1364 resultaten.
Sterren zeggen ...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.025 als een firmament vol sterren
mij niet meer kan bekoren
of ik van verre
de stilte niet kan horen
dan sta ik stil en kijk omhoog
en zoek ik mijlenver
in de zwarte hemelboog
naar die ene ster
die mij kan vertellen
dat eenvoud 't raadsel vindt
maar niet kan voorspellen
hoe het leven zich windt
ach, als sterren konden spreken
zou 't…
Drees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 We konden het Mark Rutte horen zeggen,
Het nieuwe Kabinet is ‘Dreesiaans’,
Eenvoudig en bescheiden en Spartaans,
Dat hoef ik verder niet meer uit te leggen.
U merkt wel, als Mark cake bij thee verdomt,
Dat u bij hem dan op de koffie komt.…
Taalkundige vragen en opmerkingen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.209 Ik, Jan de Rijmer, ben een vriend van eenheid
En zal, om met elk vriend te blijven,
Voortaan eenvoudig ‘zaaijiyen’ schrijven.
----------------------------------------------------
De Vries, Te Winkel en Jonckbloet: letterkundigen
Jan de Rijmer - pseudoniem van Goeverneur…
Getroubleerd
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.231 onderscheid dat splijt en spijt
daar zijn wij aangekomen
van kindsbeen is ons geleerd
niet in eenheid door te dromen
hard getekend treurig
een dorst die nooit meer stilt
wachtend op een samenkomst
zoals die schijnt gewild
een leven in een datatijd
van feiten die verwarren
warme eenvoud kwijtgeraakt
gedachten die verstarren
weg de levenskunstenaar…
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.035 tussen duin en dromen,
de maan zich losschudt, minutenlang
meer dan vol
verandert de zee niets
aan zomergrassen, te midden van
de dag
bloemen zullen opgroeien
als sterren in een vijver, hun dorst lessen
met golfjes dons
geplukt uit het sierspoor van de eend
die in het sneeuwwitte binnenhof
van stilte
staart naar de eenvoud…
Soms weet ik echt niet meer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
596 Soms weeet ik echt niet meer wat ik zou zeggen
omdat het leven zo eenvoudig lijkt,
omdat een glimlach zoveel uit kan leggen,
veel meer dan ooit uit dure woorden blijkt,
maar zonder woorden is het ook vlug donker,
we zijn toch mensen met een taal, een lied,
en sterren met hun hemelsbreed geflonker
zij kennen toch de mensenwoorden niet.…
De blonde vlechtjes van mijn nichtje
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
588 De blonde vlechtjes van mijn nichtje
verzoenen me met dit bestaan;
ik kan nu simpel en eenvoudig
weer met een glimlach verder gaan:
Ik weet dat zij geluk zal kennen,
maar ook het lijden wordt haar deel.…
grijpbaar geluk
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.393 gelukkig zijn
leek zo moeilijk
nu weet ik pas
hoe kinderlijk
eenvoudig hier
je beleeft het
soms dagelijks
in simpelheid
zonder dat je
het echt beseft
snel likje van
smeltend ijsje
verdwaalde noot
uit open raam
lievelingslied
een zonnestraal
op winterhoofd
een bloem die bloeit
knipoog van jou
er is zo veel
focus anders…
TREFFEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Het veelvuldige denken aan God
en allerlei gedachten
of vragen naar Hem gezonden
mogen een kleine drieëenheid wezen
waarbij
klare eenvoud van woorden
steeds zichzelf blijft - schoon ze samenspeelt
met ruime zoekende geest
altijd een besliste houding heeft
ondanks verwazende beelden
dikwijls
rustig rondwentelt in diepgang
tevreden de Heerschappij…
Moeilijke vragen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Eenvoudige antwoorden vinden,
is als zoeken in een doolhof.
Vraag en aanbod er zijn samen,
als zoekenden zoekgeraakt.…
Dromendans van Hans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 plaats van Hans
het is in mijn dromendans
die vitale werkelijkheid
van jeugdig falen
onbevangen
in toekomstig
dralen
maar ik geef niet op
er is nog voldoende
drank om op te zuipen
er groeien nog stille bloemen
in de dakgoot van de tempel
ik denk aan jouw trouwe tepels
aan jouw heupen en ik dans
ik heet geen Bernard
ik ben eenvoudig…
Mijn bed in de Berkelse Kerk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
867 Gek hè, maar toch
heel normaal voor mij
omdat deze pracht
in eenvoud
de kerk is waar ik thuiskom.
De enige plek op aarde
waar ik aarden kan.
God, als ik zou vragen:
mijn bed, geplaatst in de kerk...…
Waar de wind liggen gaat
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
729 Deze eenvoud is volmaakt.
ik wil verwisselen van gedaante.
De liefde verzinnen, de liefste.
Een merel herhaalt zijn lied.
Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad.
Het zijn oude vrienden.
Het zijn schaduwloze metaforen.
Ik wil naar rozen ruiken. Thuiskomen
in het hoge gras
De liefde verzinnen, de liefste.…
Gemoedsrust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
646 Mijn ziel,
mijn diepste wezen
woont tijdelijk
in mijn eenvoudig
stoffelijk omhulsel.
Geen leeftijd,
geen jaarringen;
ooit ontsprongen
uit de oerbron,
steeds onderweg.
Waarheen en met wie?
Soms met
een tweelingziel.
Zij ontvangt eeuwig
energie en voeding.
Geen storing
van de kringloop.…
Aards besef
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 De tijdelijke bevriezing
verdwijnt in het besef
van eenvoudig geluk,
leven te ademen.…
Aardse vriend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Onze universele vriendschap is normaal
niet aan leeftijd of geslacht gebonden
maar de nacht is zwart
nabij jouw zwervend gezicht
en je gaat me niet veranderen
door jouw geloof blijf ik mezelf
nuchter naast dwalende rivieren
in een wereld vol armoede
bereik ik mijn ziel
naast jouw eenvoud
verbonden met de aarde
ontwaar ik de waarheid…
Onmin
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 naarmate
de tijd verdaagt
verdooft zij ook
de oorzaak
die vaak dubbel
is gelaagd
als het denken dan
uitgeput vertraagt
begint de eenvoud
aan zijn werk;
het snoeien in een
verwilderd rozenperk
maar eer het hart
zich weer opent
moet men zich ook ontdoen
van opgestapeld ijs
ervaren wij meestal
het noodzakelijk ontdooien
als…
La valse d' Amelie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
777 Voor Wim Brands
hoe eenvoudig het kan zijn soms
zoals bij die aftandse piano
als grof vuil bij de straat gezet
en de voorbijganger die vanuit
een ooghoek de rammelkast ziet staan
de deksel openslaat en vervolgens
nog een aardige ' la valse d' Amelie'
van Yaan Tiersen ten gehore brengt
waardoor het leven plotseling toch
in een ander…
Mijn gedicht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
602 Mijn gedicht gaat niet over de liefde
het is niet eenvoudig
om over liefde te schrijven
ik ben er te verlegen voor
en vermoedelijk ook te oud
ik ken geen fladderende vlinders
die me op een zomerochtend
als een prinses wakker kussen
er dwalen geen rupsen
onder het strakke korset
van mijn bevallige onderbuik
de vogels in de tuin
vallen…
de kracht van autisme (7)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 zoveel kiezen moeten
het maakt mij boos
zoals het mij aanraken
mij ook vreselijk kan zijn
zeg dus wat u zegt
eenvoudig en duidelijk
ik begrijp alleen
precies wat ik hoor
als ik de juiste woorden
niet vinden kan
om jou te antwoorden
kijk dan wat ik doe
al die woorden
staan mij in de weg
ik leer het beste
door steeds weer…
Droombestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
515 zwaait nu ik nader kom
en in de luwte jouw stem
weer herinnert aan de heimwee
door jaren in de wildernis
Even flakkert de emotie op
van nachten samen in bed
je vraagt me teder
naar mijn droombestaan
dankbaar voor wat geweest is
gereed voor wat er gaat komen
Er is geen antwoord nodig
je woont in een schilderij
van een eenvoudige…
WOONBOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 Waaibomenbos
Luchtbellenbeek
deze twee namen
schuilen ergens in het boek
Knikkertje Lik
van schrijver Daan Zonderland
hier worden zeven wijzen
in apen veranderd
door de wraakzuchtige
tovenaar van Antrim
een verdrietig lot
voor die eenvoudige
toch eerbiedwaardige mannen
maar een woud vol
zwaaiende eiken en dennen
aan een bosstroompje…
Alles is zo grauw, mama
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Alles
is hier gewoon
zo grauw
mama
was jij het dan
die
alles
kleur gaf
en
de wereld
warm maakte?
je Cindy
13-12-1999…
De magiër
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.594 Een gouden ei rust in zijn linkerhand
zijn rechter houdt de toverstaf omsloten
en moedig stapt hij voort, en vastbesloten
op weg naar waar hij weet het magisch land
De maan verlicht hem onbekende wegen
eenvoudig weten is hem niet genoeg
verlangt te vinden waar hij niet om vroeg
te vinden om weer door te kunnen geven
Het regent sterren uit…
Kantjes
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.854 blote voeten
witte, hoge
wolken, zelfs
de roze, zijn
niets voor mij
waar ik kan
wortelen in
stevige aarde
ook al geurt het
niet altijd fris
de wind neem
ik er wel bij
laat mijn
armen maar
reiken naar
kantjes rozen
ijskristallen
in mijn schoot
zouden me niet
lang bekoren
waar ik kan
leven, zo heel
dichtbij
de eenvoud…
schemering
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.065 een zachtblauwe lucht
met oranje en grijze flarden
staat over de sombere heide
het decemberlicht
weerkaatst in de plassen
spiegels in de schemering
de nacht wordt als alle andere
kinderen worden geboren
geloof in de toekomst
in het nieuwe leven
kraamvisite zit nog bij het vuur
straks komt er licht uit de hemel
de wonderlijke eenvoud…
Ik heb U lief....
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.680 Ik heb U lief mijn heerlijk land
mijn mooi geboorteland
ik min de eenvoud
en de schoonheid
'k heb U mijn hart verpand.
Maar langzaam gaat 't tanen
hoe zeer het me ook spijt
de bossen en de heide
de duinen en de zee
raken hun schoonheid kwijt.…
Mijn kleine idool....
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
3.638 leeftijd nogal frivool
Maar ik kan haar
charme niet weerstaan
Mijn gevoel voor haar,
is als een orkaan
'k Zou het liefst bij
mijn idool willen leven
Haar vooral mijn
oprechte liefde geven
Dan zou ik niet van
haar zijde wijken
Mijn idool is met
niemand te vergelijken
We schelen wel enorm
in kalenderjaren
Dat is weer eenvoudig…
Glad
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
825 Glad gepolijst als zij was
Duldde zij geen oneven
Lang gestrekt in eenvoud
Dat bepaalde haar leven
Onverhoeds in haar vlak bestaan
Was er soms een oneffenheid viel zij aan
Grof tierend verpletterend was haar beleid
Zonder aanzien mededogen of spijt
Tot er die dag een jonge krul verscheen
Bevallig libido zij kon daar niet omheen
Toen…
genieten
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.262 de Zimmertoren
liet ik weer eens mijn gedachten gaan
een overvol terras maar niemand kon dit horen
laat staan dat iemand het kon verstaan
De schoonheid van het rimpelloze water
bruusk verstoord door een vissende reiger
de sfeer gebroken door het gesnater
van de eenden aan de steiger
En toch zit ik stilletjes te genieten
van de sobere eenvoud…