Wanhopig speelde ik de eeuwige optimist,
maar steeds verloor ik me na enkele uren.
Hoezeer miste ik je mooie ogen, je lieve lach.
Hoe groot was mijn verlangen jouw weer te zien.
Vertwijfeld telde ik het teveel aan seconden in elke dag,
maar te snel hield ik dat weer voor gezien.…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 dunne draad
Die nog weldadig licht verspreidde
Het was een laatste levensdaad
Mijn zon is onder, gebroken draad
Het donker houdt mij in zijn macht
Ik moet alleen naar huis het is laat
O God ik bid u geef me toch kracht
Ik kan alleen dit maar verdragen
Omdat ik geloof als een klein kind
dat U hem naar de hemel hebt gedragen
Waar zijn eeuwige…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.607 Afspraken met
sterren en eigen leden
voor eeuwig en zonder reden.…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 .
-------------------------
*gesteen - gekreun
*voorgetreên - voorgegaan
*verbeiden - afwachten
*zaligheid - eeuwig geluk…
het derde kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.502 dag en nacht alleen
als derde kind herhaal ik
uit herinnering hoe zij samen
in het wankele bootje stapten,
voor hun onvoltooide reis vol
van regen, storm, hagel en donder,
tot de wind tenslotte liggen ging
en het scheepje begon te koersen
op een innerlijk kompas
wat mij nu elke dag nog treft
als een onzichtbaar wonder,
maar wat ik, eeuwig…
zandloper
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.310 tot de eerste of tweede rij
van jouw zoetgeurende struiken
het onfeilbaar digitaal fototoestel
vereeuwigt jou, mijn kind, met Ashamir,
terwijl hevige schuld, ja schaamte
mij overvalt, want niets,
nee, niets ben ik of beteken ik,
ik bezit niets, laat staan wijsheid,
niets begrijp ik van deze wereld,
terwijl de vogels vliegen,
de zee eeuwig…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 mannelijk masker
het groeiend genot
puilend en buigend,
zacht rustend
op haar dijen
scheppen
haar borsten een brug
met tere pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre
dichtbij
alsof de eeuwigheid…
Vredesstichter
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.891 gericht op de zon
die kleine man bracht licht en hoop
maar duisternis die overwon
ook deze keer
men schoot een waarlijk mens
onmenselijk
in nog geen vijf seconden neer
men nam 'gewoon' zijn leven
vervloekte hem
om zijn doel
zijn missie
en zijn streven
Sjalom Yitzhak Rabin
dit is voor jou mijn bede:
rust kleine grote man
rust in eeuwigheid…
In Pacem
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.304 Schepper mij zeker zal verwachten
en engelen vol van Geest en zo fijn besnaard
jullie aardse droefenis met verlichte vleugels zal verzachten
ik huil nog een keer mee en raak
met mijn ziel nog even aan grootse harten
terwijl de tedere rust mij al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen van aardse smarten
zing met mij het lied van de eeuwige…
Blind gebonden
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.785 Daar lig je naakt
Opgewonden
Een beetje huiverig
Wachtend op contact
Blind gebonden
Een zachte kus
Aan de zijkant
van je lippen
Je wilt meer, maar
Ik ben weer weg
Plagend speelt mijn tong
Met je oor
Fluisterende hunkering
Je adem stokt
Je fluistert terug
Mijn lippen raken
De jouwe
Een hete zoen
Tongen verstrengeld
In eeuwige…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Ge zijt mijn; ik leef, ik léef van u,
Gij, die mijn dagen als een bed spreidt, en zo luw
De aêm van uw nadering laat waren om mijn slapen…
- Ik wilde rústen; maar ik zie uw ogen staan
Zó onbegrepen-goed met droeve vreugd belaên
dat ik voor éeuwig in uw vrede nú wou slapen…
Gij komt.…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 Aanvliegen over de sont,
over donkere kommen van finse meren
scheepgaan in de kajak
der gestorvenen
drijven op de wateren
tussen taiga en toendra
oog en oor zuiveren
aan leegte en verte
zich voeden met bessen, met hoed
en geur van de goddelijke paddenstoel
dromen de droom
van het eeuwige heden
als arctische beer
weer tot sneeuwblinde…
Ik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.180 altijd op de loop
voor een wereld die enkel maar onrust stookt
ik ben bang als een opgejaagde vos
verschrikt door de klagende hoorns van het verval
als een verstotene in het grote mensenbos
klimmend op de helling uit het tranendal
toch is niet alles kommer en kwel
ook ik heb lichtbakens in de woelige strijd
mijn zielsverwanten zijn mijn eeuwige…
Latifa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.543 Zij, een ontwaakte ziel, Het Al,
wat eeuwig is, en wezen zal.
Auteur: Wil Breuker, december 2007…
Help!
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.770 Ik niet
Mijn antwoordapparaat staat aan:
Het zijn de hormonen, het gaat weer over
Hoelang nog
Hoelang moet dit nog duren
Ik heb niet eeuwig de tijd
Al meer dan een jaar
Het groeit in mij als een bacterie
Wanneer komen die antistoffen nu
Ik heb ze nodig
moet ik het zelf doen,
Komt er geen hulp?…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Al scheurt de dood het leven hier uiteen
en zaaien wij de korrel in de aarde;
U geeft de vrucht voor eeuwig nieuwe waarde
dwars door de afbraak van dit leven heen,
U wilt ons uitzicht geven,
de toekomst is het leven.…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Maar in het spoor van de Lichtdrager,
voor zijn duistere drang naar macht gezwicht,
tuimelden wij in vrije val uit Uw eeuwigheid.
Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd
zijn wij duizend doden gestorven:
van geboorteschreeuw tot laatste snik
leven na leven na leven
eendere echo’s van het ‘ik’.…
Geef me nog een kans!
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.162 ik nodig heb dat bij jij
Ik wil mijn schatje terug aan mijn zij
Wat was ik toch zo laf
Ik wist niet dat jij zoveel om mij gaf
Geloof me ik laat je niet meer gaan
Want mijn liefde voor jou zal nooit meer vergaan
Het is niet jou leuke koppie die me raakt
Maar je liefde dat heeft mijn hart geraakt
Jij bent mijn mooie zonneschijn
Ik wil voor eeuwig…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 diep
mijn tien maand oude dochter schiet me
door het hart
de eksters storten zich al neder
op een vers bereid maal
afgrijzen van de onschuld dat in mijn bekken waart
ik wend de blik af
en sluit de achterdeur definitief achter me
ik ga straks naar de ruis van mijn dochters hart luisteren
of daar geen sterke takken twijgen die van eeuwige…
De profundis
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.289 Heere, dat hij ruste in vrede,
zei de priester, ende wij:
Dat hem, in alle eeuwigheden,
't hemels licht geschonken zij!
De profundis! zong de bede,
De profundis! zuchtte 't huis,
zuchtten al die knielden mede,
met verstervend stem... geruis.…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Over het eeuwige gebogen,
als aan de oever van hun smart,
dreef er een schemer voor hunne ogen,
kwam er een kreet op uit hun hart,
en met hunne uiterste gedachten,
met heel de grenzeloosheid mee
die altijd, altijd in hen wachtte, -
zagen zij uit over de zee.
De nacht kwam.…
Hoe je geliefde te herkennen
gedicht
2.3 met 19 stemmen
10.693 Plotseling zal een jeugdig besef de dagelijkse slijtage verjagen,
schiet een woord je te binnen dat je al lang vergeten was,
lijkt het niveau van Maria Callas ook voor jou
bereikbaar, en het cantilene geloof,
dat je tot zelfs na de dood samen
hand in hand de eeuwigheid zal bewandelen.…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel de nacht beheerst,
als het zo stil is geworden en zo oneindig,
fluistert je hart je onbekende beelden in,
en hoor je voor het eerst je eigen ziel,
je ziel spreken, zonder taal of woorden,
god luistert en fluistert, vertelt je
alles over de eeuwige…
Stille Vlinder
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
941 weigert om een dom verworven
compromis emotieloos te begrijpen
ach, mijn lieve, blonde, wonderschone vlinder,
jou koesteren, beschermen, jou beminnen,
die mij verwarmt en moed geeft om wat echt
belangrijk is, uit te spreken, helaas, helaas,
nooit zal ik jou, wonderschone vlinder,
kunnen vertellen, wat jouw mooie vleugels
doen met mij, eeuwig…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 eeuwig lijkt zij hier te waken
de vrouw, haar verhaal, de kentering
een gouden cirkel, tomeloos verlangen
naar het meer op de gulden schaal
schepen vol graan, dieper glanzend
dan goud bij volle maan konden haar
niet bekoren, met een stuurse blik en
gebiedend woord smeet zij de lading
één twee drie in Godsnaam overboord
de zee verslond…
Vermoord
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.160 Ze hebben hem op een voetstuk
geplaatst, zelfs jaren nadien en jij, zonder
verfraaide sporen heb je de trein naar de
eeuwigheid genomen, met een gebroken trots.…
Mijmeringen over de Dood ( 3 ) slot
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.514 verwachten
engelen vol van Geest
en zo fijn besnaard
zullen jullie aardse
droefenis met verlichte
vleugels verzachten
ik huil nog een keer mee
en raak met mijn ziel
even aan grootse harten
terwijl de tedere rust mij
al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen
van aardse smarten
zing met mij het lied
van de eeuwige…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 in gedachten danst wat jij ooit was,
verder als kleine puntjes licht
ver weg als grote lichte schaduw ga je
door de donkere dalen van eeuwig niets.…
Ideaal gedicht
gedicht
3.0 met 21 stemmen
14.113 Ik timmer woorden aan elkaar
terwijl ik in het donker staar
en luister naar de eeuwigheid.
De poëzie biedt schrale troost,
de liefde als een bouwpakket -
het onbegonnen werk is klaar.
Wie doet mij een tegenzet.
Voor Markéta
---------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…