8623 resultaten.
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Tiedesyndroom
netgedicht
3.5 met 101 stemmen
1.992 Ik zit in een kamer vol met mensen,
ken er geen één —
die tegenover doet denken aan Dahmer
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein?
Ik durf niet te praten,
mijn mond zit dichtgelijmd.
Ik weet dat ze me haten,
ook als ik ze slijm
Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein —
ligt het aan mij?…
Daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
206 En wie is toch
die jij
die steeds maar weer
zichzelf hervindt
in eenzaamheid
en altijd maar weer verdergaan.…
Leeg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Dit is wat je moet begrijpen
Zo kan je er namelijk ook naar kijken
Gevoelens raken zo weer kwijt
Maar dit is een feit dat blijft
Alles komt neer op de hoeveelheid spijt die je voelt
Je hart raakt onderkoeld
Zo lijkt het dan wel
Het verscheurt je van binnen uit
Totdat je het niet meer kan voelen
Want,
Je bent bij die tijd
Gewend geraakt…
Hoofdpijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
166 Zittend in de ochtend zon.
Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus.
Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels.
Waar ging ik de mist in?
Zelfs god zou het niet weten.
Acht, ‘t zal.
Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
163 Het is in de stilte dat ik me vind
In het onbesprokene, het ongezegde
Het zwijgen omarmt mij en ik het zwijgen
Zwijgen is goud en spreken is een doodszonde
Zonde van energie
Zonde van onverschilligheid
Zonde van inmenging
Mijn filter tegen de luidruchtige overweldigende buitenwereld
die meer filler dan inhoud is
Mijn filter in…
Bestemd voor vertrek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 In de map Verzonden ligt een brief
die nooit is aangekomen.
Hij draagt een poststempel van regen,
een datum die zijn cijfers verloor,
en onder zijn tong
een zwerm ongeopende woorden.
Daarnaast rust een concept.
Rood als een kleine wond.
Niet verzonden.
Niet vergeten.
Soms denk ik,
dat alle concepten geheime kamers zijn,
plaatsen waar…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 De kamer blijft donker, het scherm geeft licht.
Een pantser van pixels, een masker van glas.
Je bouwt aan een luid en onfeilbaar gezicht,
maar herkent in de spiegel niet wie je was.
Kijk hem swipen.
Kijk hem hopen.
Op een klik, een hart, een teken.
Maar de stilte in de kamer
is al uren niet geweken.
De tijdlijn pulseert met een dwingende…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
barrevoets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
165 onvoorbereid
op deze winter
knarsen
vernielde dromen
in broze handen
beschroomd licht
schuift tussen
haar en de wereld
zij gaat
niet dood
niet dood aan
barrevoets lopen
zij sterft
alleen
in verloren tijd…
buiten het vooruitzicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
191 Hier, in de cel
zie ze spoken
bloemenmelkers en bevers
schapen in nood
je hoort ze breken
in de binnenkamers
wegdromers of wandelslaven
regen van papiersnippers
die het hele jaar rond
ook hier vallen
in onderschatte droomfases
daar raak je stilte kwijt
Vervang
de doorgekookte kool
en denk, gok
stop of schud
of houd voet bij…
woord voor woord
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
190 hij vraagt niet als zij in het voorbijgaan
een eiland van louter schapen ziet
het diepblauwe water naar zilvergrijs verschiet
hij kijkt niet als zij in het voorbijgaan
de lucht van hemelsblauw dan rozerood
naar ultramarijn verschuiven ziet
hij praat niet als zij in het voorbijgaan
naar een verdwaalde stormvogel wijst
twee kleine valken en…
Restlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
141 Je lieve woorden hang ik buiten op,
ze verzachtten mijn donkerste dagen.
Dat de muur jouw naam niet draagt, blijft een strop;
in mijn kerker schuilen nog wat vragen.
Tot nu heb ik kruimels, roestig bestek,
waarmee ik mij niet meer kan vermaken.
Het duister voor de tralies maakt mij gek;
ik wikkel hem het liefst in een laken.
De muren blijven…
Verbrande Schepen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Oude schepen achter mij verbrand
rouwen is niet nodig
leren leven met jezelf
De meeste mensen in je leven zijn overbodig
Praten over oude pijn
maakt niet dat je je beter voelt
Niemand wil begrijpen wat je bedoelt
Holle opmerkingen en lege zinnen
hoef ik niet meer te horen
Ik richt mij liever op het ochtendgloren
Een nieuwe dag, vrede…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken handen liggen argeloos op het grind
het zijn van die druildagen zonder jij en ik
waar je in stille eenzaamheid…
Alleen Met Iedereen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
156 ==========
===============
het vlees ligt over de botten
en ze hebben er hersenen aan toegevoegd,
en een enkele keer
zelfs een ziel,
en de vrouwen smijten met
vazen tegen muren,
en de mannen drinken te veel,
en niemand vindt de Ene,
maar blijft zoeken,
van bed naar bed klimmend,
vlees hangend over botten,
en vlees zoekend dieper dan…
Herfststilte
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
777 Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet
de herfst spreekt nu alle talen van de koude
eerst bevriezing, dan het loslaten in stille eenzaamheid.…
Echo van een illusie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
357 Je bent eenzaam teruggegaan
naar die nuchtere schaduwen
de echo van een illustere hoer
in de hotelkamer van het ruwe land
Je drinkt nu goedkope rode arbeiderswijn
in een kamer die naar as en oude mannen stinkt.…
Dorst
gedicht
4.0 met 4 stemmen
866 ik wil met iemand spreken
een zin die regen zegt
maar tussen woorden met woestijn
en dorst als tegenteken
ofwel een ander vreemder
al weet ik dat het woord
dat tussen u en mij zal zijn
de ademweg zal breken
ik wil met iemand spreken…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.
Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
Nog altijd
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
10 Ik ben nog altijd op de vlucht
Een vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten…
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
26 Als ik al die stervende schepen wegwerp
mijn ongemakkelijke horizon begraven zal
haar vervangen ga voor maanmuziek en diepte
mijn hart in jouw richting slingeren wil
zul je me dan vergeven?
Als ik duizend harten veranderen wil in beloften
smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid?
leer jij me hoe ik stilte moet lezen
en hoe ik dansen moet…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 Mijn huis heeft lege kamers
zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap…
Jij bent mijn stem
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
48 Ik wil niet
maar jij bent mijn stem
ik stotter in mijn onderkomen
kom ontkleed mij
en sta mij toe hier naakt te staan
waar waarheid versmelt met dromen
zo ben je naar mij toe gekomen
jij bent mijn stem, ik geef me over
ontdaan van angst en van het moeten
hier in de luwte van dit late avond uur
waar illusie en werkelijkheid elkaar groeten…
"Wachtkamer"
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
16 WACHTKAMER
in de wachtkamer
wachten op jouw beurt
in de wacht
pieptoon geen gehoor
in de wachtkamer doodstilte
iedereen gefocust op de gsm
in de wacht
nog tien wachtende voor u
in de wachtkamer
wachten op jouw beurt
in de wacht
ik ben aan de beurt
DE VERBINDING VALT WEG…
Koude Schrift
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
31 Alle avonden kruip
traag terug als schulpdier
tussen de kille lakens
ik lees de vreemde brief
schrijf van uur tot uur
op het eiland taal
nooit meer die knieën
trekken tegen koude kin
de avonden keren…
De Stille Aftocht…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
12 Haar brievenbus zwijgt
in kille lucht is de post woordeloos
zonder antwoord van zijn hand
na zijn stille aftocht, zo redeloos
geeft zijn nummer een monotone toon
het is geblokkeerd, de lijn potdicht
al wat ze heeft misdaan
staat genoteerd in het verloren licht.
Achteraf voelde zij zich zo onnozel
van vertrouwen veel te goed
als zijn…
zonder titel
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
14 Soms blijven er gedichten drijven,
dan drijf ik op hun ruggen mee.
We varen samen richting zee
met om ons heen dolfijnenlijven.
Onze bestemming is de einder,
het land van zon en toverlicht.
Daar doet geen mens meer deuren dicht
en geen verlangen wordt er kleiner.
Maar soms ook zakt één door het ijs heen,
naar waar het donker is en koud,…
Kom kleine koolmees...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 Kom kleine koolmees.
Zie je die mens daar?
Dat is een Samarimens.
Die vormt geen gevaar.
Toen de wereld zo wit was,
vond ik nergens eten.
Toen heeft zij me gevoerd.
Dat ben ik niet vergeten.
Maar nu is die mens ziek.
Ze ligt in bed elke dag.
Dus vlieg bij haar aan
en zij schenkt je een glimlach.…
uitbundig samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.187 in een cirkel van licht
dansen zij het leven
voetje voor voetje
op de ochtendkrant
en na de puzzel is er thee
zij blazen trompetten
beroeren de snaren
in de stilte tikt
de klok een eenzaam uur
en na het brood schatert de t.v.…