3326 resultaten.
STRAKS
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.472 Straks
zullen we moeder achterlaten
straks
ligt ze in een zorg-tehuis
straks
zal ik menig traantje laten
Straks
geen moeder meer in huis...
Straks
vervalt haar huis in stilte
Straks
de gordijnen half dicht
Straks
zegt zij 'k wil jullie ontlasten
Straks
denk ik: 'k verzaak mijn plicht...…
verleden
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.192 krakend geluid
waar voetstappen verloren
op een zilverwit deken
van versgevallen sneeuw
stilte doorbreekt
in deze engelennacht
de zoektocht naar dromen
mijn hart verwarmt
zal een ster haar geschitter
hoop laten herleven
elke stap dichter
naar eindeloos geluk
waar een wit tapijt
toegesneeuwd
stap na stap
mijn verleden achterlaat…
Noorderzon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.325 De zon breekt door
Wanneer jij lacht
De wind draagt voor
Jouw woorden; zacht
Een wolk laat tranen
Om jouw verdriet
De maan ziet toe
Op hoe jij rust
De zee sust
Ruisend jou in slaap
De nacht raapt op
Wat jij vergat
En achterlaat
Dat fluistert ochtendstond
En morgenwind
Als ik je niet meer vinden
Kan…
rolgordijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.088 Gooi de deuren open
maar trap die slak niet plat
die slijmerig sluipt over zachte tenen
zijn spoor achterlaat.
Doe dan het rolgordijn omhoog en
voel de maan rustig
op je schouders rusten
wat ben je toch mooi, als je daar zo staat.…
het beeld van jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
het beeld van jou
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.745 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
Gouden fazant
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.026 vinden
de weg verliezen
in jezelf terugvinden
waar je bent geweest
Tegen de dorst
twee steentjes onder de tong
één zou maar eenzaam zijn
een dichter spreekt
graag met volle mond
zonder stotteren
over Grietje
Klein Duimpje in haar hand
in deze versie is Hans
opgegeten en herdacht
Zij volgt het spoor
dat een Chinese nachtegaal achterlaat…
kinderblik
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.040 in alles huist vandaag het wonderlijk
zicht van lang gelee
zoals de straat in de magische dans van
onstuimige vlokken onder een maagdelijk
wit tapijt verdwijnt
terwijl ik met een verbaasde blik
de gordijnen openschuif
naar buiten ga
in de nog onbetreden sneeuw
m'n dartele stappen achterlaat
van lang, heel lang gelee…
ketenen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
642 gouden schatten
verbergen zich in mijn hart
evenals mijn verdriet
bedwing m’n ongenode tranen
rijk zijn de kamers
een ring om elke vinger
toch wil ik alles achterlaten
alleen voor hem
argwanend, zij die prevelen
dat hij vast niet deugt
maar ten diepste voel ik
zijn waarachtigheid
ik weet waarheen ik wil
en bovenal met wie
van…
Onderscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
539 In mijzelf het allerkostbare
en blijvends niet te verliezen,
om jeugd en tijd terug te
winnen en me uit de eindigheid
te tillen, menig energie gemorst,
wat de natuur geen moeite kost,
opnieuw te kiezen, de enige maat
te bepalen, niet verder af te dwalen tot
de fictieve grens van wat ik achterlaat,
een weg gekroond met onderscheid,…
Verstilling
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 jouwe zijn drooggevallen
verstrikt in de verbintenis van het web
voer je stuurloos door de grachten
van harteloosheid en onmacht
glijdt begrip aan je voorbij
moet je duiken voor lage bruggen
die je haast overboord kieperen
niet wetend waar deze reis
eindigen zal, veeg ik de scherven
alvast bijeen die een spoor van
verbijstering achterlaat…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien
en nieuwe dromen laat slapen
waar de stilte
elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin
van woorden en ontmoetingen
die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
Tot in het diepst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
464 in waar eens poppetjes dansten
kruipen nu gedrochten over elkaar
klanken klinken uitzinnig door
tot in het diepst van de nacht
waar de kilte overhelt
het gif door de straten dwaalt
een spoor van destructie
achterlatend voor degene
die niet wilde leren liever
het kwaad aanhing
tot de t splitsing in 't vizier
kwam welke een keuze forceerde…
Beschreven blad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Ongerept is de
Bladzij van mijn
Leven al lang
Niet meer -
Overal waarneembaar
Punten, putten
En butsen die
Mijn kant op
Kwamen in de tijd
En onrepareerbaar bleken
Telkens als de zware
Storm was geweken
Achterlatend de sporen
Van beschadiging door
Alles en door
Alleman en Jan -
Een beschreven blad
Ben ik nu, en met…
terzijde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het mag geen naam hebben
zodat benoemen geen woorden achterlaat
toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst
evenveel ongeschreven geschiedenis
waar het verleden niet in past en de toekomst nog
niet rijp voor is, dan maar als voetnoot
vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven
zoiets als dovend daglicht
een zijdelingse…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.
Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Twee-eenheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
595 Ik geloof
dat de ziel van ons leven
als een waardevol kleed is geweven
van ragfijne stof dat door gedachten
vanuit het hart gegeven
het samenzijn niet kon bederven
zo geloof ik
dat er zijwegen van de liefde bestaan
een kwestie van twee-eenheid
waar de één sterft, naar de hemel gaat
en de ander alleen achterlaat
met een hart vol liefde…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
De Afstand
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.724 We zitten samen aan de kade
Jij gooit een steentje in de maan
En dan verlaat je me
Het was allang tijd om te gaan
Oh, in ons spiegelbeeld
Gooi ik een handvol kiezelstenen
Langzaam wordt ons beeld weer zichtbaar
En ben jij eruit verdwenen
De horizon kwam rakelings voorbij
(De twijfelwilg neuriet een voorzichtig melodietje)
De horizon kwam…
K.O.
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.356 Een wolkenvuist
beukt de horizon
bloedrood
de avond valt
op het canvas
van de zee en
in Arnemuiden
slaat de klok
nèt te laat.…
wacht de nacht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.767 op de grens van wolk en water
waar de horizon verdwijnt
wacht de nacht van vroeg of later
tot opnieuw het licht verschijnt…
De Brugwachter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 Links en rechts
speurt hij de horizon af.
Er zou een brug gesignaleerd zijn.…
Verdwenen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.509 De zon als enige alleen
maar aan de horizon,
maar klimt elke dag opnieuw
omhoog.…
Reisgenoot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.064 Stormachtig etmaal
waait de wind rond dwarrelt blad
tot de juiste koers
als vriend tot de horizon
in het rijk van paradijs.…
landen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 voorbij het geraas
gedoe de plichtplegingen
de hoge muren
het oog van de storm
de donkere horizon
voorbij dit alles
landt een beroering…
Oud massief
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 tijd verslijt
bergen van graniet
steen wordt zand
deemoedig wijkend
voor het veenmoeras
nieuwe levensbron
op de afgeronde horizon…
Bergwandeling in Kirgizië
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.453 Van beneden uit de vallei
nemen we mee uit een beek
drie witte steentjes
voor op de top van de berg
een oeroud ritueel
dat zo persoonlijk wordt
wij hechten ons aan
spreken toe het vertrouwd
warm wordend gewicht
dat we achterlaten op de top
met veel wijze woorden
en spijt in het hart
We dalen lichter bezwaard af
er wordt op ons gewacht…
Nacht zonder gezicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.309 Waar ik ga is de stilte
mijn inspiratie en zie ik
met warme ogen wat zich
niet verbergt
omdat het de maan lief heeft
en mijn
gedachten
verandert in tranen
die mijn
eenzame
woorden weer laten verdwijnen
in een moment waarin ik mijn
ziel
ontdek
en hem glimlachend
achterlaat
voor de dove…
Ik ben slechts
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.122 laat me sterven
in de naaktheid van je hand
waar ik stil verlangen adem
naar het zachte
schreien van de dood
laat me gaan
in de hartstocht van je huid
waar ik het zwijgen achterlaat
onder versteende longen
voorbij het verre avondrood
maar ontzeg me niet
de liefde, mijn liefde
laat ze bestaan
in geschreven morgenlicht
wanneer…
Grimlachend
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.248 Zacht sluipt hij nader
weet dat hij niet welkom
is, maar vindt een warme
plek waar hij ongestoord
grimlachend kan vreten
al langere tijd broedt hij
tussen verschillende cellen
op een meedogenloze aanval
wetend dat hij, volgevreten,
een zwart gat achterlaat
het kwaad zal dan toch de
winnaar zijn van dit ongelijke
spel waar de knikkers…