1014 resultaten.
Ik ben geen ijskonijn
hartenkreet
4.5 met 70 stemmen
4.777 weet wat me te doen staat
En laat je nu maar gaan
En als ik niks meer hoor
Ach, dan ik kijk het wel aan
Dan was het voor jou niet belangrijk
En stelde het te weinig voor
Ook al doet het me pijn
Mijn leven moet ook door
Jij weet niet wat het met me doet
Verdriet en eindeloos geduld
Maar een ding weet ik lieve schat
Niemand heeft hier schuld…
Beestjes
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.082 wanhopig en treiterend
het is niet jouw schuld dat ik lieg
het zijn de kleine beestjes in mijn hoofd
hoe kan ik denken?
het is allemaal te dichtbij
ze knagen langzaam aan mijn handen
handen op mijn heupen
liefde in de lucht
beseffen ze wel wat ze doen?
zingen wil ik
de spier is weg
waarom op mijn zwakste punt?…
het samenzijn is een refrein
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.542 waarom zo bang
om te verliezen wat
je nooit bezeten hebt
zijn lach en lijf
de warmte van het ogenblik
dat zijn passie jullie schikt
het samenzijn
is een refrein waarvan
de woorden al vergeten zijn
je droomt nog lente
weet dat je talenten
steeds aanwezig zijn
breek schuld die je
is aangepraat, steel
de uren die hij overlaat…
Laetare
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
774 O kijk en luister dan, gedragen,
van angst en pijn en schuld bevrijd,
ontvankelijk wil vrede vragen
tot aan het einde van de tijd...
Die kleine krokus durfde wagen
het licht te zien. Maak ons bereid.
Uit: Herworteld leven p.17…
Evangelie voor beginners
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.049 De Romein wist wie hij vermoordde,
en het is te gek voor woorden
dat de schuld op Joden overging
als eeuwige volmacht voor marteling.
Eenmaal ten grave gedragen
herrees de man na drie dagen.
Was het op de Golgothaberg
wat er gebeurde dan zo erg?
Want Hij stierf dan wel aan het kruis,
maar ging daarna gewoon naar huis.…
niet meer!
hartenkreet
4.1 met 51 stemmen
3.132 papa mama,
Nee ik wil niet, nu niet meer
Ik wil niet praten steeds maar weer,
Het is je eigen fout, je eigen schuld,
Ik wil niet praten, al heb je nog zoveel geduld
Het is mijn leven, mijn verdriet,
mijn moeilijkheden zie jij niet.
Ik los het zelf wel op, daar heb ik jou niet meer bij nodig
Jouw hulp is voor mij helemaal overbodig.…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 misschien doet het antwoord sterven
en zijn de vele verloren woorden het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker…
Boksen met meneer pastoor
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.143 met trots gedragen
leerde hij gewetensvragen
aan warme lippen hing de klas
olijk wist hij uit te dagen
stelde denken op de proef
en hoe dieper dat de leerling groef
hoe scherper zag zij feiten
van bedrog hing alles samen
grote mensen bleken zich
in leugens te bekwamen
vrij te pleiten door een biecht
waarom zou een kind dan toch
schuld…
de belastingdienst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 indringend klonk de voordeurbel
aan het achterhuis werd gemorreld
in de entree stonden drie man
een uniform twee in driedelig
u zult terstond moeten betalen
uw schuld blijkt gruwel opgehoopt
bij mij valt zeker niets te halen
ben ooit als dubbeltje gedoopt
wacht maanden…
Kampioenen altijd gevraagd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
783 Knut versloeg
Hilbert die op een poepje zomaar uitgleed
Atje die ze er op de korte baan al af reed
Jan Bols die een wissel over sloeg
Kampioenen gehaald en gebracht
boeren nog goed met hun verleden
geen Kees Broekman en Jaap Eden
Zij worden in stilte herdacht
Op karakter wordt alweer gemist
Rudie Liebrechts de gaafste stilist
Eigen schuld…
Bij zijn ‘graf’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
825 Hier kan ik aan je denken, aan
wat je deed, je danken, met
al die anderen je schuld vergeven
Jij bracht muziek in ons leven
Opgedragen aan W.A. Mozart…
Zegen ons Heer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
493 O, Heer, wil ons Uw zegen geven
Blijf met Uw liefde ons nabij
Maak ons van schulden vrij
Dat wij tot Uw eer mogen leven.
Blijf ons altijd heel dicht nabij
Want zonder U kunnen we niet
Zowel in vreugde als in verdriet
Blijf dan ook steeds aan onze zij.…
Jezus, Redder der wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Jezus, Hij heeft voor ons geleden
Onze schuld heeft Hij gedragen
Hij heeft de bittere dood verslagen
En de strijd der wereld gestreden.
Jezus heeft aan ons gedacht
Wil dat niemand verloren zal gaan
Maar dat wij voor Hem zullen bestaan
Jezus,Hij heeft alles voor ons volbracht.…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 het is een troost
jou naast mij
te weten
door de kuilen
van de nacht
beroofd van kracht
terwijl de
wolven huilen
als wij bij
elkaar schuilen
in de met sneeuw
bedekte
winternacht
rondom
witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren…
eigen wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 niet
de vreugde van de zee
waar die het strand kust
in het winkelend publiek
geeft en neemt hij ruimte
als het hem passen wil
grommend en grauwend
ogen gevend aan domheid
die dat niet snappen wil
zijn sterkste zwakte verlicht
draait hij de wind eigenzinnig
in een richting die hem past
omdat hem vanzelfsprekend is
dat anderen de schuld…
Een Vage Echo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Pari je wist
er is een stuk
verleden vaag
gehuld in mist
en Pari jij als haar nicht
hoorde een echo
van een niet
beleefd verleden
een brief heeft onverhuld
de waarheid omtrent
jullie beider verleden onthuld
armoede was de schuld
maar toch met geluk
en geduld zijn
alle stukjes van
de legpuzzel ingevuld
helaas is gebleken…
Een hoge hakkentoon
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
403 zwangerde
de nacht zijn
onverwacht
donkere boodschap
waar stilte
onheilspellend klonk
warmte drukte zijn
eigen dekmantel
nog knipperde de
laatste straatlantaarn
zijn eenzaam licht
tegen de blinde muur
raffelden schoenen
een hoge hakkentoon
op de natte klinkers
van de ongelijke stoep
in een verschrikte
oogopslag werd al
schuld…
armoede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 morgen is zij jarig
haar kleine trots
een feest of cadeau
vertellen tranen
is er echter niet
haar moeder
leuk en opgeleid
met hoge hypotheek
ontslag en schulden
dopt de boontjes zelf
schaamte voelt ze
bij elke aanmaning
die eindeloos komt
machteloos ook
het tij te keren
natuurlijk wil zij wel
het beste zelfs liefst
voor haar meisje…
Leren leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Hoe moet ik leven,
Wetend dat het niet mijn schuld is,
Wèl mijn soort,
Bedacht door het menselijke brein,
Niet mijn gedachtegoed,
Dat bezit ik ook.
Moeder Aarde heeft mijn hart,
Eeuwig, voor altijd,
Niet voor degene die het langzaam verloren,
De passie van een ander.…
Antwoord op het zwart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
213 Het zwart op papier beweert dat we breken,
dat elke ademtocht een schuld is die wordt betaald met pijn.
Maar de ochtend vraagt geen offer.
Zij legt een strook licht over de koude vloerdelen.
Er is geen verborgen vonnis, geen last die op ons wacht.
Waar men een drift vermoedt, vindt een hand een andere hand.…
Gouden Ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
159 Hij zit verscholen
achter groen
een paar centimeter
in de pot,
geen tand ontbloot,
enkel zijn ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,
onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,
het wroet, het vreet,
het laat niet los,
uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment…
alleen de geur van aas
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.304 omgord met haat
de passen blind
alleen de geur van aas
geeft richting aan hun voeten
ze zijn ontwaakt
omdat de waarheid spreekt
ze zoeken nu gerechtigheid
slachtoffers ten spijt
ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten want
sporen zijn nog niet vergeten
armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken…
door stilte in je ogen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.503 je kleine witte hand
gespreid de vingers
die meer vragen
dan je dragen kunt
je houding is verkrampt
door stilte in je ogen
je telde toch niet mee
jouw waarheid was gelogen
ze grepen wel je lijf
verzwegen nooit hun eisen
belaadden je met schuld
en lieten je geweten krijsen
ze haalden angsten op
die je betaalde met je zwijgen
de pijnen…
Moderne Eva
gedicht
3.3 met 14 stemmen
19.226 kindren, kindren, die nooit wezen zult,
Omdat uw moeder alle warmte weerde,
En liever ’t hart door eigen gloed verteerde,
Dan u te dragen in een schoongeduld…
Hoe heeft uw liefheid toch mijn droom vervuld,
Als in de nacht de schimmen wederkeerden,
Die daags ik uitdreef, naar ’t mijn wil begeerde,
Maar die dan kwamen, klagend hoogmoed’s schuld…
Kinderen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
946 Soms worden relaties zonder
je 't wilt en buiten je schuld
behoorlijk verstoord.
Je "krijgt" kinderen maar
als er wat gebeurt,
wordt je soms van binnen
een klein beetje verscheurd.…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Gelijk altijd is alles hier aanwezig
in al zijn gemis,
de schuld van gebreken,
van ongekende afwezigheden,
het nijpende tekort van weten dat niet weet.…
Waterzon
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
873 Ze straalt doorheen de wolken
van 't zomerland
dat grijs is van verveling;
de heling
van zoveel ongeziene wonden
gebeurt in stilte en in dulden;
de schulden
van alle mensen zijn zo groot
dat Hij, de Ene, niets kon sparen
al heeft ook iemand ooit gepleit
voor Sodoma en Gommora
...…
Ik schreeuw niet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
876 erkende in echo
die schreeuw
als mijn fluister
pijn
om wat is
en wat had
kunnen zijn
jaren gedwaald
sterren geschoten
kompassen verlopen
naar doelen van niks
het stomme geluk
van een roes
gesoes van
tevreden niets zien
ik haatte
had in de gaten
dat stilstand verrot
ging langzaam kapot
pas later
bij het ontwaken
kwam schuld…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers worden stukgegooid, tumult
en chaos schudden denkpatronen door
elkaar, het zelf voelt zich met vrees omhuld
in beeldenstorm gaan werelden teloor
wie ben ik nog, wiens overgrote schuld…
instortingsgevaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
975 op het gevaar af
dat men mij niet begrijpt
dat een brandende peuk
aan mijn vingers ontglipt
verzonken in rust
lekt het vuur aan mijn schenen
tot as zal ik wederkeren
maar alleen als ik in slaap val
en een sigaret rook, onachtzaam
dat is dan eigen schuld
gebocheld door het leven
maar wat nu als men dramt
herhaling, kracht en macht…