681 resultaten.
Zal je dan nog van me houden ?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
582 Zachtjes deinende wieging
op de branding van geloof,
met het stille verlangen
dat het nooit voorbij zal gaan
Maar zal je tegen dan nog van me houden
wanneer geheugen nog slechts mijmeringen zijn...
'Van een spotvogel in de lucht
die in rakelingse vlucht aan ons voorbij scheert
en slechts wolkenstilte nalaat in het hoge gras...!…
foto's lachen onschuld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 ik heb je jeugd gezien
foto’s lachen onschuld
maar uit de achtergrond
lees ik je zorgen in die tijd
ik heb je nooit benijd
we gingen vaak naar zee
het water prikte in je ogen
je rende door de branding
dook met golven mee
uitdrijvend tot hun stranding
zon weerkaatste in je blik
een lichte veeg van schaduw
waar ik verbazing zag
keek…
We gaan een boom planten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Jij maakt immers deel uit van ons bestaan
met de golven van zee spoel ook jij steeds
aan en uit de branding tot aan het strand mee.
Dagelijks zie ik ook jou in mijn rimpels
in mijn lachkuiltjes en kraaienpoten staan,
't leven van ons allen waarmee we zijn begaan.…
een vader betekent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 een vader betekent
zoveel dingen voor mij
een begrijpend hart is hij
een bron van kracht en ondersteuning
die mij vriendelijk doordacht aanmoedigend
dan wel mopperend corrigerend en vergeeft
met zijn eeuwige bereid om te helpen
een krachtige berg is hij
een rots in de branding van het leven
die mij steeds weer de juiste weg wijzend
toch…
Toen wij echt leefden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Nog voordat de avond viel
Leerden wij te leven
Maar dan ook echt leven
Vanuit onze tenen
En tot de haren op ons hoofd
We bezochten de clubs langs de boulevard
We aten het strand dronken de zee
De branding slechts als dessert
En de mensen die we ontmoetten
Als kers op de taart
In holen in de bergen langs de kust
Brachten we de nacht door…
Etretat
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
3.757 Het veilige dorp van een mespuntje zee
snufje zout waar de kiezels de branding
doen rollen en klossen waar de winkels
nog op hun hurken zitten bijeen op een plein
waar de kleuren buiten de deur wiebelen
plastic strandslippers ballen waterpistolen
toeristen waar de naam kortom vredig is:
Etretat
Maar voorbij baai en bakens promenade…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 "
Een laatste ruk aan je lijf,
om vervolgens weer met
dezelfde kracht uitgespuwd te worden
De aantrekking en afstoting:
beiden even overweldigend
overdenderend en overdonderend
Je keert telkens terug,
raakt slaafs aan de
tweestrijd in dat gevoel
Totdat je ooit op een dag
dood aan de branding
komt te liggen
Speelt ze het spel…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,
Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.
't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken
En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken.
Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 symfonie draagt verder
tot het einde van de horizon
waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken weg
de ruimte deint, golft en ademt
alsof een branding…
Eiland.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
666 daar op mijn eiland
ongedwongen samenzijn
In de branding
zalig zoenend
't zilte water langs ons lijf
Glijdend in de lauwe golven
voel ik je in me
vraag je.... "blijf".... ?…
Paddepad met schemerverleden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.087 zakte weg en raakte bezonken
wat beetje zwaar op de lever lag
Ploeterend door het zachte zand
reikten aanloopjes net te kort
springend over kreekjes voor de sport
of doen oudere knullen dat niet meer
het houdt tenslotte op ooit een keer
Onder de spetters wel lekker nat
stond na Kijkduin een zeearend
stil voor de knip klaar in de branding…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 Even liet ik je vingers los
betoverd door je zilveren lach
de glans van je ivoren lichaam
Schaamteloos rekte je je uit
verleidelijk, zoals je blik
die leek te fluisteren :
‘Ben ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot de vloed ze weer meeneemt
En de zee ook jóuw beetje zout claimt
Daar op dat strand waar we graag komen
Verwezenlijk jij m’n dagdromen
Met je roze bikini en jeans hotpants
Zet niet alleen de zon mij in de hens
Waar wij zoenen in de branding…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 o, onweerstaanbaar lokkende
gedichtensite
vandaag opnieuw
voor mij een must
met langs zijn kust
de opgetrokken zandkastelen
daar waar het schurend zand
de scherpste hoeken weg wil slijpen
waar zee en lucht verlangend maakt
het heimwee deinend weer ontstaat
en in de woeste branding
de liefdesgolven hoog op gaan
tot aan de maan
die langzaam…
Strand en zo
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
518 je zoenen
toen stond je stil
ik zag in je ogen de wil
het avontuur
met mij te beleven
het was wel wennen
ik kuste je zacht
op je wang en zei
heb ik niet eens
voor hoeven te rennen
je spetterde weer
veel erger veel harder
dan de eerste keer
vraag me niet
wat er toen is gebeurd
je schoenen zag ik
tijdens het zoenen
richting de branding…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Kom maar zitten kind, en hoor het fluisteren
tussen de keien op het strand
laat je omarmen door de branding,
golven die zich naast je te rusten leggen.
Het wordt stil nu, de wind die is gaan liggen.
Mensen zijn verdwenen, het zijn alleen nog wij,
de zee, het strand en de verhalen van verlangen
om te mogen dromen als een kind……
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 moeders
gaven ons het leven te vieren
terwijl zij ons houvast bieden
als zijn zij een schaduwrijke boom
die ons altijd schutting geeft
moeders
zijn de rotsen in onze branding
die ons steun en toeverlaat geven
als de aarde met water en voedsel
voeden en laven zij ons koesterend
moeders
zijn als dichtbegroeide heuvels
waarin wij een schuilplaats…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 resten van de zon zullen hier schijnen vandaag
daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken
met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee
Labrador Mika rent achter z’n bal aan en trotseert met gemak de branding…
opende heel schuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
742 wellustig
zocht je
naar houvast
je opende
heel schuchter
zo liefjes
reagerend
op mijn tast
verenigd
keek ik
in je ogen
ik zag
mijn liefde
terug in jou
je wimpers
krulden
toen je
ogen zich
met tranen
vulden
jij was
voor mij
de liefste
vrouw
je lichaam
wiegde mee
in golven
totdat het
strand
de branding…
Liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.131 Je lichaam
wiegde mee
in golven
totdat het
strand
de branding
brak.
Uitputtend
hebben wij
genoten
van wat
de een
de ander gaf.…
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 stervend op uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen van de sterren ver
van de golven, voortdurend aangespoord
Door een honderdtal lichtjaren verre ster,
dichtbij die oude, haast vervallen, poort
Laat mij maar heel even roeien vannacht
door deze laatste branding…
Rien du tout
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
596 Zelden riekt het onderwijsveld
naar stinkende wonden
zachte heelmeesters
kent het niet
Een onderwijskracht
verdient er minder
dan zijn laatste syllabe
Juist in een stille
kracht schuilt de kunst
een vonk te laten ontbranden
Zij verdient meer
als kracht in de storm
en rots in de branding
de jonge docente
Rijpend tot baken…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Toch houd ik mijn plank vast
als een roer in onrustige branding.
Elke beurt een nieuwe golf,
elke zet een kleine storm
die mij dwingt rechtop te blijven.
En ergens, diep in het getij
van klinkers en medeklinkers,
weet ik dat het spel kantelt.
Dat zelfs jouw mooiste woord
ooit zijn glans verliest.…
Geschapen naar jouw evenbeeld
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.133 prachtigste herfstkleuren
Ik bewonder je schoonheid, zie je plezier
Net als de wolken met de vogels
Heb ik geen eenzaamheid te betreuren
Ik verlies mezelf in je aangezicht
Ik zou hier altijd willen blijven
De mooiste bloem binnen handbereik
Ik zal je koesteren, vol met bewondering
Naast je zachte zijn, je tere bestaan
Een rots in de branding…
Gestrand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
785 De vloedlijn herken je aan de kleur
Waar slik in lichter overvloeit
In gestreepte plastic ligstoelen
Hangen badgasten te puffen
Olie sijpelt door hun wimpers binnen
Een suf oog slibt dicht
Een delvende zoon met goudkoorts
Tot de heupen in zijn valkuil
Slaat naar de hond die zijn dam vertrapt
En piepend met hangende oren
Naar de branding…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver zal de zee de zoutige liefde dragen
in de branding van mijn gedachten,
terwijl de klippen beslissen wat zij raken
en de eb op de vloed zou willen wachten.…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 Zij heeft geen andre vormen
Dan de borsten van haar golven,
En geen andre woorden dan de volle
Koren van haar branding en haar stormen.…
GROOTVADER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.156 ."
"Heel de droom kan ik bezinnen:
'k Lootste door de branding heen,
Net als zeven jaar geleên,
Weer die kof de haven binnen;
Westerstorm en holle zee _
Lichten blonken op de ree.…
In halfslaap
gedicht
3.8 met 5 stemmen
8.613 In halfslaap deinde een zee mijn kamer binnen
(de vierde wand ontbrak) in iedere golf
hield zich een mens verborgen, die pas in de branding
zijn hand opstak. Red mij!…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 Slijpen we de
messen om een natuurlijk deel te
eisen, rechtvaardigheid in een vrije val
rotsen in de ongetemde branding,
de slagschaduw van onze natuur
in de gevaren die ons omringen, de
mythen blijken onze grootste buur,
die naar geest niet te begrijpen
is misschien wel de grootste straf.…