744 resultaten.
Verweven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 ploeter door de lijntjes van haar hand
terwijl ze de nacht van mijn gezicht afstrijkt
ze voelt nog mijn vele angsten zoals blijkt
samen turen we weer naar dezelfde kant
mijn binnenste streept ze nog lang niet door
zet hem weer eventjes in haar boekenkast
waar wijsheid tussen twee mooie ogen ligt
haar vingers beschrijven mij, als ik haar bekoor…
BELGISCH NOORDHOEK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 Struiken en boompjes laten woorden horen
over goede zorg en keurig onderhoud,
welke tuinliefhebbers steeds bekoren.
De kout vol sterke broederschap vertrouwt
zich toe aan edel genot, geboren
uit rust bij spel en spijs: sterke eenvoud.…
GRILLIG WEER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Kwade hitte streed weken lang tegen
de bloei en bekoring van menige hof,
is mild geveld door een druipende degen.…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
alles op een rij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.506 blind ben ik voor woorden
die kleurloos als het gas
mijn hart niet meer bereiken
doof ben ik voor klanken
die zingend als het glas
mijn oren steeds ontwijken
koud blijf ik voor bloemen
die geurloos als het water
mij niet kunnen bekoren
wars ben ik van dromen
die dwingend als een kater
mijn evenwicht verstoren
geef mij de kans…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 Een morbide fantasie in een kasteeltoren
Sereen huilende ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een…
Onze taal
poëzie
4.2 met 19 stemmen
3.736 Kan ze in wilde stromen bruisen,
Plettrend, waar ze weerstand vindt -
Strelend ook als lentewind
Kan ze fluisteren, kan ze suizen,
Wáár zij, in 't bekorend lied,
Deugd en Schoonheid hulde biedt.
Neerland! leen uw luistrend oor
Aan de zangen van 't Verleden: -
Dring de rijke taal van 't Heden
Diep in ziel en zinnen door!…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.369 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes!…
De oude van de berg
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.220 Wil zij het jongst geslacht bekoren,
Zij tovere met elektrisch licht,
Ze omvliege ’t Aardvlak langs zijn sporen,
En hou de telescoop gericht;
Zij zing’ de Geest, die dagelijks wijzer,
Zijn kracht ontleent en geeft aan ’t ijzer,
Tot scheppend monster toebereid; -
In ’t wed van heden moet zij baden,
Bazuinen langs metalen draden
De nieuwe lof…
Verslaving (Deel 2)
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.282 De ogen geopend
een nieuwe dag dient zich aan
ik gaap, rek me uit
en besluit de wekker maar
heerlijk zijn gang te laten gaan
De irritante piepgeluiden
kunnen mij nog altijd
niet bekoren
en het snerpende geluid
voelt aan als de klokken
van de Westertoten
Uit frustratie gooi ik
de wekker hard tegen
de muur
ik draai me om…
lieve Stilte
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.238 ons uiteen gedreven
nu droom ik van jou elke nacht
wil je mijn onoplettendheid vergeven
zoals jij heb ik niemand meer gekend
je stem was zo zacht, warm, zo puur:
"mijn liefde is alleen voor jou bestemd"
mijn hart staat voor eeuwig in vuur
ik voel me zonder jou verloren
mijn verlangen is zo oneindig groot
het leven kan mij niet meer bekoren…
Ronald
hartenkreet
4.5 met 31 stemmen
1.286 mijn hart voorgoed verloren
Wil diep in je wegkruipen
Je voor eeuwig bekoren
Ik kijk naar jou.......
wil je voelen beminnen
Verstrengeld vol passie
steeds opnieuw beginnen
Ik kijk naar jou.......
en voel de warmte stromen
Jouw liefde is voor mij
ik hoef niet meer te dromen
Ik hou van jou.......…
vrouwen zijn geenszins mensen
poëzie
3.0 met 12 stemmen
2.813 't zal jou gewis bekoren.'
Dit maakte Griet en Trijn verwoed:
De toorn ontstak haar beider bloed:
Griet greep hem aan, en zeide: 'ô Guit! men zal jou leren
De vrouwen naar haar waarde te eren.
Zijn wij geen mensen? schurk! waar ziet ge ons dan voor aan?
Kom, Trijn! laat ons hem straks de kop te plettren slaan'.…
Arend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.328 Nerveus, bleek, breekbaar als een lentenacht
vlakbij het gloren, bezweet en ongeschoren
ondersteboven, niet langer in staat te bekoren
Arend verbleef, maar meer nog, werd verdacht
Het waren die nachten waarop hij teerde
‘Waarvan’, werd gezworen doch verzwegen
eerst af en toe, tegenwoordig vast geregen
kou kon `m niet deren, zoals hijzelf beweerde…
GELUK
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.809 Samen met jou, plots een nachtegaal aanhoren,
die eerst zacht, maar dan luid en fel,
zijn lied aanheft om zijn liefje te bekoren.
De Heilige Stilte stolt in 100 decibel.…
Maya
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.466 Al dit feesten leidde tot
een soort van ultimatum
kwam dag kwam doel kwam eind
Ik duwde je weg op de fiets
net als bij de Spelen
maar dan minder enthousiast
we hebben niet verloren
leerden doden en bekoren
hadden ‘t beste met elkaar voor
Waar wacht je op?
Tot je me ziet huilen?
Tot je sterker bent?…
Droom verbaasde bomen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Hij voelde zich een houthakker
in een land vol droom verbaasde bomen
liep hij met een bijl in zijn handen
om tot een oordeel snel te komen
maar geen boom in dit land beviel hem
geen beslissing kon hem bekoren
hij hoorde zijn hart, een lieve stem
zoveel natuur was er reeds verloren
totdat hij zag, een oude eik
stam zo dik, kon hij niet…
BB met R
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
628 op die ene middag
in december,
dat ze in zijn ogen kijkend
de pen aannam die hij aanreikte
zijn pen, haar inkt, hun boek
ze sloeg het open
eerst aarzelend haar hand
gisteren schreef ze voorzichtig
de eerste woorden
hij voegde toe
vanaf vandaag schrijven ze
weer samen
beiden wat ouder wat wijzer
maar de geur van old Spice blijft bekoren…
DE DRINKER
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
989 Druppel voor druppel kruipt
zijn bloed waar het niet gaan kan,
vindt hij dromen met de bekoring
van gevallen vrouwen.
Maar met ieder glas troost glijdt
zijn pijn verder bij hem vandaan,
zoals de dissonante tranen van
de piano tussen het geroezemoes
van de vele gesprekken, die spoorloos
verdwijnen in de brakke muren
zijn kroeg.…
Egoïsme
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.017 In deze wereld van ' ieder voor zich ' loop ik echt verloren
Ikzucht wordt een pest en kan me echt niet bekoren.
De agenda's zijn toch zo vol, léven we nog wel
Dagelijks wat aandacht voor elkaar, minder haast, niet zo snel.
Wat minder ik, iets meer: jij, dat ware wijs
Mag deze droom uitkomen, mensen lief, het Paradijs!…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 God geeft elk, wat best is, want hij met haaf vervult
De weken, die 't gebrek tot wanhoop zou bekoren,
en maakt arm de stoute, die naar lust zou sporen
en zijn God verachten als kemel hoog-gebult.
Zowel als de rijkdom komt armoe van Gode.…
Lichtbundel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 ze is een vrouw
zo doodgewoon
tot plots letters dicht bij haar komen
haar bekoren en het verlangen strelen
ze koestert woorden
speelt met zinnen
ontdekt een bijzonder iets
ze schrijft zo waar haar eerste dicht
als een woordenstroom niet te stoppen
stoeien zinsbeelden in haar gedachten
tot ze moe gemoedelijk uitrusten in haar schoot
ze prikkelen…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 dat ik zonder vragen
aan zoete druiven proef
talrijk in getal, zoals men dat duidt
nog in bloei en aan hemelse ranken
warmte dampt dan uit mijn huid
onzichtbaar voor de ander,
soms trilt het zelfs uit mijn flanken
veel wat er is, echter
ontkomt aan mijn ogen
of doven zelfs mijn oren
te groot zijn soms de regenbogen
te ver, die ik wil bekoren…
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 hoogtij gezinsdagen…
kinderen, pa en ma
rond het smyrna
waarom
heb ik het beeld
van houtje-touwtje jasjes
met zorg gebreide dasjes
naast elkaar op de kapstok
die warme eenheid
raak ik die kwijt…
waarom
schuift de zomereuforie
zich naar de achtergrond…
iemand heeft de deur gesloten
van het behouden huis
het plekje dat me zo kon bekoren…
Leven is verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 , zwart als het was, nu smekend
Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed
Haar verschijning markeert een nieuw begin
Ik ren als een bezetene door mijn hoofd
Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd
maar een glimp van haar verleent mij zin
zin voor grenzeloze liefde en sensualiteit
zin aan het stormachtige volle leven
zin om alle bekoring…
poetsen in de kou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 in mijn korte broek en met die sportieve schoenen
vindt u nu ook niet, ze zijn toch om te zoenen
mevrouw, weet dat ik ondanks de kou
ontzettend veel van u hou
maar ik sta hier druk de trap te poetsen
en heb effe geen tijd om naar u toe te roetsjen
mevrouw, het komt me voor
zoals ik dat wel vaker hoor
uw schoonheid kan een ieder echt bekoren…
Bloedende woede
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.711 wraak
Mijn woede bloed als nooit tevoren
Bezoek het doelwit van mijn criminele taak
Dan zie ik de plek waar ik moet wezen
Adrenaline stijgt ver boven mijn hoofd
In koelen bloede en uiterst berekend
Heb ik je voorgoed van het leven beroofd
De gemene lach op je gezicht bevroren
Het geschater verscheurt mijn hart
Niets kan mij nu nog meer bekoren…
college zadelpijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
840 hij toonde trots zijn buidel
quick lock met GSM d'r in
gezegd dat 't er puik bij hing
pads waren beter om te spreiden
dat concept drukt naar je instelt
vooral in 't kruis raak je ontkneld
al blijft een alpenritzit lijden
wat is nu ideaal vroeg een marokkaan
de drenth dacht achter harder dan voren
onwetend of het de vrouw wel zou bekoren…
Dromenvanger
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
601 weerspiegelend
het sprookje van hem en haar
op een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenen lang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo wist te bekoren…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 Na een poosje maak ik gedesillusioneerd
uiteindelijk maar weer rechtsomkeert
om na een paar passen en na een paar tellen
het vrolijk geluid weer aan te horen zwellen
Grinnikend houd ik halt, luister zonder te storen
omdat ook onzichtbaar gekwaak enorm kan bekoren.…