768 resultaten.
Evenwicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Hoge winden, zuiver mij van sexbeluste vrouwen,
laat mijn ziel in vrijheid blijven, eindeloos,
als een adelaar in vreedzame eenzaamheid,
wat zal ik nog op vuile moerasgrond bouwen,
voor het aardse leven ben ik vast te broos,
liever zweef ik daarboven, van chaos bevrijd!…
Verwoestend voorteken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
822 Vanaf wanneer begon het verdomd te dagen
dat overwoekerde beelden vervielen tot puin
en chaos verscheen uit de donkerste lagen
van klamme kelders onder m'n warrige kruin.
Groeiende gnomen besluipen de achterdeur
van mijn kaal en krakkemikkig onderkomen.
Grote god, hoe te ontsnappen aan willekeur.…
Atlas
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.481 Wat is en schijnt laat zich pas gadeslaan
als chaos wordt ontbonden door vertalen.
Uit nevels breken zich begrippen baan.
Maar lichten doen, al naar ze feller stralen,
wat hen omringt verdichten. Wij verdwalen
dus toch; wat taal omhult doet hij de dampen aan.…
Bijna niet uit te leggen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
964 Als ik met gedachten speel, ontstaat er chaos
vaak vrede, soms onzekerheid
mijn omgang met complexe persoonlijkheden
maakt het leven niet saai da's een feit
Maar steeds een terugkerend gevoel van er
mee moeten stoppen, het voegt niets toe
Dat het me zo bezig houdt, negatief en
positief, dat maakt me geestelijk moe
Stoppen met alles en iedereen…
Een wilde bloem (liedje)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
569 droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je kunt de buitenkant
niet binnen krijgen
in een hoofd dat
vol met watten is gepropt
waarin je zoekt
naar de gewone dingen
die door totale chaos
blijven weggestopt
droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je zwabbert door de dagen…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode struiken
en lege waterkruiken, het geweld is de chaos…
Van eijen en ouauwen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
436 Zie aan, hier is de chaos nog completer.
Mij zou het heel wat minder kopzorg geven
als er per soort één versie wordt geschreven.…
aan de grond genageld zat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
927 jouw rug kende
geen achterkant
de eerste steen
lawiende kleine keien
ze rolden mee
stof verborg het zicht
massa deed zijn plicht
bestormde de obstakels
verwoestte dat
wat niet stevig aan
de grond genageld zat
ik zie je staan
in opgetrokken stof
nog zijn je kleuren dof
je recht je rug
en vindt jezelf terug
temidden van de chaos…
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 de woele aarde bekomt
haar tijd in alle facetten
waar kleuren aan voldoen, de
rijpheid van het heden ontgaat
vervloekt de monogame chaos
van dit kil bestaan
de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden…
Oudjaar kroniek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 ik schrijf met het laatste
licht van de winterzon
de wende komt snel
weerom voor langere
dagen die om meer
woorden vragen voor
het verhaal van de dag
nog heb ik niet alles
afgesloten de korte
dagen hebben niet
lang gesproken
in het herfstige papier
kleurde chaos en afval
hun resultanten
de ongeordendheid in
de geest van mensen
was…
Zielloosheid en entropie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 evolutie slapen
in ontluikende
potentie op zoek
naar bloemen
met de mooiste
kleurfrequentie
zij dachten in
de hemel te zijn
verlost van dodelijke
ziektes en zware pijn
maar de aarde was
nu anders gekleed
na een volledige
ontluistering van
de schoonheid der
schepping restte
de zielloosheid
en entropie op
alle gebied in
zichtbare chaos…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt een spoor van stilte
maar vindt slechts chaos…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 De kamers van het vlees zijn stil en blind,
totdat een adem door de keel zich vormt,
een eerste grens die door de chaos stormt,
waarna in de mond het eerste zicht begint.…
De blinde bedding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
197 Het is de rimpeling van een onmogelijk gedicht:
dat chaos zich schikte tot dit heldere licht.…
Kuddedier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
913 Jij weet toch van jezelf, mens,
Dat je niet meer bent dan voornamelijk
Een kuddedier, die meent met een paar
Honderd van je soortgenoten het centrum van
Wat tot voor kort nog een rustig
Sluimerend dorp was tot de grond toe
Te vernielen en onschuldigen
In doodsangst achter te laten
Dat je veilig op afstand achter je eigen computer
In…
Alternatieve dimensies
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
454 meerdere wereldenprobleem
wij moeten daarvoor
uit de kast ver weg
van onze ivoren toren
een schouw gaan doen zonder
dat de wereld is bevroren
juist de dingen die
er niet lijken te zijn
voelen de meeste pijn
door in alle openheid in
bestaan ontkend te worden
het gewone en structuur
mist alle buitenissigheid
drukt creativiteit weg naar
chaos…
intermezzo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
734 "intermezzo" (het tussenspel - voor zij die niet leven maar dromen)
PROLOOG
(en oordeel niet in herkenning, maar in onbegrip
probeer niet te begrijpen in te leven, of het leven in mijn gedicht te plaatsen... het is geluidsstil, staakt in kennis en spreekt in chaos)
--------------------------------------------------------
loop gevloerd…
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug is
Kan hij vanuit leegte iets verklaren
Het begin is louter energetisch
Spuien, ordeloos en zonder denken
De natuur ontstaat zo woest en ledig
Grijze brij van werveling en chaos…
De laatste schaduw
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
419 mag ik voorzichtig
je schaduw van
de grond rapen
om te proberen
jou weer in
reanimatie tot
mens te maken
we hebben gepraat
de limieten bepaald
die we elkaar in
alle redelijkheid en
na goed overleg
op schrift
hebben gegeven
de werkelijkheid
is echter heel
anders gebleken
natuurlijk paniekte
haast tot chaos
kon helder denken…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 ik bespeur je liefde in elk
moment, zelfs als wonderen
spijbelen en herstwinden aan
je adem rukken, iets boven-
natuurlijks is de staat waarin
je placht om affectie te laten
schitteren in je spiegelschrift
hoe bedaarlijk jij mijn chaos
kan hanteren als het spreken
mij de nacht toekent met uithalen
die de ketenen in mijn
ziel doen kletteren…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 ik heb de
chaos geordend
door chronos vastgezet
maar emoties hebben
de vruchtbare aarde niet
altijd vakkundig opengelegd
in zaaien en oogsten
leek de planning verkeerd
gods elementen wilden
niet luisteren en drogende
winden fluisterden geen regen
als de natuur er om sprong
willekeur dateert
evenementen door
onontkoombaarheid…
Waar ging Homeros heen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
731 Stemmen in zijn hoofd schrijen stil, verstomd
chaos door wedloop geschapen
heengang futiel, ondoordringbaar vermomd
Reizend schrijvend stiltecentrum
ijverig die ene klank verzoekend
vangt hij essentie in een woord
Ergens weerklinkt de finale versie
romantisch en lyrisch vertaald
stervensver weg op een hemelse wolk
Vakkundigheid?…
Suan Ai Luen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
904 geoefend
alsof het een danspaar betreft
op het gladde, harde ijs
de lichtste het verste wordt gegooid
vaak ook de kleinste is
een moment een zwaluw
met een gevorkte staart
wegdraaiend het ijs
de schok bij het landen
absorbeert in het veerkrachtig lijf
hoe harder geduwd
straks explosief de grenzen vastgesteld
men ontkomt niet aan chaos…
Het falen van de kunstenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 De aarde die hij ooit schiep
Is veranderd in een chaos
Van Amerika, tot China
En van Chili tot aan Laos
Als eerste kunstenaar ooit bestaan
Boetseerde hij mens, dier en natuur
Maar bij alles wat zich op aarde afspeelt
Staat hij niet meer aan het stuur
En kijkend naar het aardse leven
Dat in niveau zeer ver is gedaald
Vraagt de oude man…
De wereldheerschappij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
491 de wereldheerschappij
ligt onder handbereik
goed gegrondvest in het kalifaat
dat alleen met volgelingen praat
de doelgroep is al mondiaal
in consumentenaantal hebben zij
de toppen al bereikt waar kerk en staat
polariseren duikt religie in de minderheid
uit instabiliteit en chaos geboren
zullen zij met de jihad en sharia gaan scoren…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 Vermoeid zoekt de geest
naar struktuur in chaos,
de rode draad,
die van goud moest zijn.
Scherven bijeen rapend
van wat is geweest,
want de wijsheid van gisteren
- zo veranderlijk -
zou de Wijsheid niet zijn.
'k Wil evenaren,
maar geraak verstikt
in d' eenvoud van gedachten
die niet willen klaren.…
- Duizenden levens lang -
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
560 onbeantwoorde vragen
verrukking op zoek, beefde van angst
zelfs een gelukzalige dauwdruppel groot
voelde het onbehagen als aanvaarding,
zonder dat het geklopt had
duizend levens lang zo lijkt het wel
voedt ellende het teruggegeven ego,
het bloemenzaadje is zo hard als steen,
terwijl waarheid uit de buurt van je huis blijft
verdeeldheid, chaos…
Verzorgingshuisverhuizing
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
2.979 De vreugde van het vinden
na de tweede,
chaos in de kamers,
even een time-out.
Smullen van een ijsje,
opgewekt weer verder
tot in de late uren,
moe maar toch voldaan
de holle klanken horend
kijkend in de ruimte,
bedenkend dat morgen
in omgekeerde vaart
alles opnieuw begint
voor die bejaard
‘t verzorgingshuis verruilen.…
Kunst van het weglaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 Door klanken licht door de ruit,
strekt zich een chaos uit, het
snijpunt van veelvoud, levend
wit en zwart, gevulde caleidoscoop
van een wisselende mozaïek
met een prozaïsche verwachting.…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid is het vuur verdoemd
door wetenschap en het fijn besnaard bedrog dat zijn
geste in zijn gesteld vermogen tot lege zakken
had gepluimd
alsof een film zich uitvouwt over een nostalgisch
bouwwerk, krimpt zijn aanwezigheid in de chaos…