7461 resultaten.
Dichte mist
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
671 spoelen hen weg of doen verzuipen
Het onbezonnen mooie als eens een stralend kind
met een zak vol kleuren en ogen vol vertrouwen
die de wereld om haar heen deed kneden van klei
Dan volgen doffe fletse knallen en koper gefluit
die dompig gaten slaan in het zelfde gestrekte veld
Waar het spoelwater stopt en de rook langzaam verdwijnt
verder…
groot...groter.....kanjer!
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
874 Nu komen de jaren waarin jij
volwassen gaat worden, steeds verder weg van mij.
Maar weet dat wat er ook zal gebeuren...
Ik aan iedereen blijf vertellen in geuren en kleuren
Van dat jochie met zijn stralende lach,
waarvan ik al hield toen ik hem nog niet eens zag
groei, geniet en lach
Totdat hij eens komt die dag....…
Vriendschap door dik en dun.
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.148 De last op je schouders is nooit zwaarder, dan je tillen kan
De positiviteit aanwenden, zodat je weer blij verder kan.
Mijn allerliefste wens op deze vroege morgen
Vrienden, houd moed,en vooral: verban alle zorgen.
Wat ik toch nog even kwijt wou
Ik geef écht om jou en jou én ja ook om jou!…
Nieuwjaarsmijmeringen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
806 We kennen niet, we zoeken naar de dingen
die teken zijn, symbool in ’t kort bestaan
en durven zelfs heel even helder zingen
voorbij de dwaasheid en der dagen waan,
met tederheid elkander trouw omringen,
in dankbaarheid en hoop weer verder gaan.
Aan alle lezeressen en lezers een gelukkig en hoopvol Nieuw Jaar…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid
de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde…
Waaidag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
724 Een krant waait door de straat, wordt een stukje
opgetild en verder gestuurd, je houdt je hoed en
je hart vast, zo sterk als het hier waait maak je
zelden mee. Zelfs de lantaarnpalen lijken mee
te geven, buigen hun hoofden van ijzer en het
licht verdeelt zich in de waterdruppels eromheen.…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Ze reikt de kunst met uitgestoken hand,
oneindig verder dan men ziet, ze baart de
vrijheid uit de simpele klei, een nieuwe vorm
ontstijgt haar ziel, iets anders kent ze niet.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt stukjes van een vroom refrein:
Hij droomt zich Kardinaal of Paus, maar houdt
De grendel op de deur – zijn pausschap komt
Niet verder…
Woordmolens.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
617 Denk ik de waarheid te benaderen,
er zijn zo velen, mogen die bestaan
om tegen wil en hoon, de vlinders
van de Muzen aan te mogen raken,
strooit de zinnen in de goot, die
verder drijven zonder vlagvertoon.…
Waterzon,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
596 “We leven, om naast de zotheid,
de schoonheid te zien, verder
blijft het afwachten”
Kahlil Gibran…
Ontwaken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
596 God, Hij laat je niet alleen, Hij zal je nabij zijn
En Hij zal je kracht geven om verder te gaan
God kent jou en Hij laat geen bidder staan
Vertrouw op Hem, Hij is bij je in verdriet en pijn.…
het is niet omdat jij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 omdat ik je niet meer kan vertrouwen
vind ik het beter
niet verder te bouwen.
maar....
toch ' t beste voor jou,
nu en altijd
en
overal!…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Hoewel triestig
verdorde het gebied verder.
Onherbergzaam voor mens en dier.
Verlaten.
Geen hoop meer op beterschap
integendeel.
Het zal nog erger worden
net als het schijnende gebied
van een maanlandschap.…
Stervensstrijd
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.212 Laat die strohalm stilletjes los,
ontdoe je van dit aardse kleed
zodat je in rust en vree
en zonder verder leed
heen kan gaan.…
Ik gun het je
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
832 Waar onrust even niet zal bestaan,
voordat je besluit weer verder te gaan.
Ik gun je om even los te zijn;
voordat de zon ondergaat en pijn verdwijnt.
In de herinnering van rood-paarse schakeringen
in diepste staat,
voordat je tot totale overgave verdergaat.…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Altijd maar het 'mens zijn' wezen,
verder moeten gaan,
maar morgen zo heel even
ben ik van dat kleed ontdaan.
Morgen ga ik bezinnen
en laat mijn gedachten
liggen op het schap,
zal ik woorden onberoerd laten
en worden zij geen zinnen.…
Geduld
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
848 Geloof, hoop en liefde en je kan de wereld aan
Evolueren, kalm en vooral erg geduldig verder gaan
Lieverd, weldra lacht het geluk je triomfantelijk toe!…
-De keuze-
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Kies nu, zegt zij tenslotte
Ga verder op het pad der onzekeren
of neem de weg naar de toekomst
Kan ik die weg ook beïnvloeden?
Dat is dan je volgende keuze…
Rode jurk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.413 Staren en erg zwaar ademhalen, verder niets
Je heldere gelach, zomaar lol om een prettig iets.
Rijk schepsel, ik kan er even niet bij
Waarom nou jij?
Vaal, kleurloos en totaal onder de morfine
Verpleging en arts, je hokje even uit.…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 zou ik als de els
aan het water mogen wonen
de stroming zien
de zon dichtbij beleven
elke lichtstraal pakken
dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou…
Mag ik eventjes huilen?
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.806 moet ik er weer tegenaan en verder denken
het leven gaat door, maar eerst eventjes bijtanken.
Ik wil en zal hem bijstaan
en blijven doorgaan met denken en doen voor twee
mijn God, met uw steun en hulp zal me dat lukken,
al valt het niet altijd mee.…
Fluisterende herkenning...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.882 Het suist stil moedig verder,
in eigen manifestatie ervan,
jij die mij onbewust roept,
als nog verborgen aanbidder.
Uit jouw denken, mijn woorden,
uit mijn 'zijn', jouw passie,
wonderlijke magische kleuren,
trekken éénheid aan koorden.…
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 kille eenzaam
weerklonk stervend verkeersgeluid
Mijn oog zag naar ’t beslagen raam
en als vanzelf stapte ik het bed uit
Uit mijn mond fluisterden woorden
iets als een droevig desperaat gebed
Over een droom van andere oorden;
een wereld, niet door smart besmet
Toen mijn klok zeven had geslagen
ontsnapte aan ’t lijf de laatste zucht
Verder…
kerstwens 2011
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.284 Straks als de kerken open gaan
en mensen dringen om vooraan te staan,
vervuld van zichzelf en met zuinige blik
een kleine gift maar verder IK.…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen
commissies weer zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte…
GROEIENDE EINDER
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.606 Traag verzinkt het lied uit de smidse, wenkt
de baas, die steeds voortloopt door schemerbos,
verder komt dan ooit, aan de zee staat, en denkt:
't Wijde ruisen vol zwervende purperblos,
dat hetgeen mijn hand baart overal brengt,
houdt mij honkvast als een oude ploegos.…
In mijn duisterklacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 maan en de sterren
ik schrijf ze niet zonder meer op
die onbezonnen leugens
leidraden van verdriet
onnavolgbaar voor het hart
wanneer de duisternacht
zich eenzaam voedt
bedroom ik ze niet in volgzaamheid
of onwillig zonder kracht
ik geef ze geen doorzichtletters
tegenspoed om te veroveren
als slapen weer eens moeizaam is
niet verder…
Rustpunten
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
542 Witte wolkenvelden zie ik,
waarop lentegeuren verder drijven
en dartele bijen die zoemend zingen
dat de zomer niet lang meer uit zal blijven.
Het wordt zo stil, zo stil...
in het verbonden zijn!
Geboorte, leven, dood,
pijn, vreugde, haat, liefde,
scheiden, ontmoeten,
dragen, gedragen worden...
Zo veel denkbeelden,
zo veel beleven.…
DE STATENBIJBEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.443 schedel heeft nog al mijn tanden
ik mis veel kootjes van mijn handen
de mooie bel, die ik heb meegekregen
heeft altijd aan mijn zij gelegen
de Statenbijbel is ook al tot stof vergaan
mijn mooie tekst is naar de maan
eigenlijk wil ik hier niet blijven,
maar wie wil mij nu nog hebben
ik denk erover om op te staan
en met al mijn gebreken verder…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Verder is moedertje tijd er.
Verwelken de bloemen.
En verlies ik aan kracht.
Een vrouw sloeg mij.
Regen blijft stromen
De nacht is ontij.
Mijn billen zijn rood en ranzig geworden
door moedertje tijd.
Wat overblijft voor mij is kruis en kuis
Een gestichtgezicht.Op mijn haar een luis.…