Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Een jaar later...

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.848
Een jaar later, maar nog vers in mijn ziel. Een jaar voorbij, maar vergeten zal ik het nooit. Een jaar later, en ik mis je erger dan ooit. Een jaar voorbij, ik voel de pijn nog steken. Een jaar later, nog steeds een wond,nog lang geen litteken…
Esther Beun5 september 2006Lees meer >

Mijn schaduw

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.856
Mijn schaduw fietst mij ver vooruit. Hij dwingt mij tot laveren Opdat hij zijn kop niet stoten zal Aan op de weg geprinte fietsen. Hij laat me sturen, Hij laat me wenden, Mijn schaduw is mijn baas, Mijn schaduw laat mij fietsen Waar ik zonder zon niet ga.…

dieveneinde

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
graaien en begaaien van slachtoffer na geslacht offer aan zijn handen kleeft meer bloed dan zijn vrekkige aderen kunnen vatten zelfs de rechters kwijlden bij zijn verhaal en deelden kwistig straffen uit de nieuw gebolde rinkelbanden schaven door tot op het bot en beloven hem de hel later en voor eeuwig in een veel te kleine cel met verse…

Gedeeld natuur/geluk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
schouwspel vloeit hier in elkaar over bij het ruisende requiem van vrolijke klanken een blijde lentegaard toont de keukenhof al zestig jaar zijn schoonheid in miljoenen bloeiende bloembollen dat loutert is ontwaakt in het zonlicht van liefde der noeste arbeid die door mensen handen is aangelegd mijn vreugde toont dankbaarheid tot ver…

Mild ( voor buurman Gerard )

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Gelaten in het wachten, van wie het grijze stof wordt verstrooid, waarmee de aarde is vernist, in een met druppels getooide mist, worden beelden opgefrist, winden verscheuren, de in zout vervilte zee verbleken of kleuren zon en maan naar gelang ze ver of dichter bij ons staan, belichaming van troost, stuwt levensap van wortels naar…
pama22 juni 2009Lees meer >

De tuin

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 735
Kunnen wij dan ook niet trachten van over de grenzen van ons korte bestaan heen te reiken naar een overkant, ver van hier? Al zijn we jong en onervaren, al voert de weg eerst nog door veel heuvels en dalen, al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en de zonnebloemen, al duurt de zomer nog maanden in deze tuin, nog maanden.…
Adeleyd18 juli 2009Lees meer >

Tegen beter weten in...

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 772
zo moe ben ik, veel te lang onderweg geweest nooit aangekomen, altijd op stap altijd net niet dit zou toch eens over moeten zijn maar het leven is zwanger van de tijd die nodig is om dit te ondergaan de tijd die gisteren toekomst was maar verder leek dan vandaag zo ver weg is het verlangen naar het verleden dat welgeteld één straaltje…
esteban25 februari 2009Lees meer >

treinreis

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
ja, echt, soms ben ik kalm en vredig, ben ik zo gelukkig als een vers gelegd ei.-…
c. paris1 september 2009Lees meer >

Labyrint

hartenkreet
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.777
Hoe diep kan men graven, hoe ver moet men gaan, om woorden te vinden wat bezielt dit bestaan? Het is knus en gezellig hier dichters tezamen of hangt het naar aandacht dat zou me beschamen! Interessant blijft echter, als nooit tevoren, de zoektocht naar zin die het hart zal bekoren.…
De Hertog7 februari 2010Lees meer >

Volle maan

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 971
Welkom volle maan, ik herken je donkere vlekken, ze vervolmaken het licht, op zoek naar plaatsen, die ik wil ontdekken, je lijkt nu wel héél dichtbij, alsof ik je al jaren ken, net als de liefde van mijn leven, maar toch héél ver weg; ik durf het nu wel te zeggen, je bent prachtig en je straalt, zou het niet leuk zijn, wij twee samen…
Steven7 maart 2010Lees meer >

Is er meer tussen hemel en aarde?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
Niemand kan hier een antwoord op geven Maar toch zijn er wonderlijke verhalen Die wij eigenlijk niet kunnen vertalen Iets dat ver boven ons verstand is verheven. Mensen zeggen met doden te kunnen praten En ook te weten hoe het met hen gaat Kan het zijn dat dit mysterie bestaat? En kunnen we ons daarop verlaten?…

Gezichtsbedrog

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
( zonder het lijfelijk voltooien in vleselijk verstrengelen het verlangen van woorden bevrijden) als ik je kon beminnen zoals jij dat zou willen ver van het ouderlijk preken met slechts een simpele streling de beide ogen uitdagend onverwachts zien en de wankelende liefde sussend armen in nemen voorbij de horizon hart aan hart…
Chloë27 maart 2010Lees meer >

Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.975
Brachten zij tonen uit een vér verleden? Ik weet niet - of was alles droom of waan? 't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal Dan aller zomervooglen lied in 't woud Dat onverstaanbaar van de takken glijdt - O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid Somwijlen een mysterie toevertrouwd... Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.…
Jan Veth3 september 2021Lees meer >

Zeeën van azuur

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 600
Een bonte specht, kiest slechts een simpele stam, ver van de bloesems. Bosviooltjes in bloei wat klinken ze klaar en helder, kinderstemmetjes. Bloesem dwarrelt neer, varen steekt z’n handen uit, verpakt de zegen. Eeuwige zomers, badend in zeeën van azuur, daar wil ik sterven.…
pama18 juni 2010Lees meer >

In een oogopslag,

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
Mijn ruimte is te klein, ik schuif de luiken dicht, je kracht omhelst het bloot, de nacht is ver en zo dichtbij, het morgenlicht is boterzacht, smeert mijn hart in een peilloos meer, zo weids, zo diep, levend wit van golvend schuim als je glimlacht om je tanden en mijn zinnen te ontbloten weet ik wat je van mij verwacht, ben daarin…
pama14 oktober 2010Lees meer >

Ieder uur van mijmering

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.200
Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd. Ik had in mij zoveel weerbarstig roest Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden, Het vertrouwen.…

Zacht is de nacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
Schattige kaarsjes, ik waan me in wonderland Het hoofdje lekker leeg, zorgen heel ver aan de kant. Even een sprookjesboek nemen, waarom ook niet. Een lief stemmetje prevelt: meidje, geniet!…
sweetje30 oktober 2010Lees meer >

Einzelgänger

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
De passie staat te ver van zijn literaire eiland, het kloosterlijke te dicht bij zijn ware inborst: Einzelgänger.…

Stieg Larsson 1954-2004

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 774
las ik het fraaie slot Van een echt indrukwekkend goed complot Het was die Salander die mij opvrat 'k Was op de personages echt verzot Kalle Blomkvist was ontzettend gevat En Lisbeth werd vaak erg jeugdig geschat Drie dikke delen; toch las ik ze vlot We zullen op dit werk moeten teren Want Stieg Larsson is van ons heengegaan Met dit vers…
René Turk25 november 2010Lees meer >

Als de tijd rijp is,

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 923
vervelling van natuur en de verveling van de mensen tegenhoudt, compositie uit de achterkant van mijn repertoire, noten van melancholie, ontsproten uit de couleur locale, een roes waaruit het onmogelijke mogelijk lijkt om vrede te sluiten met het bestaan, wat recht geeft aan volstrekte zinloosheid en daaruit haar zin ontleent, hoe ver…
pama5 december 2010Lees meer >

Adventsgeschenk

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.338
In mijn herinnering zie ik het kleine meisje, haar oogjes stralen al van ver, jaar in jaar uit schijnt op het zacht oranje een hemels licht over de mooi gevormde ster. (Het meisje is in de adventstijd geboren) De foto is te zien op mijn gedichten/fotoblog (zie hier onder)…

Volmaakte stilte

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
Alleen in volmaakte stilte in de opgetrokken schemer praat ik zachtjes zittend op jouw graf, 'k heb veel te lang in angst geleefd maar toch ben je altijd voelbaar roepend en vragend aanwezig, maar er is iets, iets ongrijpbaars met vergezichten - zo ver dat dwars door het heden breekt, daarom probeer ik te ontsnappen aan de…
Redcloud10 maart 2011Lees meer >

leren vergeten

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 899
in vrijheid wil ik leven ver weg kunnen rijden de elementen zien bewegen ven Helsinki tot aan Leiden insecten in de haren op de weg in gedachte de zoveelste voorganger inhalen nooit meer willen verlangen en het antwoord mijn vriend spookt ergens rond in de wind en zo komen zinnen uit de mond het noorderlicht komt in zicht de tent…

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen, Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed, Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…

Een liedeke van de ooievaar

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Berg-je dat met jouw ene been Zo stillekes onder je veren? Oievaar, lepelaar! Zeg, heb-je wat voor mamaatje? Breng jij een Zusje? Dan is het goed: Maar liefst een Broertje van melk en bloed - Dan heb ik een kameraadje !…

Indringend licht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
Het wringt zich tussen firmament en het bonte van de vroege akkers overdrijvende dreiging deert niet Het water is hier nooit ver weg het verleden sijpelt over nooit bestane dijken De wind wordt oud weet geen richting meer te vinden zwenkt tussen west en kracht acht De zeilen zoeken waterwegen laveren door winderige gewesten van dwaallicht…

Calimero

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 671
Ik heb de meest moeizame literatuur door mijn geest laten gaan, heb zelf enorm veel zwaarmoedigheid geschreven, maar dat wil niet zeggen dat ik een verstokte grijsaard ben geworden, want ik zing nog vaak Calimero's lied nadat ik een verse haring heb verorberd of wanneer Socrates mij de keel uithangt.…

De tuin

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Kunnen wij dan ook niet trachten van over de grenzen van ons korte bestaan heen te reiken naar een overkant, ver van hier? Al zijn we jong en onervaren, al voert de weg eerst nog door veel heuvels en dalen, al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken in deze tuin, nog weken.…
Adeleyd23 augustus 2011Lees meer >