758 resultaten.
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij,
naar de wereld door jouw ogen zie ik
stilte, heuvels en oceanen blauw, maar
onstuimig.
Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn
huid.
Zengende hitte die ontspruit, tevens
bladergeritsel en wuivend riet.
Wanneer jij spreekt woorden als poëzie
vloeiend uit je mond zo sensueel en
alles verfijnd.…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Zinnengeprikkeld nu vliegen wij
als vlinders
op noten van de accordeon
subliem door de Papillon
bespeeld
Montmartre als hoge heuvel en wijk
trekt al heel lang veel kunstenaars
en vooral schilders
Als ooit Van Gogh en Picasso
hebben zij zich hier
gevestigd.…
op weg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 ontdooit en
naar beneden drupt terwijl
wij onze tongen uitstrekken
en onze monden openen en happen
op dit eindeloze plein
vol roodmeesjes en kogelborstjes
en niet te vergeten de buidelbavianen
die zo het hunne denken van de geeuwen
en de djangovruchten
die over straat rollen
en maar rollen en rollen
naar beneden omhoog tegen de heuvel…
Clint Eastwood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
775 Cowboys die de koeien
Over eindeloze heuvels
En rotsachtig gesteente
Van de prairies lieten grazen
Zo'n bende die je kende
Van de boeken van Karl May
Met Winnetou, Old Shatterhand,
De bladen die we lazen
Ze kwamen in de jaren zestig
Op tv, nog in zwart-wit,
De helden van papier
Groeiden op het witte doek
______________________…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 mooie schaduw
blijft jouw wijsheid in mijn hart
dan komt het door jouw humor
iedere zomer aan de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die kleine gebaren
blijft jouw geestigheid verwant
voordat zon de avond schaduwt
vogelen de nacht toezingen
jouw warmte tot mijn ziel verblijft
in augustus als zon over heuvels…
De rechte weg
gedicht
4.5 met 4 stemmen
3.773 De heuvels openbaren zich allengs als treden.
Een trap die om en om naar aarde en hemel reikt..
Na elke wolkenteug uit het blauwe glas
wissen wij ons de lippen af met gras
om dorstig weer de blik omhoog te richten.…
Diabolide
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Die zoon van het land
tussen mijnen en heuvels,
van hem heeft u vast wel gehoord
- al dacht u misschien aan Stijn Streuvels,
diens oogsten van akkers
in één groots verband,
de natuur in diens woorden gesmoord
de tijd stond toen stil,
schreed althans amper voort
en de boeren, die ploegden maar voort -
die zoon in zijn diabolide
-…
Meer Beatleliefjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Pepper
zochten de heuvels af
rond Abbey Road -
ook op foto's
geen spoor te bekennen
maar een Londense
taxichauffeur bleek zowaar
met parkeerwachter
Rita te pennen
die zei naast miss Molly
Michelle en Lizzy
sexy Sadie van
Lennon te kennen
waren zíj dan
die aardbeienveld
madeliefjes van
'Liverpool' Paul en John Lennon…
Morituri te salutant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
418 We streden om de zeven heuvelen
We zagen kameraden sneuvelen
De aarde kleurde vermiljoen
We zakten door gezwollen benen
We zogen vaak op kiezelstenen
Bij gebrek aan dagrantsoen
Geen kou, geen hitte kon ons deren
Geen geweervuur deed ons keren
Twaalf maanden jachtseizoen
Ons wapen glom van poetskatoen
We…
DE SCHOONSTE KOEPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen
over een wijde, donkerblauwe luchtzee,
die vloeiend voortwelft, met stille wind mee,
strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen.
Glanzende Hemelse druppels dalen
zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee
hun weg naar land en gaard bij boerenstee,
geven vruchtbaarheid in alle talen.…
Altegader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Zie daar, de eerste lentebonestaken
Waar de messias splinterwoorden goot
Waar verba en parole
ralaraken
Daar sterft elk couperiaans
een kortedood
Ik lees een bladzij in de mobaridder
Zijn paard geeft hij op heuvels zand de sporen
De momfermol schiet wortel, haar aanbidder
Danst met catrijn en huppelt naar de toren
Rood wordt zijn kop…
Fanmail
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
785 zelfs waar jij hebt gevreeën
Ik ben een stoutmoedig kaboutertje
ik klim op één van jouw zachte borsten
omhoog en op het maanlandschap
van jouw tepelhof doe ik een dutje
terwijl jouw geprikkelde tepel
als ruggesteun dient
eenmaal weer uitgeslapen
glij ik op jouw borst omlaag
en trippel ik naar het zwarte woud
waar ik vanaf een mooie heuvel…
DE VLIEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 In Breda 's buurt "Heuvel" prijkt een gebouw,
toont in zijn zalen schone afbeeldingen
van 't winkelpleins gewezen woningen,
is vol zachte schemer, wazig, bleek blauw.
Hierbinnen daalt stemming als milde dauw
neer op gezelschappen en eenlingen.…
Schagen - Bergentheim
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
346 Bergentheim
tot vlakbij de Duitse grens
in Friesland waar 't wintert
door sneeuw de arreslee
met Jelle en Froukje glijdt
met stoere pake en beppe
Nienke van Hichtums kinders
die, als bekend, pas ontdooien
als zij een pop kunnen maken
en met sneeuwballen gooien
geen kou die hen belet
geen ijzel die hen hindert
of de Limburgse heuvels…
maagdenmirakels I
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.918 Ik ben de krab, de heremiet, de mythische huizendief
Doorheen alle denkbare droefenis blijf ik zoeken
Om één woord, een enkel hiëratisch gebaar van haar,
Licht schuift van de heuvels af, overspoelt de koude tuinen
Het buitensporige geduld der dingen treft me,
Zij zal aan mij verschijnen, zij zal komen…
De jonkvrouw en haar ridder...(deel 2)
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.391 Hun laatste dans zullen zij dansen
voordat de nacht hun zal beminnen
Langzaam schrijden zij door de balzaal
samen gekleed in het mooiste linnen
De jonge ridder laat haar zweven
over heuvelen van ongekend genot
Nog even dan zullen zij zich warmen
aan het passievuur totdat het morgen wordt
Dansend verlaten zij de balzaal
laten zich afdalen…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 Naar alle zijden ligt nu als een tuin
Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden,
Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden,
Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.…
Moeder
gedicht
3.3 met 24 stemmen
12.088 Jij wacht op mij op de heuvel,
je ogen zijn donkere viooltjes,
je armen - dun en groen, uitgestrekt
om mij te omhelzen...
-----------------------
Uit: 'Verzwegen alibi', 1983.…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 in de oceaan
hij verkent de moeraskust van Cuba, omringd door koraalrif
de inboorling zweeg over de goudader en wekte de koorts
op kerstavond brak het vlaggenschip op een zandbank
met het wrakhout bouwen ze het dorp, heffen de toorts
hij zet koers naar de dageraad, de orkaan splitst hen
bereikt de vulkaan van de Azoren
het fort op de heuvel…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 van bogen tijd
het daglicht verslapen wordt, wij ons zwijgend schamen
ons ervoor verstoppen, zoet water in onze droge monden
en dorstend verlangende lippen aan nog warme borsten
dan zal het stilte regenen en alle momenten verstommen
hordes goddeloze dagen genadeloos over ons heengaan
scherven achterlatend aan de rand van vertorende heuvels…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 En op die heuvel, op die bank van ons,
Boven de dauw, zaten we als op een eiland;
En ’t wit doorschijnend licht, het witte weiland
Leek stilte; en de stilte was als dons.
Boven de wereld zaten we; en we schrokken,
Als om ons in besliste vaart een tor
Een kromme draad trok van donker gesnor,
Wegbuigend in dempende nevelvlokken.…
Gedicht nr. 8 van Citadel
gedicht
3.1 met 11 stemmen
10.198 Alleen in deze heuvelen.
-------------------------------
uit: 'Eeuwige vlam', 2003.…
HOOGTE......
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
670 Fier boven alles
reiken HOOGTEpunten
Luisterrijk en prachtig
door heuvels omringd
De DUOMO en CAMPANILE
SANTA CROCE met standbeeld
van Dante
SANTA MARIA NOVELLA
met koor dat zingt
PONTE VECCHIO
het BAPTISTERIUM
Van bronzen deuren van
Ghiberti voorzien
Handel, verkoop kunst, vanalles
Prachtige luchten.…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 Tegen de heuvels, in de straten,
tot in de diepste verten zijn
de mensen samen in de late
verzadigde namiddag-schijn.
Hun vele kledingen versieren
't rustige landschap. - In het rond
zijn zij tezamen, en zij vieren
het feest van deze avondstond.…
DRIELUIK ROND PINKSTEREN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
625 1. psalmodie
ik droom mij blinder
dan versluierd licht
stem harp en luit
tot vrome bede
schouw deemoedig
Sions heuvels
beween het verloren
vergezicht
2. de wind die waait
verholen doch scheppende Geest
waai als wind weer vrij
zing Uw bruisend lied in alle talen
over liefde, vurige liefde
verrijs…
Nightfall op Lesbos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Over de heuvels parelt het geluid van grazende schapen
en het laatste vliegtuig van vandaag bromt de stilte aan stukken.
Een ezel balkt zijn hormonendrang het duister in;
maar gelukkig niet onder ons kamerraam
Een Witte Kerkuil vliegt jagend door de straatverlichting.…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Op de dag dat ik me alles afvroeg
Kwam zij met de rijzende zon
Teerder dan rood van de rozen
Neerdalende dauw over planten
Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten
Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was…
Totale Revisie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
577 Op gangen en wegen
langs heuvels en dalen
dient sluipenderwijs
bij tijd en wijle
de noodzaak tot inzicht
in eigen beweging
van introspectie
tot zelfreflectie
zich vroeg of laat
hoe dan ook aan
ter voorkoming
ener nakende
niet uitgesproken
doch wel voorvoelde
winterdepressie
cerebrale regressie
door minder doorspoeling
van bloedvaten…
mijn kind mijn lieve kind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 mijn kind mijn lieve kind
jij bent bang dat de dood op zolder woont
dat het een wezen is dat jou grijpen zal
mijn kind mijn lieve kind
dat de elfenkoning achter de heuvels wacht
hij je meeneemt als je buiten bent
mijn kind mijn lieve kind
dat de takken met hun lange dunne gekromde vingers
verborgen heksen zijn die jou zullen steken…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 En zo groeit geluk
niet als een vlag op een veroverde heuvel,
maar als licht dat zich verspreidt
zonder ooit een schaduw te verjagen
die niet de zijne is.
In dat evenwicht—
dat trillende, tedere evenwicht—
wordt de mens mens.…