1027 resultaten.
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Op wie zou onze aarde wachten
om zich van haar pijn te ontdoen
Bevrijdt zij zich al in gedachten,
gewapend met menselijk fatsoen
Op wie zou de wereld nu hopen
om ’t pad naar boven in te slaan;
De eindjes aan elkaar te knopen
Wie kan met haar op weg gaan?…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Niet geplukt en soms
nog in de knop.
Ik zag er tegenop, maar
nu het blad is op zijn
sterfst trekt de
herfst
zich bescheiden terug.…
Gat in de wolken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
663 '
je nam een knoop in je zakdoek mee
en ook mijn vraag -
zal ik je ooit nog zien…
Een onbekende angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 jij wist de kleur
voordat de knop zich opende
in groei en vorm
herkende je de bloei
natuurlijk scheen de zon
in een warm ontvangen
maar een onbekende angst
bleef in ontluiken hangen
seizoenen werden volgemaakt
zorgen voor even vergeten
omdat alles goed leek te gaan
maar de alertheid is gebleven
signaleerde stilstand
in vooruitgang…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Werd de Liefde eens geknakt in haar tedere knop,
Tot haar blaren verwelkten en vielen,
Geen genegenheids-zon wekt haar leven weer op,
Want maar eens bloeit de lente der zielen.…
Bouwer.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Sjort met zekere hand zijn droom
in platte knopen vast. Hij wordt metselaar en legt
zijn onschuld in het fundament. Later zal hij treuren
maar vandaag bouwt hij het groot voor veel
straatmuzikanten en pleintjesspelers, voor dromers
zonder dak. Van de stammen schraapt hij de bast
en legt tapijten.…
Verstrooiing en vertier
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 het was stilte
die lachte als zij
even geen behoefte
aan woorden had
het waarom van deze
verstoring van rust
ontging haar en toch werd
zij dit bij zichzelf bewust
het steeds
sneller zoeken naar
verstrooiing en vertier
bleek de jagende motor hier
in het botsen met tijd
overspannen door emoties
heeft zij eindelijk de knopen
van…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.
Gedachteloos,
het spattend licht vanuit hoge kruin
vormt honderdduizend zonnen
waarin het blad verbrandt
en groen opnieuw verkrimpt
tot breekbaar bruin.…
Lawaai
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
479 Leven in het lawaai
Overal heel veel geluid
Er is angst voor stilte
De knop gaat nooit op ‘uit’
Daar is weer een bericht
Bang om iets te missen
Gauw eens even lezen
O, dit kan ik wel wissen
Hé, dat is een fijn bericht
Hier heb ik lang op gewacht
Eindelijk is het dan gekomen
Dit keer geen slapeloze nacht
En weer een bericht
Even kijken…
Boszicht
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
606 hier komen ik en het verleden samen
waar de wortels vertakken onder het zand
ik liep er vaak, en verafschuwde het land
dat zich schaamde voor sommige namen
in mijn bos zou ik weer worden geboren
het eerste als een onbeduidende knop
die zijn weg zocht naar de absolute top
waar alleen de harde wind kon storen
niet elke boom was een goede kameraad…
Raamzicht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
554 de fauteuil spant strak om haar frêle lijf
hij draagt haar het liefst op een mooie dag
over zijn rimpels doet ze geen beklag
het raam bij de tuin is sinds kort zijn verblijf
ze houdt van het panoramisch uitzicht
het madeliefje die uit haar knop springt
het voorjaar die haar liefdevol bezingt
en inlijst in het opkomend ochtendlicht
zijn strakke…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
348 Uit mijn arm ontwaakt al een frisse knop,
de melodie van een geurend voorjaar,
die mij bevrijdt van mijn winterse goed.
De groeven in mij leest men nog volop;
zelfs het repareren van een sokkenpaar —
de voorjaarsschilder heeft me onlangs ontmoet.…
Grijs en grauw
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Ik kruip in mijn bed in de hoop
Hier mijn rust te hervinden,
Doch, ook daar blijf ’k in de knoop.
Ik weet me met mezelf geen raad,
Staar naar het witte plafond,
Wachtend tot ’t regenen overgaat.…
Keuzes
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.169 Soms lijkt het alsof ik een knoop doorhak,
Maar knoop de uiteinden gewoon weer terug aan elkaar.
Raar dat je denkt: “Nu moet ik het doen!”
Terwijl je toch geen vertrouwen in je keuze hebt.
Je zegt je keuze te maken en leeft er naartoe,
Maar je maakt de keuze niet vast en hangt op de rand van wel en niet.…
Poëtisch gezien
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
6.791 Zie hoe fel de boterbloemen kleuren
in het zonnelicht dat ze wakker kust
zo zacht, dat het goudgeel stralend rust
op de blad’ren die van knop nu scheuren
aan de waterkant, in dromen gesust
terwijl ze stil het spiegelzicht keuren
hangen de wilgen twijgend te treuren
zich van hun eigen schoonheid onbewust
in ‘t groene boord van het weidemeer…
In het gouden schijnsel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 die spreken
het gezicht doet verbleken
wijze woorden die dag
toen ik voor het eerst zag
het bloedrood opkomen
verblekende lichtstromen
vurig omhoog geschoten
mijn hart omsloten
wervelende waaiende winden
die witstralend verblinden
het gevoel in een klap
en wegvrat hap voor hap
twijfeling, angst en wanhoop
verdwenen die knellende knoop…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Gij komt: de nevels rollen op,
En als het bloempje uit zijn knop,
Zo breekt met nieuwe luister
Het Leven uit het duister.
Toch is er nog een Beter Licht
Dan van de schoonste morgen,
Dat nooit meer voor de avond zwicht,
In 's mensen borst verborgen.
O! Liefde Gods! O Lichtfontein!…
Gebroken Hart
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.082 Is het nooit te laat
Om bepaalde knopen door te hakken
Beslissingen te nemen
Beseffen dat het zo niet gaat?
Het spijt me zeer
Als ik je heb pijn gedaan
Maar ik kan je een ding vertellen
Dit doe ik nooit meer.…
clown en trieste circusdirecteur
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.141 in de piste wil de clown een ander
clown zijn, hij grijnst naar het gelach, men zag
zijn clown geslaagd mislukken, de clown slaat
zijn figuur bij het verlaten van de piste,
daar hij faalde
mijn clown, hij valt maar niet in slaap, hij grient
ik zie zijn schokschouderende schoenen, als ik ben
afgeschminkt troost ik hem met zijn tantième
en knoop…
Help de wuppies zijn op!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.398 oh Heer van MegaWup
Bonus en Luchtkasteel
uw wuppies zijn op
kinderharten staan op breken
zo teer nog in de knop
gelukkig is er nieuwe kans tot dokken
blijft vooral onze kinderen lokken
voor één spankaart
het wuppie stickervel
wij kunnen ze nu zelf plakken
met karton en wollen draad
gekleurd voor pluiseffect
met oogjes uit de knutselshop…
Rommy (in herinnering)
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
1.906 Wanneer woorden ontbreken
en zinnen niet ontstaan
dan kan ik alleen maar
mijn arm om je schouders slaan
de wereld bleef gewoon draaien
maar voor jou stond alles stil
ik kan de woorden niet vinden
hoe graag ik het ook wil
ze was als een bloem in de knop
en nog lang niet ontloken
jullie bleven samen achter
ontsteld, verloren, gebroken…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Als knop gebroken, onvolkomen,
bediendes van een hoger doel.
Modder, afgehakte stompjes,
het veld ademt vergank'lijkheid.
De echo galmt in stilte, dreunend,
de aarde antwoordt, rustig kreunend.
Slagveld verlaten, stille trom,
getuige van de eindigheid.…
Dansend jaargetijde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 je streelde 't zonlicht
dat kuste lief je wang
verleidde je zo de lente
dat duurde niet te lang
bloemen gingen blozen
bomen spontaan in knop
je danste en vierde
jouw schoonheid daar ten top
je omarmde de zomer
wat bruinde zij jou
verlangend naar de herfst
kwam zij toch al gauw
daarna volgde de winter
ijskoud streek ze neer
betoverend…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Een lange stok met zilveren knop,
die glimt in de zon.
Een reflectie
of spiegelbeeld
van vrouwen die verdwenen.
Een echo van het tikken van de stok.
Het tikken van een klok.
De tijd vloog, maar is altijd gebleven.
Zo ook het leven.
Tot op een zaterdag,
de winkels zijn pas net gesloten,
en de stok tikt naar de rand van een perron.…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken
bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven
boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren
tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…
Afscheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.948 De laatste knoop is doorgehakt.
Een laatste blik, een laatste traan.
De laatste deur hard dichtgeklapt.
En zij is zwijgend heengegaan.…
Omschakeling
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
927 voor even toch die mond hervonden
en de warmte was weer daar
wij blijken nog innig verbonden
al verblijven we niet bij elkaar
jij bent een nieuw bestaan begonnen
en op afstand kijk ik mee
wij hebben aan ruimte gewonnen
want we leven nu verder als twee
gemis was slechts een donker denken
en de knop is omgezet
je gaf wat je mij had te schenken…
HERFSTBLAD
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.951 gouden blad met bruine randen
ruikend naar oud en nattig mos
‘k ving het op met beide handen
boomvriend liet je node en aarzelend los
het is gedaan, je zware taak zit erop,
de boom heeft van je werk genoten
je begon als nieuw en kleine knop
nu als oud en overbodig afgestoten
daar lig je in al je glorie en pracht
op mijn houten tafelblad…
Wimpers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 de rododendrons gaan weer bloeien
de klimop ontvlucht en wil stoeien
een rode kater paradeert gewichtig
in de stilte
een merel verslaafd aan zwart
nestelt in mijn buurt
een lijster komt nieuwsgierig
loeren aan de achterdeur
meesjes dartelen in de hoge spar
de vele regen schonk kringetjes
aan de rozen
ik knip wat rododendrons
in de knop…
Koffie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
894 ik dronk een kop koffie
had 'm nodig
dacht ik - als zo vaak
volgend de routine van mijn
ik-drink-koffie-automaat
ik sta op
loop een loopje
druk op een knop
koop een koopje
en bega
weer mijn koffie overdaad
koffie wat ben je
koffie o wie?…