Alle inzendingen over eenzaamheid

8623 resultaten.

Sorteren op:

Consumptiepatroon

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 824
In onbeweeglijk evenwicht ligt mijn ik stil te wachten in een bed geschikt voor dromen ergens in de koude stadsbuurt omdat jij ooit terug gaat komen ik weet nog niet hoe lang het duurt je weet dat mijn naakte ziel zich ernstig zorgen maakt maar eenzaam gaat het leven verder ik speel een beetje met mijn gedachten om het wachten te verzachten…

Tiedesyndroom

netgedicht
3.5 met 101 stemmen aantal keer bekeken 1.992
Ik zit in een kamer vol met mensen, ken er geen één — die tegenover doet denken aan Dahmer Ligt het aan mij, ligt het aan die, ligt het aan mijn brein? Ik durf niet te praten, mijn mond zit dichtgelijmd. Ik weet dat ze me haten, ook als ik ze slijm Ligt het aan mij, ligt het aan die, ligt het aan mijn brein — ligt het aan mij?…
Fokke11 mei 2026Lees meer >

Daar

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 206
En wie is toch die jij die steeds maar weer zichzelf hervindt in eenzaamheid en altijd maar weer verdergaan.…

Leeg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 149
Dit is wat je moet begrijpen Zo kan je er namelijk ook naar kijken Gevoelens raken zo weer kwijt Maar dit is een feit dat blijft Alles komt neer op de hoeveelheid spijt die je voelt Je hart raakt onderkoeld Zo lijkt het dan wel Het verscheurt je van binnen uit Totdat je het niet meer kan voelen Want, Je bent bij die tijd Gewend geraakt…

Hoofdpijn

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 166
Zittend in de ochtend zon. Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus. Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels. Waar ging ik de mist in? Zelfs god zou het niet weten. Acht, ‘t zal. Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend…

Stilte

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 163
Het is in de stilte dat ik me vind In het onbesprokene, het ongezegde Het zwijgen omarmt mij en ik het zwijgen Zwijgen is goud en spreken is een doodszonde Zonde van energie Zonde van onverschilligheid Zonde van inmenging Mijn filter tegen de luidruchtige overweldigende buitenwereld die meer filler dan inhoud is Mijn filter in…

Bestemd voor vertrek

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
In de map Verzonden ligt een brief die nooit is aangekomen. Hij draagt een poststempel van regen, een datum die zijn cijfers verloor, en onder zijn tong een zwerm ongeopende woorden. Daarnaast rust een concept. Rood als een kleine wond. Niet verzonden. Niet vergeten. Soms denk ik, dat alle concepten geheime kamers zijn, plaatsen waar…

De blauwe leegte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 213
De kamer blijft donker, het scherm geeft licht. Een pantser van pixels, een masker van glas. Je bouwt aan een luid en onfeilbaar gezicht, maar herkent in de spiegel niet wie je was. Kijk hem swipen. Kijk hem hopen. Op een klik, een hart, een teken. Maar de stilte in de kamer is al uren niet geweken. De tijdlijn pulseert met een dwingende…

Zwijgzame toekomst

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 172
Een stille echo in bodemloze diepte heeft mij leren zwijgen over het noodlot dat tergend sloom over de aarde kruipt in een zwijgzame toekomst leer ik leven met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan en ik hoef geen sigaar uit eigen doos of een stropdas die mijn uitzicht wurgt ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien en dans in zomerjurk…

barrevoets

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 165
onvoorbereid op deze winter knarsen vernielde dromen in broze handen beschroomd licht schuift tussen haar en de wereld zij gaat niet dood niet dood aan barrevoets lopen zij sterft alleen in verloren tijd…
J.Bakx13 juli 2026Lees meer >

buiten het vooruitzicht

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 191
Hier, in de cel zie ze spoken bloemenmelkers en bevers schapen in nood je hoort ze breken in de binnenkamers wegdromers of wandelslaven regen van papiersnippers die het hele jaar rond ook hier vallen in onderschatte droomfases daar raak je stilte kwijt Vervang de doorgekookte kool en denk, gok stop of schud of houd voet bij…

woord voor woord

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 190
hij vraagt niet als zij in het voorbijgaan een eiland van louter schapen ziet het diepblauwe water naar zilvergrijs verschiet hij kijkt niet als zij in het voorbijgaan de lucht van hemelsblauw dan rozerood naar ultramarijn verschuiven ziet hij praat niet als zij in het voorbijgaan naar een verdwaalde stormvogel wijst twee kleine valken en…
J.Bakx23 juli 2026Lees meer >

Restlicht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 141
Je lieve woorden hang ik buiten op, ze verzachtten mijn donkerste dagen. Dat de muur jouw naam niet draagt, blijft een strop; in mijn kerker schuilen nog wat vragen. Tot nu heb ik kruimels, roestig bestek, waarmee ik mij niet meer kan vermaken. Het duister voor de tralies maakt mij gek; ik wikkel hem het liefst in een laken. De muren blijven…

Verbrande Schepen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Oude schepen achter mij verbrand rouwen is niet nodig leren leven met jezelf De meeste mensen in je leven zijn overbodig Praten over oude pijn maakt niet dat je je beter voelt Niemand wil begrijpen wat je bedoelt Holle opmerkingen en lege zinnen hoef ik niet meer te horen Ik richt mij liever op het ochtendgloren Een nieuwe dag, vrede…

Druildagen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 378
weggelopen liefdesaffaire gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in want de marmeren schouders zijn van een dode vriend en de afgebroken handen liggen argeloos op het grind het zijn van die druildagen zonder jij en ik waar je in stille eenzaamheid…

Alleen Met Iedereen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 156
========== =============== het vlees ligt over de botten en ze hebben er hersenen aan toegevoegd, en een enkele keer zelfs een ziel, en de vrouwen smijten met vazen tegen muren, en de mannen drinken te veel, en niemand vindt de Ene, maar blijft zoeken, van bed naar bed klimmend, vlees hangend over botten, en vlees zoekend dieper dan…
Simon K.10 september 2026Lees meer >

Herfststilte

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 777
Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet de herfst spreekt nu alle talen van de koude eerst bevriezing, dan het loslaten in stille eenzaamheid.…

Echo van een illusie

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 357
Je bent eenzaam teruggegaan naar die nuchtere schaduwen de echo van een illustere hoer in de hotelkamer van het ruwe land Je drinkt nu goedkope rode arbeiderswijn in een kamer die naar as en oude mannen stinkt.…
mobar11 oktober 2026Lees meer >

Dorst

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 866
ik wil met iemand spreken een zin die regen zegt maar tussen woorden met woestijn en dorst als tegenteken ofwel een ander vreemder al weet ik dat het woord dat tussen u en mij zal zijn de ademweg zal breken ik wil met iemand spreken…

Herfst in Amsterdam

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 109
Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad. De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat. De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken die liefdeloos wachten in de stille boekenkast. Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
mobar19 oktober 2026Lees meer >

Nog altijd

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10
Ik ben nog altijd op de vlucht Een vlucht ganzen baant zich een verre weg Het glas blijft leeg en het hart dooft Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende Leeuwerik die me niet aan jou herinnert Jouw donkere ogen zien mij vannacht Niet in angstdromen verdwalen Geen vuur om mee samen te smelten…
J.Bakx27 oktober 2026Lees meer >

Jouw wereld

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 26
Als ik al die stervende schepen wegwerp mijn ongemakkelijke horizon begraven zal haar vervangen ga voor maanmuziek en diepte mijn hart in jouw richting slingeren wil zul je me dan vergeven? Als ik duizend harten veranderen wil in beloften smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid? leer jij me hoe ik stilte moet lezen en hoe ik dansen moet…

Mijn huis heeft lege kamers

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 24
Mijn huis heeft lege kamers zonder echo, waarin bezinning niet mogelijk is, ik word gek van mezelf Mijn hart bonkt, mijn anders zo stille adem klinkt akelig ziek, darmen spelen op en iets griezeligs zwiept giftig tegen de tol van mijn gedachten Ik verlies mijn evenwicht durf niet te stoppen met denken, armen en benen krampend schrap…
Zywa1 november 2026Lees meer >

Jij bent mijn stem

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 48
Ik wil niet maar jij bent mijn stem ik stotter in mijn onderkomen kom ontkleed mij en sta mij toe hier naakt te staan waar waarheid versmelt met dromen zo ben je naar mij toe gekomen jij bent mijn stem, ik geef me over ontdaan van angst en van het moeten hier in de luwte van dit late avond uur waar illusie en werkelijkheid elkaar groeten…
mobar5 november 2026Lees meer >

"Wachtkamer"

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
WACHTKAMER in de wachtkamer wachten op jouw beurt in de wacht pieptoon geen gehoor in de wachtkamer doodstilte iedereen gefocust op de gsm in de wacht nog tien wachtende voor u in de wachtkamer wachten op jouw beurt in de wacht ik ben aan de beurt DE VERBINDING VALT WEG…

Koude Schrift

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 31
Alle avonden kruip traag terug als schulpdier tussen de kille lakens ik lees de vreemde brief schrijf van uur tot uur op het eiland taal nooit meer die knieën trekken tegen koude kin de avonden keren…

De Stille Aftocht…

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
Haar brievenbus zwijgt in kille lucht is de post woordeloos zonder antwoord van zijn hand na zijn stille aftocht, zo redeloos geeft zijn nummer een monotone toon het is geblokkeerd, de lijn potdicht al wat ze heeft misdaan staat genoteerd in het verloren licht. Achteraf voelde zij zich zo onnozel van vertrouwen veel te goed als zijn…

zonder titel

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 14
Soms blijven er gedichten drijven, dan drijf ik op hun ruggen mee. We varen samen richting zee met om ons heen dolfijnenlijven. Onze bestemming is de einder, het land van zon en toverlicht. Daar doet geen mens meer deuren dicht en geen verlangen wordt er kleiner. Maar soms ook zakt één door het ijs heen, naar waar het donker is en koud,…
Chris de Valk20 november 2026Lees meer >

Kom kleine koolmees...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
Kom kleine koolmees. Zie je die mens daar? Dat is een Samarimens. Die vormt geen gevaar. Toen de wereld zo wit was, vond ik nergens eten. Toen heeft zij me gevoerd. Dat ben ik niet vergeten. Maar nu is die mens ziek. Ze ligt in bed elke dag. Dus vlieg bij haar aan en zij schenkt je een glimlach.…
Justine20 november 2026Lees meer >

uitbundig samen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.187
in een cirkel van licht dansen zij het leven voetje voor voetje op de ochtendkrant en na de puzzel is er thee zij blazen trompetten beroeren de snaren in de stilte tikt de klok een eenzaam uur en na het brood schatert de t.v.…
Hennie van Ee22 februari 2005Lees meer >