Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

STRAKS

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.472
Straks zullen we moeder achterlaten straks ligt ze in een zorg-tehuis straks zal ik menig traantje laten Straks geen moeder meer in huis... Straks vervalt haar huis in stilte Straks de gordijnen half dicht Straks zegt zij 'k wil jullie ontlasten Straks denk ik: 'k verzaak mijn plicht...…

verleden

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.192
krakend geluid waar voetstappen verloren op een zilverwit deken van versgevallen sneeuw stilte doorbreekt in deze engelennacht de zoektocht naar dromen mijn hart verwarmt zal een ster haar geschitter hoop laten herleven elke stap dichter naar eindeloos geluk waar een wit tapijt toegesneeuwd stap na stap mijn verleden achterlaat…
danny cant.15 december 2003Lees meer >

Noorderzon

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.325
De zon breekt door Wanneer jij lacht De wind draagt voor Jouw woorden; zacht Een wolk laat tranen Om jouw verdriet De maan ziet toe Op hoe jij rust De zee sust Ruisend jou in slaap De nacht raapt op Wat jij vergat En achterlaat Dat fluistert ochtendstond En morgenwind Als ik je niet meer vinden Kan…

rolgordijn

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Gooi de deuren open maar trap die slak niet plat die slijmerig sluipt over zachte tenen zijn spoor achterlaat. Doe dan het rolgordijn omhoog en voel de maan rustig op je schouders rusten wat ben je toch mooi, als je daar zo staat.…

het beeld van jou

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
even jouw lach niet meer te horen in diepe tranen achterlaten een kus ter afscheid willen geven jouw warme stem die stilte werd zink ik weg in het duister van dromen tijdloos diep besef verloren neem ik jou mee in gesloten ogen het beeld van jou gaat nooit verloren…

het beeld van jou

hartenkreet
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.745
even jouw lach niet meer te horen in diepe tranen achterlaten een kus ter afscheid willen geven jouw warme stem die stilte werd zink ik weg in het duister van dromen tijdloos diep besef verloren neem ik jou mee in gesloten ogen het beeld van jou gaat nooit verloren…

Gouden fazant

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.026
vinden de weg verliezen in jezelf terugvinden waar je bent geweest Tegen de dorst twee steentjes onder de tong één zou maar eenzaam zijn een dichter spreekt graag met volle mond zonder stotteren over Grietje Klein Duimpje in haar hand in deze versie is Hans opgegeten en herdacht Zij volgt het spoor dat een Chinese nachtegaal achterlaat…

kinderblik

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.040
in alles huist vandaag het wonderlijk zicht van lang gelee zoals de straat in de magische dans van onstuimige vlokken onder een maagdelijk wit tapijt verdwijnt terwijl ik met een verbaasde blik de gordijnen openschuif naar buiten ga in de nog onbetreden sneeuw m'n dartele stappen achterlaat van lang, heel lang gelee…

ketenen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 642
gouden schatten verbergen zich in mijn hart evenals mijn verdriet bedwing m’n ongenode tranen rijk zijn de kamers een ring om elke vinger toch wil ik alles achterlaten alleen voor hem argwanend, zij die prevelen dat hij vast niet deugt maar ten diepste voel ik zijn waarachtigheid ik weet waarheen ik wil en bovenal met wie van…
stater16 juli 2008Lees meer >

Onderscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
In mijzelf het allerkostbare en blijvends niet te verliezen, om jeugd en tijd terug te winnen en me uit de eindigheid te tillen, menig energie gemorst, wat de natuur geen moeite kost, opnieuw te kiezen, de enige maat te bepalen, niet verder af te dwalen tot de fictieve grens van wat ik achterlaat, een weg gekroond met onderscheid,…
pama30 september 2009Lees meer >

Verstilling

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
jouwe zijn drooggevallen verstrikt in de verbintenis van het web voer je stuurloos door de grachten van harteloosheid en onmacht glijdt begrip aan je voorbij moet je duiken voor lage bruggen die je haast overboord kieperen niet wetend waar deze reis eindigen zal, veeg ik de scherven alvast bijeen die een spoor van verbijstering achterlaat…
LadyLove25 december 2010Lees meer >

Opnieuw

hartenkreet
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.034
En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien en nieuwe dromen laat slapen waar de stilte elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin van woorden en ontmoetingen die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
proficiens31 december 2010Lees meer >

Tot in het diepst

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
in waar eens poppetjes dansten kruipen nu gedrochten over elkaar klanken klinken uitzinnig door tot in het diepst van de nacht waar de kilte overhelt het gif door de straten dwaalt een spoor van destructie achterlatend voor degene die niet wilde leren liever het kwaad aanhing tot de t splitsing in 't vizier kwam welke een keuze forceerde…

Beschreven blad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Ongerept is de Bladzij van mijn Leven al lang Niet meer - Overal waarneembaar Punten, putten En butsen die Mijn kant op Kwamen in de tijd En onrepareerbaar bleken Telkens als de zware Storm was geweken Achterlatend de sporen Van beschadiging door Alles en door Alleman en Jan - Een beschreven blad Ben ik nu, en met…

terzijde

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
het mag geen naam hebben zodat benoemen geen woorden achterlaat toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst evenveel ongeschreven geschiedenis waar het verleden niet in past en de toekomst nog niet rijp voor is, dan maar als voetnoot vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven zoiets als dovend daglicht een zijdelingse…
Iniduo20 juli 2021Lees meer >

Mijn zonne-schijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Alles verlaten achterlaat teruggeworpen op zichzelf terwijl ze haar gewelf ontspint als Groot-Gelaat van dood en wrange waarheid, zomers tot illusies maakt dan komt kille eenzaamheid. Een vechten tegen haar verraad in angst en bitterheid, die de dood ontwaart.…
Marcus Dehond16 november 2019Lees meer >

Twee-eenheid

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik geloof dat de ziel van ons leven als een waardevol kleed is geweven van ragfijne stof dat door gedachten vanuit het hart gegeven het samenzijn niet kon bederven zo geloof ik dat er zijwegen van de liefde bestaan een kwestie van twee-eenheid waar de één sterft, naar de hemel gaat en de ander alleen achterlaat met een hart vol liefde…
Anneke Bakker19 november 2019Lees meer >

Het familiehuis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
er is een stukje horizon langzaam verdwenen dat deel uitmaakte van mijn jeugd en leven nog zijn er muren dak en schuren buren waren al gegaan welig onkruid bleef hoog op de paden staan het familiehuis van meerdere generaties bewoond met werk en deugd het spelen van de kinderen in een toch zorgeloze jeugd die horizon van vele…
wil melker1 december 2016Lees meer >

De Afstand

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.724
We zitten samen aan de kade Jij gooit een steentje in de maan En dan verlaat je me Het was allang tijd om te gaan Oh, in ons spiegelbeeld Gooi ik een handvol kiezelstenen Langzaam wordt ons beeld weer zichtbaar En ben jij eruit verdwenen De horizon kwam rakelings voorbij (De twijfelwilg neuriet een voorzichtig melodietje) De horizon kwam…
Flip Noorman23 november 2011Lees meer >

K.O.

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Een wolkenvuist beukt de horizon bloedrood de avond valt op het canvas van de zee en in Arnemuiden slaat de klok nèt te laat.…

wacht de nacht

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.767
op de grens van wolk en water waar de horizon verdwijnt wacht de nacht van vroeg of later tot opnieuw het licht verschijnt…
klaasje28 oktober 2006Lees meer >

De Brugwachter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Links en rechts speurt hij de horizon af. Er zou een brug gesignaleerd zijn.…

Verdwenen

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.509
De zon als enige alleen maar aan de horizon, maar klimt elke dag opnieuw omhoog.…

Reisgenoot

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Stormachtig etmaal waait de wind rond dwarrelt blad tot de juiste koers als vriend tot de horizon in het rijk van paradijs.…

landen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
voorbij het geraas gedoe de plichtplegingen de hoge muren het oog van de storm de donkere horizon voorbij dit alles landt een beroering…
J.Bakx3 januari 2021Lees meer >

Oud massief

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
tijd verslijt bergen van graniet steen wordt zand deemoedig wijkend voor het veenmoeras nieuwe levensbron op de afgeronde horizon…

Bergwandeling in Kirgizië

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.453
Van beneden uit de vallei nemen we mee uit een beek drie witte steentjes voor op de top van de berg een oeroud ritueel dat zo persoonlijk wordt wij hechten ons aan spreken toe het vertrouwd warm wordend gewicht dat we achterlaten op de top met veel wijze woorden en spijt in het hart We dalen lichter bezwaard af er wordt op ons gewacht…

Nacht zonder gezicht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Waar ik ga is de stilte mijn inspiratie en zie ik met warme ogen wat zich niet verbergt omdat het de maan lief heeft en mijn gedachten verandert in tranen die mijn eenzame woorden weer laten verdwijnen in een moment waarin ik mijn ziel ontdek en hem glimlachend achterlaat voor de dove…
victor7 januari 2004Lees meer >

Ik ben slechts

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.122
laat me sterven in de naaktheid van je hand waar ik stil verlangen adem naar het zachte schreien van de dood laat me gaan in de hartstocht van je huid waar ik het zwijgen achterlaat onder versteende longen voorbij het verre avondrood maar ontzeg me niet de liefde, mijn liefde laat ze bestaan in geschreven morgenlicht wanneer…

Grimlachend

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.248
Zacht sluipt hij nader weet dat hij niet welkom is, maar vindt een warme plek waar hij ongestoord grimlachend kan vreten al langere tijd broedt hij tussen verschillende cellen op een meedogenloze aanval wetend dat hij, volgevreten, een zwart gat achterlaat het kwaad zal dan toch de winnaar zijn van dit ongelijke spel waar de knikkers…
metha28 januari 2006Lees meer >