951 resultaten.
Omdat het glas je zo verwende
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
649 ik schudde je de hand en zag
meteen het glanzen van je ogen
je amicale stem verried dat je
je thuis al aardig vol had laten lopen
je zocht de drukte van de bar
mensen die je kende de drankjes
gingen af en aan de stemming steeg
omdat het glas je zo verwende
je deed het goed je baan
je huis en echtgenoot
er was niets aan de hand
maar…
In voelbaar gewijde stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 vrouwen
droegen zijn
baar en legden
hem voorzichtig
in witte doeken op
de verhoogde rots
ook na hun
verzorging gaven
zijn verwondingen
nog hun afdrukken
zij fluisterden in
voelbaar gewijde stilte
rolden met vereende
krachten de
afsluitsteen in de
nauwe nis en
gingen ieder
bedrukt hun weegs
met de afspraak
om de volgende…
Het water de stank
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.332 Het tankschip dat daar voer
spleet langzaam open, alsof het moest baren.
Het baarde een olievlek, met veel rumoer,
en wat ik rook wist ik dat walmen waren.
O, dacht ik, o, hier helpt geen mallemoer.
Ons lot ligt in de hand van klapsigaren.
----------------------------------------
uit: 'onherstelbaar verbeterd', 1994.…
Taal de verbindende kracht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Spelenderwijs tracht ik al jaren bruggen
te slaan, al ben ik kind geen Olympiër
breng ook ik vrouwen in en uit kwetsbare
gebieden samen om ideeën te baren.
Elk hebben ze eigen ervaringsverhalen
manieren om een betere wereld te bouwen.…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 Het water is zo diep
En donker, de lantaren
Beschampt de oeroude baren,
Waarin de wereld sliep.
En als de smalle boot,
Waarin ik word gedrongen,
Van levens wal afstoot,
Hoe hoog de golven sprongen,
Van u komt heil en heul,
Mijn lamp blijft helder branden,
Uw olie drupt een geul
Van rust tot aan Uw stranden.…
achteravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 het is te laat voor november
alle toeschouwers zijn vertrokken
de eerste gasten verschijnen al aan de bar
maken grappen over anderen
waarmee zij zichzelf ontzien, niemand
vergeet te drinken, er staat een
buitenwacht voor de deur, het is een
vreemdeling zeker, een rillend lijf
een klepperend kunstgebit, de muziek
is bijna geruisloos…
ik woon niet in de stad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 ik woon nooit in de stad met vloeren van regen,
lege spiegels door een auto stuk gereden
en nooit zal ik wonen onder barse fonteinen
van lichtreclames.
maar soms woon ik in een stad met geruchtloze dromen,
het lamplicht in erkers zo stil gezet en gelaten
drijvend in de donkere straten.…
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 glorierijke dag
Ik zeg de M goodbye van Zee
de Fee
En ook die boze Fee zeg ik tabé
Maar pleng geen tranen om haar valse lach
Haar Zeepaard doet nu dienst
als Sint z'n knol
Waarna de Fee diens schimmel
zelf verschoont
En zich vervolgens duizendmaal beloont
In dwangbuisrijm, als boze toverkol
Als ongeborene koos Fee de Zee
In woeste baren…
we koesterden ontluikend leven
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.002 ik was verblind
en dacht met jou
een liefdeskind te baren
je lichaam zag gevaren
en was gekneusd door een
onheus ervaren in je jeugd
behoedzaam zochten wij
naar wegen waarop we steun
en warmte konden geven
we koesterden ontluikend
leven en spraken in de uren
van de slechtste dagen met elkaar
jij wilt niet meer en
kiest om weer…
HET ZOENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
434 Het waait
en zoent de baren van uw bloemenzee.…
DENKEND SMULLEN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
483 Lekkernij en geurige drank baren
bezonnen stilte bij klankenmengeling:
vele woorden, die aangename streling
van spijs over betaling verklaren.
De kroonluchter zendt vorstelijk zijn licht
langs wanden, brengen glanzen aan hun kleuren:
room, zacht roze, blauw vol pril aangezicht.…
Niet voor lang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 Overal toch kan je groeien
en je vindt je vreugde weer,
ook al krijgt de rij der dagen
weer een keer een streepje bij,
droefheid kent de vrouw bij 't baren,
enkel zo wordt leven vrij.
Uit: getemperd licht, p.29…
En er werd een grote stilte
poëzie
3.4 met 34 stemmen
5.256 Er woei een grote storm van smart
Over mijn levenszee,
De baren sloegen over mijn schip.
Alzo, dat het vol werd van wee.
En Jezus was mét mij in het schip,
Maar nu was het nacht en Hij sliep.
Ik wekte Hem op in mijn grote angst.
Ik wekte Hem op en riep:
'Bekommert het U, o meester, niet,
Dat ik verzink, verzink?…
Woelige Water...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.033 Klotsende golven
slaan stuk op het strand
Woelige baren
verkoelen mijn hand
Zeewatersop
schuimend er op
vallen uiteen op het zand
Mijn voetafdruk
plet zich
diep in het zand
Een kolkende golf
laat er niets van over
Sporen gewist...…
Lisbloem
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.828 Over het veld ruist een lied van de vloed,
Kostlijk als harpspel van zilveren snaren,
Brengen, bezield door het koeltje, de baren
U met de morgen haar groet!
Schijnt u het leven geen heerlijke droom?
Zachtjes op 't zuidelijk windje te wieglen,
Eeuwig uw sierlijke bloemkroon te spieglen
In 't kristallijn van de stroom?…
Je bent er niet
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.005 Ik zie een lege kruk
Nee, je bent er niet
Op de bar een leeg glas
Nee, je bent er niet
Een dichtslaande deur
Nee, je bent het niet
Een auto die stopt
Nee, je bent het niet
Ogen in de nacht
Nee, je bent er niet
Ik zie je met hem
Nee, je bent het niet
Een stem roept mijn naam
Nee, je bent er niet
De telefoon gaat
Nee, je bent het niet…
Harten twee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.831 Ze vraagt: 'Hoe kon ik zulk een onrust baren?'
Kalmerend zegt de vroedvrouw, dat het hóórt.…
LAM GODS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.865 offerlam maakt alles heel,
de engelen zingen, beroeren snaren
aanbeden door belijders, martelaren,
de kluizenaars en ridders nemen deel,
een schild in zilver met een kruis van keel,
en zij die mensen recht doen wedervaren
terzijde staat de mens, naakt in zijn zonden,
de oermoeder wil het juweel bewaren,
de citrusvrucht, op handen is haar baren…
lente maakt liefde vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 stil aan de dagen
trekken aan
vrouwen volle maan
dromen achter ramen
prinsen witte paarden
februari de droom ontwaakt
sluimert nog in mutsen
dikke sokken lange rokken
mannen tranen vries in gutsen
ziet licht in neev’len
kristallen fonk’len
schel de ochtendzon
kwetterflirt van vogelen
maartse vrij
hun baar in ei
kwaak van breedsmoelkikkers…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, op d'Oceaan gevaren,
Als de avondzon in 't koelend nat verzonk,
De zeemeermin zich wieglen op de baren,
Wijl 't deinend goud haar groene vlecht doorblonk?…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 daar over mij de branding slaat,
Bij 't doffe bruisen der ontroerde baren,
Te zien hoe 't Leven om mij heen vergaat, -
Maar Liefde niet, en midden in het staren
Op 't rustig stralen van uw klaar gelaat,
Vereend met u, ter eeuwigheid te varen...…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.183 Besef van namen, dagen en de dingen ben je kwijt
en tijd is slechts een breek-
baar stopwatch in de handen van de Heer:
Je broze brein tikt tijd terug,
ontspoord in lijdzaamheid.
De batterij leek leeg: je hoefde van jezelf niet langer meer.…
de Mythe van Fatuma
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.143 zij, Fatuma, daagt de goden uit
van achter haar gazen voile
om gelijk een dolende pagode
steunend op haar houten fluit
als bevallige dienende bruid
over haar duistere ultieme
verlangens te verhalen
teneinde de hemelse heerscharen
in een aardse verleiding te noden
zodat zij, Fatuma, hun zaad
in sprekend stof zou baren
waar elke willekeurige…
Nederland
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.157 O, dierbaar plekje grond, ontwoekerd aan de baren!
O land van mijn geboorte en teed're kinderjaren!…
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 Mijn liefde is als de zee die 't al omgeeft,
Met machtig aangedein van sterke baren,
Mijn liefde wil de wereld ommewaren,
En troostend lenigen waar weedom leeft.…
Een mooi sonnet
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
851 Een mooi sonnet gaat zeker altijd over iets
en als je dichter bent zal dat geen zorgen baren.…
Verkeerde vrouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 's Nachts uit mijn bed gelicht
door het hospitaal: u moet komen
uw vrouw gaat bevallen
in de auto sjezend ging ik op weg
met mijn broek op de hielen
stoof ik het ziekenhuis binnen
dook een kamer in waar zij zou baren
blind was ik: door de spanning
kuste haar en vroeg hoe het ging
was ik te laat?…
LANDGOED OOSTERHEIDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Schaarse voeding en lome rust geleiden
bar getij om winterbestaan te stalen.
Voorjaar zwijgt, zal het zingend verblijden.
Kleine, witte Mei wil zich steeds herhalen:
elfenmutsjes, heersend maar bescheiden:
wijd verspreide lelietjes der dalen!…
LAMPEDUSA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
593 Ze stapten vol vertrouwen in de boot
Die hen naar het beloofde land zou varen
De moeders brachten kinderen tot bedaren
Tot vrijwel iedereen de ogen sloot
Het aantal vluchtelingen was vrij groot
De boot een speelbal van de woeste baren
De kapitein dacht dat hij het zou klaren
Er wachtte hem immers een zilvervloot
Er rustte niet veel zegen…
Beleefde landschappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 vlinders zoek
bloesemt een tafel van hout
waar ik dankbaar op ga zitten
in het steengebakken panorama
leefde ik te laat
liep te lang maar ongericht
door gebakken lucht en bakerpraat
zoekend naar een passende ruimte
elders weer
in een klotsend vergezicht schoven schepen
stampten zij met bodems
die altijd gebocheld zullen zijn
over baren…